ΧΟΕΡ: ΒΑΛΕ ΚΙ ΕΣΥ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΧΡΩΜΑ ΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Εσείς ακόμα να παραγγείλετε;

ΒΑΛΕ ΚΙ ΕΣΥ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΧΡΩΜΑ ΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

•Ψάχνεις ένα πρωτότυπο δώρο για τα Χριστούγεννα;

Σου έχουμε την λύση!

Μπορείς να προμηθευτείς την διπλή έκδοση του CD μας, που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2020 από την ομάδα μας, σε συνεργασία με το σχήμα παραδοσιακής μουσικής «Πεντάηχον» και περιλαμβάνει 48 σελίδες ένθετο καθώς και τις παραδοσιακές μουσικές του τόπου μας

Τρόποι παραγγελίας:

Α) Μπορείτε να το βρείτε στο κατάστημα του Ανάργυρου Παπαβασιλείου στην Ερμιόνη!

Β) Τηλεφωνική παραγγελία στο: 6978826680

Γ) Μήνυμα (inbox) στα κοινωνικά δίκτυα (social media) της ομάδας μας (Facebook & Instagram)!

Δ) Email: xoreutikiomadaermionis@yahoo.com

Ε) Απευθυνθείτε σε κάποιο από τα μέλη της ομάδας μας και φυσικά...

Ζ) Στην αίθουσα της χορευτικής μας ομάδας

Αποστολή σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό!

Κατόπιν αιτήματος, σας στέλνουμε τα CDs σε συσκευασία δώρου χωρίς επιπλέον χρέωση!

Μην ξεχαστείτε!!!

Σας ευχαριστούμε #χοερ

Η ΕΥΧΕΤΗΡΙΑ ΚΑΡΤΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ

 

Πρόσκληση της Κοινότητα Ερμιόνης προς όλα τα νέα παιδιά που επιθυμούν να συμμετάσχουν στο τοπικό και Χριστιανικό μας έθιμο του Γιάλα – γιάλα

Η Κοινότητα Ερμιόνης  ενημερώνει όλα τα νέα παιδιά,  κληρωτούς  των τριών τελευταίων ετών, που επιθυμούν να συμμετάσχουν στο τοπικό και Χριστιανικό μας έθιμο του Γιάλα – γιάλα των  Θεοφανίων,  να επισκεφθούν ομαδικά το γραφείο της Κοινότητας μας, την Παρασκευή 23/12/2022 και ώρα 18.00,  ώστε με την στήριξη του Δήμου Ερμιονίδας  και των τοπικών μας Δημοτικών Συμβούλων να συντονίσουμε το πρόγραμμα  του εορτασμού

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

της ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

ΙΩΣΗΦ ΓΑΝΩΣΗΣ

τηλ. επικοινωνίας 6974349663 και 2754360219

Χρήστος Δρούζας: Όπως η λαϊκή παράδοση έπλασε τους στίχους συλλογικά εμείς σήμερα τους φέρνουμε στα δικά μας μέτρα

του Χρήστου Δρούζα 

 Απο την σελίδα του στο fb

 Μενεξέδες και ζουμπούλια και θαλασσινά πουλιά...

Με αυτό το τραγούδι και συγκεκριμένα με το στίχο που είναι στη φωτογραφία ξεκίνησε συνειδητά η πορεία που με έβγαλε σε αυτό το project όταν πριν από έξι χρόνια παίζαμε ντουέτο με τον Onemansnoise στο Βερολίνο (έκανε και τη διασκευή στου στίχους "Τα νέα της Αλεξάνδρας reclaim" - αν δεν τον ξέρετε ψάξτε τον και δεν θα χάσετε). 

Παίζαμε στο δρόμο, σε μικρά μαγαζιά με ελεύθερη συνεισφορά, σε καταλήψεις. Είχα ψηθεί να τραγουδήσω και εγώ για πρώτη φορά και επέλεξα το "Έιβαλα" γιατί μου άρεσε πολύ και άρεσε και στις φίλες και τους φίλους μου. Με το Δημήτρη συζητάγαμε όλους τους στίχους και το περιεχόμενό τους και πολύ γρήγορα αποφασίσαμε να μην παίζουμε το συγκεκριμένο τετράστιχο.

Ο στίχος όμως αυτός είναι ιδιαίτερα αγαπητός και άσχετα με το κοινό που παίζαμε - ακόμα και όταν παίζαμε σε καταλήψεις ή σε άλλους προοδευτικούς χώρους - ο κόσμος ζητούσε να το ακούσει και καθώς πολλές φορές παίζαμε χωρίς ενίσχυση και στο νταβαντούρι πάνω ο κόσμος τραγουδούσε πιο δυνατά από μας, έπιανε το συγκεκριμένο τετράστιχο παρά την θέληση μας. Θυμάμαι να προσπαθώ ένα βράδυ να γκαρίξω "πες μου τι δασκάλισσα σου που σου έμαθε χορό και τα πόδια σου στραβώνεις σαν την πάπια στο νερό" και τα παιδιά από κάτω να τραγουδάνε μεθυσμένα και αγκαλιασμένα "θα στο κλέψω με το ζόρι και θα είναι πιο γλυκό".

Και εκεί συνειδητοποίησα αυτό που με ενοχλεί αρκετά χρόνια που παίζω μουσική σαν διασκέδαση: αφού μας αρέσει να χορεύουμε και μας ενώνει το να τραγουδάμε όλα μαζί, γιατί πρέπει να το κάνουμε με στίχους που δεν μας εκφράζουν; Γιατί στην προσπάθειά μας να ξορκίσουμε την καταπίεση μέσα απ' το χορό και το τραγούδι την αναπαράγουμε;

Και η απάντηση είναι απλή κατά την γνώμη μου: γιατί έτσι μάθαμε και γιατί ζούμε σε ένα κόσμο που οι μόνες εναλλακτικές που μας προσφέρονται είναι αυτές. (και αυτό είναι βαθιά πολιτικό)

Και η δική μας η απάντηση σε αυτό μπορεί να είναι ακόμα πιο απλή: Δεν χρειάζεται να απαρνηθούμε τα παιδικά μας χρόνια και τη μουσική μιλάει στο σώμα μας. Αντίθετα με αυτά που μαθαίνουμε για την μουσική, οι νότες έχουν το χρώμα που τους δίνουμε εμείς και φέρουν το νόημα που βάζουμε στους στίχους τους. Όπως η λαϊκή παράδοση έπλασε τους στίχους της συλλογικά, έτσι ερχόμαστε εμείς σήμερα με φρέσκες ιδέες και φέρνουμε τους στίχους των μελωδιών (που έρχονται από πολλές γενιές πριν και από πολλά διαφορετικά μέρη πάντα αλλάζοντας μορφή και κουβαλώντας νέα νοήματα) στα δικά μας μέτρα: τα αλληλέγγυα, αντισεξιστικά, αντιομοφοβικά, αντιρατσιστικά και αντιφασιστικά μας μέτρα. 

Προφανώς όλα αυτά δεν τα κατάλαβα σε ένα βράδυ αλλά με βοήθησαν οι φίλες και οι φίλοι μου και κατάλαβα μέσα στα επόμενα χρόνια ότι έχω αυτή την ευθύνη σαν μουσικός και σαν δημιουργός. 

Μετά, πίναμε καφέ με τη Βιργινία ένα απόγευμα κάπου το Μάη 2018 και μου λέει κάτι σε "θα 'ταν ωραίο ένα project που να δείχνει την πραγματική διάσταση ενός σεξιστικού στίχου"... 😁

Οι σελίδες της δουλειάς μας:

Παγκόσμια ημέρα μεταναστών

 "...ήταν στην Ειδομένη τον χειμώνα του 2015, όταν είδα αυτόν τον πατέρα που κουβαλούσε μέσα στη βροχή, για πολλά χιλιόμετρα, την κόρη του. Φορούσε μια αυτοσχέδια κάπα από σκουπιδοσακούλες για να προστατεύεται από τη βροχή. Και κάποια στιγμή, πηγαίνοντας προς αυτό που πίστευε ότι ήταν η ελευθερία και η λύτρωση, έσφιξε την κόρη του δυνατά στην αγκαλιά του και τη φίλησε. Όταν τον είδα να περπατά στη μέση του δρόμου έτσι με μια δύναμη και μια αγάπη, μου φάνηκε τεράστιος, σαν σούπερ ήρωας." 

 Γιάννης Μπεχράκης

Βασίλης Γκάτσος: 1965: ΕΡΜΗΣ Ερμιόνης: Είχαμε μόνο μία μπάλα.....

 Και κάθε τόσο την πηγαίναμε στου Λουκά για να την μπαλώσει! Τη φύλαγε στο Κουρείο του ο αείμνηστος Βαγγέλης Βιρβίλης, την παίρναμε υπεύθυνα οι παίκτες του ΕΡΜΗ για να παίξουμε δίτερμα, και την επιστρέφαμε.

Δεν είχαν περισσότερες στο Κρανίδι.

Όμως γύρω μας φυτεύονταν χιλιάδες δέντρα, ελιές, πορτοκαλιές, μανταρινιές, εκατοντάδες στρέμματα με ντομάτα, κολοκυθάκι, μελιτζάνες, πεπόνια, καρπούζια, 75000 αιγοπρόβατα αλώνιζαν στα βουνά. "Φύτρωναν" κάθε χρόνο νέα λιτρίβια, τρακτέρ, γεωτρήσεις, φορτηγά, τρεχαντηρια, γρι γρι, ανεμότρατες,  οι ναυτικοί μας στην υπερπόντιο ναυτιλία πολλαπλασιάζονταν, όπως και οι μικροεφοπλιστές.

Σήμερα έχουμε γήπεδα (κάθε χωριό και γήπεδο), γυμναστήρια, κλειστά και ανοιχτά, κλειστά γήπεδα μπάσκετ, γήπεδα τένις, αναμένονται κολυμβητήρια, και τι δεν έχουμε, και τι δεν φτιάχνουμε. Και μπάλες, μπάλες να δουν τα μάτια μας! Επειδή μεγαλώσαμε στον ΕΡΜΗ, από όλα αυτά, οι μπάλες που υπάρχουν σήμερα στην προπόνηση μού κάνουν εντύπωση.

Όμως γύρω μας μαραζώνουν οι ελιές, ξεραίνονται μανταρινιές, πορτοκαλιές, ντομάτα, κολοκυθάκι, μελιτζάνες, πεπόνια, καρπούζια,.... ανάμνηση μακρινή, αιγοπρόβατα ..για δείγμα. Όσο για τα άλλα ..........

Και μια ... προφανώς σύμπτωση: Τότε είχαμε έναν Πρόεδρο Κοινότητας και μια Γραμματέα. Σήμερα έχουμε Δήμο με Δήμαρχο, Αντιδημάρχους, και 115 άτομα προσωπικό.

Μήπως κάτι κάνουμε παντελώς  λάθος;;;;;; Λέω μήπως.

Βασίλης Γκάτσος

«Στο ραφείο του Κώστα και της Λούλας Κομμά».

«Στο ραφείο του Κώστα και της Λούλας Κομμά».

 

Την Τετάρτη 14/12/2022 και την Παρασκευή 16/12/2022 μαθητές της Γ΄ και  Δ΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Ερμιόνης επισκέφτηκαν το ραφείο στην οικία Κομμά, το οποίο λειτούργησε για 5 δεκαετίες περίπου.

 

Το ραφείο άριστα οργανωμένο και συντηρημένο ξύπνησε μνήμες μιας άλλης εποχής, αφημένης στη λήθη του χρόνου. Ζωντάνεψαν οι διαδικασίες και οι λειτουργίες του χώρου ραπτικής και μέσα από αυτές οι άνθρωποι.

 

Η Μαντώ Κομμά, η κόρη του ράφτη και της μοδίστρας για πολλή ώρα κατάφερε όχι απλώς να παρουσιάσει τη λειτουργία του χώρου αλλά να υποβάλει τους μαθητές στο κλίμα της εποχής.

 

Η μηχανή ραψίματος που κινείτο με το πόδι, το σίδερο με τα κάρβουνα, ο πάγκος, εργαλεία της ραπτικής, όλα στη θέση τους συνέθεταν το χώρο.

 

Στο τέλος της ξενάγησης δόθηκε η δυνατότητα στους μαθητές της Γ΄ και Δ΄ τάξης να σχεδιάσουν πάνω στον πάγκο με το τρίγωνο και το σημάδι και να κόψουν ύφασμα με βάση ένα πατρόν παιδικού γιλέκου.

Η Μαντώ μας άνοιξε ένα παράθυρο στο χρόνο και αναβίωσε τη ζωτική ενέργεια του παλαιού ραφείου. Γι’ αυτό θερμά την ευχαριστούμε.

 

Ευχαριστούμε επίσης τις δασκάλες Βασιλική Μέλλου και Παρασκευή Σκούρτη- Δαγρέ, οι οποίες συμμετείχαν σ’ αυτό το ενδιαφέρον εκπαιδευτικό πρόγραμμα. 

 

Ερμιόνη 16-12-2022

Τίνα Αντωνοπούλου

Πρόεδρος του Δ.Σ. του ΙΛΜΕ  

Ταχ. Δ/νση: Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Ερμιόνης, ΤΚ 21051 Ερμιόνη.

Ηλεκτρ. Δ/νση: i.l.m.ermionis@gmail.com Ιστοσελίδα: https://mouseioermionis.com

 

Πρόσκληση Χριστουγέννων Κοινότητα Ερμιόνης

 

Η αγάπη είναι σιωπή και μυρισμένη βιόλα..

Η αγάπη δεν κουράζεται

η αγάπη δε βαριέται

και πώς δε σπα όντε φυσά

που σε κλωστή κρατιέται.

Δεν είναι η αγάπη ένα κερί

δεν είναι ούτε χιόνι

γιατί το ένα καίγεται,

τ' άλλο στην κάψα λιώνει.

Η αγάπη είναι σιωπή

και μυρισμένη βιόλα,

κοιτάζει σε και δε μιλεί

 μα σου τα λέει όλα.

Το Κρανίδι αλλάζει όψη !!!

  Το Κρανίδι αλλάζει όψη !!!

Η ιστορική και ξακουστή πρωτεύουσα του Δήμου μας ομορφαίνει και αυτό οφείλεται στην επιμονή της Δημοτικής Αρχής για έργα ουσίας !!! Ένα απ’ αυτά τα έργα είναι και το συγκεκριμένο που εκτός από την όμορφη εικόνα που θα προσφέρει κάθε μέρα στους κατοίκους της γειτονιάς αυτής αλλά και στους διερχόμενους σκοπό έχει την αναζωογόνηση του παλαιού εμπορικού δρόμου του Κρανιδίου. 

Όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενη δημοσίευση η Δ.Ε.Υ.Α.ΕΡ συνέβαλε και συμβάλει καθοριστικά στην εν λόγω ανάπλαση. 

Ο τόπος μας είναι η δύναμη μας και γι’ αυτόν αγωνιζόμαστε καθημερινά ! 

Αριστείδης Μπίμπας

 (Απο την  σελίδα του στο fb)

Όμορφα νέα! Ευτυχώς!

Οχι σαν την Ερμιόνη, που την ομορφαίνει ο Δήμος μας  με σταμπωτά. 

Βασίλης Γκάτσος:Η "Βαριά Βιομηχανία" του τουρισμού μένει από ντόπιο προσωπικό.

"Το 50% του συνόλου των θέσεων εργασίας που δεν καλύπτονται αντιστοιχούν στις ειδικότητες Καμαριέρα, Receptionist, Σερβιτόρος, Βοηθός Σερβιτόρου, Λαντζέρης, Barista και Τεχνική Υποστήριξη / Συντήρηση, σημειώνεται από το ΙΝΣΕΤΕ."

(Από τον Οικονομικό Ταχυδρόμο).

Η "Βαριά Βιομηχανία" του τουρισμού ζητάει απεγνωσμένα προσωπικό αιχμής, για καλοκαίρι δηλαδή. Γιατί; Γιατί δεν πάνε οι Έλληνες, όπως δεν πάνε να μαζέψουν φρούτα, ελιές κ.λ.π. σε περιόδους αιχμής. Όσο μάλιστα αναπτύσσεται η ξενοδοχειακή αγορά στην Πρωτεύουσα, τόσο λιγότεροι θα πηγαίνουν να δουλέψουν στα νησιά.

"Και καλά κάνουν", γράφει το άρθρο, γιατί αυτό σημαίνει ότι βρίσκουν καλύτερες δουλειές, που σημαίνει ότι προοδεύουμε.

Οι Ξενοδόχοι, ζητούν να διευκολυνθεί η "πρόσκληση" προσωπικού από το εξωτερικό. Φυσικά όχι από ...... την Ελβετία και την Αμερική.

Με τη σειρά του, αυτό σημαίνει ότι και στην Ερμιονίδα θα φτάσει πληθώρα ..... προσκεκλημένων που φυσικά δεν θα νοικιάσουν βίλες και σπίτια για διαμονή. Σε "ειδικώς διαμορφωμένα κτίρια" θα τους τακτοποιήσουν, προφανώς, όπως αυτούς που μαζεύουν τις φράουλες, στην καλύτερη περίπτωση σε διαμερίσματα των 15 τ.μ. δύο δύο.

Όσο για τους εκπαιδευτικούς, αστυνομικούς, λιμενικούς, κ.λ.π. που δεν βρίσκουν να νοικιάσουν, γιατί πρέπει να δίνουν όλο το μισθό τους στο νοίκι (Μύκονο, Σαντορίνη, Ύδρα και σε λίγο όλα τα νησιά), ¨διαμορφώνονται καταλλήλως μη χρησιμοποιούμενα οικήματα".

Την ίδια βέβαια στιγμή, αν ρωτήσετε έναν συριανό τεχνίτη των Ναυπηγείων Σύρου, θα σας πει ότι με τις υπερωρίες καθαρίζει 1500 - 2000 ευρώ το μήνα, επί 14 μήνες, πληρώνει ο εργοδότης του και ο ίδιος στο ΙΚΑ για ανωτάτη σύνταξη, και με την οικογένειά του επενδύει σε ενοικιαζόμενα διαμερίσματα ή Airbnb.

Να υπενθυμίσω ότι πάνω από 400000 νέοι, σχεδόν όλοι με ανωτάτη εκπαίδευση δουλεύουν στο εξωτερικό, πολλοί και από την Ερμιονίδα - Ριβιέρα. Άρα 400000 περίπου ελληνικές οικογένειες ξόδεψαν να μορφώσουν τα παιδιά τους, να τους μάθουν ξένες γλώσσες, και να μη γίνουν "Καμαριέρα, Receptionist, Σερβιτόρος, Βοηθός Σερβιτόρου, Λαντζέρης, Barista και Τεχνική Υποστήριξη / Συντήρηση". Η δουλειά φυσικά δεν είναι ντροπή, οποιαδήποτε δουλειά, αλλά και το όνειρο των ξενοδόχων για φτηνό ντόπιο προσωπικό, με απασχόληση 2-3 μήνες, που ψάχνει για δουλειά κάθε χρόνο, και μένει ακόμη και σε σκηνή για να του περισσέψουν να βγάλει τον χειμώνα ΔΕΝ ....

Βασίλης Γκάτσος

ευγνωμονόσημο...!

Νίκος Παππάς (μπασκετμπολίστας ΠΑΟ)

για την δωρεά του μισθού του στις καθαρίστριες του ΟΑΚΑ:

« Μην το υπεραναλύσουμε και γίνουμε γραφικοί, όπως γίναμε με τον Κορυδαλλό (σ.σ. την αντίστοιχη δωρεά του για την κατασκευή γηπέδου μπάσκετ στις φυλακές).

Μετά από τόσα χρόνια εδώ, οι ανησυχίες και τα προβλήματά μου πλέον δεν είναι εάν θα η μπει η μπάλα στο καλάθι ή εάν θα με αδικήσει ο προπονητής.

Έχω καθαρό μυαλό να δω κι άλλα πράγματα, να δω κι άλλους ανθρώπους που παλεύουν για να έχω εγώ μόνο αυτά τα προβλήματα.

Συνειδητοποίησα φέτος πόσες φορές άφηνα τον καφέ μου παρατημένο μέσα στα αποδυτήρια, τα νερά πεταμένα, πόσες φορές μπήκα με βρώμικα παπούτσια, πόσες φορές δεν πέταξα την πετσέτα.

Είναι, ας πούμε, ένα έμμεσο ''ευχαριστώ'', μια έμμεση ''συγγνώμη'' που με φρόντιζαν και με υπομένανε τόσα χρόνια αυτές οι γυναίκες.

Είναι μια μικρή αναγνώριση, δεν μιλάμε για τρελό ποσό, δεν μιλάμε για σπουδαία πράγματα.

Ας πούμε ότι είναι μια ''συγγνώμη'' για τόσα χρόνια που τις αγνοούσα. »

via 

Τέταρτο Κουδούνι

https://www.gazzetta.gr/basketball/euroleague/2177680/nikos-pappas-tha-prosferei-oli-tin-amoibi-apo-ton-panathinaiko-stis

Έλλη Βασιλάκη

ΙΛΜΕ. Ευχετήρια κάρτα.

Η Παναγία της Προσφυγιάς

Η φετινή χρονιά είναι επέτειος για τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Το ΙΛΜΕ στο πλαίσιο της ιστορικής μνήμης επιλέγει ένα αιώνιο θρησκευτικό σύμβολο ειρήνης, την Παναγία της Προσφυγιάς ως Χριστουγεννιάτικη κάρτα.

 

Η συγκεκριμένη εικόνα είναι αντίγραφο της θαυματουργού Παναγίας της Οδηγήτριας της Ρωσικής πόλης Τιχβίν. Η πρωτότυπη εικόνα της κατά την παράδοση φιλοτεχνήθηκε από τον Ευαγγελιστή Λουκά.

 

Το πρόσωπο που βρήκε την εικόνα, αντίγραφο της Παναγίας Τιχβίν και την έφερε στην Ερμιόνη είναι ο αείμνηστος γιατρός Απόστολος Παπαβασιλείου, ο οποίος το 1922 υπηρετούσε στο 53οΣύνταγμα Πεζικού κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία.

 

Σημείωση: Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αμπελάς είχε την ευγενή καλοσύνη να παραχωρήσει τη φωτογραφία της εικόνας στο ΙΛΜΕ. Ο ίδιος έχει πραγματοποιήσει έρευνα σχετική με τη συγκεκριμένη εικόνα και τον τρόπο που αυτή ήρθε στην Ερμιόνη. Ολόκληρο το αξιόλογο κείμενο της έρευνας του πατρός Δημητρίου έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του ΙΛΜΕ και μπορείτε να το διαβάσετε κάνοντας κλικ εδώ .

 

Το Δ.Σ. του ΙΛΜΕ