ΣΑΡΩΝΙΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ ΓΚΑΤΣΟΥ: ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΤΑ ΣΤΕΝΑ ΤΗΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ

 ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΤΑ ΣΤΕΝΑ ΤΗΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ

Η Έκθεση φωτογραφίας αποτελεί μια γιορτή πολιτισμού και αντάμωσης φίλων στην Ερμιόνη.
Θα μιλήσω για τη φετινή. Χαρακτηριστικά της: Οι υπέροχες φωτογραφίες, η υποβλητική ατμόσφαιρα  με τη χαμηλή μουσική και τα φαναράκια, με στολίδια τα χάρτινα καραβάκια που μετεωρίζονται πάνω από τον κόσμο, και τερψιλαρύγγιο, τα αναψυκτικά και τα λουκουμάκια.
Έτσι για να τερπονται όλες οι αισθήσεις!
Η διοργάνωση άψογη, αλλά όχι με επιτηδευμένο τρόπο.
Η σύμπραξη πολλών εθελοντών, σαν ένα αόρατο χέρι, τοποθέτησε τα πάντα, έτσι που να  ευχαριστιέται η ψυχή.
Μια εβδομάδα, από 17- 21 Αυγούστου που η Ερμιόνη δείχνει ότι πολλά μπορεί να κάνει με αίσθημα και λογισμό.
Η  Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Ερμιόνης, με πολλές δράσεις στο ενεργητικό της, που ξεκίνησε και την παράδοση της Έκθεσης φωτογραφίας και αγκαλιάστηκε από τους Ερμιονίτες, είναι δεκτική  ώστε να διευρύνεται από νέους, που έχουν όρεξη για προσφορά.

Πολλές εκδηλώσεις και σύλλογοι στην Ερμιόνη έχουν γίνει θεσμός αλλά δεν ανοίγεται χώρος στους νέους.
Οι νέοι θα πλαισιώσουν δράσεις, όταν τους αφεθεί χώρος!!! ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ ΑΥΤΌ, όταν ζητάτε την παρουσία τους.
Και αυτά όλα, όχι μόνο για εκδηλώσεις, αλλά  και για προσφορά τους σε αλλαγές που αφορούν την ποιότητα ζωής, τόσο για τους κατοίκους όσο και για τους επισκέπτες.

Με ενέργειες πίεσης, για να μη περιδιαβαίνουν τα αυτοκίνητα, τα δύο λιμάνια όλες τις ώρες και μάλιστα με διπλή κυκλοφορία στον κεντρικό λιμένα.
Παλιά αυτό δεν γινόταν.

Με παραλίες στις οποίες θα πηγαίνει ο κόσμος άφοβα και με ασφάλεια, με δρόμους που μπορείς να τους περπατήσεις, με ακτές καθαρισμένες από ξερόχορτα και αγκάθια.
Είναι τελείως σόλοικο να βλέπεις  από  τη μια πετραδάκια ασπρισμένα  στις ακτές και από την άλλη, δίπλα  τους να υπάρχουν σωροί από αγκάθια.

Μια  "Κίνηση Πολιτών Ερμιόνης" θα ήταν μια δραστική κίνηση, που θα φρόντιζε για την αντιμετώπιση προβλημάτων της Ερμιόνης, με ενέργειες που δεν φορτώνουν οικονομικούς προϋπολογισμούς, αντιθέτως βοηθούν την περιοχή να αναπτυχθεί σε θέματα βασικά για τη ζωή των ντόπιων και των επισκεπτών.
Και επίσης θα είναι μοχλός πίεσης για άλλα, ακόμα σοβαρότερα θέματα, που μπορούν να διορθωθούν.

Το παρόν κείμενο δεν γράφεται για να επισημάνει τα κακώς κείμενα, αλλά για να δείξει πόσο σημαντική είναι  μια Κίνηση Πολιτών, επ' ωφελεία όλων, με ενεργητική τη συμμετοχή των νέων.
 

Και οι μεγάλοι να αφήσουν χώρο  στους μικρότερους  για πραγματική δράση. Το επαναλαμβάνω.
Και για κάτι που είναι παράπονο και ανάγκη  όλων: να έχουμε έναν κινηματογράφο, όπως παλιά!
Είναι και αυτό πολιτισμός και χώρος συνάθροισης!!!

Σαρωνίς Βατικιώτη Γκάτσου

Οι εγγραφές του Ναυταθλητικού Ομίλου Ερμιόνης συνεχίζονται

Οι εγγραφές του Ναυταθλητικού Ομίλου Ερμιόνης συνεχίζονται ελάτε να νιώσετε την εμπειρία του μικρού καπετάνιου..

Συναυλία στην Ερμιόνη με Μπάκουλη Κατσιμίχα

 

Διοργάνωση  Πολιτιστικού Συλλόγου Πορφύρα 

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΗ ΣΤΗΝ ΕΡΜΙΟΝΗ

  

"11+1 συζητήσεις περί χρώματος με τον κύριο Η. Είναι γνωστό (τουλάχιστον από τον Μάιο του 2016) ότι ο κύριος Η. κάνει μεγάλους περιπάτους και βλέπει συχνά ανήσυχα όνειρα. Είναι επίσης γνωστό ότι ενίοτε συζητά για τους περιπάτους και τα όνειρά του με τον φίλο του φωτογράφο Νίκο Βούλγαρη."

Είναι μεγάλη η χαρά και η τιμή να φιλοξενούμε στο χώρο του διαγωνισμού, στα σοκάκια μας στην Ερμιόνη, έναν σπουδαίο  φωτογράφο τον ΝΙΚΟ ΒΟΥΛΓΑΡΗ.   

Θα είναι μαζί μας έως 21/8/26. 

https://www.nikosvoulgaris.com/photography 

 

EΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ ΕΡΜΙΟΝΗΣ

 EΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ ΕΡΜΙΟΝΗΣ: <<ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ-κούκλες 

με παραδοσιακές φορεσιές από όλα τα μέρη του κόσμου>>

Βασίλης Γκάτσος Το τελευταίο τρεχαντήρι, το κόκκινο, σάλπαρε για τους ουρανούς

 

Μαντράκια: Σε αυτό τον ονειρικό τόπο μεγαλώσαμε. Ο Κωσταντής ο Νίκας του Τζάνη, ο Νάργος ο Φασιλής, ο Αγγελής ο Αραπάκης, ο γράφων και ο Γιώργος ο Μουρμούρης που ήρθε η οικογένειά του από τον Δοκό, λίγο αργότερα. Μια παρέα που από ανατολή μέχρι αργά το βράδυ όργωνε τα Μαντράκια και τον όρμο της Κάπαρης.
Ο μπάρμπα Γιώργης και η κυρά Μαρία. Η θεία η Βαγγελιώ. Ο θείος Γιάννης ο Νίκας, οργανωμένος αγωνιστής του ΕΑΜ, που αργότερα σπούδασε, και στο σπίτι  του, στην Αθήνα, εύρισκε στέγη και  βοήθεια κάθε Ερμιονίτης. Ο μπαρμπα Γιώργης, φρουρός του ΕΛΑΝ στην Παραπόλα, τολμηρός, ακούραστος ψαράς και φουσεκλής. Πόσες φορές παίρναμε τη βάρκα του με τον Κωσταντή και την παρέα για να πάμε για σύρτια, πέρκες .....
Πόσες φορές για να κάνουμε τρέλες στο πέλαγος και στις μπανιέρες ....
Πόσες φορές  να την ντύσουμε για το γιάλα γιάλα ....

Μετά το Δημοτικό μπήκε στη βάρκα, μετά τον Στρατό οδηγός επί χρόνια στα φορτηγά, και μετά πάλι στη θάλασσα. Για ένα διάστημα πρόσκοπος, μετά παίκτης του ΕΡΜΗ ΕΡΜΙΟΝΗΣ, παρών σε κάθε ναυτική εκδήλωση του τόπου μας.
Η νεωτερική Ερμιόνη έδιωξε όλους τους ψαράδες, επαγγελματίες και ερασιτέχνες, από τα Μαντράκια. Μια τσιμεντοταφόπλακα τα σκέπασε για να υποδέχεται κότερα. Τι παράδοση, τι μνήμη, τι βιώματα και αξίες μιας άλλης εποχής; Τι είναι αυτά μπροστά στον μουζάκα και την γκρηκ σάλατ;
Ο Κωσταντής θα βλέπει από ψηλά τα παλιά Μαντράκια, τότε που ζούσαμε εν ονείρω και θαύματι.
Και το κόκκινο τελευταίο του τρεχαντήρι, άδειο πια, φωτογραφία επισυναπτομένη, ας βρίσκεται σε όλα τα Ερμιονίτικα σπίτια, να μας θυμίζει την έξοδό μας από τον τρόπο μας, τη ναυτική παράδοσή μας και τις αξίες μας, να μας καλεί σε μια ολική επαναφορά.

Βασίλης Γκάτσος

«Πάσχα του καλοκαιριού»! του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

 

«Πάσχα του καλοκαιριού»! Τα ιστορικά ορόσημα της 15ης Αυγούστου και οι ναοί της Παναγίας στην Ερμιονίδα

του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

15 Αυγούστου: Η γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου
«Τη ενδόξω Κοιμήσει σου ουρανοί επαγάλλονται». Με αυτούς και άλλους παρόμοιους
γεμάτους κατάνυξη στίχους, οι υμνογράφοι της Εκκλησίας μας «υποδέχονται» τη θεία και
πάντιμη γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Η 15 η Αυγούστου δεν φέρει το βάρος ενός
θλιβερού αποχωρισμού. Αντίθετα, αποτελεί ένα χαρμόσυνο πανηγύρι και μια λαμπρή
γιορτή της αθανασίας. Δικαίως ο Δεκαπενταύγουστος αποκαλείται το «Πάσχα του
καλοκαιριού»! Είναι η μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή των Ελλήνων, που βιώνεται με
μοναδική κατάνυξη στην καρδιά της θερινής περιόδου. Την ημέρα αυτή, αναβιώνει μια
βαθιά ριζωμένη παράδοση: όλοι αναζητούν την επιστροφή στις πατρογονικές εστίες.
Άνθρωποι κάθε ηλικίας ανταμώνουν με τους δικούς τους, για να βρεθούν μαζί γύρω από
τα ξωκλήσια, τις εκκλησιές και τα αμέτρητα προσκυνήματα της Παναγίας. Εκεί, μέσα σε
μια ατμόσφαιρα μοναδικής κατάνυξης, απολαμβάνουν τους μελίρρυτους ύμνους και
συμμετέχουν στα παραδοσιακά πανηγύρια. Είναι η στιγμή που οι καρδιές των πιστών
ενώνονται, για να αναφωνήσουν μαζί τη μυρόπνοη ευχή: «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον
ημάς!».

ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΚΑΤΣΟΣ: Σα βγεις στον πηγαιμό για το Κουλούρι, να εύχεσαι να 'ναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις......

 Τι θέλαμε και βγήκαμε ...... μόλις έγερνε ο Ήλιος;

Από Μαντράκια μέχρι Κουλούρι αναγκαστήκαμε να μπούμε (κρυφτούμε) ανάμεσα στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα 6 φορές. Έ! Μικρό το κακό. Φτάνοντας στα σκαλοπάτια, μια ζούγκλα. Στο δεξιό χέρσο κατεβαίνοντας, απότιστοι, ακλάδευτοι θάμνοι (καρφίτσες το όνομα του φυτού που σημειωτέον γίνεται και δέντρο όταν κλαδευτεί) και αγκάθια - το προσφιλές ξενικό είδος!), ανάμεσα σε ξερά χόρτα. Θλίψη της θλίψεως.

Από αριστερά προς τα βράχια αγκάθια ξενικά μέχρι κάτω την άμμο και μια φλούδα βραχισμού γύρω στα 100 κιλά έτοιμη να αποσπαστεί.

Κάτω η αμμουδιά που περιορίζεται πλέον από τα τεράστια βράχια που έπεσαν (τα ρίξαμε ως επικίνδυνα) και έμειναν στη θάλασσα, ανύμπορα μόνα τους να απομακρυνθούν. Και τα υπολοιπα βράχια δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη, γιατί το κάτω κιτρινωπό μαλακό στρώμα θρυμματιζεται εύκολα. Πριν 60 χρόνια ήταν περί το μισό μέτρο προς τη μεριά της θάλασσας. Μια μελέτη από ειδικούς δεν βλάπτει.

Δεξιά τα βραχάκια τα λεία για ηλιοθεραπεία, αλλά γύρω τους πυκνά πυκνά τα ξενικά αγκάθια, ακόμη και φραγκόσυκα!. Κανένα άλλο μέρος της Ελλάδας δεν αγάπησε τόσο παθιασμένα τα ξενικά αγκάθια.

Τα ρούχα τα βάζεις πλέον στα τσιμεντένια σκαλοπάτια, γιατί αν τα βάλεις στην μικρή αμμουδιά, ένα κότερο μεγάλο και το κύμα θα στα πάρει.

Τι μας ήρθε να κοιτάξουμε ψηλά στα βράχια! Κρέμονται απειλητικά ξενικά αγκάθια που δεν ξέρεις πότε θα πάρουν την κατηφόρα.

Η θάλασσα όπως πάντα, η ωραία θάλασσα του Μπιστιού της Παλιάς αρχοντικής Ερμιόνης με τον απαράμιλλο ορίζοντά της.

Βράδιασε. Κάναμε το λάθος να πάρουμε τον παραλιακό δρόμο, αντί να χωθούμε αμέσως στους εσωτερικούς δρόμους. Θάλαμε να απολαύσουμε Μαντράκια Μπάϊ Νάϊτ!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ

 

13ο Φεστιβάλ Θεάτρου «Ερμηνείες στην Ερμιονίδα» 

Διοργάνωση: ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ 

Μουσική Βραδιά «ΜΙΑ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ»: ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΚΥΜΑ

Τρίτη 11 Αυγούστου 2026 ώρα 20.30, AKS HOTEL PORTO HELI.

Στην καρδιά του καλοκαιριού, ο Θεατρικός Όμιλος Ερμιονίδας διοργανώνει μια ξεχωριστή μουσική βραδιά.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΤΡΑΒΕΛΑΣ: Η ΤΡΕΛΑ ΩΣ ΝΕΑ ΗΘΙΚΗ

 Η ΤΡΕΛΑ ΩΣ ΝΕΑ ΗΘΙΚΗ

Ο Τραμπ ασφαλώς δεν είναι τρελός. Έχει όμως ανάγκη να φαίνεται ότι είναι τρελός.
Πριν από καιρό δημοσίευσε μία εικόνα του με ρούχα Μεσσία που θεραπεύει τους ασθενείς.
Μετά αφού κατηγορήθηκε για βλασφημία των θείων, άφησε όλους άναυδους, λέγοντας ότι
δεν πρόκειται για τον Μεσσία αλλά για ένα γιατρό του Ερυθρού Σταυρού.

Επίσης ο γραμματέας του Υπουργείου Πολέμου των ΗΠΑ Pete Hegseth, θέλει να φέρει μία
διάταξη όπου όλοι οι στρατεύσιμοι των ΗΠΑ να
υποβάλλονται σε τεστ τεστοστερόνης.
Από κοντά και ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ J.D.Vance
σαν“ειδικός”στην θεολογία, εγκαλεί τον
Πάπα της Ρώμης:να προσέχει όταν μιλάει για θεολογικά θέματα γιατί είναι περίπλοκα.(!)
Σε μία αλληλουχία τέτοιου είδους κωμικών
συμπεριφορών, το πιο άμεσο συμπέρασμα είναι
ένα : εδώ βρισκόμαστε μπροστά στο χάος. Αλλά είναι ακριβώς έτσι; ή μήπως όλη αυτή η
παράσταση του παραλόγου αποκρύπτει κάτι πιο ορθολογικό ;
Ιστορικά αυτό δεν συμβαίνει για πρώτη φορά. Αυτές οι συμπεριφορές αναδύονται όταν η
διεθνής τάξη υποχωρεί και αναθεωρούνται οι κανόνες λειτουργία της.
Ο Τραμπ συμπεριφέρεται σαν τρελός και απρόβλεπτος. Κάτω όμως από την επιφάνεια όλων
αυτών των αλόγιστων πράξεων, προκύπτουν αλλαγές που ακολουθούν μια κάποια λογική
και αυτό είναι που συμβαίνει σήμερα. Το απρόβλεπτο δεν είναι ελάττωμα,αλλά εργαλείο.
Οι ΗΠΑ κατασκεύασαν μία νομική νομιμότητα των επεμβάσεων τους σε άλλες χώρες με αυθαίρετους νόμους ( βλέπε απαγωγή Μαδούρο στην Βενεζουέλα). Δεν παραβίασαν απλώς
το διεθνές δίκαιο, αλλά το διέγραψαν εντελώς για όλες τις πράξεις τους. Και αυτή είναι μία
παγκόσμια δομική αλλαγή.
Ασφαλώς το διεθνές δίκαιο παραβιάστηκε στο παρελθόν αρκετές φορές και όχι μόνο από
τις ΗΠΑ. Όμως εδώ έχουμε μία βίαιη μετατροπή ποσοτικής αλλαγής σε ποιοτική.
Ο Stephen Miller σύμβουλος ασφαλείας του Τραμπ με αφορμή την υπόθεση της Γροιλανδίας
έλεγε : Οι ΗΠΑ πρέπει να ελέγχουν τα πιο αδύναμα κράτη με την ισχύ των όπλων. Το ότι ο Τραμπ
είναι ανήθικος ( βλέπε υπόθεση Επσταϊν) έχει την σημασία του, γιατί σαν πρόεδρος των ΗΠΑ ταπεινώνει και ευτελίζει την ίδια του την χώρα. Όμως το θεμελιώδες εδώ είναι ότι στις διεθνείς σχέσεις η ηθική συχνά αγνοείται και προτιμάται συνήθως μία θεώρηση πιο ρεαλιστική. Τα κράτη δεν έχουν ηθική, αλλά μόνο συμφέροντα.
Αυτό είναι σίγουρα αλήθεια,αλλά άλλο τόσο είναι ότι και η ηθική έχει τον δικό της ρόλο για να προσδιορίσει τι είναι το συμφέρον και ποία είναι τα νόμιμα μέσα για να το προσδιορίσεις και να το εφαρμόσεις.
Είναι προφανές ότι η διακυβέρνηση των ΗΠΑ έχει εξαπολύσει σε πολλά μέτωπα μία επίθεση όχι μόνο στρατιωτική, αλλά και διπλωματική για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά της, παραβιάζοντας αρχές που κατά κανόνα θεωρούνται ηθικές αξίες. Συγκεκριμένα την τελευταία χρονιά παραβίασε : α) Την σταθερότητα των συμμαχιών β) Το διεθνές δίκαιο γ) Την κυριαρχία διαφόρων κρατών δ) Τους κανόνες του ΠΟΕ (Παγκόσμιος Οργανισμος
Εμπορίου) με τους δασμούς ε) Το δίκαιο της θάλασσας με τα ναυτικά μπλόκα στην
Λ. Αμερική και Μέση Ανατολή.
Θεωρούν τον ΟΗΕ ξεπερασμένο και έχουν συμβάλει ώστε να χάσει την αξιοπιστία του.
Σήμερα οι ΗΠΑ όχι μόνο δεν σέβονται το διεθνές δίκαιο, αλλά ούτε τους δικούς τους νόμους,
παραβιάζοντας τους , όπως στην περίπτωση των δασμών και τον πόλεμο στο Ιράν
που έπρεπε να περάσουν από το Κογκρέσο πριν εφαρμοστούν. Επίσης το ίδιο το ΝΑΤΟ
δέχεται πιέσεις από τις ΗΠΑ που θέλουν να προσεταιριστούν την Γροιλανδία.
Αυτές οι δυναμικές καθιστούν αδύνατη οποιαδήποτε συμφωνία. Η μόνη πιθανή λογική
είναι αυτή του πιο ισχυρού. Είναι μία ηγεμονία τυραννικού τύπου που έχει καταργήσει
τους εσωτερικούς και εξωτερικούς νόμους.
Οι συμφωνίες πλέον δεν είναι έγκυρες και το μόνο πράγμα που ισχύει είναι η στρατιωτική
δύναμη.

Έχουμε επιστρέψει σε μία διεθνή τάξη του 19ου και του πρώτου μισού του 20ου αιώνα, όταν
δεν υπήρχαν κοινοί διεθνείς οργανισμοί και το μόνο που μετρούσε ήταν η ισχύς των όπλων.
Η λογική του παραλόγου και η κραυγαλέα αλαζονεία των ΗΠΑ έχουν γίνει η νέα κανονικότητα τουλάχιστον στη δύση. Για όλα αυτά όμως υπάρχει τίμημα. Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις αμερικάνικων ΜΜΕ η φερεγγυότητα και αξιοπιστία των ΗΠΑ σε διεθνές επίπεδο βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση.
Το ότι επομένως η ηγεσία του Λευκού Οίκου σκαρφίζεται διάφορα και κοινώς “ πουλάει
τρέλα”,δεν σημαίνει ότι πετυχαίνει και τους στόχους της. Το αντίθετο μάλιστα. Η

πραγματικότητα συγκρούεται με την ψευδαίσθηση. Αυτό που ίσως στην ηγεσία των ΗΠΑ,
δεν γίνεται συχνά αντιληπτό, είναι ότι ζούμε το τέλος μίας εποχής. Της εποχής που η αγγλοσαξονική κυριαρχία στο παγκόσμιο σύστημα, έχει ουσιαστικά τελειώσει.

Βασίλης Σατραβέλας

Εργαστήριο δημιουργικής έκφρασης στη ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΕΡΜΙΟΝΗΣ - ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ

 

ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΣΑΡΩΝΙΔΟΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ ΓΚΑΤΣΟΥ

 

Γιάννης Λακούτσης : Θαλάσσιον τέρας γιγαντιαίου μεγέθους

                         

 Θαλάσσιον  τέρας  γιγαντιαίου  μεγέθους

Οι  καρχαρίες  ζουν  στις  θάλασσες  εδώ  και  360  εκατομμύρια  χρόνια. Η εμφάνισή  τους  κοντά  στις  ακτές  προκαλεί  ανησυχία στους λουόμενους.  Οι ειδικοί εμφανίζονται  καθησυχαστικοί.  Οι  επιθέσεις  καρχαριών  σε  ανθρώπους  στη  Μεσόγειο  είναι  σπάνιες,  ενώ  στην  Ελλάδα  τα  περιστατικά  είναι  ελάχιστα.   Η  πρώτη  αναφορά  επίθεσης  «θαλάσσιου  θηρίου»  σε  άνθρωπο,  καταγράφηκε  από  τον  ιστορικό  Ηρόδοτο  το  492  π.χ: «  Γιατί  λένε  πως  τα  καράβια  που  χάθηκαν  ήταν  κάπου  τριακόσια  και  οι  άνθρωποι  πάνω  από  είκοσι  χιλιάδες  γιατί  έτσι  η  θάλασσα  που  περιβρέχει  τον  Άθω  είναι  γεμάτη θηρία   όσο  καμιά  άλλη,  τους  άρπαζαν  τα  θηρία  και  τους   κατασπάραζαν,  ενώ  άλλους  τους  τσάκιζε  το  κύμα  πάνω  στα  βράχια»  ( Ηροδότου  Ιστορίες  Ερατώ  ΣΤ  44. 3).  Η  περιγραφή  «θαλάσσια  θηρία»  ταιριάζει  σε  καρχαρίες.  Κι  αυτό  δικαιολογείται  γιατί  την  εποχή  εκείνη,  δεν  είχαν  περιγραφεί  σαν  είδη. Αυτό  ξεκίνησε  ο  Αριστοτέλης  (384-322  π.χ)  στο  « Των  περί  τα  ζώα  ιστοριών»,  όπου  κατατάσσει  στην  ίδια  οικογένεια  σελάχια  και   καρχαρίες. Την  περιγραφή  αυτή  συνέχισε  και  ο Ρωμαίος  Πλίνιος  ο  Πρεσβύτερος (23-79 μ.χ).  Κατέταξε  τους  καρχαρίες  και   ανάφερε  τους  κινδύνους  που  διατρέχουν  οι