Του Γιάννη Λακούτση
Στις 15 Μαρτίου 1838, με το Β.Δ (βασιλικό διάταγμα) 980
καθιερώθηκε επίσημα η 25η Μαρτίου ως εθνική εορτή «εις το διηνεκές».
Το ιστορικό κείμενο του διατάγματος αυτού, που παραδόξως δεν δημοσιεύθηκε στην
Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, αλλά στον ημερήσιο τύπο, έλεγε τα εξής: « …θεωρήσαντες ότι η ημέρα της 25ης Μαρτίου,
λαμπρά καθ’ εαυτήν εις πάντα ‘Ελληνα, δια την εν αυτή τελουμένην εορτήν του Ευαγγελισμού
της Υπεραγίας Θεοτόκου, είναι προσέτι λαμπρά και χαρμόσυνος, δια την κατ’ αυτή την ημέραν έναρξιν του υπέρ της ανεξαρτησίας αγώνος του Ελληνικού Εθνους,
καθιερούμεν
την ημέραν ταύτην εις το διηνεκές ως ημέραν ΕΘΝΙΚΗΣ
ΕΟΡΤΗΣ και διατάττομεν την διαληφθείσαν ημετέραν Γραμματείαν να δημοσιεύση και ενεργήση το παρόν Διάταγμα». Άλλες δυο φορές στο παρελθόν επιχειρήθηκε η καθιέρωση του
εορτασμού της Επανάστασης ως εθνικής εορτής. Πρώτα από τον σύμβουλο της γραμματείας
Εσωτερικών και ποιητή Παν. Σούτσο το
1834, ο οποίος με επιστολή του στην εφημερίδα « Αθηνά», γράφει: «…Καθιδρυθείσης
της Μοναρχίας διατελών Υπουργικός Σύμβουλος ( δια υπομνήματος μου σωζωμένου στα
αρχεία) επρότεινα την σύστασιν Εθνικής εορτής και είδους υψηλού Ολυμπιακών
αγώνων, κατά την 25ην Μαρτίου, η Εθνική εορτή συνεστήθη, καλώ
μάρτυρα τον Κύριον Κωλέττην».Η δεύτερη φορά ήταν ένα χρόνο μετά, από τον γραμματέα
Εσωτερικών, Ιωάννη Κωλέττη, που δεν
προωθήθηκε λόγω αποχώρησής του από την Γραμματεία.Το πρωί της 25ης Μαρτίου 1838, η Αθήνα ξύπνησε με