ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΑΡΡΕΝΩΝ ΚΑΙ ΘΗΛΕΩΝ ΕΡΜΙΟΝΗΣ (1900 – 1929)

 ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ

 

ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΑΡΡΕΝΩΝ ΚΑΙ ΘΗΛΕΩΝ ΕΡΜΙΟΝΗΣ (1900 – 1929)

 

Στο πλαίσιο της έρευνάς μας για την ιστορία της εκπαίδευσης στην Ερμιονίδα κατά την πρώτη εκατονταετία του Ελεύθερου Ελληνικού Κράτους (1829 - 1929)κυκλοφόρησε το όγδοο βιβλίο με τίτλο «Τα Δημοτικά Σχολεία Αρρένων και Θηλέων Ερμιόνης (1900 - 1929)». Στο βιβλίο περιγράφεται η λειτουργία των δύο Δημοτικών Σχολείων της πόλης κατά τις τρεις πρώτες δεκαετίες του 20ουαιώνα. Η έκδοση περιλαμβάνει, όπως πάντα, παράρτημα «αποδεικτικών» εγγράφων καθώς και πλούσιο φωτογραφικό υλικό. 

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να το βρουν στη βιβλιοθήκηΚρανιδίου καθώς και στην Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη. Ευχαριστούμε για την αποδοχή και σας ευχόμαστε Καλή Ανάγνωση!

Γιάννης Σπετσιώτης – Τζένη Ντεστάκου

Ο οδικός χάρτης για την επιστροφή στην κανονικότητα..

 

σκίτσο @hengontheworld στην Le Monde

"Γυφτάκι," σκέφτονταν, και προσπερνούσαν.

 "Γυφτάκι," σκέφτονταν, και προσπερνούσαν.

Πρώτα, φοβήθηκα. Τρόμος, πανικός! Παγιδεύτηκα!

Ο φόβος είναι αόρατος.

Εγώ;

"Γυφτάκι," σκέφτονταν, και προσπερνούσαν.

Έπειτα, πόνεσα. Πόνος φριχτός, στο στήθος, στα πλευρά!

Ο πόνος είναι αόρατος.

Εγώ;

σκοτεινιά..

 

Βασίλης Γκάτσος: Νερό δεν θέλουμε;;;;; Το πρόγραμμα Ύδωρ 2.0 δεν μας αφορά;;;;;

Παρακάτω τα έργα τού προγράμματος 'Υδωρ 2.0.

Εμείς ως Ερμιονίδα δεν είμαστε ΠΟΥΘΕΝΑ, ενώ η Μεσσηνία από τους πρώτους και καλύτερους.Τυχαίο;

Έγραψα σχετικά σε προηγούμενο σημείωμά μου.

Περιέργως ΟΥΔΕΙΣ διαμαρτυρήθηκε που άφησαν και πάλι έξω από τα φράγματα και τις λιμνοδεξαμενές την Ερμιονίδα μας, τη Ριβιέρα μας, που την χαρακτηρίζουν επισήμως άνυδρη και υπό ερημοποίηση περιοχή. Ούτε ο Δήμος μας, ούτε συνεταιρισμοί, ούτε επαγγελματικές τάξεις, σαν να έχουμε άφθονα τρεχούμενα νερά.

Ο Δήμος μας μάλιστα έχει ξεχάσει τη μία, μετά τις δύο, και τελικά τις τρεις μονάδες αφαλάτωσης που ευαγγελίζονταν οι προηγούμενες διοικήσεις του.

Αφού δεν ενδιαφερόμαστε εμείς για την υδατοκατάντια μας, θα ενδιαφερθούν άλλοι;

Χωρίς νερό, οι γιορτές των προϊόντων μας είναι Γιορτή ή Ρέκβιεμ;

Υπάρχει καιρός να διεκδικήσουμε κάτι. Το πρόγραμμα έχει και .... ουρά. Πρόκειται να ενταχθούν και άλλα έργα μελλοντικά. Δεν τελειώνει στον επισυναπτόμενο κατάλογο. Έργα που θα υλοποιηθούν με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, και όχι σαν τον αναβαλλόμενο Ανάβαλο.

Κάθε πρόγραμμα ενισχύει την παραγωγή στα όντως παραγωγικά μέρη, όπως η Θεσσαλία κ.λ.π., αλλά δεν αφήνει απέξω και αυτά που δεν τα ευνοεί η φύση. Η ΔΕΗ δεν πήγε το ρεύμα μόνο στα αστικά κέντρα όπου λόγω βιοτεχνίας, βιομηχανίας και πυκνής κατοίκησης θα είχε μεγάλο κέρδος, αλλά το πήγε και στο πιο μικρό χωριό με ζημία της, δηλαδή χρηματοδότηση από το δημόσιο, όπως γίνεται και στις άγονες γραμμές προς τα μικρά νησιά (Κωνσταντίνος Καραμανλής, δεκαετία 1950). Στη βάση αυτή να διεκδικήσετε οι σημερινοί διοικούντες.

Βασίλης Γκάτσος

ΜΙΛΑ...ΜΗΝ ΥΠΟΦΕΡΕΙΣ ΣΙΩΠΗΛΑ

Κρανίδι, 24/11/2021

Ανακοίνωση

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, με απόφασή της στις 17 Δεκεμβρίου 1999, ανακήρυξε την 25η Νοεμβρίου ως Διεθνή  Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, για να αναδείξει ένα σημαντικό πρόβλημα με παγκόσμια διάσταση. Τα χρόνια περνούν, η βία κατά των γυναικών και ειδικότερα η ενδοοικογενειακή βία εξακολουθεί να υπάρχει.

Στις μέρες μας, εκτός από την πανδημία του κορωνοϊού, μια ακόμα πανδημία αυτή της βίας κατά των γυναικών δυστυχώς εξακολουθεί να υφίσταται.  Κατά την διάρκεια της καραντίνας  και των άλλων περιοριστικών μέτρων  αναγκάστηκαν πολλές γυναίκες να παραμείνουν «παγιδευμένες» στο ίδιο σπίτι με τους καταπιεστές τους.

Πρόσκληση – Πρόγραμμα “9η Γιορτή Ελιάς & Ελαιόλαδου” στο Κρανίδι!

 

9η Γιορτή Ελιάς & Ελαιολάδου στο Κρανίδι!

26, 27 & 28 Νοέμβρη

 

Λίγα λόγια για τις εκδηλώσεις που περιλαμβάνονται στο τριήμερο της Γιορτής Ελιάς & Ελαιολάδου.

– Την Παρασκευή, μαθητές τμημάτων των δύο Δημοτικών Σχολείων του Κρανιδίου θα επισκεφθούν ελαιοτριβεία. Σκοπός είναι να παρακολουθήσουν τα παιδιά από κοντά την διαδικασία, από την στιγμή που φθάνουν οι ελιές στο λιοτρίβι μέχρι να παραχθεί το λάδι.

Το Σάββατο νωρίς το απόγευμα,«Αναζητώντας την χρυσή ελιά στο Κρανίδι» οι μικροί φίλοι που συμμετέχουν, ανακαλύπτουν τις γειτονιές της πόλης μας, μαθαίνουν πως καλλιεργείται η ελιά, πως οι κάτοικοι χρησιμοποιούν και αποθηκεύουν το λάδι και τις ελιές.

Το Σάββατο στις 18.30, η Χορευτική Ομάδα του Δήμου Ερμιονίδας, στο πλαίσιο του εορτασμού των 200 ετών από την Επανάσταση του 1821, μας προσκαλεί στην μουσικοχορευτική εκδήλωση με τίτλο «Μπήκαν οι κλέφτες στο χορό να ρίξουν το λιθάρι», στο προαύλιο του 1ου Δημοτικού Σχολείου. Συμμετέχει ο Παναγιώτης Λάλεζας με την ορχήστρα του.

Την Κυριακή, στην πλατεία Κύπρου, στις 10.30 θα γίνει η έναρξη της Έκθεσης προϊόντων, γεύσεων και καλλιτεχνημάτων με θέμα την ελιά και το ελαιόλαδο. Στην διάρκεια της εκδήλωσης, μπορείτε να παρακολουθήσετε ομιλίες, να περιηγηθείτε στα περίπτερα, να δοκιμάσετε γεύσεις ελαιολάδου και ελιάς, να συμμετέχετε στο περίπτερο μαγειρικής δημιουργίας, να ακούσετε μουσική, να απολαύσετε μια όμορφη μέρα στο Κρανίδι της Ελιάς και του Ελαιόλαδου!

Σας περιμένουμε!!!!

Ο νέος φωτισμός στο Μπίστι

Στο άκουσμα εδώ και αρκετό  καιρό πως υπάρχει πρόβλεψη  να φωταγωγηθεί το Μπίστι εμείς και πολλοί συντοπίτες μας, που το έχουμε ζήσει και βιώσει σκοτεινό ή φεγγαροφωτισμένο, τρομάξαμε. 

Σαν ενεργοί πολίτες δηλώσαμε τις ενστάσεις μας.

Μας καθησύχασαν τότε ότι πρόκειται να φωτιστεί πολύ διακριτικά, με χαμηλά φωτιστικά που να ενσωματώνονται στο περιβάλλον περιμετρικά του δρόμου προκειμένου να γίνει ευκολότερη  η πρόσβαση τη νύχτα.

Ερχόμαστε τώρα να το περπατήσουμε με το νέο φωτισμό και αναρωτιόμαστε.

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες τοποθέτησης φωτιστικών στα αλσύλλια «Αγία Άννα Κρανιδίου», «Είσοδος Κρανιδίου» και «Μπίστι Ερμιόνης».

Αυτό εννοούσατε για φωτισμό; τρίμετρες κολόνες 100 μέτρα απόσταση η μια απο την άλλη; χωρίς κάποιος πριν τις τοποθετήσει  και τις παρουσιάσει σαν ένα  έργο που πρέπει να το χειροκροτήσουμε,  να ελέγξει το αποτέλεσμα;

Βάσει κάποιας μελέτης ενός ειδικού  έγινε αυτό το έργο σε έναν αρχαιολογικό χώρο ή αγοράσατε κάποια φωτιστικά και τα μοιράσατε  στην Ερμιονίδα;

Κύριοι δεν ξέρουμε αν βλέπετε το Μπίστι σαν ένα απλό δασύλλιο , για εμάς είναι κομμάτι της ψυχής του τόπου και δικό μας και απαιτούμε να το σεβαστείτε ανάλογα.

Η συντήρηση του Μύλου ήταν απαραίτητη και καλώς την κάνατε.

Ο φωτισμός του δεν είναι κατά τη γνώμη μας αρμονικός με την απλότητα και την ιστορικότητα του χώρου.

Σε ένα περιβάλλον ανάμεσα σε πεύκα, κυκλάμινα, γλάρους και  θάλασσα  δεν είναι αναγκαία  τα τόσα λαμπιόνια .

Ξέρουμε πως και για τον Μύλο και για τον φωτισμό κάποιοι εργάστηκαν και προσπάθησαν πολύ, μακάρι να μην χρειαζόταν αυτή μας η παρέμβαση.

Απ αυτούς όμως περιμένουμε τώρα γενναίες αποφάσεις .

Πρωτοβουλία Ενεργών  Πολιτών Ερμιόνης

Ο Αργύρης

 Από τη «σελίδα φίλοι του Εθνικού Καποδιστριακού πανεπιστημίου»

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΝΟΣ ΑΝΩΤΕΡΟΥ ΘΕΟΥ!

Θυμάμαι το 2011, όταν μπήκα την πρώτη μέρα στην τάξη και τον γνώρισα.

Δεν έχω ξανασυναντήσει μαθητή με τέτοια θέληση για μάθηση, με τόση λάμψη στα μάτια του. Πραγματικά ρουφούσε κάθε δευτερόλεπτο, κάθε λέξη…

Ο Αργύρης μπορούσε να απαντήσει σε κάθε ερώτηση, ακόμα και εκείνες που απαιτούσαν την ερμηνεία μιας γραφικής παράστασης.

Ο Αργύρης με βοήθησε να γίνω καλύτερος καθηγητής και τον ευχαριστώ για αυτό.

Έπρεπε να είμαι προετοιμασμένος να απαντήσω στη δυσκολότερη ερώτηση για να ικανοποιήσω τις ανάγκες του.

Έπρεπε να είμαι όσο το δυνατόν πιο περιγραφικός για να του δώσω να καταλάβει αυτά που δεν μπορούσε να «δει».

Από τότε πάντοτε κάνω μάθημα σαν να έχω στην τάξη μου τον Αργύρη.

Θέλω λοιπόν να ενθαρρύνω τους συναδέλφους να μη διστάζουν να αναλαμβάνουν μαθητές με προβλήματα όρασης.

Δήμητρα Τσακίρη: Από μισό στρέμμα γη στο Κιβέρι Αργολίδας, ξεπήδησε μία ολόκληρη επιχείρηση

Πηγή argolikeseidhseis

 Ηταν αποφασισµένη να κάνει αυτό που είχε σχεδιάσει. Η ∆ήµητρα Τσακίρη αποφοίτησε από την σχολή Γεωπόνων – Τεχνολόγων στο Μεσολόγγι και επέστρεψε στο χωριό της, το Κιβέρι Αργολίδας. Εκεί έστησε µε τον καιρό 140 στρέµματα πιστοποιηµένων βιολογικών καλλιεργειών, δηµιουργώντας την εταιρεία Γης Έργα, παρακούοντας την εφηβική της θέληση να γίνει φωτογράφος.

«Επιθυµία µου ήταν να ασχοληθώ µε τη γη και µόνο µε βιολογικά προϊόντα, διότι είχα αρκετές αλλεργίες. Eπίσης ήθελα να µπορεί ο ανιψιός µου να κάνει βόλτα και να παίζει στο αγρόκτηµα άφοβα. Ξεκίνησα σταδιακά, πιστοποιώντας µία µικρή έκταση γης. Αρχικά είχα µεγάλη κόντρα µε τον πατέρα µου, ο οποίος ήταν προϊστάµενος στον ΟΤΕ, ενώ ο αδελφός µου δηµιούργησε το δικό του βενζινάδικο, το πρώτο στο χωριό», αφηγείται η ∆ήµητρα.

Η οικογένειά της είχε ιδιόκτητα χωράφια, καθώς ο παππούς της ήταν αγρότης. Μάλιστα η µητέρα της συνήθιζε να παρακινεί τον πατέρα της, να την αφήσει να κάνει αυτό που θέλει στο ξεκίνηµα, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Ας κάνει αυτό που θέλει, ούτως ή άλλως από τη στιγµή που η γη είναι δική µας το ρίσκο είναι µικρό».

Η πρώτη πειραµατική καλλιέργεια

Το πρώτο της πιστοποιητικό βιολογικής καλλιέργειας ήταν για µόλις µισό στρέµµα γης αγγούρι και ντοµάτα. «Έφτιαξα ένα µικρό θερµοκήπιο και ξεκίνησα να κάνω τις δοκιµές µου. Όταν ξεκίνησα το 2004, δεν υπήρχε ελληνική βιβλιογραφία για τα βιολογικά προϊόντα, οπότε πήγαινα ψάχνοντας».

Δημιουργία οικοτεχνίας για αποξηραμένα φρούτα, ζυμαρικά και τσιπς λαχανικών

Στην προγονική περιουσία που κληρονόµησε η ∆ήµητρα περιλαµβάνονταν αρκετά δέντρα όπως βερικοκιές και ελιές, τα οποία στη συνέχεια η ίδια αξιοποίησε στις βιολογικές της καλλιέργειες. «Σταδιακά άρχισα να αναζητώ έναν τρόπο για να διαθέτω τα προϊόντα µου στην αγορά. Τα πρώτα µου αγαθά διατέθηκαν σε ένα κατάστηµα βιολογικών τροφίµων στο Άργος, ο ιδιοκτήτης του οποίου ανέλαβε να απορροφά τη σοδειά µου και να την διαθέτει στην Αθήνα. Κάποια στιγµή µου ζήτησε να τον ακολουθήσω στην Αθήνα για να κάνουµε µαζί τις παραδόσεις. Και διαπίστωσα ότι αγόραζε το µαρούλι για 50 λεπτά και το πουλούσε για 1,20 ευρώ. Εκείνη τη στιγµή ήταν σαν να άνοιξε το µυαλό µου και αποφάσισα να διαθέτω µόνη µου την παραγωγή που έβγαζα. Έτσι, ξεκίνησα να πουλάω τα πράγµατά µου στη βιολογική αγορά της Ηλιούπολης».

Η ίδια περιγράφει ότι στο ξεκίνηµά της ήταν αρκετά δύσκολο ακόµα και να της νοικιάσουν γη οι συντοπίτες της. Σήµερα καθώς η ίδια έχει καθιερωθεί µε τη δουλειά της, όλες τις ηµέρες της εβδοµάδας βρίσκεται σε βιολογικές αγορές στην Αθήνα από την Κηφισιά έως τη Βούλα καθώς και σε σηµαντικό αριθµό καταστηµάτων βιολογικών προϊόντων αλλά και σε εστιατόρια όπως το Proveleggios. Καλλιεργεί ντοµάτα, αγγούρι, κουνουπίδι, άνηθο, λεµόνια, πορτοκάλια, µανταρίνια, φράουλες, µαρούλι, σαλάτα, καρότα, επιτραπέζιες ελιές, ενώ παράγει και συσκευάζει ελαιόλαδο µε την ετικέτα «Γης Έργα».

9η Γιορτή Ελιάς & Ελαιολάδου στο Κρανίδι.

Τον λες και σκουπιδότοπο

Τον λες και σκουπιδότοπο τον υδροβιότοπο Ποτόκια.

Ξερνάει η θάλασσα τα πλαστικά μας , πετάνε και κάποιοι «φυσιολάτρες» τα στρώματα τους εδώ και καπως έτσι  υποβαθμίζουμε έναν  πανέμορφο χώρο περιπάτου. 

Τι λένε οι υπεύθυνοι για την καθαριότητά του γι αυτό  και τι κάνουν ;

Dior, made in Greece! Γιάννης Σπετσιώτης – Τζένη Ντεστάκου

 Dior, made in Greece!

 

Γιάννης Σπετσιώτης – Τζένη Ντεστάκου

 

Η Πρόεδρος της Επιτροπής «Ελλάδα 2021» κυρία ΓιάνναΔασκαλάκη-Αγγελοπούλου μάς ξαφνιάζει και μας εκπλήσσει ευχάριστα στις δημόσιες εμφανίσεις της με τις στιλιστικές της επιλογές.

Κάποιοι ειρωνεύονται βλέποντας αυτές τις εικόνες ενώ άλλοι τις προσπερνούν ή τις υποβαθμίζουν. Ωστόσο, υπάρχουν και αρκετοί που επιχειρούν να κατανοήσουν τα μηνύματά τους και κυρίως να αντιληφθούν πώς μπορεί να γίνεται η ζεύξη του παραδοσιακού με το μοντέρνο στον συγκεκριμένο τομέα. Γιατί, πρέπει να παραδεχθούμε, πως δεν είναι και τόσο εύκολο να συνταιριάξει κανείς και ταυτόχρονα να υποστηρίξει το μοντέρνο παντελόνι με τους ντουλαμάδες, τα γελεκάκια κάθε περιοχής και τις τσάντες «τσαρούχια», σήμα κατατεθέν πλέον των «επώνυμων» Ελληνίδων και όχι μόνο, εμπνευσμένα όλα από στολές μιας άλλης εποχής.

Οι εμφανίσεις της κυρίας Δασκαλάκη μάς κινητοποιούν να ενδιαφερθούμε και να γνωρίσουμε τις τοπικές μας ενδυμασίες. Ένα κομμάτι της ταυτότητάς μας που κρύβει ξεχωριστή γοητεία, πλαστικότητα καθώς και υψηλή αισθητική, με τους απαράμιλλους σχεδιασμούς, τα χρώματα και τους συμβολισμούς.1

Γι’ αυτό μιλάμε για Ωδή στην Ελλάδα και τον Ελληνικό Πολιτισμό που εξυμνεί και αναδεικνύει την αρμονία της Αρχαίας και Νεότερης Ελλάδας και την αδιάκοπη συνέχεια και ενότητα του Ελληνισμού. 

Να δείτε, ειδικοί δεν είμαστε, που οι σπουδαιότεροι οίκοι μόδας αυτούς τους απίστευτους σε αρμονία συνδυασμούς θα τους υιοθετήσουν, θα τους «εκμεταλλευτούν» και ανάλογα θα τους προβάλουν. 

Ένα δεύτερο γεγονός που θα θέλαμε να επισημάνουμε είναι οι επιδείξεις του οίκου Dior που πραγματοποιήθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, τελευταία στην Αρχαία Νεμέα. Όλες φέρουν έντονη τη σφραγίδα της μακραίωνης Ελληνικής Ιστορίας και Παράδοσης, του κορυφαίου, δηλαδή, Ελληνικού Πολιτισμού. Φανταστικά τα μετάξια της Καλαμάτας και του Σουφλίου που αποτελούν το υλικό των δημιουργών και εκπληκτικά τα μοτίβα των ενδυμάτων που υφάνθηκαν στους ελληνικούς αργαλειούς και επιμελήθηκαν άριστες υφάντρες και ασυναγώνιστοι τεχνίτες της Πατρίδας μας. Dior, λοιπόν, made in Greece, όμως!

 

ΣΗΜ. Με αυτά τα στοιχεία και μηνύματα οργανώθηκε και η σχετική έκθεση το φετινό καλοκαίρι στο Μουσείο Παιχνιδιών Ερμιόνης, στην οποία έχουμε αναφερθεί.