Πολιτιστικός Σύλλογος Λουκαϊτιου Πρόσκληση

 

Απόλυτη Επιτυχία για το «Δρύοπες SUMMER ATHLETICS 2025 & CHALLENGE

 

ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΕΘΙΜΟΥ ΚΛΗΔΟΝΑ ΣΤΗΝ ΕΡΜΙΟΝΗ

 

Ελάτε να ζήσουμε μαζί ένα μαγευτικό δειλινό με κάψιμο των στεφανιών, παραδοσιακά τραγούδια, χορούς και μαντέματα της τύχης, όπως τα έκαναν οι παλιοί.

Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα και θα ζωντανέψει τη μνήμη και το πνεύμα του τόπου μας.

Θαλασσινά παραμύθια στην Ερμιόνη | Εταιρεία Μελετών Ερμιονίδας

 

Θαλασσινά παραμύθια στην Ερμιόνη

 Περιμένουμε τους μικρούς & τους μεγάλους μας φίλους σε ένα διήμερο παραμυθιακό οδοιπορικό, στον Άγιο Γιάννη - το Σάββατο (21/6) - & στον Άγιο Γεράσιμο - την Κυριακή (22/6) - στην Ερμιόνη μας!

 Ένα διήμερο που θα αφήσουμε την φαντασία μας να ξετυλιχθεί, αγναντεύοντας τα φυσικά στοιχεία του τόπου μας!

 Ώρα έναρξης και των δύο δράσεων: 19:00

Σας περιμένουμε!

#ΕΜΕ

Γυναίκα και Αναπηρία . Στο Αrtiki

 

Βασίλης Γκάτσος : Θυμάται κανείς το σύρτια στο Γκουριμέσι ;;;;

 

Κατά τα τέλη Αυγούστου οι ψαράδες έδεναν 2-3 δεμάτια κλαριά και τα πόντιζαν με μία άγκυρα και ένα καλαδούρι 100 μέτρα περίπου από τη σκάλα του Λευκόλιθου στο Γκουριμέσι. Τα πόντιζαν έτσι, ώστε τα κλαριά να στέκουν περί τα 7-8 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα σύρτια αρέσει να πηγαίνουν στη σκιά που κάνουν τα κλαριά και, κατά μερικούς ψαράδες, να γλύφουν τη γλίτσα που με τον καιρό πιάνουν τα κλαριά.

Ο Σεπτέμβριος λοιπόν ήταν αφιερωμένος στο ψάρεμα των συρτιών αλλά για τα πιτσιρίκια το πρόβλημα ήταν πού θα βρούμε βάρκα. Το 1960 - 1965 η σταθερή παρέα μας που "όργωνε" τα Μαντράκια ήταν ο αείμνηστος φίλος Νάργος Φασιλής, Κωσταντής Νίκας, Γιώργος Μουρμούρης, Αγγελής Αραπάκης και ο γράφων, με πιο μαγγιώρο στο ψάρεμα τον Γιώργο. Είχαμε το προνόμιο να

Βασίλης Γκάτσος : Θυμάται κανείς τις πέρκες στο Μπίστι;;;;

 

Σωρό. Θα ήταν το 1964 που είχαμε πάρει μια βάρκα, μια παρέα πιτσιρικάδων και είχαμε ρίξει το σίδερο στα ρηχά κοντά στον πύργο με τους ογκόλιθους, στη βορειοανατολική άκρη του Μπιστιού. Ψαρεύαμε σε μια έκταση όχι πάνω από μισό στρέμμα, όσο έφερνε βόλτα η βάρκα γύρω από το σίδερο, με καθετές και δόλο καρτσίνες. Πρέπει να πιάσαμε πάνω από 3 κιλά πέρκες και τι πέρκες! Χώρια οι γύλοι και οι χείβες!

Άλλα χρόνια τότε .......

Βασίλης Γκάτσος

Art Camp | Κέντρο Πολιτισμού Ερμιονίδος

 

💫 Το πρώτο Art Camp στην Ερμιονίδα, είναι γεγονός 💫

🟡 Ελάτε να εξερευνήσουμε τον μαγικό κόσμο της τέχνης μέσα από διασκεδαστικές & εκπαιδευτικές δραστηριότητες, υπό την καθοδήγηση έμπειρων καλλιτεχνών και παιδαγωγών!

🟢 Καλούμε παιδιά ηλικίας 5,5 έως 12 ετών, να περιπλανηθούν στις χώρες του κόσμου ανά τους αιώνες μέσα από τις τέχνες!

🔴 Μέσα από πρωτοποριακές μεθόδους διδασκαλίας, η Κατερίνα μας & η Καλλιόπη μας, είναι έτοιμες να γίνουν οδηγήτριες σε ένα ταξίδι που θα καλλιεργήσει ευαισθησία, συγκίνηση, νοήματα, μάθηση και κάθε είδους θετικά μηνύματα!

🔸️Δηλώστε συμμετοχή 🔸️

📞 Πληροφορίες στα τηλέφωνα της αφίσας!

🙏 Μην αφήσεις την τέχνη να ξεφύγει, γίνε κομμάτι του Art Camp στο Κέντρο Πολιτισμού Ερμιονίδος!

#kepoEr

#artcamp

Θυμάται κανείς τις στήρες στον παλιό μώλο του Λιμανιού ;;;; Τους ροφούς και τις στήρες στον Αγιογιάννη ;;;;;

 

Περί το 1960 - 1965 μπροστά στον παλαιό μώλο υπήρχαν, μάλλον εκ κατασκευής του ριγμένα, λίγα μπλόκια και μεγάλες πέτρες. Εκεί μπαινόβγαιναν μικρές στήρες που ξαφνικά ορμούσαν στο δόλωμα. Και άντε να τις ανεβάσεις με το καλάμι και το μικρό αγκίστρι.

Στον Αγιογιάννη, μπροστά από το σπίτι της Μαρκώς (παλιό οστεοφυλάκιο του νεκροταφείου) υπάρχει μια αποχή που έχει σχηματιστεί από τα αρχαία τείχη που έχουν διαλυθεί μέσα στη θάλασσα. Αν βουτήξεις με μασκα θα  διαπιστώσεις ότι σχηματίζονται σπηλιές μικρές που το στόμιό τους είναι συνήθως μια σχισμή. Αυτό σε βάθος περί τα 5 μέτρα. Δεν φαίνονται στην επιφάνεια της αποχής. Πρέπει να βουτήξεις βαθύτερα και, ερχόμενος σύριζα με τον βυθό προς την αποχή, θα τις εντοπίσεις.

Βλέπαμε λοιπόν ξαφνικά να βγαίνει αργά αργά μια στήρα ή ροφός πάνω από 10 κιλά και να χάνεται στα βαθιά. Άλλοτε ερχόταν από τα βαθιά, πλησίαζε και ζύγιαζε το σώμα της να περάσει πλαγιαστά από τη μικρή σχισμή - στόμιο της σπηλιάς της. Το ίδιο συνέβαινε και στην βαθύτερη αποχή στη πρώτη μπανιέρα του Μπιστιού με δύο τρεις ροφούς. Όνειρο να τις πιάσουμε με το πρωτόγονο τότε ψαροντούφεκο που όμως ποτέ δεν το καταφέραμε. Θυμάμαι όταν το έλεγα του Λούη και μου έλεγε γελώντας: "Ποιες; Τις στήρες του Αγιαννιού; Τις γνωρίζω .... προσωπικώς πάππου προς πάππου!".

Άλλα χρόνια τότε .....

Βασίλης Γκάτσος

Βασίλης Γκάτσος: Οδικό Δίκτυο Ελλάδος: Υπό κατασκευή και μελλοντικά έργα. Αργολίδα; Ερμιονίδα;

 

Όπως βλέπουμε στον χάρτη, από όλη την Ελλάδα μόνο στον νομό Αργολίδας δεν γίνεται τίποτα, ούτε και πρόκειται κάτι να γίνει. Η δε Ερμιονίδα καταδικασμένη στην απομόνωση τόσο από το Ναύπλιο και γενικότερα από τον κάμπο του Άργους, όσο και από την Πρωτεύουσα. Εκτός και αν "σύνδεση με την Πρωτεύουσα" εννοούμε τον υπάρχοντα δρόμο που, αν τειρήσεις τα σήματα της Τροχαίας, πας Αθήνα σε πάνω από 4 ώρες.

Και φυσικά με επερωτήσεις δεν λύνεται το πρόβλημα.

Δήμαρχοι, Τοπικοί Βουλευτές, Περιφερειάρχες, τόσα χρόνια δεν βλέπουν το πρόβλημα; Είναι πιο σημαντική η σύνδεση Καλαμάτας - Πύλου με σύγχρονη εθνική οδό από τη σύνδεση: Εθνική οδός Αθηνών Τριπόλεως - Άργους - Ναυπλίου - Ερμιονίδας με τα νησιά της - προφανώς και Τροιζηνίας;;;;

Και το παράδοξο: Όσο πλουσιότεροι έρχονται στην Ερμιονίδα, όσο υπερπολυτελέστατα ξενοδοχεικά συγκροτήματα δημιουργούνται με εσωτερικές βίλες με πισίνες και γκολφ, τόσο ο Ανάβαλος παίρνει αναβολή, τόσο η πραγματική σύνδεση με Πρωτεύουσα παραμένει όνειρο και η τοπική "ανάπτυξη" γίνεται αναγκαστικός μονόδρομος: Θερινά γκαρσόνια, καμαριέρες, σερβιτόροι, βοηθοί κουζίνας, καθαρίστριες.

Με εθνικό δρόμο η Ερμιονίδα απέχει πραγματικά μόνο 2 ώρες από την Πρωτεύουσα, και με άνεση, όχι να βγαίνεις κοτόπουλο από το αμάξι. Μάλλον είναι πολλοί στην Αργολίδα, όχι μόνο στην Ερμιονίδα, που δεν επιθυμούν να δουν το συμφέρον των πολλών στην Ερμιονίδα.

Βασίλης Γκάτσος

Βασίλης Γκάτσος: Θυμάται κανείς τα κοπάδια μουρμούρας στο Λιμάνι ;;;;

 

 Δεκαετία 1960: Όταν έπιανε το κρύο, μετά τον Νοέμβρη, κοπάδια μουρμούρες έμπαιναν στο κόλπο του Λιμανιού. Με πεταχτάρι, αγκίστρι ζογκάκι, και δόλωμα γαριδάκι ψαρεύαμε μικροί και μεγάλοι από τη μέσα μεριά του παλιού μώλου, εκει που ρίχνουμε τον Σταυρό στη Θάλασσα. Πιάναμε τη μία πάνω στην άλλη. Όσο περισσότεροι ψαρεύαμε τόσο περισσότερο μαλαγρώνονταν οι μουρμούρες. Και τι μουρμούρες! Μέχρι και μισό κιλό η μία.

Άλλα χρόνια τοτε ....

Βασίλης Γκάτσος

Βασίλης Γκάτσος :Θυμάται κανείς τα κοπάδια των σπάρων στο Λιμάνι ;;;;

 

Περί το 1962: Από τη γλύφα στο Κρόθι μέχρι τον παλιό μώλο, στα ρηχά, υπήρχαν χιλιάδες σπάροι. Όταν ο ήλιος έγερνε, κατά κοπάδια έτρωγαν στον βυθό και λαμπύριζαν σαν μικρά καθρεφτάκια. Με τον αγαπητό φίλο Γιώργο Μουρμούρη με τα καλάμια, πότε στο Κρόθι - όπου πιάναμε και μικρά λιγδάκια - κυρίως όμως στο κρηπίδωμα κοντά στη στροφή προς Κρανίδι - φέρναμε πάνω τον ένα σπάρο μετά τον άλλο, με δόλο απλό προζύμι. Και δεν είμαστε μόνοι. Δίπλα μας άλλα πιτσιρίκια με τα καλάμια και οι σπάροι ατέλειωτοι.

Άλλα χρόνια τότε .....

 

Βασίλης Γκάτσος 

μια χαρά 2

 ..συνεχίζεται η φροντίδα του ιστορικού μας πλακόστρωτου.

Μπράβο και πάλι ! 

Λέγαμε  την Παρασκευή 7 Απριλίου 2023

Μια χαρά..

..το ταλαιπωρημένο μας πλακόστρωτο, επιτέλους !

Να φροντιστούν έτσι και τα επόμενα, ας  είναι αυτό η αρχή. 

Πρ.Εν.Πολιτών Ερμιόνης