Παρασκευή 1 Μαΐου 2026
Κυριακή 26 Απριλίου 2026
Πρόταση για την άμεση αποκατάσταση της ιστορικής μνήμης και την ανάδειξη των ευρημάτων του αρχαίου ναού της Χθονίας Δήμητρας εντός του Ι.Ν. Ταξιαρχών.
ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΗΣ
Ερμιόνη 26 Απριλίου 2026
ΠΡΟΣ:
1. Δήμο Ερμιονίδας (Γραφείο Δημάρχου & Αντιδημάρχου Πολιτισμού)
2. Εφορεία Αρχαιοτήτων Αργολίδας
3. Εκκλησιαστικό Συμβούλιο Ι.Ν. Ταξιαρχών Ερμιόνης
4. Σουηδικό Ινστιτούτο Αθηνών
ΘΕΜΑ: Πρόταση για την άμεση αποκατάσταση της ιστορικής μνήμης και την ανάδειξη των ευρημάτων του αρχαίου ναού της Χθονίας Δήμητρας εντός του Ι.Ν. Ταξιαρχών.
Αξιότιμοι κύριοι/κυρίες,
Με την ολοκλήρωση των εργασιών στο δάπεδο του Ιερού Ναού των Ταξιαρχών, κλείνει ένας κύκλος δεκαπενταετούς αναμονής και ταλαιπωρίας για την τοπική κοινωνία της Ερμιόνης. Από το 2011, όταν ξεκίνησαν οι ανασκαφές που έφεραν στο φως τα θεμέλια του μεγαλοπρεπούς αρχαίου ναού της Χθονίας Δήμητρας, οι κάτοικοι παρακολουθήσαμε με υπομονή μια διαδικασία γεμάτη καθυστερήσεις, παλινδρομήσεις και αναβολές.
Σήμερα, η απόδοση του Ιερού ναού στη λειτουργία του αποτελεί αυτονόητη ανάγκη, όμως το τελικό αποτέλεσμα με την κάλυψη των ευρημάτων προκαλεί έντονο προβληματισμό. Μετά από 15 χρόνια αναμονής, είναι τουλάχιστον απογοητευτικό η «λύση» που επιλέχθηκε να είναι η πλήρης απόκρυψη του αρχαίου μεγαλείου πάνω στο οποίο εδράζεται ο χριστιανικός ναός. Η ιστορική συνέχεια της Ερμιόνης, που αποδείχθηκε περίτρανα μέσω της ανασκαφής, παραμένει πλέον «θαμμένη», στερώντας από τον τόπο ένα μοναδικό σημείο αναφοράς παγκόσμιας εμβέλειας. Η ανασκαφή δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός. Φέρνει στο φως και εκθέτει για λόγους ιστορικούς, αισθητικούς, εκπαιδευτικούς, εθνικούς.
Ως ελάχιστη ηθική και ιστορική υποχρέωση απέναντι στους πολίτες, που περίμεναν υπομονετικά τόσα χρόνια, προτείνουμε την άμεση συνεργασία σας για τα εξής:
· Μόνιμη Φωτογραφική Έκθεση Υψηλής Αισθητικής: Τοποθέτηση μόνιμων πινακίδων στην αυλή του ναού των ταξιαρχών ή στην δυτική πλατεία, που θα αποτυπώνουν με λεπτομέρεια τα στάδια της ανασκαφής και τα συγκλονιστικά ευρήματα που σήμερα βρίσκονται κάτω από το νέο δάπεδο.
· Ψηφιακή Ανάδειξη μέσω QR Codes: Εφαρμογή σύγχρονης τεχνολογίας, ώστε κάθε επισκέπτης να μπορεί να «βλέπει» μέσω του κινητού του το αρχαίο υπέδαφος, τρισδιάστατες αναπαραστάσεις και την ιστορική τεκμηρίωση της σύνδεσης των δύο ναών.
· Ενημέρωση: Έκδοση υλικού που θα εξηγεί τους λόγους για τους οποίους η ανάδειξη μέσω γυάλινου δαπέδου κρίθηκε (ή δεν κρίθηκε) εφικτή, αποκαθιστώντας την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους αρμόδιους φορείς.
Η πρόταση αυτή αποτελεί την ύστατη «χρυσή τομή» ώστε η πολυετής καθυστέρηση να μη μετατραπεί σε οριστική λήθη. Η Ερμιόνη δικαιούται να αναδείξει τον θησαυρό της, έστω και με αυτόν τον τρόπο, μετατρέποντας τον ναό των Ταξιαρχών, σε ένα τοπόσημο που τιμά το παρελθόν του.
Παρακαλούμε για τις άμεσες ενέργειές σας και τη γραπτή ενημέρωσή μας για το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των παραπάνω.
Με εκτίμηση,
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΗΣ
Βασίλης Γκάτσος: Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΧΑΝΙΩΝ..... και εμείς της Ριβιέρας..
Προτεραιότητα Παλαιών Ενοικιαστών: Τα υπόλοιπα 39 από τα συνολικά 63 καταστήματα προορίζονται για τους παλιούς καταστηματάρχες που λειτουργούσαν στην Αγορά πριν την ανακαίνιση.
Βασικοί Όροι & Προϋποθέσεις
Χρήση Καταστήματος: Η Αγορά διατηρεί τον χαρακτήρα της ως "Αγορά Τροφίμων". Επιτρέπονται συγκεκριμένες κατηγορίες όπως:
Κρεοπωλεία, ιχθυοπωλεία, οπωροπωλεία.
Καταστήματα αλλαντικών, τυροκομικών και παραδοσιακών κρητικών προϊόντων.
Επιχειρήσεις μαζικής εστίασης (με συγκεκριμένο ωράριο και περιορισμούς).
Απαγορεύσεις: Αποκλείονται οι αλυσίδες καταστημάτων και τα super markets, προκειμένου να στηριχθεί ο τοπικός χαρακτήρας.
Πρωτομαγιά 2026 | Χορευτική Ομάδα Ερμιόνης
Πέμπτη 23 Απριλίου 2026
Ερμιόνη 1934
Πόσο όμορφη φωτογραφία !!
Ερμιόνη 1934 πιθανολογούν θέση Μπίστι..
Αρχείο Αμερικανικής Σχολής Καλών τεχνών παράρτημα Αθηνών
Πηγή
FB
Τετάρτη 22 Απριλίου 2026
Αθανάσιος Διάκος: 205 χρόνια από την ηρωική του θυσία στην Αλαμάνα
Αθανάσιος Διάκος: 205 χρόνια από την ηρωική του θυσία στην Αλαμάνα
Γιάννης Σπετσιώτης – Τζένη Ντεστάκου
Η αφορμή
Αφορμή για τη σύντομη παρουσίαση της ζωής του ήρωα Αθανασίου Διάκου στάθηκαν δύο γεγονότα: Η συμπλήρωση 205 χρόνων από τον μαρτυρικό θάνατό του (23 Απριλίου 1821) αλλά και ο εξαιρετικός πίνακας που φιλοτέχνησε ο εκλεκτός καλλιτέχνης και φίλος,Δημήτρης Καπόγιαννης. Το έργο αυτό, που πλέον κοσμεί το Μουσείο Παιχνιδιών Ερμιόνης, μας καλεί να ξαναδούμε την πορεία του εθνομάρτυρα μέσα από τους θρύλους που τον συνοδεύουν και την ιστορία.
Η οικογένειά του
Ο Νίκος Μασαβέτας, με καταγωγή από τη Μουσονίτσα,με τη σύζυγό του Χρυσούλα Καφούρου, εγκαταστάθηκαν στην Αρτοτίνα της Δωρίδας (Φωκίδα)και απόκτησαν πέντε παιδιά: τη Σοφία, την Καλομοίρα, τον Αποστόλη, τον Κώστα και τον μικρότερο όλων, τον Θανάση. Σε ηλικία μόλις 10 ετών ο Θανάσης αρρώστησε βαριά από πνευμονία. Όταν τα γιατρικά της εποχής απέτυχαν και κινδύνευε η ζωή του, η μητέρα του τον έταξε στο Μοναστήρι του Αϊ-Γιάννη του Προδρόμου,που βρισκόταν περίπου δύο χιλιόμετρα έξω από την Αρτοτίνα. Το θαύμα δεν άργησε να γίνει και μέσα σε τρεις ημέρες ο Θανάσης ανάρρωσε. Με τον νέο χρόνο (1799) ο εντεκάχρονος πια Θανάσης φόρεσε το ράσο και το καλογεροσκούφι και ξεκίνησε τη νέα του ζωή στο φτωχικό μοναστήρι, εκπληρώνοντας το τάμα της μητέρας του.
Η ζωή του στο Μοναστήρι
Στο Μοναστήρι του Αϊ-Γιάννη ο νεαρός Θανάσης έμαθε τα πρώτα του γράμματα κοντά στον μοναχό Αβέρκιο. Λέγεται, μάλιστα, πως ήταν ιδιαίτερα καλλίφωνος και διακρινόταν στην ψαλμωδία. Χρόνια είχε να ακουστεί τέτοια φωνή, έλεγαν οι παλαιότεροι καλόγεροι. Στο Μοναστήρι, σύμφωνα με τους εκκλησιαστικούς
Βασίλης Γκάτσος: Επιτέλους η αποκατάσταση του Ιερού Ναού των Ταξιαρχών!
Προκρίθηκε ο ενταφιασμός των ευρημάτων του Ναού Δήμητρος Χθονίας και όχι η ανάδειξη, εν όλω ή εν μέρει αυτών, με κάλυψη ειδικού γυάλινου δαπέδου, όπως στο Μουσείο Ακρόπολης.
https://www.enpoermionis.com/
ΜΕΡΟΣ Β :
https://www.enpoermionis.com/
ΜΕΡΟΣ Γ:
https://www.enpoermionis.com/
Τρίτη 21 Απριλίου 2026
Προβολή δύο ντοκιμαντέρ | Εταιρεία Μελετών Ερμιονίδος
Σάββατο 18 Απριλίου 2026
«Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ναρκώνουν το βλέμμα και τη σκέψη μας»
Ζούμε σε μια εποχή που κυνηγάμε την τελειότητα; Είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε μέσα στην απιστία; Και τι ρόλο παίζει στη ζωή μας ένα τραυματικό γεγονός; Η ομότιμη καθηγήτρια ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και συγγραφέας, Φωτεινή Τσαλίκογλου, εξηγεί στον Γιάννη Πανταζόπουλο στη Lifo
Σάββατο 11 Απριλίου 2026
Παρασκευή 10 Απριλίου 2026
ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ Του Γιάννη Λακούτση
ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
Στο Μεσολόγγι Αγαρηνοί; Διώξτε τους παλληκάρια!
τ’ασκέρι από το κάστρο σας, το στόλο απ’ το γιαλό.
Τη ναυαρχίδα με τριπλά κανόνια και ζωνάρια
Κι αυτόν τον καπετάν πασά θα κάψω με καλό.
ΚΙ αν διπλαρώσω μια φορά και το μπουρλότο ανάψω
Με φλόγες τ’ όνομά μου εγώ στην πρύμνη της θα γράψω.
Β. Ουγκώ
Τη νύχτα μεταξύ 10ης και 11ης Απριλίου του 1826, ύστερα από 12 μήνες πολιορκίας, οι έγκλειστοι Μεσολογγίτες πραγματοποιούν ηρωική έξοδο. Τα πυρομαχικά και τα τρόφιμα είχαν τελειώσει προ πολλού. Η μόνη επιλογή ήταν προσπάθεια διαφυγής ανάμεσα σε χιλιάδες ένοπλους άνδρες του τουρκοαιγυπτιακού στρατού. Αυτή ήταν η δεύτερη πολιορκία που βίωνε το Μεσολόγγι, που είχε επαναστατήσει ενάντια στον οθωμανικό ζυγό στις 20 Μαΐου 1821. Η πρώτη πολιορκία τέλη του 1822, διήρκησε λίγους μήνες και κατέληξε με ήττα των Τούρκων. Λεπτομέρειες για τη δεύτερη ηρωική έξοδο πληροφορούμαστε από τον Τύπο της εποχής.( ΓΕΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 26, 29 Μαΐου και 2 Ιουνίου 1826). Πρόκειται για συγκλονιστικές μαρτυρίες φρίκης, όσων επέζησαν εκείνη τη νύχτα:
Περί των τελευταίων στιγμών του Μεσολογγίου και της ηρωικής αναχωρήσεως της φρουράς.
Αι τροφαί είχαν αρχίσει προ ημερών βαθμηδόν να ελαττούνται, εως ότου εξέλιπον διόλου περί τας 25 του Μαρτίου. Κατ’ εκείνας τας ημέρας έφθασε και η παρά του ναυάρχου Μιαούλη διοικουμένη μοίρα και επροσπάθει να ανοίξη την λίμνην, δια να εμβάση τροφάς, αλλ’ ο εχθρός είχε προκαταλάβει όλας τας εισόδους, κατασκευάσας επ’ αυτών κανονοστάσια, τα οποία κατέσταινον αδύνατον την εισχώρησιν των βαρκών του στόλου μας, όστις, ων ολιγάριθμος και μη έχων ικανούς ναύτας, δεν εδύνατο να αποχωρίζεται πολύν καιρόν από αυτάς… Άρχισε λοιπόν (σ.σ. η φρουρά) να τρέφεται με κρέατα ίππων, μουλαρίων, όνων, σκύλων, γατών, ποντικών, με καβούρους της θαλάσσης, τους οποίους ηγόραζον ακριβά, πυροβολούμενοι από τα λαντζόνια του εχθρού, και τελευταίον με αρμύρας, φυτά φυόμενα παρά την λίμνην, τα οποία αδυνάτιζαν έτι μάλλον τους τρώγοντας, ερεθίζοντα την κένωσιν. Εις τοιαύτην κατάστασιν πολλοί των ασθενών απέθνησκον, και άλλοι δια την ακαθαρσίαν της τροφής, ή την παντελή στέρησιν, έπιπτον λιποθυμημένοι κατά γης...Κατά δυστυχίαν ένας βούλγαρος ή Σέρβος, εξελθών εκ της φρουράς, αυτομόλησε προς τους εχθρούς και εφανέρωσε και τον σκοπόν και το σχέδιον, και την ημέραν της εξόδου. Ως τρείς χιλιάδες εσυμποσούντο οι στρατιώται της φρουράς ομού με τους ασθενείς, οίτινες εδύναντο οπωσούν βοηθούμενοι να κινηθώσι και να σωθούν από τον κίνδυνον, ως χίλιοι οι εργάται και άλλοι μη ικανοί δια τα άρματα, και υπέρ τας πέντε χιλιάδας τα γυναικόπαιδα. Οι ασθενείς και πολλοί άλλοι αδύνατοι είχαν απόφασιν, εάν έβλεπον δύσκολον και την στιγμήν εκείνην το επιχείρημα, να καώσι μέσα εις τα οσπίτια, και πολλοί γέροντες και γυναίκες με τα παιδία των δεν εφρόντιζαν τίποτε άλλο, ειμή πως να μη













