H Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου ανακηρύχθηκε
επίτιμη δημότης Ερμιονίδας. Κατά την αντιφώνησή της η κυρία
Σακελλαροπούλου είπε τα εξής:
«Κύριε Δήμαρχε,
Είμαι πολύ συγκινημένη για τη μεγάλη τιμή που μου επιφυλάξατε, να με
ανακηρύξετε επίτιμη δημότη της ιστορικής Ερμιόνης. Πόλη πανάρχαια και
ευκλεής, στον πόλεμο και στην ειρήνη, μνημονεύεται στον Όμηρο, μετέχει
στους Περσικούς πολέμους στέλνοντας πλοία στη Σαλαμίνα και άνδρες στις
Πλαταιές, περιγράφεται με θαυμασμό για τους ναούς και τα ιερά της από
τον Παυσανία. Γενέτειρα μουσικών και ποιητών «μελιβόων ύμνων», για να
χρησιμοποιήσω έναν από τους ελάχιστους σωζόμενους στίχους του Λάσου, του
Ερμιονέα λυρικού ποιητή του 6ου αιώνα π.Χ. και πρώτου θεωρητικού της
μουσικής, καλλιέργησε τις τέχνες και τα γράμματα όπως κάθε πόλις-κράτος
άξια του ονόματός της, και βάσισε στη θάλασσα και στο εμπόριο την
ευημερία της. Από τα ρωμαϊκά χρόνια και πέρα, η Ερμιόνη άκμασε,
καταστράφηκε, αναβίωσε, υποτάχθηκε στους Φράγκους, στους Ενετούς και
στους Τούρκους, αλλά κατόρθωσε να διατηρήσει την παράδοση της ναυτοσύνης
της και, υπό το καθεστώς ημιανεξαρτησίας που απολάμβανε κατά την
τουρκοκρατία, να την ενισχύσει. Κι έπειτα, κατά την Επανάσταση του 1821,
αφιέρωσε όλες της τις δυνάμεις στον απελευθερωτικό αγώνα. Πλήθος είναι
οι Ερμιονείς καραβοκύρηδες, φιλικοί, οπλαρχηγοί, συμπολεμιστές του
Κολοκοτρώνη, του Νικηταρά, του Καραϊσκάκη – με κορυφαία την οικογένεια
των Μητσαίων, που τα αρσενικά παιδιά της δεν έλειψαν από καμιά μάχη.
Τέλος, εδώ, τον Ιανουάριο του 1827, έγιναν οι προκαταρκτικές
συνεδριάσεις της Γ’ Εθνοσυνέλευσης, η οποία θα ολοκληρωθεί στην
Τροιζήνα, με την εκλογή του Ιωάννη Καποδίστρια ως πρώτου Κυβερνήτη της
Ελλάδας. Είναι η Εθνοσυνέλευση όπου θα διακηρυχθεί για πρώτη φορά η
εθνική βούληση για ένα πολίτευμα εμπνευσμένο από δημοκρατικές και
φιλελεύθερες ιδέες βασισμένο στην αρχή της λαϊκής κυριαρχίας. «Η κυριαρχία ενυπάρχει εις το Έθνος, πάσα εξουσία πηγάζει εξ αυτού και υπάρχει υπέρ αυτού», διαβάζουμε στο άρθρο 5. Η ρητή αυτή διακήρυξη θα επαναληφθεί κατ’ ουσίαν σε όλα τα ελληνικά συντάγματα μετά το 1864.
Κύριε Δήμαρχε, αγαπητοί μου συμπολίτες,