Τι συμφέρει;

 

Ο Δήμος με τις υπηρεσίες του, ή με ιδιώτες;

Του Βασίλη Γκάτσου
Φυσικά όχι τι συμφέρει το δήμο, τους υπαλλήλους του, του ιδιώτες εργολάβους, αλλά τι συμφέρει τους ‘εργοδότες κεφαλαιούχους’ δηλαδή όλους αυτούς που πληρώνουν τα ανταποδοτικά τέλη και απαιτούν υπηρεσίες σωστές με το ελάχιστο δυνατό κόστος, για να πληρώνουν φυσικά λιγότερα.

Πρώτα λοιπόν ο δήμος σχεδιάζει λεπτομερώς τις υπηρεσίες που θα προσφέρει. Μετά βλέπει το κόστος τους με χρησιμοποίηση των υπαλλήλων του ή με χρησιμοποίηση ιδιωτών εργολάβων.

Φυσικά για να βγάλει συμπεράσματα πρέπει επί ορισμένα χρόνια να έχει μετρήσει και ξαναμετρήσει, να έχει αξιολογήσει, να έχει κάνει στατιστική επεξεργασία και βγάλει ασφαλή συμπεράσματα. Τότε πετυχαίνει στην πράξη το ελάχιστο κόστος, την ποιότητα των υπηρεσιών και κατανέμει δίκαια το κόστος ως ανταποδοτικά τέλη σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Τέτοια διλήμματα φυσικά δεν απασχολούν την Γερμανία και τη Σουηδία για τον απλό λόγο ότι τόσο ο δημόσιος και δημοτικός τομέας, όσο και ο ιδιωτικός είναι με πολύ καλή οργάνωση και η παραγωγικότητα δεν διαφέρει παρά μόλις 10-20% και σε μερικούς τομείς το δημόσιο έχει καλύτερη. Επιπρόσθετα εκεί έχουν να

Διωγμός και ανταλλαγή πληθυσμών (Τουρκία-Ελλάδα: 1922-1924): Ντοκιμαντέρ και έκθεση φωτογραφίας στο Μουσείο Μπενάκη

Η σκηνοθέτις και επιμελήτρια της έκθεσης Μαρία Ηλιού και ο ιστορικός Αλέξανδρος Κιτροέφ, που παρουσίασαν το 2007 στο Μουσείο Μπενάκη το ντοκιμαντέρ και την έκθεση Το Ταξίδι. Το Ελληνικό Όνειρο στην Αμερική (επιλογή του American Film Institute στη Washington DC ανάμεσα στις 20 καλύτερες Ευρωπαϊκές ταινίες του 2008 -The European Showcase-και βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ στο Φεστιβάλ του Houston) και πρόσφατα παρουσίασαν επίσης στο Μουσείο Μπενάκη, το έργο Σμύρνη Η καταστροφή μιας κοσμοπολίτικης πόλης 1900-1922, μετά από τέσσερα χρόνια συνεργασίας και έρευνας στην Ευρώπη και την Αμερική, φέρνουν πίσω στο κοινό, εικόνες ξεχασμένες σε «κλειστά» αρχεία αλλά και μια νέα οπτική σε σχέση με το Διωγμό και την Ανταλλαγή των πληθυσμών της Τουρκίας και της Ελλάδας το 1922-1924.

Το ιστορικό ντοκιμαντέρ και η έκθεση φωτογραφίας είναι μεγάλης σημασίας όχι μόνο γιατί το ελληνικό κοινό θα δει άγνωστες εικόνες από το Διωγμό και την Ανταλλαγή αλλά και γιατί συγχρόνως οι δύο συνεργάτες, φέρνουν μια νέα οπτική στον τρόπο με τον οποίο διηγούνται την ιστορία. Μια ματιά που κρατά αποστάσεις τόσο από μια υπέρμετρα εθνικιστική αφήγηση, όσο και από νεώτερες απόπειρες που υπερτονίζουν τις κοινές εμπειρίες, ξεχνώντας τις διαφορές, ξεχνώντας ότι πριν την Ανταλλαγή ζήσαμε ένα Διωγμό.

Ενενήντα χρόνια μετά την Καταστροφή, και λίγο πριν την επέτειο της Ανταλλαγής, οι δυο συνεργάτες θέλουν να τιμήσουν τόσο τον κόσμο που χάθηκε το 1922, τον κόσμο που αναγκάστηκε να

Η δύναμη των λέξεων

Έλλη Βασιλακη

Ένας αρχαίος κινέζικος θρύλος...

Κάποτε ένας μαθητής ρώτησε το δάσκαλό του: «Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση;»
Ο δάσκαλος του απάντησε: «Πολύ μικρή, ωστόσο έχει μεγάλες συνέπειες. Έλα θα σου δείξω την Κόλαση»... Μπήκαν σε ένα δωμάτιο, όπου μια ομάδα ανθρώπων κάθοταν γύρω από μια τεράστια χύτρα γεμάτη ρύζι. Όλοι όμως έμοιαζαν απελπιστικά πεινασμένοι.Ο καθένας είχε από ένα παράξενο κουτάλι που το κρατούσε από την άκρη με
προσοχή κι έφτανε ως τη χύτρα, κάθε κουτάλι, όμως, είχε τόσο μακρύ χερούλι, που δε μπορούσαν να το φέρουν στο στόμα τους. Η πείνα και η ταλαιπωρία ήταν φοβερή.
«Έλα» είπε μετά ο δάσκαλος. «Τώρα θα σε πάω στον Παράδεισο». Μπήκαν σε ένα άλλο δωμάτιο, πανομοιότυπο με το πρώτο, όπου υπήρχε η ίδια χύτρα ρυζιού, οι ίδιοι ανθρώπων και τα ίδια περίεργα κουτάλια. Εκεί όμως όλοι έμοιαζαν πραγματικά ευτυχισμένοι.
«Δεν καταλαβαίνω» είπε ο μαθητής. «Γιατί εδώ είναι όλοι ευτυχισμένοι, ενώ στο άλλο δωμάτιο είναι τόσο δυστυχισμένοι, τη στιγμή που όλα είναι ίδια και πανομοιότυπα;»
Ο δάσκαλος χαμογέλασε και απάντησε: «Εδώ έμαθαν να ταΐζουν ο ένας τον άλλον».

                      ΘΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΑΡΑΓΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ; !

Ροδούλα

Και αθέατο

Ήσυχα, ήσυχα κυλά το ποταμάκι

Του Βασίλη Γκάτσου
Αφού δεν το βλέπουμε, άρα και δεν υπάρχει. Δεν το βλέπει η ΠΑΠΟΕΡ, δεν το βλέπει η Κοινότητα Κοιλάδας, δεν το βλέπει η Δημοτική Κοινότητα Κρανιδίου. Του βιολογικού της Ερμιόνης το βλέπαμε, άρα και υπήρχε. Και το κυριότερο είχε και υπεύθυνο, τον κύριο Λεμπέση.

Η Ερμιονίδα λοιπόν που είχε μόνον χείμαρρους, τώρα απόκτησε και κανονικό ποτάμι με νερό όλο το χρόνο. Με οργιώδη παρόχθια βλάστηση. Ρέει προς τον ορμίσκο της Κοιλάδας και προσεχώς στις όχθες του και πλατάνια.

Έτσι η ρεματιά Χουσεΐνι σε λίγο θα λέγεται «το ποταμάκι του βιολογικού». Τώρα το ποταμάκι έχει λίγο νερό, κάνει μια διαδρομή και απορροφιέται όλο από το χώμα, δηλαδή πηγαίνει στον υδροφόρο ορίζοντα και βέβαια βγαίνει στον ορμίσκο της Κοιλάδας υπογείως, όπως και στις κοντινές του γεωτρήσεις και στα πηγάδια. Φυσικά, όταν βρέχει, η λάσπη η επιφανειακή του ρέματος μεταφέρεται στον κόλπο της Κοιλάδας και επιστρώνει τον βυθό.

Προσεχώς, με την ολοκλήρωση του βιολογικού, με μεγάλη χαρά θα το δούμε να ρέει κανονικά προς τη θάλασσα. Το ήσυχο ποταμάκι του βιολογικού θα περνάει από το γεφυράκι του κεντρικού δρόμου και στη συνέχεια θα καταλήγει, μετά το παραθαλάσσιο αρχαίο πηγάδι, στον πλέον ρηχό μέρος του ορμίσκου, ακριβώς κάτω από το Νταμάρι στο Φράχθι.

Κατασυγκινημένοι όλοι μας που ο Κάμπος του Κρανιδίου, μετά «τη λίμνη του βιολογικού», αυτόν τον υπέροχης έμπνευσης χωματοδεξαμενοϋποδοχέα λυμάτων ευωδιαζόντων, κληρονομιά του τέως Δήμου Κρανιδίου, απέκτησε και το ποταμάκι του, εξ ησύχως ρεόντων επεξεργασμένων λυμάτων, δημιούργημα του Δήμου Ερμιονίδας.

Γλαφυρότατη περιγραφή μετά φωτογραφιών στο γνωστό μονομπλόκ.

Και επειδή η γλαφυρά περιγραφή αγνοεί ολίγα ιστορικά, λαογραφικά και περιβαλλοντικά της περιοχής αυτής, την συμπληρώνουμε:

Στη ρηχή αυτή περιοχή, που είναι το πλέον κλειστό σημείο του ορμίσκου της Κοιλάδας τα νερά είναι αβαθή σε μεγάλη έκταση. Είναι απόλαυση να περπατάς επί ώρες και να παρακολουθείς τα μικροθαύματα του ρηχού βυθού. Τα χρόνια πριν την Κατοχή, αλλά

Το πέταγμα του γλάρου.

Μιά όμορφη φωτογραφία του Δ.Σπετσιώτη

Ευχαριστούμε!

ΠΡΟΣΟΧΗ

Για τον χώρο της Κοινοτικής Δεξαμενής στο Δυτικό άκρο του Πρωνός (Λόφος των Μύλων).

Ο Παυσανίας αναφέρει τον ναό του Διός στο Κοκκύγιο (Προφήτης Ηλίας) και τον ναό της Ήρας επί του Πρωνός. Πρόκειται για πολύ αρχαία ιερά. Το ιερό του Δία βρίσκεται ακριβώς πάνω από τις αλεπότρυπες στην κορυφή του Προφήτη Ηλία. Οι αλεπότρυπες ήταν κάποτε βραχοσκεπή, δηλαδή πολύ ανοικτή σπηλιά της οποίας κατέπεσε η στέγη. Φαίνεται ότι μέρος του ιερού επεκτεινόταν πάνω από τη βραχοσκεπή και πολύ πιθανόν ο κύριος ιερός χώρος να ήταν αυτό το σπήλαιο. Έχω γράψει σχετικά, και με φωτογραφίες στο βιβλίο μου.

Στην προσπάθειά μου να εντοπίσω το ιερό της Ήρας στον Πρώνα, επί μέρες περιηγήθηκα τον λόφο, και ω του θαύματος, βρήκα μικρά αρχαία όστρακα μόνο στο χώρο της δεξαμενής. Δυτικά αυτής υπάρχουν και ίχνη ξερολιθιάς, πιθανόν αρχαίας ή ίσως νεότερης στάνης από λίθους που θα βρίσκονταν στο χώρο του ιερού. Εκεί λοιπόν βρίσκονται αυτά τα ελάχιστα ίχνη του ιερού της Ήρας. Τα ιερά μάλλον θα ήσαν ξύλινες κατασκευές με λίθινους περιβόλους, ή πετροκάλυβα.

Φυσικά φτιάχτηκε η δεξαμενή χωρίς επίβλεψη της αρχαιολογίας, και προφανώς οι κατασκευαστές αγνοούσαν πλήρως τα όσα γράφει ο Παυσανίας. Για να κατασκευαστεί η δεξαμενή πέσανε πολλά φουρνέλα, ισοπεδώθηκε ο χώρος και κτίστηκε επ’ αυτού η δεξαμενή. Δηλαδή στην κυριολεξία ανατινάξαμε, άθελά μας, όλα τα ίχνη του ιερού της Ήρας! Όπου και να το πούμε θα μας πάρουνε με τις πέτρες.

Καλό είναι  να τοποθετηθεί ταμπέλα στο χώρο αυτόν που να επισημαίνει ότι εδώ ήταν το ιερό της Ήρας και ότι απέναντι στην κορυφή του Προφήτη Ηλία βρίσκεται το ιερό του Δία, μαζί με λίγα λόγια για το σχετικό μύθο του ζευγαρώματος. Η σπουδαιότητα αυτών των ιερών είναι ότι σχετίζονται με την ομηρική Ερμιόνη στη θέση Μαγγούλα.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Αίτηση της Π.Ε.Π.Ερμιόνης προς το Δήμο Ερμιονίδας

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΕΡΓΩΝ

ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΗΣ

Ερμιόνη  26-3-2012

ΑΙΤΗΣΗ

                                                                                   Προς

                                                                            τον κο  Σταύρο Κούστα

Υπεύθυνο καθαριότητας του Δήμου Ερμονίδας,

                                                                              κο Ιωάννη Κρητσωτάκη

Πρόεδρο  του Δημοτικού Διαμερίσματος  Ερμιόνης,

                                                                                        Κοινοποίηση

Μέλη του Τοπικού  Συμβουλίου Ερμιόνης

Κύριοι,

Θέλουμε να σας ενημερώσουμε  για τα κάτωθι:

1. Ζητάμε να  βάψουμε εθελοντικά, με δικά μας υλικά  και τα υπόλοιπα παγκάκια στο Μπίστι που έχουν επιδιορθωθεί.

2. Έχουμε ξεκινήσει τον καθαρισμό από πεταμένα αντικείμενα, μπουκάλια, πλαστικές σακούλες , ξερά κλαδιά κ.λ.π. και συνεχίζουμε, στο λόφο των Μύλων αυτή την ξεχασμένη για χρόνια περιοχή  γύρω από την Αγία Ερμιόνη, τον Άγιο Νικόδημο μέχρι κάτω τους κεντρικούς δρόμους.

3. Ζητάμε  ο λόφος των Μύλων να ενταχθεί στο πρόγραμμα αποψίλωσης και να καθαρισθεί από τα ξερά δέντρα, γιατί με τα χρόνια έγινε απροσπέλαστος σε πολλά σημεία και επικίνδυνος για πυρκαγιά.

4. Προτείνουμε να ανοιχτεί ένα μονοπάτι γύρω από το βουνό που εκτός από προτεινόμενη διαδρομή περιπάτου, θα είναι  και μια αντιπυρική  ζώνη.

5. Ο χώρος γύρω από την δεξαμενή που θα έπρεπε να είναι καθαρός, εκτός από τα ξερά δέντρα γύρω του  έχει γίνει και μια απαράδεκτη και επικίνδυνη υπαίθρια αποθήκη από κατεστραμμένα αντικείμενα της Δημοτικής μας Κοινότητας και σας ζητάμε να καθαριστεί.

Σας ευχαριστούμε.

Περιμένουμε την απάντηση σας.

Για την «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΗΣ»

Γαρυφαλλιά Δέδε

Ρίνα Λουμουσιώτη

Αθηνά Μπουκουβάλα

Αγγελική Μαντζαβίνου

Κική Βεντουρή Σέρφα 

Αγαπήστε το Λύκειο Ερμιόνης…

Η … συνέπεια στο μεγαλείο της

Καλησπέρα! Σήμερα,25 Μαρτίου 2012, βρέθηκα στον Ιερό Ναό Ταξιαρχών Ερμιόνης για να παρακολουθήσω την καθιερωμένη λειτουργία πριν από την παρέλαση. Είμαι Ερμιονίτης, ζω στην Αθήνα και η τελευταία φορά που γιόρτασα εθνική επέτειο στον τόπο μου ήταν πριν από 5 χρόνια.

Η λειτουργία ομολογουμένως είχε αρκετό κόσμο και όπως κάθε φορά στην πρώτη γραμμή ήταν οι σημαίες κάθε σχολείου και οι μαθητές. Παρατηρώντας τα παιδιά των σχολείων, στην προσπάθεια αναζήτησης αναμνήσεων από τα δικά μου μαθητικά χρόνια, είδα κάτι το οποίο αρχικά αρνούμουν να πιστέψω.

Όλα τα σχολεία είχαν ‘’παραταγμένες’’ τις σημαίες τους, όμως μετρώντας τις κορυφές αυτών, διαπίστωσα πως κάποια έλειπε. Ήταν αυτή του Λυκείου… Ήταν αυτή του σχολείου που έβγαζε κάποιους από τους μελλοντικούς επιστήμονες και τεχνίτες… Γιατί στη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού, τα χρόνια του Λυκείου παίζουν τον καθοριστικότερο ρόλο. Τουλάχιστον έτσι ίσχυε στα χρόνια μου…

Στο πνεύμα αναζήτησης, λοιπόν, του ‘’χαμένου’’ Λυκείου Ερμιόνης είδα γνωστά παιδιά του σχολείου αυτού, τα οποία παρευρίσκονταν στην εκκλησία, συγκεντρωμένα ανά παρέες και το σημαντικότερο ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΟΔΕΙΑ ΑΠΟ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ. Το γεγονός αυτό μου φάνηκε αν μίτοι άλλο τραγικό, νοσταλγώντας τα δικά μου χρόνια, όπου όλοι συγκεντρωνόμαστε στο Καποδιστριακό και περπατούσαμε μέχρι την εκκλησία με τη σημαία πάντα να προπορεύεται. Τη συγκεκριμένη στιγμή, όχι μόνο η σημαία δεν ήταν μπροστά από όλους του μαθητές, αλλά

«Φτερωτές διαδρομές» στην Δαλαμανάρα

 

«Φτερωτές διαδρομές»      

Έκθεση ζωγραφικής της Πόπης Διακαινισάκη στην αίθουσα εκδηλώσεων του Νέου Σχολείου «Ιανός» στην Δαλαμανάρα Σάββατο 31 Μαρτίου 2012 ώρα 7.30 μμ.

Η διάρκεια της έκθεσης θα είναι μέχρι 6 Απριλίου 2012 με ώρες λειτουργίας 5.00 -8.00 μμ 


.

Για να ομορφύνουμε

δανειστήκαμε χρώματα και κύματα από το ανοιξιάτικο Μπίστι,  για φόντο στο blog.

"Μύρισε" Ελλάδα η Times Square: Up Greek Tourism

«Μύρισε» Ελλάδα η Times Square της Νέας Υόρκης το Σάββατο, παραμονή της εθνικής μας επετείου της 25ης Μαρτίου. Εκεί σε ένα από τα πιο τουριστικά και πολυσύχναστα μέρη του κόσμου διοργανώθηκε μια διαφορετική καμπάνια για την προβολή της Ελλάδας.
Πρόκειται για μια συγκινητική πρωτοβουλία υπέρ του ελληνικού τουρισμού που ανέλαβαν «ανώνυμοι» Έλληνες χρηματοδοτώντας ψηφιακή διαφήμιση στο καλύτερο σημείο του πλανήτη για τον σκοπό αυτό, την Times Square της Νέας Υόρκης.
Οι διαφημίσεις στο πλαίσιο της προσπάθειας με το όνομα «Up Greek Tourism», θα προβάλλονται στις μεγάλες οθόνες της πλατείας για τριάντα ημέρες.
Δείτε το  video που ακολουθεί:

                

                 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της ελληνικής επανάστασης

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1821

Επιμέλεια: Νίκος Νικολάου - Αντώνης Αγγελής

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της ελληνικής επανάστασης

Γενικά για την έναρξη και την πορεία της Επανάστασης του 1821

 «Όταν αποφασίσαμε να κάμουμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχουμε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε; «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με τα σιταροκάραβα βατσέλια». Αλλά, ως μια βροχή, έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της Ελευθερίας μας και όλοι και οι κληρικοί και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτόν το σκοπό και εκάμαμε την επανάσταση».
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (Από το λόγο του στην Πνύκα στις 8 Οκτωβρίου 1838).

Η ελληνική επανάσταση του 1821, επικός απελευθερωτικός αγώνας, του επί αιώνες,  υπόδουλου ελληνικού λαού, υπήρξε ο πιο σημαντικός σταθμός της ιστορίας του Νεώτερου Ελληνισμού.

Σφράγισε την εθνική πορεία των Ελλήνων, αφού η επιτυχής τελική έκβασή του, μετά από εννιά χρόνια σκληρού, ηρωικού, αλλά και αιματηρού πολέμου, σε πολλά μέτωπα, σήμανε την ίδρυση, από το 1830, του ελληνικού κράτους και την ένταξη της Ελλάδος, ύστερα από πολλούς αιώνες, στον πολιτικό χάρτη των ανεξάρτητων κρατών της γης.

Και γύρω απ' αυτό το, αρχικά, μικρό κράτος, που δεν ανταποκρινόταν στις προσδοκίες και τις θυσίες των αγωνιστών του '21, θα συγκεντρωθεί σιγά-σιγά όλος ο Ελληνισμός για να πραγματοποιήσει τη νέα του ιστορική πορεία.

Ο αγώνας της εθνικής παλιγγενεσίας, μακροχρόνιος, άνισος, με κορυφώσεις ηρωισμού αλλά και με περιόδους κάμψης και κατάπτωσης, κατόρθωσε να σφυρηλατήσει την εθνική συνείδηση των Ελλήνων, να αναπτύξει την εθνική τους ενότητα και να εμπνεύσει τις επόμενες  γενιές για διαδοχικές εξορμήσεις και απελευθερώσεις ώστε να λάβει η Ελλάδα τη σημερινή της μορφή.

Ακόμη, σε καιρούς απογοήτευσης και δοκιμασίας, εμψύχωσε τους αλύτρωτους Έλληνες και τους έδωσε τη δύναμη για καρτερία και αντίσταση, μέχρι να μπορέσουν να πετύχουν κι αυτοί την εθνική τους αποκατάσταση και ένταξη στον εθνικό κορμό.

Ταυτόχρονα, υπήρξε κορυφαίο πολιτικό γεγονός και για την ίδια την ιστορία της Ευρώπης, αφού απασχόλησε την ευρωπαϊκή