Αλλιώς έρχεται πια η βροχή

Το κάθε φορά που θα ρθεις βρέχει

που μας τραγουδούσε η Τάνια, δεν ισχύει.

Πως μαθαίνει ο εγκέφαλος Μαρία Κάτσιου-Ζαφρανά

 

Εγκέφαλος και Εκπαίδευση. Μαρία Κάτσιου-Ζαφρανά. Ομότιμη Καθηγήτρια Παιδαγωγικής Ψυχολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Οι τρείς περίοδοι εξέλιξης του Ανθρώπινου Βιοϋπολογιστή. Δρ Μάνος Δανέζης

Μάνος Δανέζης: Σήμερα νιώθω υποχρεωμένος να απαντήσω σε μια επίμονη ερώτηση που μου τίθεται συνέχεια (μέχρι και τις προηγούμενες ημέρες στην διάρκεια διαλέξεών μου), χωρίς να έχω τον χρόνο (και πολλές φορές και την πρόθεση) να απαντήσω λόγω διάφορων συνθηκών και εσωτερικών σκέψεών μου.

Υπενθυμίζω ότι, πάρα πολλές φορές μέχρι σήμερα, χρησιμοποιώντας επιστημονικά πειραματικά δεδομένα της Νευροφυσιολογίας και της Ειδικής Θεωρίας της Σχετικότητας, έχουμε δείξει το γεγονός ότι ο η υλική υπόσταση του Ανθρώπου, λειτουργεί ως ένας σταθερά εξελισσόμενος βιοϋπολογιστής τεραστίων δυνατοτήτων.

Η ερώτηση η οποία συνεχώς και ευλόγως τίθεται αφορά τις μελλοντικές δυνατότητες εξέλιξης του Ανθρώπινου Βιοϋπολογιστή, καθώς και κάποιες ψυχοφθόρες σκέψεις και ερωτήσεις που δημιουργούνται σε κάθε στάδιο εξέλιξής του.

Οι εφημερίδες των στρατιωτών του Μικρασιατικού Μετώπου Του Γιάννη Λακούτση

Του Γιάννη Λακούτση

«Οι χειρόγραφες εφημερίδες εκδόθηκαν, για τον ίδιο λόγο που εκδόθηκε και η πρώτη εφημερίδα στην Αμβέρσα το 1605 «Niewe Tizdigen», θέλοντας να διασκεδάσει την πλήξη και την ανία των Αμβερσιανών τον καιρό που πολιορκούνταν από ξηράς και ποταμού», γράφει ο Κ Παπαλεξάνδρου στο περιοδικό ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ στο τεύχος του Φεβρουαρίου του 1929.Από την πλήξη και την ανία εφύτρωσαν και οι εφημερίδες του Μικρασιατικού Μετώπου στα 1921-22.Είχε επιστρέψει ο στρατός από την εκστρατεία του Σαγγάριου.Πολεμικές επιχειρήσεις δεν γίνονταν. Εφημερίδες από την Αθήνα έφθαναν αργά. Η κοινωνία αυτή των «αποίκων σε ερημονήσι», είχε τις ανάγκες της, μια από αυτές ήταν η επικοινωνία των μελών της. Έτσι εκδόθηκε η πρώτη εφημερίδα του Μετώπου. Αμέσως άρχισαν να ξεπετιούνται και άλλες, περίπου είκοσι συνολικά. Οι τίτλοι όλων των εφημερίδων ανέφεραν το Σώμα που έβγαιναν, ήταν μάλλον σατυρικοί και δεν κυκλοφορούσαν έξω από το Σώμα. Οι εκδότες ήταν στρατιώτες η υπαξιωματικοί γραφείς.

Συνεργάτες οι «καλύτεροι λόγιοι του Σώματος». Σε μια η δύο από αυτές, υπήρχαν και ίχνη λογοκρισίας, «αράδες σβησμένες με μαύρη σινική μελάνι», οι περισσότερες από αυτές ήταν χειρόγραφες, μερικές γραφομηχανημένες, τα αντίτυπα που έβγαζαν ήταν ανάλογα με τις  ανάγκες, το πολύ διακόσια.

Οι περισσότερες μοιράζονταν δωρεάν στους γραμματισμένους του Σώματος.

Μερικές είχαν ορίσει συνδρομή μία η δύο κόλλες χαρτί γραψίματος για να εξασφαλισθεί η εκτύπωση. Έβγαιναν κάθε εβδομάδα συνήθως Κυριακή. Μόνο «Η Καραβάνα» ήταν δισεβδομαδιαία. Ήταν εφημερίδες μαζί και περιοδικά.

Όλες σχεδόν εικονογραφημένες από ερασιτέχνες σκιτσογράφους και ζωγράφους.

Η ύλη ήταν σατυρική αφού έβγαιναν για ψυχαγωγία. «Ο,τι δημοσιευόταν ήταν μίμηση  και μάλιστα κακών προτύπων μίμηση. Χρονογραφήματα τραβηγμένα στο σαχλότερο ή σαχλά άρθρα γυρισμένα στην αρλούμπα. Ποιήματα σατυρικά, επιστολές γυναικών νεόπλουτων που «σκότωναν» και τα ελληνικά και τα γαλλικά, επιστολές δασκάλων σε γελοία καθαρεύουσα, αγγελίες αστείες. Σατιρίζονταν διάφοροι τύποι ή παρατράγουδα που γίνονταν στο Μέτωπο». Έγραφαν για τους καημούς τους, την προσμονή της απόλυσης, την πίκρα για την λησμονιά συγγενών και φίλων, το άθλιο συσσίτιο, τις ψείρες που είχαν γεμίσει το κορμί τους.

Η ΨΥΡΕΣ

Τζίτζικας ή τέττιξ

Τζίτζικας ή τέττιξ η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει, αφού έζησε σαν σκουλήκι από 4 μέχρι και 17 χρόνια βαθιά μέσα στη γη (μέχρι 15 μέτρα βάθος) ήρθε στον επάνω κόσμο όπου θα ζήσει τις τελευταίες 4 -6 εβδομάδες της ζωής του. Θα αλλάξει φορεσιά θα βάλει αυτή με τα φτερά και θα ξεκινήσει το τραγούδι ένα ερωτικό κάλεσμα που κάνουν τα αρσενικά (τα οποία είναι κουφά) προς τα θηλυκά τα οποία είναι μουγκά. Ο ήχος αυτός συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πιο δυνατούς ήχους της φύσης !!!!

(Κείμενο: Zalidas Ioannis)

 

Ανοικτή Βιβλιοθήκη

 

Επικίνδυνοι Ιοί Μέθοδοι μόλυνσης και εξάπλωσης επιδημιών

    

Εκατομμύρια άνθρωποι κάθε χρόνο πεθαίνουν προσβεβλημένοι από διάφορες ασθένειες που οφείλονται σε ποικίλους παράγοντες: από τα ζώα μέχρι τις σύγχρονες μεταλλάξεις ιών. Ορισμένες από τις αρρώστιες του παρελθόντος έχουν εξαλειφθεί πλήρως εξαιτίας των εξελίξεων στον ιατρικό τομέα, ωστόσο υπάρχουν πολλές ακόμη που τρομοκρατούν εκατομμύρια ανθρώπους στο σύγχρονο κόσμο.

πως ήταν η περιοχή μας πριν εκατομμύρια χρόνια

Χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να γίνει ή γη όπως την ξέρουμε.

Οι ήπειροι που ήταν ενωμένοι αρχικά  άρχισαν  να απομακρύνονται.

Μια εφαρμογή μπορεί να μας ταξιδέψει πριν απο 750 εκατομμύρια χρόνια και αφού επιλέξουμε τον τόπο να δούμε πως ήταν η περιοχή μας τότε.

Στη φωτογραφία η Ερμιόνη πριν 450 εκατομμύρια χρόνια..

ΕΔΩ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ

«Ένας εξωτικός παπαγάλος κάπου σε μια παραλία μπροστά από μια καφετέρια…» και η τεχνητή νοημοσύνη, ομιλία του Κ. Δασκαλάκη στο Ίδρυμα Ευγενίδου, 14.01.2020

«Πάντα υπάρχει φόβος μπροστά σε μια δραματική αλλαγή. Από την άλλη, αντιμετωπίζω αυτό που έρχεται με τόλμη. Δεν έχω αυταπάτες. Οι όποιοι ενδοιασμοί δεν μπορούν να ανακόψουν το ορμητικό ποτάμι της επιστημονικής αλλαγής. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να διαμορφώσουμε την κοίτη του».

Oμιλία του Κ. Δασκαλάκη στο Ίδρυμα Ευγενίδου, 14.01.2020, 1 - 2/2

Όταν ο Έβρος ήταν πλευστός.

Όταν ο Έβρος ήταν πλευστός.

Του Γιάννη Λακούτση

Ατμόπλοιο  στην Αδριανούπολη; Καθόλου παράδοξο. Αλλά με βάση τα  πραγματικά γεωγραφικά και περιβαλλοντικά δεδομένα κάτι τέτοιο σήμερα  θεωρείται αδιανόητο. Άλλωστε τα νερά του ποταμού  Έβρου, που διασχίζει την κοιλάδα της Φιλιππούπολης και περνάει από τις παρυφές της Αδριανούπολης, κατηφορίζοντας, δίπλα από την Ορεστιάδα, το Διδυμότειχο, το Σουφλί και τις Φέρες, είναι λιγοστά  που σε ορισμένα σημεία το καλοκαίρι οι λαθρομετανάστες περνάνε με μεγάλη ευκολία. Και όμως  κάποτε ο Έβρος ήταν πλωτός και είχε συσταθεί και ποταμοπλοϊκή εταιρεία εκμετάλλευσης των θρακικών ποταμών. Η Αίνος ήταν μια πόλη με μεγάλη ναυτική παράδοση. Ανέδειξε θρυλικούς καπεταναίους στη θάλασσα . Μια τέτοια  ηρωική μορφή ήταν ο καπετάν Βιζβίζης, που έδωσε τη ζωή του στη ναυμαχία της Εύβοιας,  αλλά  και της γυναίκας του Δόμνας Βιζβίζαινας , που συνέχισε τον αγώνα του άντρα της. Μια περιγραφή της Αίνου  που έχει διασωθεί, είναι γραμμένη  από τον εκπαιδευτικό Ν. Χατζόπουλο, στις Φέρες στις 2 Μαΐου 1882 είναι η εξής: «Πόλις παράλιος κειμένη εις την αριστεράν όχθην και παρά τας εκβολάς του Έβρου. Αρχαιοτάτη μνημονευομένη και παρ’ Ομήρου εν τοις στοιχείοις Β’ και Δ’ της Ιλιάδος…».  Προ 40-50 ετών ηρίθμει υπέρ τας δύω χιλιάδας οικίας. Νυν δε μόλις αριθμεί 800-900 ων  αι 100-130 εισίν οθωμανικαί. Έχει σχολεία καλώς συντηρούμενα δια κληροδοτημάτων, οία Ελλ. Σχολήν, Δημοτικήν, Παρθεναγωγείον, εφέτος  δε  εσυστήθη Νηπιαγωγείον». Από την αντίθετη πλευρά των εκβολών του Εβρου στο Αιγαίο, άρχισε να ξεπετιέται το Δεδέαγατς, η σημερινή Αλεξανδρούπολη, οικισμός ασήμαντος έως το 1860 περίπου. Χρονιά σημαδιακή για τις δυο παραθαλάσσιες αυτές πόλεις οι οποίες βρέθηκαν αντιμέτωπες το 1872, τότε  που άρχισε η άνοδος του μέχρι τότε άσημου Δεδέαγατς, γεγονός που θα συρρίκνωνε το ιστορικό λιμάνι της Αίνου. Για το Δεδέαγατς υπάρχει αναφορά του 1868 που διασώθηκε, τότε που ήταν ένα μικρό ψαροχώρι. Στην έκθεση αυτή αναφέρεται ότι: « Αρτισύστατος κωμόπολις, εμπορική παράλιος και ο τελευταίος εν τη Νοτιοδυτική Θράκη σιδηροδρομικός σταθμός. Έχει τανύν 450-500 νεόδμητους οικοδομάς και περί τας 1.500-2.000 ψυχάς. Οικογενείας δε μονίμους οικούσας εις Δεδέαγατς περί τας 100-120 προερχομένας εκ διαφόρων μερών και εθνικοτήτων και διαφόρων ιδεών, ηθών και εθίμων…». Η άνοδος του Δεδέαγατς κυρίως λόγω της διαφαινόμενης κατασκευής του σιδηροδρόμου, που οδηγούσε στη λειτουργία του λιμανιού, ανησύχησε τους κατοίκους της Αίνου, οι οποίοι έβλεπαν ότι η πόλη τους θα υποβαθμιζόταν, από την άνοδο της νέας πόλης.. Έτσι, προσπάθησαν με κάθε τρόπο να  εμποδίσουν την άνοδο αυτή. Ο βαρώνος Χιρς, που είχε αναλάβει την κατασκευή μεγάλων έργων, μεταξύ των οποίων και την κατασκευή σιδηροδρόμου, για λογαριασμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχε δώσει εντολή το 1872, να αρχίσει η κατασκευή λιμανιού. Οι Αινίτες προκειμένου να ματαιώσουν αυτό το έργο, χρησιμοποίησαν όσα μέσα είχαν διαθέσιμα, αρχίζοντας από τον Τύπο.

Το καλαμάκι ροφήματος και η ιστορία του

Το  καλαμάκι  ροφήματος  και  η  ιστορία  του

Του Γιάννη Λακούτση

Η  Ευρωπαϊκή  Επιτροπή  υπέβαλε  πρόταση  για  την  απαγόρευση  των  πλαστικών  μιας  χρήσης  ( μπουκάλια,  καλαμάκια,  μπατονέτες, πιάτα,  μαχαιροπήρουνα),  σε  όλα  τα  μέλη  της.  Το  μέτρο  που  προβλέπεται  να  εγκριθεί  εντός  του  2019  είναι  απίθανο  να  τεθεί  σε  ισχύ  πριν  από  το  2022. Με  την  κίνηση  αυτή  καταβάλλεται  προσπάθεια  για  την  μείωση  των  οκτώ  εκατομμύρια  τόνων  πλαστικών  αποβλήτων,  ετησίως,  που  καταλήγουν  στους  ωκεανούς  του  πλανήτη,  (  στην  Ελλάδα  αντιστοιχούν: 3 δις.  πλαστικά  καλαμάκια, 1 δις. 290 εκατομ.  πλαστικά  μπουκάλια,  300  εκατομ.  πλαστικά  ποτήρια,  100  εκατομ.  πλαστικά  σερβίτσια). Τα  υλικά,  φιλικά  προς  το  περιβάλλον,  που    θα  αντικαταστήσουν  τα  πλαστικά  προτείνεται  να  είναι  από  μπαμπού,  άχυρο,  ζαχαροκάλαμο,  πολτό  πατάτας,  χαρτοπολτό  και  πολτό  καλαμποκιού.  Ορισμένα   βρετανικά  καταστήματα  δοκίμασαν  τα  καλαμάκια  από  ζυμάρι,  τα  οποία  μοιάζουν  με  χοντρό  μακαρόνι.  Ο  κόσμος  τα  δέχτηκε  με  ενθουσιασμό,  ενώ  οι  καταστηματάρχες  σημειώνουν  ότι  δεν  πρέπει  να  τα  χρησιμοποιούν  όσοι  έχουν  αλλεργία  στη  γλουτένη. Πρώτοι  φαίνεται  να   χρησιμοποίησαν  καλαμάκια  οι  Αρχαίοι  Σουμέριοι  για  να απολαμβάνουν  τη  μπύρα  τους.  Ήταν  κατασκευασμένα  από  στέλεχος  άχυρου. Το  παλαιότερο  καλαμάκι  που  σώζεται  και βρέθηκε  σε  τάφο  Σουμερίων  που  χρονολογείται  το  3.000  π.χ.  είναι  ένας  σωλήνας  κατασκευασμένος  από  χρυσό  και  από  το  πολύτιμο  μπλε  πετράδι  λάπις  λάζουλι.  Το  1800  ήταν  στη  μόδα  τα  καλαμάκια  από  άχυρο,  που  ήταν  φθηνά  αλλά  διαλύονταν  μέσα  στο  νερό.  Το  πρώτο  μοντέρνο  καλαμάκι  σχεδιάστηκε  από  τον  Αμερικανό  κατασκευαστή  τσιγαρόχαρτων,  Μάρβιν  Στόουν,  το  1888.  Ήταν  χάρτινο  με  επάλειψη  από  κερί.  Τον  Ιούλιο  της  ίδιας  χρονιάς  εμφανίζονται  και  στην  Ελλάδα  τα  πρώτα  καλαμάκια  από  άχυρο.  Την  καινοτομία  αυτή  εισάγει  ο  Κ.  Γιαννάκης,  ιδιοκτήτης  του  Βασιλικού  Ζαχαροπλαστείου  που  βρισκόταν  την  οδό  Πανεπιστημίου  5,  εκεί  που  σήμερα  είναι  το  θέατρο  Βρετάνια:  « Η  καινοτομία  του  Κ. Γιαννάκη  συνίσταται  εις  μικρά  εξ  αχύρου  σωληνάρια  δια  των  οποίων  ροφάτε  το  σιρόπι  σας  ή  το  παγωτόν  σας…»  Ως  Τρικουπικός,  ο  Γιαννάκης,  αποθεώθηκε  από  τον  κυβερνητικό  Τύπο: « βλέπετε  τώρα  πολλούς  με  το  καλαμάκι  στο  στόμα  και  ροφούν,  ροφούν  δροσιζόμενοι  και  διασκεδάζοντες  με  την  ενασχόλησιν  αύτήν…»  έγραφε  η  «Εφημερίς»  στις  24  Ιουλίου  1888. 

Και  ενώ  οι  συμπολιτευόμενες  εφημερίδες  ήταν  γεμάτες  από  κολακευτικά  σχόλια, συντηρητικοί  πολιτευτές  και  εκδότες  ζητούσαν  «  να  κηρυχθεί  παράνομος  ο  ξενόφερτος  νεωτερισμός  που  προέτρεπε  τους  Αθηναίους  σε  θηλυπρεπείς  αναρροφήσεις  και  τις  Αθηναίες  σε  απρεπείς,  σκανδαλώδεις  απομυζήσεις  εν  μέση  οδώ». Το  1937  ο  Joseph  Friedman δημιούργησε  το  σπαστό  καλαμάκι.  Με  την  ευρεία  χρήση  του  πλαστικού  τη  δεκαετία  του  ’60  άλλαξε  και  το  υλικό  κατασκευής  του. Τότε  έκαναν  την  εμφάνισή  τους  και  τα  πολύχρωμα.  

Πως ο εγκέφαλός μας αποφασίζει τι είναι όμορφο

Ο εγκέφαλος του καθενός από εμάς αποφασίζει τι είναι όμορφο;

Ο Άντζαν Σάτερτζι χρησιμοποιεί εργαλεία από την εξελικτική ψυχολογία και τη γνωσιακή νευροεπιστήμη για να μελετήσει μια από τις πιο συναρπαστικές έννοιες της φύσης: την ομορφιά. Μάθετε περισσότερα για την επιστήμη που κρύβεται πίσω από το ερώτημα πώς κάποιες συνθέσεις γραμμής, χρώματος και σχημάτος μας συναρπάζουν, σε μια εκπληκτική βαθιά μελέτη μέσα στον εγκέφαλό σας

Πηγή: ted.com

Χριστιανικές εκκλησίες στην Ευρώπη αλλάζουν χρήση

Του Γιάννη Λακούτση

Το  1870  ανεγείρεται  μια  εκκλησία  αφιερωμένη  στον  Άγιο  Ιάκωβο,  στην  Ουτρέχτη  της  Ολλανδίας,  η  οποία  λειτουργεί  μέχρι  το  1991,  οπότε  και  οι  τελετές  σταματούν.  Για  μερικά  χρόνια  χρησιμοποιείται  είτε  ως  εκθετήριο  είτε  ως  χώρος  διεξαγωγής  εκδηλώσεων.  Το  2009  μετατρέπεται  σε  κατοικία  475 τ. μ. 

Στο  Άρνεμ  της  Ολλανδίας  λειτουργεί  ένας  μεγάλος  παιδότοπος.  Είναι  ο  άλλοτε  καθεδρικός  ναός  του  Αγίου  Ιωσήφ  του  Μνήστορος,  ένα  κτίσμα  για  1.000  πιστούς.  Σήμερα,  από  το  ιερό  ξεκινούν  εγκαταστάσεις  σκέιτμπορντ.                                   

Στο  Εδιμβούργο  ένας  άλλος  μεγάλος  ναός  έχει  μετατραπεί  σε  μπαρ,  με  το  όνομα  « Φρανκεστάιν».

Το ΑΠΟΛΥΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ της ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ

Γράφει ο Σπύρος Μακρής,

Στις μέρες είναι ένας από τους πιο διάσημους, τουριστικά, αρχαιολογικούς χώρους στην Ελλάδα. Παλιά ήταν ένας τόπος ίασης. Μόνο που οι θεραπευτικές ιδιότητές του, φαίνεται πως, μυστηριωδώς, εξακολουθούν να είναι σε ισχύ, ακόμα και σήμερα…

Ο συνολικός χώρος της Επιδαύρου είναι «πολυεπίπεδος», ενώ κάθε «επίπεδο» φαίνεται να «λειτουργεί αυτόνομα» αλλά ταυτόχρονα όλα μαζί δείχνουν να αποτελούν μέρη ενός ευρύτερου«μηχανισμού»

Εκεί υπήρχε ένας ξενώνας με περίπου 150 δωμάτια, δημόσια λουτρά, ένα στάδιο, ένα θέατρο 20.000 θέσεων και, φυσικά, η περίφημη θόλος. Το κέντρο όπου γίνονταν οι ιάσεις ονομαζόταν Άβατον.

Στο Άβατον, μήκους 80 μέτρων, λάμβανε χώρα η Εγκοίμηση. Εκεί γινόταν η υπνοθεραπεία. Ήταν ο χώρος που ουσιαστικά συνέβαιναν τα «θαύματα» και οι ασθενείς γίνονταν υγιείς.

Οι Ευχαριστήριες Επιγραφές

Όσοι θεραπεύονταν διαιώνιζαν αυτό που τους συνέβη με ευχαριστίες προς τους θεούς, σε μαρμάρινες στήλες περιγράφοντας, πολλές φορές, υπερφυσικές θεραπείες και παρεμβάσεις.

Σπαρταριστές υπηρεσιακές αναφορές…

Σπαρταριστές υπηρεσιακές αναφορές…

Δημήτρης Τουτουντζής

Αστυνομική εγκύκλιος διαταγή του 1883

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΔΙΑΤΑΓΗ

Προς άπασας τας Αρχάς του Κράτους, Νομάρχας και Δημάρχας της υπ' εμέ Αστυνομικής Περιφερείας, της πόλεως Δημητσάνας.

ΑΡΘΡΟΝ 1ον

Παρακαλούνται πάντες και πάσαι όπως μεθαύριο, Πέμπτην 6ην Δεκεμβρίου 1883, κατά την πανηγυρικήν εορτήν του Αγίου Νικολάου και επί τη εσχάτη ευκαιρία της συγκεντρώσεως των ξένων, οι κάτοικοι της δικαιοδοσίας μου εκτελέσωσι γενικήν καθαριότητα των δρόμων της εγχωρίου ταύτης πόλεως.

ΑΡΘΡΟΝ 2ον

Να ενώσωσι δια στερεών αλύσεων τους κύνας και τους σκύλους και άπαντα τα κακοποιά στοιχεία τα δυνάμενα να προσβάλλουν την εχγωρίαν αιδώ.

ΑΡΘΡΟΝ 3ον

Να θέσωσι φίμωτρα ανά τα στόματα των φωνασκούντων εμψύχων ζώων και πτηνών, διαφόρων καταγωγών, γένους και φύσεως ή και ανθρωπογύναικων, ακαταλλήλων συμπεριφοράς εις ξένους κατά την υπερτελούμενην ενταύθα πανήγυριν.

ΑΡΘΡΟΝ 4ον

Να εμποδισθούν βία το γκάρισμα των όνων και των μουλαριών, το χλιμίντρισμα των ίππων και των γαλών, δηλαδή των κατσουλιών.

ΑΡΘΡΟΝ 5ον

ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ

ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΟΥΤΟΥΝΤΖΗΣ

ΚΟΥΤΣΟΙ ΣΤΡΑΒΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ
Στα 1830, σ' ένα χωριουδάκι της Κυνουρίας, στο Άστρος, παρουσιάστηκε ένας περίεργος άνθρωπος, που άρχισε να διαδίδει επίμονα ότι ήταν ο... Άγιος Παντελεήμονας, που ήρθε να σώσει τον κόσμο από τις διάφορες αρρώστιες, που τον μάστιζαν. Όπως ξέρουμε όλοι μας σχεδόν, ο πραγματικός Άγιος Παντελεήμονας είναι ο προστάτης των ανάπηρων και οι Χριστιανοί πιστεύουν ότι γιατρεύει, εκτός από τις άλλες παθήσεις και τις παραμορφώσεις του σώματος, καθώς και τους τυφλούς. Ο άγνωστος, ωστόσο, του Άστρους δεν έκανε το παραμικρό θαύμα. Επειδή, όμως, δεν ενοχλούσε κανέναν με την παρουσία, τον άφηναν να λέει ό,τι θέλει. Παρ όλ' αυτά, η φήμη πως στο όμορφο χωριό της Κυνουρίας παρουσιάστηκε ο Άγιος Παντελεήμονας, απλώθηκε γρήγορα σε όλη την τότε Ελλάδα. Όπως ήταν επόμενο, όσοι έπασχαν από τα μάτια τους, τ' αφτιά τους, τα πόδια τους και από ένα σωρό άλλες ασθένειες, παράτησαν τα σπίτια τους και τις δουλειές τους και ξεκίνησαν να πάνε στο Άστρος, με την ελπίδα ότι θα γίνουν καλά. Κι ήταν τόσοι πολλοί αυτοί οι ανάπηροι, ώστε από τα διάφορα χωριά που περνούσαν, έλεγαν οι άλλοι που τους έβλεπαν: «Κουτσοί, στραβοί, στον Άγιο Παντελεήμονα»

ΠΙΣΩ ΕΧΕΙ Η ΑΧΛΑΔΑ ΤΗΝ ΟΥΡΑ
Οι Ενετοί, που άλλοτε κυριαρχούσαν στις θάλασσες, εγκαινίασαν πρώτοι τα ιστιοφόρα μεταγωγικά, όταν ήθελαν να μεταφέρουν το στρατό τους. Τα καράβια αυτά ήταν ξύλινα και πελώρια και είχαν σχήμα αχλαδιού. Έσερναν δε τις περισσότερες φορές πίσω τους ένα μικρό καραβάκι, που έβαζαν μέσα τον οπλισμό και τα πολεμοφόδια, όπως ακόμα τρόφιμα και διάφορα πολεμικά

Το «αντίστροφο γκράφιτι»

Το  «αντίστροφο  γκράφιτι»

 Του Γιάννη Λακούτση

Ο  βρετανός  γκραφιτάς  Πώλ  Κούρτις,  γνωστός  ως  Moose,  έχει  αναπτύξει  ένα  ξεχωριστό  ιδίωμα  στο  γκράφιτι.  Χρησιμοποιεί  μια  νέα  τεχνοτροπία,  το  «αντίστροφο  γκράφιτι»,  ένα  στιλ  τέχνης  του  δρόμου  που  σχηματίζει  τις  μορφές  του,  αφαιρώντας  βρομιά  και  χρώματα  από  επιφάνειες. Οι  δημοτικές  αρχές  δεν  μπορούν   να  του  προσάψουν  καμία  κατηγορία,  αφού  δεν  κατεστρέφει  τίποτα,  καθαρίζοντας  βρώμικες  επιφάνειες.  Τα  γκράφιτι  του  Moose,  μιμήθηκαν  και  οι  διαφημιστές  με  αντίστοιχες  δουλειές,  για  λογαριασμό  του  BBC  και  της  Microsoft. 

Με  την  ίδια  τεχνική,  ο  διεθνούς  φήμης  Νοτιοαφρικανός  καλλιτέχνης,  Ουίλιαμ  Κέντριτζ,  σχεδίασε  μια  ζωοφόρο  550  μέτρων  κατά  μήκος  του  ποταμού  Τίβερη  της  Ρώμης  με  τίτλο,  « Θρίαμβοι  και  θρήνοι:  μια  μελέτη  για  τη  Ρώμη».  Το  έργο  χρηματοδοτείται  από  έναν  οργανισμό  που  εργάζεται  για  την  αναζωογόνηση  των  όχθεων  του  ποταμού .

ετικέτες τροφίμων

Πώς να τις διαβάζουμε και τι να προσέχουμε

Ξέρετε ποιές είναι οι πληροφορίες που έχουν περισσότερη σημασία πάνω στις ετικέτες των τροφίμων;

Ξέρετε τί σημαίνει κάθε πληροφορία από αυτές και τί να προσέξετε περισσότερο;

Δείτε λοιπόν αναλυτικά, ποιες πληροφορίες πρέπει να αναγράφονται πάνω σε μία συσκευασία τροφίμου και τι αυτές σημαίνουν:

1. Ποσότητα

Πρέπει να αναγράφεται η καθαρή ποσότητα του προϊόντος, δηλ η ποσότητα του τροφίμου χωρίς τη συσκευασία. Συνήθως μετριέται σε κιλά ή γραμμάρια (στερεά) ή λίτρα (υγρά).

2. Ονομασία προϊόντος

Η ονομασία του προϊόντος πρέπει να δίνει πληροφορίες για τη φυσική κατάσταση του τροφίμου ή για την επεξεργασία που έχει υποστεί, πχ. συμπυκνωμένο γάλα, καπνιστή γαλοπούλα κλπ. Υποχρεωτικά πρέπει να αναφέρεται η χρήση ιονίζουσας ακτινοβολίας.

κι όμως... η ευτυχία είναι απόφαση !

τα γνωρίσματα των ανθρώπων που έχουν αποφασίσει να είναι ευτυχισμένοι

Η ΕΥΤΥΧΙΑ αποτελεί κοινό στόχο όλων των ανθρώπων, καθώς κανείς δεν θέλει να είναι λυπημένος.

Έχουμε όλοι γνωρίσει ανθρώπους που καταφέρνουν να είναι καλά, ακόμη και εν μέσω κάποιας μεγάλης δοκιμασίας που τους φέρνει η ζωή. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι δεν νιώθουν πόνο, θλίψη ή λύπη –απλά, δεν αφήνουν αυτά τα συναισθήματα να κατακλύσουν την ζωή τους.

Πώς το καταφέρνουν; Έρευνες αποκαλύπτουν 20 κυρίαρχα γνωρίσματα των ευτυχισμένων ανθρώπων.

ΟΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΛΟΙΠΟΝ :

1. Εκτιμούν την ζωή

Είναι ευγνώμονες που ξυπνούν κάθε πρωί. Αναπτύσσουν μία παιδική αίσθηση θαυμασμού για τη ζωή και επικεντρώνονται στην ομορφιά της κάθε στιγμής. Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι, δεν παίρνουν τίποτε ως δεδομένο – προσπαθούν να αδράξουν την κάθε στιγμή και αγνοούν τις μικρές αναποδιές.

2. Διαλέγουν τους φίλους τους …σοφά

Περιτριγυρίζονται από άλλους χαρούμενους, θετικούς ανθρώπους που μοιράζονται τις αξίες, την ηθική και τους στόχους τους. Από ανθρώπους που τους ενθαρρύνουν να κυνηγήσουν τα όνειρά τους και να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους.

Φίλους που τους αγαπούν και τους αποδέχονται για αυτό που είναι και που είναι εκεί όταν χρειάζονται ένα χέρι βοηθείας.

Τα χειρόγραφα του Νεύτωνα

Το πανεπιστήμιο Κέμπριτζ, όπου δίδασκε ο διάσημος φυσικός και μαθηματικός Ισαάκ Νεύτων, επιτρέπει πλέον για πρώτη φορά τη διαδικτυακή πρόσβαση οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου στα ψηφιοποιημένα χειρόγραφα και πρωτότυπα τυπωμένα έργα του μεγάλου επιστήμονα.  Μεταξύ αυτών βρίσκεται η πρωτότυπη τυπωμένη έκδοση του αριστουργήματός του «Principia Mathematica» (Μαθηματικές Αρχές της Φυσικής Φιλοσοφίας), μαζί με τις εμβόλιμες σχετικές χειρόγραφες σημειώσεις και απαντητικά σχόλια στους επικριτές του, που ο ίδιος είχε κάνει πάνω στο δικό του αντίτυπο. 
Μέχρι στιγμής, σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν», περισσότερες από 4.000 σελίδες, δηλαδή περίπου το ένα πέμπτο του αρχείου του Νεύτωνα, που διατηρεί το φημισμένο πανεπιστήμιο, έχουν ψηφιοποιηθεί και είναι προσβάσιμα online στο πλαίσιο ενός προγράμματος, το οποίο θα δώσει στο ευρύ κοινό πρόσβαση στο έργο και άλλων «κολοσσών» της επιστήμης, όπως ο Δαρβίνος.

Όπως δήλωσε ο υπεύθυνος για την ψηφιοποίηση στη βιβλιοθήκη του Κέμπριτζ, Γκραντ Γιανγκ, τα χειρόγραφα του Νεύτωνα αποκαλύπτουν τον τρόπο που σκεπτόταν και σταδιακά προχωρούσε στις σημαντικές ανακαλύψεις του, που σφράγισαν τη σύγχρονη επιστήμη.

Για ρίξτε όμως και μια ματιά στο σημειωματάριό του. 

Αναγνωρίζετε τη γλώσσα που χρησιμοποιούσε;

http://cudl.lib.cam.ac.uk/view/MS-ADD-03996/9

Γιώργος Μπόλμπος

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Πρόσεξε τι σκέφτεσαι!!

Προτείνει η Μαίρη Φασιλή

Ο κάθε άνθρωπος είναι αυτό που είναι, εξαιτίας των σκέψεων που τον κυριαρχούν, στις οποίες επιτρέπει να καταλαμβάνουν την διάνοια του. Αυτές τις σκέψεις που ενθαρρύνει με την συμπάθεια και τις αναμειγνύει με μιά ή περισσότερες απο τις αισθήσεις του. Οι σκέψεις αυτές αποτελούν την κινητήρια δύναμη, η οποία κατευθύνει κι ελέγχει την κάθε του κίνηση, δράση, πράξη και φυσικά αποτέλεσμα.

Οι σκέψεις που κάνει, ενισχυμένες απο τα συναισθήματα που κυριαρχούν την στιγμή που αυτές γεννιούνται, δημιουργούν μιά "μαγνητική" δύναμη, που προκαλεί κι ελκύει άλλες όμοιες ή σχετικές σκέψεις.

Οποιαδήποτε σκέψη, ιδέα, σχέδιο, κυριαρχεί στο μυαλό του ατόμου, προσελκύει μεγάλο αριθμό παρόμοιων σκέψεων. Αυτές εγκαθίστανται στην διάνοια, μέσα απο την επανάληψη, και καθοδηγούν με τη σειρά τους τον νου απο το υποσυνείδητο σε δράση, για την υλοποίηση τους.

Ολοι μπορούν να "εξαπατήσουν" το υποσυνείδητο τους, δίνοντας του οδηγίες με τις κυρίαρχες σκέψεις τους (θετικές για όσους επιθυμούν επιτυχία, βέβαια), κι αυτό να εκτελεί τις εντολές τους, οδηγώντας τους στον στόχο που έχουν ορίσει, βρίσκοντας ανέλπιστα τρόπους να ξεπερνά τα εμπόδια που παρουσιάζονται στην πορεία, με μιά έμπνευση και δύναμη που το ανυποψίαστο άτομο ποτέ δεν φανταζόταν οτι διέθετε.