Πόσο όμορφη φωτογραφία !!
Ερμιόνη 1934 πιθανολογούν θέση Μπίστι..
Αρχείο Αμερικανικής Σχολής Καλών τεχνών παράρτημα Αθηνών
Πηγή
FB
Ερμιόνη 1934 πιθανολογούν θέση Μπίστι..
Αρχείο Αμερικανικής Σχολής Καλών τεχνών παράρτημα Αθηνών
Πηγή
FB
Αθανάσιος Διάκος: 205 χρόνια από την ηρωική του θυσία στην Αλαμάνα
Γιάννης Σπετσιώτης – Τζένη Ντεστάκου
Η αφορμή
Αφορμή για τη σύντομη παρουσίαση της ζωής του ήρωα Αθανασίου Διάκου στάθηκαν δύο γεγονότα: Η συμπλήρωση 205 χρόνων από τον μαρτυρικό θάνατό του (23 Απριλίου 1821) αλλά και ο εξαιρετικός πίνακας που φιλοτέχνησε ο εκλεκτός καλλιτέχνης και φίλος,Δημήτρης Καπόγιαννης. Το έργο αυτό, που πλέον κοσμεί το Μουσείο Παιχνιδιών Ερμιόνης, μας καλεί να ξαναδούμε την πορεία του εθνομάρτυρα μέσα από τους θρύλους που τον συνοδεύουν και την ιστορία.
Η οικογένειά του
Ο Νίκος Μασαβέτας, με καταγωγή από τη Μουσονίτσα,με τη σύζυγό του Χρυσούλα Καφούρου, εγκαταστάθηκαν στην Αρτοτίνα της Δωρίδας (Φωκίδα)και απόκτησαν πέντε παιδιά: τη Σοφία, την Καλομοίρα, τον Αποστόλη, τον Κώστα και τον μικρότερο όλων, τον Θανάση. Σε ηλικία μόλις 10 ετών ο Θανάσης αρρώστησε βαριά από πνευμονία. Όταν τα γιατρικά της εποχής απέτυχαν και κινδύνευε η ζωή του, η μητέρα του τον έταξε στο Μοναστήρι του Αϊ-Γιάννη του Προδρόμου,που βρισκόταν περίπου δύο χιλιόμετρα έξω από την Αρτοτίνα. Το θαύμα δεν άργησε να γίνει και μέσα σε τρεις ημέρες ο Θανάσης ανάρρωσε. Με τον νέο χρόνο (1799) ο εντεκάχρονος πια Θανάσης φόρεσε το ράσο και το καλογεροσκούφι και ξεκίνησε τη νέα του ζωή στο φτωχικό μοναστήρι, εκπληρώνοντας το τάμα της μητέρας του.
Η ζωή του στο Μοναστήρι
Στο Μοναστήρι του Αϊ-Γιάννη ο νεαρός Θανάσης έμαθε τα πρώτα του γράμματα κοντά στον μοναχό Αβέρκιο. Λέγεται, μάλιστα, πως ήταν ιδιαίτερα καλλίφωνος και διακρινόταν στην ψαλμωδία. Χρόνια είχε να ακουστεί τέτοια φωνή, έλεγαν οι παλαιότεροι καλόγεροι. Στο Μοναστήρι, σύμφωνα με τους εκκλησιαστικούς
Προκρίθηκε ο ενταφιασμός των ευρημάτων του Ναού Δήμητρος Χθονίας και όχι η ανάδειξη, εν όλω ή εν μέρει αυτών, με κάλυψη ειδικού γυάλινου δαπέδου, όπως στο Μουσείο Ακρόπολης.