Ήσυχα, ήσυχα κυλά το ποταμάκι
Του Βασίλη Γκάτσου
Αφού δεν το βλέπουμε, άρα και δεν υπάρχει. Δεν το βλέπει η ΠΑΠΟΕΡ, δεν το βλέπει η Κοινότητα Κοιλάδας, δεν το βλέπει η Δημοτική Κοινότητα Κρανιδίου. Του βιολογικού της Ερμιόνης το βλέπαμε, άρα και υπήρχε. Και το κυριότερο είχε και υπεύθυνο, τον κύριο Λεμπέση.
Αφού δεν το βλέπουμε, άρα και δεν υπάρχει. Δεν το βλέπει η ΠΑΠΟΕΡ, δεν το βλέπει η Κοινότητα Κοιλάδας, δεν το βλέπει η Δημοτική Κοινότητα Κρανιδίου. Του βιολογικού της Ερμιόνης το βλέπαμε, άρα και υπήρχε. Και το κυριότερο είχε και υπεύθυνο, τον κύριο Λεμπέση.
Η
Ερμιονίδα λοιπόν που είχε μόνον χείμαρρους, τώρα απόκτησε και κανονικό
ποτάμι με νερό όλο το χρόνο. Με οργιώδη παρόχθια βλάστηση. Ρέει προς τον
ορμίσκο της
Κοιλάδας και προσεχώς στις όχθες του και πλατάνια.
Έτσι η ρεματιά Χουσεΐνι σε λίγο θα λέγεται «το ποταμάκι του βιολογικού».
Τώρα
το ποταμάκι έχει λίγο νερό, κάνει μια διαδρομή και απορροφιέται όλο από
το χώμα, δηλαδή πηγαίνει στον υδροφόρο ορίζοντα και βέβαια βγαίνει στον
ορμίσκο της Κοιλάδας υπογείως, όπως και στις κοντινές του γεωτρήσεις
και στα πηγάδια. Φυσικά, όταν βρέχει, η λάσπη
η επιφανειακή του ρέματος μεταφέρεται στον κόλπο της Κοιλάδας και
επιστρώνει τον βυθό.
Προσεχώς,
με την ολοκλήρωση του βιολογικού, με μεγάλη χαρά θα το δούμε να ρέει
κανονικά προς τη θάλασσα. Το ήσυχο ποταμάκι του βιολογικού θα περνάει
από το γεφυράκι
του κεντρικού δρόμου και στη συνέχεια θα καταλήγει, μετά το
παραθαλάσσιο αρχαίο πηγάδι, στον πλέον ρηχό μέρος του ορμίσκου, ακριβώς
κάτω από το Νταμάρι στο Φράχθι.
Κατασυγκινημένοι όλοι μας που ο Κάμπος του Κρανιδίου, μετά «τη λίμνη του βιολογικού»,
αυτόν τον υπέροχης έμπνευσης χωματοδεξαμενοϋποδοχέα λυμάτων
ευωδιαζόντων, κληρονομιά του τέως Δήμου Κρανιδίου, απέκτησε και το
ποταμάκι του, εξ ησύχως ρεόντων επεξεργασμένων λυμάτων, δημιούργημα του
Δήμου Ερμιονίδας.
Γλαφυρότατη περιγραφή μετά φωτογραφιών στο γνωστό μονομπλόκ.
Και επειδή η γλαφυρά περιγραφή αγνοεί ολίγα ιστορικά, λαογραφικά και περιβαλλοντικά της περιοχής αυτής, την συμπληρώνουμε:
Στη
ρηχή αυτή περιοχή, που είναι το πλέον κλειστό σημείο του ορμίσκου της
Κοιλάδας τα νερά είναι αβαθή σε μεγάλη έκταση. Είναι απόλαυση να
περπατάς επί ώρες
και να παρακολουθείς τα μικροθαύματα του ρηχού βυθού. Τα χρόνια πριν
την Κατοχή, αλλά


