.jpg)
Τρίτη 18 Ιουνίου 2013
Ποια γιορτή του πατέρα;
Του Γιάννη Λακούτση
Ποια γιορτή του πατέρα;
Η προηγούμενη Κυριακή ήταν, λέει, αφιερωμένη στην ημέρα του
πατέρα. Έχει καθιερωθεί να εορτάζεται από το 1972 κάθε Τρίτη Κυριακή του
Ιουνίου.
Πριν από ένα μήνα, την δεύτερη Κυριακή του Μαΐου γιορτάστηκε η ημέρα
της μητέρας. Λουλούδια, ευχές, δώρα, φιλιά, αγκαλιές. Εμείς
οι πατεράδες, τίποτε
από όλα αυτά. Ούτε αγκαλιές, ούτε ευχές ούτε λουλούδια.
Ξεραΐλα.
Γι αυτό κι εγώ, σε όλους εμάς τους ξεχασμένους μπαμπάδες,
μαζί με τις ευχές μου, στέλνω ένα ποίημα
του Κωστή Παλαμά και ένα τραγούδι, να μας κρατήσουν συντροφιά.
Τραγούδι ενός πατέρα
Ω του σπιτιού μου πρωτογέννητο καμάρι,
θυμάμαι του ερχομού σου την αγία τη μέρα
μια χαραυγούλα σαν μαργαριτάρι
λεύκαινε τον αστρόσπαρτο ακόμα αιθέρα.
Το ρόδο ολόδροσο δεν έμοιαζες πριν πάρη
ν’ανοίξη, αγκαλιασμένο απ’ τη χλωρή μητέρα,
σαν άπλερο και σαν ελεεινό σφαχτάρι
ήρθες ριμμένο από σκληρόχερο εδώ πέρα,
και σα να ζήταγες βοήθεια, άρχισες θρήνο
πιο θλιβερό από χτύπο νεκρικής καμπάνας,
κ’ έσμιξε με το βόγγο το στερνό της μάννας
ο πρώτος θρήνος. Άρχισε το μέγα Δράμα!
Τ’ ακολουθώ, κ’ αιστάνομαι μπροστά σε κείνο
ελέου και φόβου μυστικό μέσα μου κλάμα.
Δευτέρα 17 Ιουνίου 2013
ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΦΡΑΓΧΘΙ
Η Διευθύντρια της Εφορείας
Σπηλαιολογίας και Παλαιοανθρωπολογίας κα Παναγοπούλου Ελένη με συνεργάτες της επιθεώρησε
το πρωί της Παρασκευής 14 Ιουνίου συνοδευόμενη από τον Δήμαρχο Ερμιονίδας
κ.Καμιζή το ολοκληρωμένο πλέον έργο της ανάδειξης του σπηλαίου Φράγχθι. Οι εντυπώσεις
και των δύο υπήρξαν άριστες. Προσωρινά το σπήλαιο θα είναι επισκέψιμο με την
ευθύνη και την φροντίδα του Δήμου Ερμιονίδας.
μιά θετική λίστα
Της Έλλης Βασιλάκη
πρέπει να ξεκινήσω:
να ξοδεύω χρόνο με τους σωστούς
ανθρώπους
δηλαδή με όποιους απολαμβάνω
να είμαι μαζί, που αγαπάω, με εκτιμούν, με αναζωογονούν και με ενθαρρύνουν να
βελτιώνομαι με υγιείς και συναρπαστικούς τρόπους.
να αντιμετωπίζω αποφασιστικά τα
προβλήματά μου
Δεν είναι
τόσο τα προβλήματά που έχουν σημασία, αλλά ο τρόπος που αντιδράω σε αυτά και
πως τα αντιμετωπίζω. Τα προβλήματα δεν θα εξαφανιστούν αν δεν κάνω τις
απαραίτητες ενέργειες. Θα κάνω ό,τι μπορώ για να τα αντιμετωπίσω. Πολλές
φορές αρκούν και τα πολύ μικρά βήματα, σπιθαμή προς σπιθαμή, εφόσον είναι
προς τη σωστή κατεύθυνση. Σωρρευτικά και σε μακροπρόθεσμη βάση, τα μικρά βήματα
μετατρέπονται σε άλματα.
να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου
σχετικά με
το τι είναι σωστό για μένα και το τι πρέπει να αλλάξω, σχετικά με το τι θέλω να
πετύχω και πως θέλω να γίνω, να είμαι
ειλικρινής με κάθε πτυχή της ζωής μου. Επειδή είμαι το μοναδικό
άτομο στο οποίο μπορώ πάντα να βασίζομαι. Να αναζητάω την ψυχή μου και την
αλήθεια μέσα μου. Έτσι θα κατανοήσω καλύτερα πού βρίσκομαι σήμερα και
πώς έφτασα εδώ και θα μπορέσω να προσδιορίσω με μεγαλύτερη ακρίβεια πού θέλω να
πάω και πώς θα φτάσω εκεί.
να δίνω προτεραιότητα στη δική μου ευτυχία
Αυτό που
έχει σημασία είναι οι δικές μου ανάγκες. Αν δεν εκτιμάω και δεν δίνω την
δέουσα σημασία στον εαυτό μου, τότε σαμποτάρω την ευτυχία μου. Να θυμάμαι ότι
είναι εφικτό να φροντίζω και να νοιάζομαι για τους γύρω μου, ενώ παράλληλα
ικανοποιώ και τις δικές μου ανάγκες. Και εφόσον πληρούνται οι δικές μου
ανάγκες, τότε είναι πιθανότερο να μπορώ να βοηθήσω περισσότερο και αυτούς που
πραγματικά με χρειάζονται.
να είμαι ο πραγματικός εαυτός μου
Προσπαθώντας
να είμαι κάποιος άλλος, κινδυνεύω να χάσω τον εαυτό μου. Να αποδέχομαι τον εαυτό
μου και να ανακαλύπτω τις σκέψεις, τη δύναμη και την ομορφιά που μπορεί να
κρύβει. Πάνω απ' όλα να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου και αν κάτι δεν με
γεμίζει, να απομακρύνομαι από αυτό. Να είμαι η καλύτερη έκδοση του ατόμου που
μπορώ να είμαι.
να παρατηρώ και να ζω το παρόν
Αυτή ακριβώς
η στιγμή είναι ένα θαύμα. Είναι η μόνη στιγμή που εγγυημένα είναι
δική μου. Αυτή η στιγμή είναι η ζωή. Οπότε, να σταματήσω να σκέφτομαι
πως θα είναι τα πράγματα στο μέλλον. Να σταματήσω να γκρινιάζω για το τι έγινε
ή δεν έγινε στο παρελθόν. Να μάθω να ζω στο «εδώ και τώρα» και να βιώσω τη
ζωή όπως ξετυλίγεται. Να εκτιμήσω τον κόσμο για την ομορφιά που έχει αυτή
τη στιγμή.
αποτίμηση των μαθημάτων που πήρα από τα λάθη μου
Τα λάθη δεν
είναι κάτι κακό, είναι τα σκαλοπάτια της προόδου. Εάν δεν αποτυγχάνω
κάποιες φορές, αυτό ίσως σημαίνει ότι δεν προσπαθώ αρκετά. Να αναλάβω ρίσκα, να
σκοντάψω, να
Σώπα μη μιλάς.... (του Αζίζ Νεσίν)
Απαγγέλει η ηθοποιός Μαριέτα Ριάλδη (στη συναυλία για τους πυροπαθείς στο
Ηρώδειο στις 29-9-2007)
Η μουσική επένδυση είναι το "Death is the Road to Awe" του Clint Mansell από
το soundtrack της ταινίας "The Fountain".
Σώπα,
μη μιλάς,
είναι ντροπή
κόψ’ τη φωνή σου, σώπασε
κι επιτέλους
αν ο λόγος είναι άργυρος
η σιωπή είναι χρυσός.
Τα πρώτα λόγια,
οι πρώτες λέξεις που
άκουσα από παιδί –
έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα
μού ‘λεγαν:
«σώπα».
Στο σχολείο μού ‘κρυψαν
την αλήθεια τη μισή
και μού ‘λεγαν: «εσένα
τι σε νοιάζει; σώπα!»
Με φιλούσε το πρώτο
κορίτσι που ερωτεύτηκα
και μου ‘λεγε: «κοίτα,
μην πεις τίποτα και…σώπα!»
Κόψ’ τη φωνή σου, μη
μιλάς, σώπαινε.
Κι αυτό βάστηξε μέχρι τα
είκοσί μου χρόνια.
Ο λόγος του μεγάλου, η
σιωπή του μικρού.
Έβλεπα αίματα στα
πεζοδρόμια –
«τι σε νοιάζει, μού
‘λεγαν, θα βρεις το μπελά σου – τσιμουδιά, σώπα».
Αργότερα φώναζαν οι
προϊστάμενοι:
«μη χώνεις τη μύτη σου
παντού,
κάνε πως δεν
καταλαβαίνεις και σώπα».
Παντρεύτηκα κι έκανα
παιδιά
και τα ‘μαθα να
σωπαίνουν.
Η γυναίκα μου ήταν τίμια
κι εργατική
κι ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή που της
έλεγε «σώπα».
Στα χρόνια τα δίσεχτα οι
γείτονες με συμβούλευαν:
Κυριακή 16 Ιουνίου 2013
Το 22ο Φεστιβάλ Ναυπλίου τιμά την Ελλάδα
Το 22ο Φεστιβάλ Ναυπλίου τιμά την Ελλάδα και την ελληνική πολιτιστική και μουσική προσφορά, από τα βάθη των αιώνων μέχρι τη σημερινή δημιουργία
Το
Ναύπλιο, πιστό στα καλλιτεχνικά του ραντεβού, θα φιλοξενήσει και φέτος το 22ο
Διεθνές Μουσικό Φεστιβάλ από 21 Ιουνίου έως 30 Ιουνίου 2013.
Με
10 μουσικές βραδιές με ευφάνταστες και δημιουργικές συμπράξεις ερμηνευτών, με
Καλλιτεχνικό Διευθυντή τον Γιάννη Βακαρέλη, φέτος το μουσικό φεστιβάλ έχει ως
κεντρικό κορμό την
ελληνική πολιτιστική και μουσική δημιουργία ως ένα "χρέος" υπενθύμισης, ιδιαίτερα σήμερα με την
περιρρέουσα αρνητική ατμόσφαιρα που πλανάται στη χώρα, της προσφοράς στη μουσική
και τον πολιτισμό της Ελλάδας και στους δημιουργούς – ερμηνευτές της
Για
περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την επίσημη ιστοσελίδα του
Φεστιβάλ.
http://www.nafplionfestival.
http://www.nafplionfestival.
Έλλη Βασιλάκη
Σάββατο 15 Ιουνίου 2013
Η κρίση έγινε κρησάρα
Γιάννης Μακριδάκης
Από τη μια η αισχρότητα, ο φασισμός, η απανθρωπιά, η ηλιθιότητα κι από την άλλη η ευγένεια, η τέχνη, η σύνεση, ο σεβασμός, η ψυχή.
Κάθε μέρα γίνονται και πιο διακριτές οι γραμμές. Κάθε μέρα η κρησάρα δουλεύει και ολοένα και περισσότεροι διαχωρίζονται και αναγκάζονται να πάρουν θέση με τους μεν ή με τους δε. Βρισκόμαστε πια κοντά στο τέλος. Όσοι μείνουν απαθείς ως τότε, θα πάρουν θέση αναγκαστικά την ώρα που θα τους ντύσουν τη στολή για να γίνουν πρώτοι θυσία στην Ηλιθιότητα.
Προχωρεί πολύ γρήγορα η κατάσταση επιτέλους. Ο αμόρφωτος αρχοντοχωριάτης τοποτηρητής προσπαθώντας να εξυπηρετήσει στα γρήγορα τους εντολείς του, σπρώχνει το ίδιο γρήγορα και τον ιστορικό χρόνο.
Και φτάσαμε ξανά στο ιστορικό σημείο όπου οι άνθρωποι στέκονται αλληλέγγυοι και αντιστέκονται με την ψυχή και την τέχνη τους, ενώ τα ανθρωποειδή προάγουν ξανά τον κυνισμό, το μίσος, τον θάνατο και την καταστροφή.
Φτάσαμε στο ξεκάθαρο σημείο όπου οι μεν ενσαρκώνουν καθημερινά το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής και οι δε τα κατώτερα ένστικτα του αποκτηνωμένου όντος και τις χαμερπείς σκέψεις ενός ηλίθιου νου, που είναι βέβαιος για τα πάντα και περισσότερο βέβαια για τον εαυτό του.
Τέτοια ξεκάθαρη σύγκρουση συνέβη και στο πολύ πρόσφατο παρελθόν, με αποτέλεσμα τότε τον αποδεκατισμό της ανθρωπότητας και την επικράτηση του κρετινισμού που οδήγησε ξανά ως το σήμερα.
Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος ότι σήμερα θα έχει διαφορετική τροπή και αποτέλεσμα η σύγκρουση. Η ανθρωπότητα έχει συλλογική μνήμη χρυσόψαρου, όπως έχω ξαναγράψει.
Για το μόνο που είμαι αισιόδοξος είναι ότι όσοι επιζήσουν αυτής της σύρραξης που βρίσκεται στις πόρτες μας, θα έχουν ταπεινωθεί. Κι αυτό είναι σπουδαία επένδυση για το άμεσο μέλλον της ανθρωπότητας και του πλανήτη.
Η μπαλάντα του Οδοιπόρου
Από το δίσκο "Ο Μάνος Χατζιδάκις στη Ρωμαϊκή Αγορά"
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Ερμηνεία: Βασίλης Λέκκας
Βλέπω πλήθος κόσμο να κυλά
μα ψυχή δεν μου χαμογελά
στα κρεβάτια τ΄ άρρωστα παιδιά
και στα δέντρα ξερά τα κλαδιά.
Την αγάπη πέταξα σ΄ ένα βυθό
και το φόβο μου έστρωσα να κοιμηθώ.
Βρίσκω τάφους κι έναν κόσμο
που δεν πονά.
Όπου πάω κι ένα λάθος
με τυραννά.
Ποιος προφήτης τώρα θ΄ ακουστεί
σα φωνή σε στέρνα κλειστή;
Σ΄ έναν κόσμο άδειο κι ορφανό
ποια κραυγή απ΄ τον ουρανό;
Τα πουλιά παράτησα στις ερημιές
και το φως σπατάλησα στις γειτονιές
Δεν τον θέλω και φοβάμαι
το γυρισμό.
Δες ποιος είμαι πού πηγαίνω
για το χαμό.
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Ερμηνεία: Βασίλης Λέκκας
Βλέπω πλήθος κόσμο να κυλά
μα ψυχή δεν μου χαμογελά
στα κρεβάτια τ΄ άρρωστα παιδιά
και στα δέντρα ξερά τα κλαδιά.
Την αγάπη πέταξα σ΄ ένα βυθό
και το φόβο μου έστρωσα να κοιμηθώ.
Βρίσκω τάφους κι έναν κόσμο
που δεν πονά.
Όπου πάω κι ένα λάθος
με τυραννά.
Ποιος προφήτης τώρα θ΄ ακουστεί
σα φωνή σε στέρνα κλειστή;
Σ΄ έναν κόσμο άδειο κι ορφανό
ποια κραυγή απ΄ τον ουρανό;
Τα πουλιά παράτησα στις ερημιές
και το φως σπατάλησα στις γειτονιές
Δεν τον θέλω και φοβάμαι
το γυρισμό.
Δες ποιος είμαι πού πηγαίνω
για το χαμό.
Βιβλιόσπιτα στο Κρανίδι;;;
Κάποιος που θέλει να δώσει βιβλία που δε διαβάζει πια μπορεί να τα προσκομίσει στη βιβλιοθήκη. Και κάποιος που έχει ήδη διαβάσει ένα από αυτά μπορεί να το επιστρέψει και να πάρει κάποιο άλλο. Πολλές από αυτές λειτουργούν και ως σημείο συνάντησης και συζήτησης.
Ψάχνουμε ΕΘΕΛΟΝΤΗ κατασκευαστή προκειμένου να τοποθετήσουμε δύο βιβλιόσπιτα στο ΠόρτοΧέλι και δύο στο Κρανίδι.Αν κάποιος προσφέρεται μπορεί να επικοινωνήσει με τη βιβλιοθήκη στο 27540-23461.Ελπίζουμε αυτή τη φορά να τα καταφέρουμε.
Παρασκευή 14 Ιουνίου 2013
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)