(Το παρακάτω το είχα γράψει το 2014, τότε που παραλάμβανε το Δήμο μας η νέα Διοίκηση. Νομίζω είναι επίκαιρο και για τη νέα που παραλαμβάνει σε λίγο από την παλιά.)
Τι είναι οι βιλάρχες; Μπορούν να αναπτύξουν σχέσεις με τον τόπο μας και τους κατοίκους του;
Βιλάρχες είναι οι πολύ πλούσιοι Έλληνες και ξένοι, που δημιούργησαν στον τόπο μας αγροτικές βίλες (villae rusticae), δηλαδή έναν συνδυασμό πολυτελούς ή πολυτελών οικημάτων και αγροκτήματος κατά προτίμηση “παρά θιν αλός”, και αν ήταν δυνατόν με λιμενικές εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης. Μέχρι σήμερα η Ερμιονίδα είναι ο μοναδικός τόπος της χώρας μας με τέτοια συγκέντρωση βιλαρχών.
Είναι φαινόμενο των καιρών μας; Όχι βέβαια!
Στην Ερμιόνη υπήρχε η Περιβόλα του Βούλγαρη με τα πανέμορφα κτήριά της, δίπλα του Ζωγράφου, η Περιβόλα του Λεούση, υδραίου εφοπλιστή, που παλιά ήταν του Μπάμπα από τις Σπέτσες, προύχοντας κι αυτός, στο Πορτοχέλι η βίλα της Έλλης, και αλλού άλλες μικρότερες.
Οι Ύδραιοι άρχοντες στην ακμή τους είχαν περιβόλες στις μικρές αμμουδιές της Ύδρας και στην απέναντι ακτή στο Μετόχι. Ήταν βίλλες για το καλοκαίρι, με ωραία κτίσματα και ωραία περιβόλια, με επιστάτες και εργάτες γης.
Μήπως και στην Ερμιόνη προπολεμικά τουλάχιστον δεν υπήρχε πλήθος οικογενειών με σπίτι στο χωριό και παραγωγικότατο περιβόλι με σπίτι στους κάμπους που έπαιζε και το ρόλο και του εξοχικού;
Οι διαφορά είναι ότι οι σύγχρονοι βιλάρχες είναι όλοι μη ντόπιοι που αγόρασαν τη γη της Ερμιονίδας, ενώ παλιά όλοι τους ήταν της περιοχής και ντόπιοι που δημιουργούσαν περιβόλες και βίλες. Που σημαίνει με τη σειρά του ότι κάποτε η περιοχή μας ήταν πλούσια, ενώ επί των ημερών μας όχι. Η επένδυση των βιλαρχών στον τόπο μας, αποδεικνύει τον πλούτο τους, η πώληση των κτημάτων από τους ντόπιους, δείχνει την φτώχεια τους και την ευκαιρία που τους παρουσιάστηκε να πουλήσουν σε εξωπραγματικές τιμές εν σχέσει με τις τιμές των κτημάτων τους σύμφωνα με την παραγωγικότητά τους, και με τα χρήματα αυτά να στηρίξουν ένα άλλο επίπεδο ζωής με ελάχιστες εξαιρέσεις σωστών επενδύσεων.
















