με καμάρι

Με μια τριάδα ελληνικών μεταλλίων και ένα εθνικό ρεκόρ, έπεσε στο Μεξικό η αυλαία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος κολύμβησης. Εκεί όπου η Ελλάδα με συνολικό απολογισμό 19 μετάλλια και συγκεκριμένα δύο χρυσά, επτά ασημένια και 10 χάλκινα, κατέλαβε την 12η θέση στην τελική κατάταξη μεταλλίων μεταξύ 54 χωρών. Μέγας χορηγός της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής είναι η ΟΠΑΠ ΑΕ.
Το πρώτο του μετάλλιο στην διοργάνωση του Μεξικού πήρε ο Γιάννης Κωστάκης. Ο Έλληνας πρωταθλητής βρέθηκε στην τρίτη θέση του πόντιουμ των νικητών στα 150μ. μικτή ατομική SM3 με επίδοση 3:34.29. Στην πρώτη προκριματική σειρά ήταν επίσης τρίτος με 3:38.27.
Στην κατηγορία S1 ανδρών, ο Δημήτρης Καρυπίδης ήταν δεύτερος με 3:18.59, ενώ ο Απόστολος Τσαούσης κατετάγη 3ος με 4:13.83.
Το μοναδικό πανελλήνιο ρεκόρ της τελευταίας ημέρας, σημείωσε ο Γιώργος Σφαλτός και μάλιστα στα προκριματικά των 50μ. ελεύθερο S6. O Έλληνας πρωταθλητής είχε επίδοση 31.45 στην α` σειρά των προκριματικών (κατετάγη 2ος), καταρρίποντας το δικό του πανελλήνιο ρεκόρ με 31.79 από τις 9 Ιουνίου 2016 στην Γερμανία. Η επίδοσή του στον τελικό ήταν 31.67 που τον έφερε στην 5η θέση.

Επίσης από ελληνικής πλευράς:

Πιστεύουμε ακόμη στον Καλλικράτη;

Του Βασίλη Γκάτσου

Κοινότητα:

- Είναι το χωριό και τα κτήματά του, τα βοσκοτόπια του και η θάλασσά του.

- Η Κοινότητα είναι μέχρι εκεί που ακούγονται το πρωί τα κοκόρια.

- Μέχρι εκεί που οι άνθρωποι, ακούγοντας την καμπάνα του χωριού, ρωτάνε ποιος πέθανε.

- Η Κοινότητα τελειώνει εκεί που αρχίζει μια άλλη Κοινότητα.

Γι' αυτό και το ερώτημα "τι είναι Κοινότητα;" φέρνει απορία, είναι σαν να ρωτάμε "τι είναι το νερό;"

Έ, ο "Καποδίστριας" και ο ακόμη πιο φιλόδοξος "Καλλικράτης", δεν είναι ούτε Κοινότητα, ούτε συνομοσπονδία Κοινοτήτων, ούτε καν άθροισμα Κοινοτήτων.

Είναι δημιούργημα μικρόνοων Κυβερνητών με το πρόσχημα ότι αυτό το μόρφωμα που το είπαν Δήμο, ως μεγαλύτερο (καμιά άλλη ιδιότητα πλην του μεγέθους του δεν έχει) θα αποκτούσε ως δια μαγείας την ικανότητα να "τραβάει πόρους" από κράτος και Ευρώπη, να δανείζεται (άραγε με τι υποθήκες;) και να φροντίζει και να αναπτύσσει τα του οίκου του. Και άνευ μαγείας τού φόρτωσαν εξ αρχής ένα σωρό αρμοδιότητες, που θα έφερνε εις πέρας.... δια μαγείας. Και αφού ο νέος Δήμος μεγάλωσε, αφού απόκτησε πλήθος νέων αρμοδιοτήτων, άρχισε να εφευρίσκει από μόνος του νέες αρμοδιότητες και υπηρεσίες που έπρεπε να επανδρώνονται με δημόσιο χρήμα. Κλώνος του Ελληνικού Δημοσίου.

Όμως:

Όλα τα μικρά νησιά, όπως Ύδρα, Σπέτσες, δεν τα έπιασε ο Καποδίστριας ούτε ο Καλλικράτης.

Δήμοι μεγάλων πόλεων, όπως Χανιά, Λάρισα, Πάτρα, αλλά και Δήμοι  Πρωτεύουσας και Συμπρωτεύουσας σχεδόν έμειναν όπως ήσαν. Μικρότερες πόλεις όπως το Ναύπλιο, η Μυτιλήνη, Τρίπολη, απορρόφησαν στη δημοτική τους υπόσταση τα γύρω χωριά, των οποίων οι κάτοικοι κατάλαβαν τη μεγάλη διαφορά, όχι όμως οι της πόλης που τους απορρόφησε.

Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2017 – ΝΑΥΠΛΙΟ, Φουγάρο Πολυχώρος Πολιτισμού – «Οι πικρές αλήθειες της γλώσσας μου» | Γ.Μπαμπινιώτης | Παρουσίαση Βιβλίου

Το Φουγάρο υποδέχεται την Κυριακή 10 Δεκεμβρίου στις 6 μμ τον Καθηγητή Γεώργιο Μπαμπινιώτη και το δημοσιογράφο Γιάννη Ν. Μπασκόζο στην παρουσίαση του βιβλίου «Οι πικρές αλήθειες της γλώσσας μου».

Ο Καθηγητής θα συνομιλήσει με τον δημοσιογράφο για τις λέξεις, την παιδεία, τον Πολιτισμό, θα απαντήσει σε ερωτήσεις του κοινού και θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου του. Θα προλογίσει ο υπεύθυνος της βιβλιοθήκης του Φουγάρου Γιάννης Στάμος.

«Οι πικρές αλήθειες της γλώσσας μου»

Πρόκειται για μια «συν-ζήτηση», κατά την οποία ερωτήσεις και απαντήσεις ενδιαφέρουν κάθε σκεπτόμενο αναγνώστη και απασχολούν ευρύτερα την ελληνική κοινωνία. Ο καθηγητής Γεώργιος Μπαμπινιώτης απαντά στις ερωτήσεις που θέτει ο δημοσιογράφος Γιάννης Ν. Μπασκόζος για την ουσία, την ποιότητα, την εξέλιξη, τη συγγένεια και την προέλευση της γλώσσας. Για τη σχολική εκπαίδευση και την παιδεία, την

σεμινάριο ΖΩΗΣ

Λένε πως καμιά φορά, οι άγγελοι έρχονται στη γη προσωποποιημένοι...

και είναι αλήθεια!

Έτσι μια μέρα, συνάντησα και εγώ έναν απ’αυτούς. Είχε πράγματι μορφή ανθρώπινη και φώτιζε ολόκληρη, κάθε φορά που γελούσε. Ω! μα ναι, το γέλιο της είναι τόσο όμορφο. Κάθε που το σκέφτομαι, γελά και η καρδιά μου!
Η Νανά Τζαβάρα που μπήκε στη ζωή μου, σε ένα άσκοπο ξενύχτι μου στο διαδίκτυο (το οποίο τελικά κατέληξε κάθε άλλο παρά άσκοπο να είναι, μόνο και μόνο από την παρουσία της εκεί). Εκείνη την νύχτα, ξαφνικά και λίγο πριν με πάρει γλυκά ο ύπνος, είδα μιαν αφίσα από μια θεατρική παράσταση. Ένα αναπηρικό καροτσάκι με τον αναβάτη του, κάτω από έναν πολύ ατμοσφαιρικό φωτισμό . "Αυτή είναι μια παράσταση την οποία θα ήθελα να παρακολουθήσω" σκέφτηκα και άρχισα να ψάχνω σχετικές πληροφορίες.
Διαπίστωσα πως με την κοπέλα που έπαιζε είχαμε κοινή ιντερνετική φίλη, μια πραγματικά καλή μου φίλη. Δεν έχασα χρόνο. Της έστειλα μήνυμα για το πότε θα μπορούσαμε να δούμε την παράσταση. "Δυστυχώς είναι sold out", μου είπε. "Ωραία, αφού δε μπορούμε να την δούμε στο θέατρο, κανόνισε να πιούμε έναν καφέ, θέλω πολύ να την γνωρίσω".
Έτσι βρεθήκαμε κάπου στο Μαρούσι να συζητάμε για τη ζωή της Νανάς. Μια επιπλοκή κατά την διάρκεια της γέννησής της, την καθήλωσε σε ένα αναπηρικό αμαξίδιο, μα πιστέψτε με κατάφερε να το κάνει μόνον εκεί διότι αυτό το υπέροχο, ελεύθερο πλάσμα δεν θα μπορούσε να καθηλωθεί πουθενά αλλού!

Δρ. Γούλφ Ρούντολφ: Σύντομα θα έρθουν στο «φως» σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα

• Κώστας Πρώιμος Κώστας Πρώιμος, ιδιοκτήτης-εκδότης της περιφερειακής εφημερίδας «Ενημέρωση Πελοποννήσου»

http://www.huffingtonpost.gr

 

DEA / G. DAGLI ORTI via Getty Images

Διετέλεσε ως Καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της «Ιντιάνα» στις ΗΠΑ, επί σειρά δεκαετιών, μέχρι και το 1998. Στη συνέχεια μετέβη στο Βερολίνο και δίδαξε στο Πολυτεχνείο ως Μουσειολόγος -Καθηγητής… Η Ελλάδα όπως μας είπε, είναι η χώρα της καρδιάς του και των συναρπαστικών ανακαλύψεων… Συμμετείχε ως φιλοξενούμενος Αρχαιολόγος στις ανασκαφές των Μυκηνών το 1968, στην Τίρυνθα, ενώ η δική του ομάδα, ανέδειξε την μοναδική Αρχαία βυθισμένη Πόλη των Αλιέων, ευρισκόμενη στον όρμο (ανατολικώς) και σε ακτίνα μόλις μερικών δεκάδων μέτρων, από την σύγχρονη πόλη, δηλαδή το Κοσμοπολίτικο Πορτοχέλι…

Τάσος Λάμπρου:Απάντηση για ανάρτηση απόφασης

Η μόνιμη σύγχυση και ταραχή του Δημάρχου Ερμιονίδας είναι επικίνδυνη για τον τόπο μας

Αγαπητοί συνδημότισσες και συνδημότες,
Για να γίνει η ανάρτηση μιας Απόφασης του Δημάρχου Ερμιονίδας στην Ιστοσελίδα της Διαύγειας του Υπουργείου Εσωτερικών, υπάρχουν τρία στάδια.

Καταρχήν κάποιος υπάλληλος ή αιρετός του Δήμου Ερμιονίδας πρέπει να συντάξει το κείμενο της απόφασης, έπειτα αυτή η απόφαση πρέπει υποχρεωτικά να υπογραφεί από τον Δήμαρχο Ερμιονίδας και τέλος κάποιος υπάλληλος του Δήμου, εξουσιοδοτημένος με ειδικούς κωδικούς να αναρτήσει την απόφαση στην Ιστοσελίδα της Διαύγειας.Ο Δήμαρχος Ερμιονίδας, θέλοντας να διώξει από πάνω του κάθε προσωπική και πολιτική ευθύνη, ισχυρίζεται ότι αυτός δεν έχει υπογράψει την Απόφαση 737/4-12-2017 και ότι αυτή αναρτήθηκε στην Διαύγεια ανυπόγραφη, λόγω λάθους μιας υπαλλήλου του Δήμου.

Και εδώ προκύπτουν δύο σοβαρότατα θέματα.  

Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ

Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ

Κάθε του Αγίου Νικολάου - επειδή είμαι από μέρος ναυτικών και ψαράδων-, στολίζανε οι γυναίκες ένα μικρό ξωκλήσι στην καρδιά ενός πευκόδασους, στην άκρη της πολίχνης. Το δέρνανε τα κύματα, άλλοτε με νοτιά, απ' τη μια μεριά, κι άλλοτε με βοριά και πικρό αγιάζι, απ' την άλλη. Με συννεφιά και κακοκαιρία θυμάμαι τη γιορτή. Κι έτσι είχαν νόημα οι δεήσεις των γυναικών για τους ξενητεμένους άντρες, να τους φυλάει ο ΄Αγιος και να ΄ναι οι καιροί καλοί. Τα μπάρκα τους μπορεί να κράταγαν ως και δυο χρόνια. Τηλέφωνα καλά- καλά δεν υπήρχαν. Σήμερα, με τούτο τον ήλιο ανήμερα, που, όπως είπε η μάνα μου, θα πάμε για μπάνιο, μακραίνει εκείνη η συννεφιασμένη, φουρτουνιασμένη θύμηση του προστάτη των ναυτικών. ΄Η μήπως με γελάει η μνήμη μου; Και, ως συνήθως, εξιδανικεύει το παρελθόν;

ΤΑΚΗΣ ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΦΥΡΗΣ : "Θεομπαίχτης ο Τάσος Λάμπρου"

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΟΝΕΣ ΑΥΓΟΥ - ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗ ΛΑΜΠΑΓΙΑΝΝΑ.

Επειδή ο κος Λάμπρου διέδωσε και μάλιστα καταφέρεται σε εμένα "ο Δήμαρχος δεν σέβεται ούτε ιερό ούτε όσιο και ότι έχω χάσει κάθε έλεγχο και αξιοπρέπεια" και διαστρεβλώνει τα ονόματα έχω να δηλώσω τα εξής:

Ο Τάσος Λάμπρου αφού είναι ανίκανος να κάνει αντιπολίτευση γιατί η παρούσα Δημοτική πλειοψηφία έχει μεγάλο έργο να επιδείξει, προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το λάθος μιας υπαλλήλου προκειμένου να χτυπήσει το θρησκευτικό αίσθημα των δημοτών της Ερμιονίδας.

Ένας άνθρωπος που κόπτεται δήθεν για τον τόπο μας, αν αυτός ήταν ο σκοπός του θα είχε σπεύσει να ενημερώσει για το λάθος.  Όμως ο μόνος του στόχος ήταν να θίξει τον Δήμαρχο, ο οποίος και δεν έχει υπογράψει καμία τέτοια απόφαση που περιέργως με το που αναρτήθηκε ο κύριος Λάμπρου την είδε λες και την περίμενε και αμέσως την προώθησε σε όλο το διαδίκτυο.  Άραγε είχε πρόθεση να προστατεύσει το Δήμο από την έκθεση ή ο στόχος του ήταν άλλος;

Τέτοιου είδους παιχνίδια δεν ταιριάζουν στον Δημήτρη Σφυρή και δεν θα μπει σ΄αυτήν τη διαδικασία.  Όσον αφορά το θεσμικό κομμάτι της υπόθεσης θα τηρηθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες.

1.   Δεν έχω υπογράψει καμία τέτοια απόφαση.  Να μην χαίρεται λοιπόν ο κ. Λάμπρου.

2.   Σήμερα σε σύγκληση όλων των υπαλλήλων ζήτησα ποιος ανάρτησε την απόφαση Δημάρχου ανυπόγραφη και ποιος διαστρέβλωσε τα ονόματα.

3.   Μετά από αυτή τη διαδικασία παρουσία όλων θα προβώ στα νόμιμα και στην διαδικασία που προβλέπει η νομοθεσία.

 Σεβόμενος τους θεσμούς και την εκκλησία πιστεύω ότι δεν πρέπει να παίζει κανείς και κυρίως με το θρησκευτικό συναίσθημα.

Επιφυλάσσομαι κάθε δικαιώματός μου όπως και η εκκλησία υποθέτω που ήρθα σε επαφή μαζί της για τυχόν σκοπιμότητα εφ΄ όσον πήρε τέτοιες διαστάσεις.  

                                                      Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ                                                                                                    ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ

                                                   ΔΗΜΗΤΡΗΣ  ΣΦΥΡΗΣ

Οι βάνδαλοι που ζουν ανάμεσά μας

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ

Δεν χρειάζονται πολλά για να γίνει η δουλειά: λίγη μαύρη μπογιά, ένας χοντρός μαρκαδόρος, ένα σφυρί. Δεν χρειάζεται καν να ανήκεις σε κάποια οργάνωση, από αυτές που κρύβουν τον φασισμό κάτω από βαρύγδουπα αρχαιόηχα ονόματα· μπορείς να ανδραγαθήσεις μόνος ή παρέα με τους δυο-τρεις κολλητούς σου, τους κολλημένους όπως κι εσύ στη σιγουριά ότι οι Εβραίοι συνωμοτούν επί αιώνες κατά του ελληνισμού, για να του κλέψουν τα πρωτεία, και ότι προωθούν πλέον τα σχέδιά τους διά του Ισλάμ· διά των προσφύγων και των μεταναστών.

Χρειάζεται και κακότητα ψυχής βέβαια. Αυτή όμως δεν έλειψε ποτέ. Και δεν θα λείψει, όσο βαυκαλιζόμαστε πως είμαστε όλοι αγαθοί από την κούνια μας και υπέρτεροι εκ γονιδίων. Μια τέτοια κακότητα, χρυσαυγίτικου τύπου, οδήγησε τα βέβηλα χέρια που το βράδυ της 1ης Δεκεμβρίου μαγάρισαν το Μνημείο του Ολοκαυτώματος στον Κεραμεικό, ένα μνημείο προσφορά της Ισραηλιτικής Κοινότητας στον Δήμο Αθηναίων. Οι βάνδαλοι άφησαν πάνω στα μάρμαρα τις μουντζούρες τους, τις μόνες που

Ζωγράφισαν τους κάδους και… άλλαξαν το χωριό τους!

Χρώμα, εικαστικό χαρακτήρα και μία νότα χαράς απέκτησαν κάδοι απορριμμάτων στην Άνδρο με τη «μαγική πινελιά»

 

Άλλαξαν όψη οι κάδοι απορριμμάτων στο παραδοσιακό χωριό »Αποίκια» της Άνδρου, θέλοντας έτσι να ευαισθητοποιήσουν όσους δεν έχουν περιβαλλοντική συνείδηση.

Όταν υπάρχει καλή θέληση, όμορφες ιδέες και δημιουργικές τάσεις, μπορεί το «άσχημο» να γίνει κάτι τόσο «θαυμαστό». Αυτό είχαν στο μυαλό τους κάποιοι κάτοικοι του χωριού που «άλλαξαν» την οπτική αισθητική στους κάδους των απορριμμάτων, δημιουργώντας πληθώρα σχεδίων σε όλους τους κάδους της περιοχής.

 

Τα σχέδια πάνω σε αυτούς είναι πραγματικά ευρηματικά και ευχάριστα. Οι κάτοικοι της Άνδρου βρίσκουν πολύ θετική αυτήν την δράση καθώς νιώθουν μια πιο ευχάριστη διάθεση όταν πετάνε τα σκουπίδια τους.

 

Σκοπός τους είναι να μεταδώσουν σε όλους μικρούς και μεγάλους τον σεβασμό στο περιβάλλον. Να ομορφύνουν την πόλη που ζουν και να την σέβονται.

cyclades24

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...

Με αφορμή την επέτειο των 119 χρόνων από τον θάνατο του Γεωργίου Ιω. Μίληση (5-12-1898), ακολουθεί μία ακόμα αναφορά μας στον επιφανή πολιτικό της Ερμιονίδας.

Γιάννης Σπετσιώτης – Τζένη Ντεστάκου

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΙΩΑΝ. ΜΙΛΗΣΗΣ

(1824 - 1898)

Στο επετειακό μνημόσυνο των 119 χρόνων από τον θάνατο του Γεωργίου Ι. Μίληση, επιφανούς πολιτικού άνδρα της Ερμιονίδας, θα αναφερθούμε σε δύο «ντοκουμέντα» που ανακαλύψαμε κατά την διάρκεια των ερευνών μας στους φακέλους των Γενικών Αρχείων του Κράτους. 

Πρόκειται για δύο ιδιόγραφα ολιγόλεξα σημειώματα, άριστα διατηρημένα, με τα οποία ο Γεώργιος Ι. Μίλησης ζητούσε από τους τότε αρμοδίους τον διορισμό δύο εκπαιδευτικών στα Δημοτικά Σχολεία Ερμιόνης και Κρανιδίου. Το πρώτο αφορά τον δημοδιδάσκαλο Ιωάννη Παπαγεωργίου και τον διορισμό του στο Δημοτικό Σχολείο Αρρένων Ερμιόνης. Είναι γραμμένο με μπλε χρώμα σ’ ένα μικρό τετράγωνο χαρτί, το καλοκαίρι του 1893 (φωτό). 

Το δεύτερο αναφέρεται στη δημοδιδασκάλισσα Δέσποινα Οικονόμου και συγκεκριμένα στον διορισμό της «εις το εν Κρανιδίω Σχολείον των Θηλέων».  Είναι γραμμένο με πένα και μελάνι σε χαρτί μικρού μπλοκ, το καλοκαίρι του 1895. Οι προαναφερόμενοι, όπως διαπιστώσαμε από την έρευνά μας, ευνοήθηκαν από την παρέμβασή του, αν και ο Μίλησης είχε αποχωρήσει κατά τους χρόνους εκείνους από την πολιτική σκηνή του τόπου. Εμείς ανακαλύπτοντας τον …θησαυρό, «τα τυχερά των κόπων μας», αστειευτήκαμε και γελάσαμε με την καρδιά μας. 

Φανταστήκαμε τους ενδιαφερομένους να χτυπούν με συστολή την αυλόπορτα του γηραιού πολιτικού. Την οικονόμο να τους καλωσορίζει και να τους οδηγεί στο σαλόνι του σπιτιού, όπου με αγωνία αναμένουν τον …σωτήρα τους. Όταν εκείνος παρουσιάζεται σκύβουν, του φιλούν το χέρι και με απέραντο σεβασμό που τον μαρτυρεί η γλώσσα του σώματος, με τρεμάμενα λόγια ζητούν την παρέμβασή του στο προσωπικό τους θέμα. Εκείνος τους ακούει προσεχτικά και κουνώντας το κεφάλι του συγκαταβατικά αποχαιρετώντας τους, τους λέει:         - Πηγαίνετε στο καλό και όλα θα τακτοποιηθούν…. Σαν να μην πέρασε μια μέρα, σχολιάσαμε γελώντας. 

Σαν σήμερα, όμως, το πρωί της 5^ης Δεκεμβρίου του 1791, άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 35 χρόνων, μετά από πολύμηνη ασθένεια, «το παιδί θαύμα της Μουσικής», ο Β. Α. Μότσαρτ. Από το τιτάνιο έργο του, «ανέκτιμητο κειμήλιο του ανθρωπίνου πνεύματος», διαλέγουμε και σας προτείνουμε να ακούσετε τον υπέροχο ύμνο που συνέθεσε λίγους μήνες πριν πεθάνει  «Ave venum corpus!» (Χαίρε σώμα αληθινό!) με στίχους υπέροχους και μουσική χαλαρωτική σαν από παιδικό νανούρισμα παρμένη!  

Τάσος Λάμπρου: Ούτε ιερό ούτε όσιο!

 Ούτε ιερό ούτε όσιο!!!!

Δήμαρχε κ. Δημήτρη Σφυρή, έχεις χάσει κάθε έλεγχο και αξιοπρέπεια, διότι πέραν της μη απαρτίας του συνδυασμού σου στα Δημοτικά Συμβούλια, όπου εμείς της αντιπολίτευσης συμπληρώνουμε τις απουσίες των Δημοτικών σου Συμβούλων σε καίρια θέματα, όπως το Τεχνικό Πρόγραμμα που είναι το εργαλείο της λειτουργίας του Δήμου, σήμερα διαβάζοντας την Απόφαση Δημάρχου 737/4-12-2017, όπως αυτή αναρτήθηκε στην Διαύγεια:

παρατήρησα ότι έχεις αλλάξει τις ονομασίες των Ιερών Μονών της Ερμιονίδας με μεγάλη θρησκευτική και ιστορική αξία, με ακατανόμαστες μετονομασίες.

Έτσι λοιπόν,με λύπη, με αναγκάζεις να απευθυνθώ προς τα σένα και να σου πω ότι: «Δήμαρχε Σφυρή, δεν έχεις ούτε ιερό ούτε όσιο!!!»

Αγαπάω

Εξαιρετικό ποίημα του Νίκου Καββαδία, γραμμένο στην ηλικία των 19 του χρόνων.

Αγαπάω τ’ ό,τι είναι θλιμμένο στον κόσμο.

Τα θολά ματάκια, τους αρρώστους ανθρώπους,
τα ξερά γυμνά δέντρα και τα έρημα πάρκα,
τις νεκρές πολιτείες, τους τρισκότεινους τόπους.

Τους σκυφτούς οδοιπόρους που μ’ ένα δισάκι
για μια πολιτεία μακρινή ξεκινάνε,
τους τυφλούς μουσικούς των πολύβοων δρόμων,
τους φτωχούς, τους αλήτες, αυτούς που πεινάνε.

Τα χλωμά τα κορίτσια που πάντα προσμένουν
τον ιππότην που είδαν μια βραδιά στ’ όνειρό τους,
να φανεί απ’ τα βάθη του απέραντου δρόμου.

Τους κοιμώμενους κύκνους πάνω στ’ ασπροφτερό τους
Τα καράβια που φεύγουν για καινούρια ταξίδια
και δεν ξέρουν καλά – αν ποτέ θα ‘ρθουν πίσω
αγαπάω, και θάθελα μαζί τους να πάω
κι ούτε πια να γυρίσω

Αγαπάω τις κλαμένες ωραίες γυναίκες
που κοιτάνε μακριά, που κοιτάνε θλιμμένα…
αγαπάω σε τούτον τον κόσμο – ό,τι κλαίει
γιατί μοιάζει μ’ εμένα.

Νίκος Καββαδίας