Συμμετοχή του Δήμου Ερμιονίδας στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης «Φιλοξένια»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δυναμική παρουσία έδωσε και φέτος, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά  ο Δήμος Ερμιονίδας στην Διεθνή Έκθεση Τουρισμού Θεσσαλονίκης «Philoxenia», η οποία διεξήχθη στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο Θεσσαλονίκης από 12 έως 15 Νοεμβρίου 2015.
Η συγκεκριμένη έκθεση, τις πύλες της οποίας πέρασαν πάνω από 17.000 επισκέπτες, αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά τουριστικά γεγονότα της νοτιοανατολικής Ευρώπης με κύριο σκοπό ο εμπορικός επισκέπτης να έχει τη δυνατότητα να «αγοράσει Ελλάδα» έχοντας στη διάθεσή του το σύνολο του εγχώριου τουριστικού προϊόντος.

ΧΑΣΑΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΙΟ ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΦΙΛΗ, ΤΗ ΒΡΟΧΗ...

Χάσαμε και την πιο καλή μας φίλη τούτου του μήνα, ο Νοέμβρης θεωρείται ο κατ' εξοχήν μήνας των βροχών. Δεν ήρθε να μάς χτυπήσει τα τζάμια, να πλατσουρίσει στις πλάκες της αυλής. Με τούτες τις καλοκαιρινές ζαβολιές του Νοέμβρη - 27 βαθμούς και βάλε- τόριξα στη νοσταλγία. Θυμήθηκα ένα παλιό πεζό ποίημα μιας κοπέλλας με τον τίτλο του Καβάφη ''Εν τω μηνί Αθύρ'', και το αναζήτησα στο αρχείο μου. Φέρει ημερομηνία δημοσίευσης 8-11- 1967 στο γυναικείο περιοδικό όπου είδε το φως- πόσοι Αθύρ ή Αθώρ πέρασαν από τότε! κοντά μισός αιώνας! Η νεαρή συγγραφεύς φεύγει σε μια μακρινή πόλη για σπουδές : '' H δυτική ετούτη πόρτα, πάντα ανοιχτή στην απογευματινή μελαγχολία, απόψε νοτίζει τα μαλλιά μου... Σε λίγο θ' αρχίση η σιγανή βροχή όλο πλήξη και θάνατο κι ετούτη η κάμαρη θα με πνίγη... Η λυπημένη βροχή γυρίζει πίσω το λογισμό μου. ΄Ομως εγώ θέλω ν' ακολουθήσω τους γερανούς που φεύγουν.Δεν ακούω πια το τραγούδι του πατρικού σπιτιού που μας νανούριζε...'' Πέρασα λίγη ώρα με τις ανησυχίες της δεκαεννιάχρονης έφηβης ώσπου ένιωσα - όπως εκείνη -, '' να έρχεται βαρύ και γρήγορο το σκοτάδι''... κι είδα - όπως εκείνη- ''την απέναντι φιγούρα στο τζάμι. Να κάνη την ίδια κίνηση μ' εμένα. Να περπατάει όταν περπατάω και ύστερα να στέκει..'' ΄Ηταν το είδωλο του εαυτού μου, ήταν το είδωλο του φθινοπώρου που μ' έκανε κι ένιωσα το ρίγος του για λίγο, μέσα στο μισοφωτισμένο σπίτι, γιατί όλη την ημέρα σε δρόμους, κτίρια, γραφεία, ασανσέρ, νοσοκομεία χόρτασα αμάνικα
και κοντομάνικα, μπράτσα και πλάτες έξω, κι ο ήλιος ανελέητος.

TAKHΣ ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ

Ιστιοπλοϊκός Αγώνας Blue Cup Regata 2015 στην Δημοτική Κοινότητα Πορτοχελίου

Δελτίο τύπου
Με επιτυχία τερμάτισε και το τελευταίο σκάφος του μεγάλου ιστιοπλοϊκού αγώνα Blue Cup Regata 2015 στις 20.30 το βράδυ της Πέμπτης 05 Νοεμβρίου 2015 στο λιμάνι του Πορτοχελίου. Πενήντα σκάφη με τριακόσιους ιστιοπλόους συμμετέχοντες σε μία άρτια διοργάνωση της εταιρείας Vernicos Yachts η οποία για 25^η συνεχόμενη χρονιά με την εμπειρία, την τεχνογνωσία, και την ακούραστη παρουσία του προσωπικού της εταιρείας αναδεικνύουν τουριστικά τη χώρα μας και ιδιαίτερα την περιοχή του Αργοσαρωνικού.

Επίκαιρο - Είμαι Ευρωπαίος

Από Αριστείδη Τέλη, Άαχεν Γερμανία

"Είμαι Ευρωπαίος"
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Χατζιδάκις
Στίχοι: Μίκης Θεοδωράκης
Κύκλος: Αρκαδία 1 (Σύνθεση: Δεκέμβριος 1968 στη Ζάτουνα Αρκαδίας, τόπο της εξορίας του συνθέτη.)
Πρώτη Ηχογράφηση-κυκλοφορία δίσκου, Παρίσι ~ 1973.
Κυκλοφορία Δίσκου στην Ελλάδα: "Αρκαδίες 1-7-8" ~ 1997 (Τραγούδι, Πέτρος Πανδής, Μίκης Θεοδωράκης)
Εκπομπή: "Στην Υγειά μας" ~ Οκτώβριος 2005

Οι μουσικοί της Λαϊκής Ορχήστρας "Μίκης Θεοδωράκης" που έπαιξαν στην εκπομπή:

Λ. Κανέλλη: Το «Ισλαμικό Κράτος» είναι ιμπεριαλιστικό όργανο

Περίπου πενήντα ερωδιοί στον υδροβιότοπο Ποτόκια στην Ερμιόνη

Δεν είναι η πρώτη φορά που έρχονται τόσα πολλά  πουλιά στη  λιμνοθάλασσα - υδροβιότοπο Ποτόκια της Ερμιόνης.

Πολλά είδη περνάνε κατά καιρούς  από εδώ για να ξεκουραστούν στη μεταναστευτική τους διαδρομή, άλλα φωλιάζουν εδώ για αρκετό διάστημα και γεννούν  τα μικρά τους.

Ο μακρύς λαιμός και το ράμφος, τα ψηλά πόδια και κυρίως η χάρη με την οποία περπατούν είναι τα χαρακτηριστικά των ερωδιών. 
Από τα 62 διαφορετικά είδη που υπάρχουν σε όλο τον Κόσμο, μόνον εννέα ζουν στην Ευρώπη. 


Σχηματίζουν  αποικίες σε παραποτάμια ή παραλίμνια δάση, βάλτους, μέσα σε πυκνούς καλαμώνες ή ακόμη και σε μεγάλα μοναχικά δένδρα.
Σ αυτό το κοπάδι  διακρίνεις πάνω από 2 η 3 είδη.


Ο μικρός που κάνει τα πρώτα χοροπηδηχτά βήματα και πετάγματα σ αυτόν το υδροβιότοπο, πρέπει να ανήκει στο είδος Λευκοτσικνιά, γιατί είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος που ψάχνει την τροφή του.
Με τα πρασινωπά ποδαράκια του σκαλίζει στη λάσπη σέρνοντάς τα παράξενα κάτι που χαρακτηρίζει αυτό το είδος.

Είναι ευλογία για τον τόπο μας που μπορούμε να απολαμβάνουμε την ομορφιά τους. 
Γι αυτό είναι υποχρέωση μας  να προστατέψουμε με κάθε  τρόπο τις αποικίες τους για να μπορούν να επιβιώνουν .


Αυτή ομορφιά  όμως για το  ΤΑΙΠΕΔ , το ταμείο που φροντίζει  για  το  ξεπούλημα της χώρας μας, έχει ένα νούμερο: ΑΒΚ 190.
Το ΑΒΚ 190  που το χαρακτηρίζουν  "παραλιακή έκταση - βαλτότοπος",  για τα πουλιά έχει άλλη χρήση κι άλλη διεύθυνση. 
Είναι ο τόπος τους και ο υδροβιότοπός μας.
Δεν είναι για πούλημα  γιατί δεν θα το επιτρέψουμε. 

Για τα Ποτόκια και την ιστορία αυτού του τόπου του θαυμαστού, την αρχαία την παλιά, και την πρόσφατη έχει αναφερθεί σε παλαιότερη σχετική αναφοράς  μας  αναλυτικά ο κος Βασίλης Γκάτσος εδώ: Κινέτα Ερμιόνης πουλιέται από το ΤΑΙΠΕΔ;

Ρίνα Λουμουσιώτη 

Κι άλλες εικόνες

Διοργάνωση Εκδήλωσης από την Δημοτική Κοινότητα Κρανιδίου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Δημοτική Κοινότητα Κρανιδίου διοργάνωσε το Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2015 στο Γενικό Λύκειο Κρανιδίου μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση με θέμα "Νέα δεδομένα στην πρόληψη και θεραπεία του καρκίνου του μαστού και του τραχήλου της μήτρας", με ομιλητές τους μαιευτήρες-χειρούργους-γυναικολόγους κ.κ. Αλέξανδρο Ντάλτα και Δημήτρη Πολύζο.

 

Κορνήλιος Καστοριάδης: Tο βαρύ προνόμιο της Δύσης

Στην ιστορία της Δύσης υπάρχουν αναρίθμητες φρικαλεότητες, τις οποίες η Δύση διέπραξε τόσο εναντίον των άλλων όσο και εναντίον του ίδιου του εαυτού της. Οι φρικαλεότητες όμως δεν αποτελούν προνόμιο της Δύσης. Παντού στον κόσμο υπάρχει συσσώρευση φρίκης, είτε πρόκειται για την Kίνα, την Iνδία, την Aφρική πριν από την αποικιοκρατία, είτε για τους Aζτέκους. H ιστορία της ανθρωπότητας δεν είναι η ιστορία της πάλης των τάξεων. Eίναι η ιστορία των φρικαλεοτήτων - αν και όχι μόνον αυτή. 

Yπάρχει, οπωσδήποτε, ένα θέμα προς συζήτηση: το θέμα του ολοκληρωτισμού. Eίναι ο ολοκληρωτισμός - όπως το νομίζω - η κατάληξη της τρέλας για κυριαρχία ενός πολιτισμού ο οποίος διέθετε τα μέσα εξόντωσης και χρησιμοποίησε την πλύση εγκεφάλου σε τέτοια κλίμακα που ποτέ άλλοτε δεν γνώρισε η Iστορία; Eίναι ο ολοκληρωτισμος ένα διεστραμμένο πεπρωμένο, εγγενές στη σύγχρονη εποχή, με όλες τις αμφισημίες που τη χαρακτηρίζουν; Eίναι, μήπως, κάτι άλλο ο ολοκληρωτισμός; Για τη συζήτησή μας το θέμα αυτό, αν μπορώ να πω, είναι θεωρητικό. Kαι είναι θεωρητικό στο μέτρο που τις φρικαλεότητες του ολοκληρωτισμού η Δύση τις έστρεψε εναντίον των δικών της (των Eβραίων συμπεριλαμβανομένων). Eίναι θεωρητικό

Από την πίσω πόρτα, οι εργολάβοι στου δήμους

Τάσος Κεφαλάς

μέλος της Πρωτοβουλίας συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων (ΠΡΩΣΥΝΑΤ)

Είναι κάμποσα χρόνια τώρα, που δεν υπάρχει συζήτηση, διαβούλευση ή αντιπαράθεση για το ζήτημα της διαχείρισης των αποβλήτων χωρίς αναφορά στο θέμα του δημόσιου ή μη χαρακτήρα της. Ιδεοληπτική εμμονή η υπεράσπισή της, λένε κάποιοι. Επιπόλαιος και «πιασάρικος» ισχυρισμός θα αντιτείνω. Αρκεί να σκεφτούμε ότι πρόκειται για μια δραστηριότητα με καθολικό χαρακτήρα -αφορά τους πάντες- αναπόσπαστο κομμάτι των σύγχρονων κοινωνιών. Που και γι αυτό το λόγο παρουσιάζει μια συνθετότητα και μεγάλους περιβαλλοντικούς κινδύνους. Είναι εύλογη, λοιπόν, η απαίτηση να ασκείται αδιάλειπτα, σε όλους τους τομείς και όχι μόνο εκεί που υπάρχει κέρδος, με ασφάλεια, με οικονομικότητα και σε περιβάλλον που ενθαρρύνει την κοινωνική συμμετοχή. Αυτούς τους όρους και τις προϋποθέσεις μόνο ένα σύστημα με δημόσιο - κοινωνικό χαρακτήρα μπορεί να τους διασφαλίσει.

Από την άλλη πλευρά, το «μέτωπο» των ωφελούμενων από την ιδιωτικοποίηση έχει ένα ισχυρό κίνητρο, το οικονομικό. Γιατί η διαχείριση των αποβλήτων, εκτός όλων των άλλων πτυχών της, αποτελεί και μια οικονομική δραστηριότητα με τεράστιους τζίρους. Μιλώντας μόνο για τα αστικά απόβλητα, έχουμε ένα μέσο κόστος της

Κατερίνα Ακριβοπούλου: Οικονομικός φονταμενταλισμός …

Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου
Στο: altsantiri 
Τι σκαρώνει η ιστορία; Τον τρίτο παγκόσμιο;
Το μακελειό στο Παρίσι παγώνει την καρδιά της Δύσης, σταματά το νού και αλλάζει το ρού των πραγμάτων…
Διεθνολόγοι, καθηγητές και ειδικοί αναλυτές προβλέπουν τώρα ενίσχυση του Άσαντ, κλείσιμο συνόρων,επανεδραίωση των εθνικών κρατών που κατήργησε η παγκοσμιοποίηση και διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως την ξέραμε…
Και μετά το πάγωμα, την παράλυση, τον θρήνο και τον φόβο, τα αμείλικτα ερωτήματα που θάβαμε κάτω απο το χαλί της αμεριμνησίας κατά την προμνημονιακή ευζωϊα και προσπερνούσαμε μέχρι χθές, καθηλωμένοι στα δικά μας άγρια, σαν να μην είναι κι αυτά μέρος της μεγάλης εικόνας…
-Ποιοί έχουν πνίξει, μόνο το 2015 στη Μεσόγειο, περισσότερους από 3.000 ανθρώπους που προσπαθούν να ξεφύγουν απο τον πόλεμο στη Συρία;
-Ποιοί στέλνουν στην Ευρώπη ως φτηνό εργατικό δυναμικό πάνω από 600.000 κατατρεγμένους, μορφωμένοι μεσοαστοί οι περισσότεροι, καταδιωγμένοι από τη συνθήκη θανάτου που όρισε για τη χώρα τους η Δύση;
-Ποιοί δημιούργησαν, χρηματοδοτούν και στηρίζουν το Ισλαμικό Κράτος τα τελευταία πέντε χρόνια, προκειμένου να ανατρέψουν τον ‘Ασαντ;
-Ποιοί διοχέτευσαν μέσω Τουρκίας στις αντικαθεστωτικές δυνάμεις της Συρίας αραβικά δολάρια με την παρότρυνση των Αμερικανών και ποιοί πούλησαν τα όπλα στους αντάρτες;

-Ποιοί αγοράζουν το πετρέλαιο που εξορύσσουν οι τζιχαντιστές;
-Ποιοί και γιατί άναψαν το φυτίλι στην Ουκρανία, για να επέλθει η

Ο ΜΑΚΗΣ Ο ΝΑΚΟΣ ΔΙΗΓΕΙΤΑΙ

                  Στην φωτογραφία (1955) ο κος Μάκης, από  το αρχείο της οικογένειας Νοταρά.

Μια όμορφη, συγκινητική περιγραφή της Ερμιόνης του χθες, από τον κύριο Μάκη Νάκο στην ιστοσελίδα του  κου Γ. Νοταρά (Αλιβάνιστος). Μια καταγραφή της ιστορίας μας πολύτιμη.

Τους ευχαριστούμε! 

H Μαρκό ήταν βελγίδα και όταν απεβίωσε ο σύζυγος της  ειρθε στην Ερμιόνη επιδιόρθωσε το σπίτι ανατολικά του Αγίου Γιάννη το οποίο ανήκει στην εκκλησία των ταξιαρχών και όταν ερχόταν στην Ελλάδα διέμενε σε αυτό, όταν δε απεβίωσε περιήλθε πάλι στη διαχείριση της εκκλησίας των Ταξιαρχών. Η αείμνηστος Μαρκό δεν αγάπησε μόνο την Ερμιόνη αφού φύτεψε πεύκα κατά μήκος της παραλίας από την οικία του Νίκου του Δέδε μέχρι τον Κάβο, αλλά και τους Ερμιονίτες από το γεγονός ότι δίδαξε άμισθη  πολλούς νέους  ξένες γλώσσες  Ο δρόμος τότε δεν ήταν όπως είναι σήμερα από Άγιο Γιάννη μέχρι Κάβο, Κaza Dei, ήταν ένα μονοπάτι και στο σημείο αυτό σταματούσε ,από κάτω ήταν γκρεμός και θάλασσα, έπρεπε να κάνουμε δεξιά σε ένα μικρό σοκάκι από το καρνάγιο του μάστρο Γιάννη του Κοτταρά και αμέσως αριστερά για να βγούμε πάνω από το σπίτι της οικογένειας Αρβανιτάκη, (Σημερινό Κρινή)και από το σπίτι του Βλαχοδημήτρη και να βγούμε στη γωνία του σπιτιού του Μπάρμπα Κώστα του Προκοπίου (Σημερινό σπίτι Κώστα Φασιλή)και Κοσμά Βρεττού σε αυτό το μονοπάτι ήταν μόνο το σπίτι της οικογένειας Παπαφράγκου και πίσω από τον κάβο ήταν το σπίτι του Σωτήρη του Καλιάνου και δίπλα και ανατολικά το σπίτι του γιατρού Απόστολου Παπαβασιλείου σημερινό Γηροκομείο και το Δημοτικό σχολείο (Κοινοτικό γραφείο) απέναντι ήταν το ταχυδρομείο το οποίο και μέχρι τίς  αρχές του 1940 ήταν στο σπίτι της οικογένειας Άννας Μαστράκη (Σαρρή). Το σχολείο είχε κτιστεί πριν από τον πόλεμο από τον  Γεώργιο Παπανδρέου πατέρα του Ανδρέα όταν ήταν υπουργός παιδείας η βορειανατολική αίθουσα κτίστηκε το 1939 και η

εις το τραμ συνέβη ...

Ανθρώπινες εικόνες μέσα στο τραμ

  «Χθες το απόγευμα εις το τραμ συνέβη μία σκηνή, την οποίαν θα διηγηθώ όπως την ήκουσα και όπως την είδα.

    Ο εισπράκτωρ του τραμ, αφού έδωσεν όλα τα εισιτήρια, επέρασε το χέρι του εις ένα από τους στύλους εις το πλάι των καθισμάτων και εστάθη εκεί. Όταν ένας εισπράκτωρ περνά το χέρι του εις ένα στύλον και στέκεται, σημαίνει ότι οι εξώσται είνε πλήρεις και δεν υπάρχει θέσις να σταθή ο υπάλληλος.

   Μόλις όμως εστάθη εις την θέσιν εκείνην ο επιβάτης που εκάθητο εις την γωνίαν, έδειξε σημεία ανησυχίας, αγανακτήσεως και επί τέλους ανετινάχθη και είπε εις τον υπάλληλον.

Το Νοσοκομείο Ναυπλίου είναι υπόθεση όλων μας. Το Άργος, το Λεωνίδιο, η Επίδαυρος και το Κρανίδι στηρίζουν το συλλαλητήριο

Εγκαίνια νέας πτέρυγας από τον Παρασκευά Αυγερινό.Με σοσιαλιστική κυβέρνηση άνοιξε νέα πτέρυγα...
Με Αριστερή κυβέρνηση οδηγείται σε κλείσιμο όλο το νοσοκομείο

http://enimerosipeloponnisou.blogspot.gr/ 

 Μέρα με την ημέρα μεγαλώνει ο κατάλογος των φορέων της πόλης που δηλώνουν την συμπαράσταση και την συμμετοχή τους στην πρωτοβουλία των 5 Δημοτικών παρατάξεων του Δήμου Ναυπλιέων για το Συλλαλητήριο της Δευτέρας, η επιτυχία του οποίου θα καθορίσει την τύχη του Νοσοκομείου Ναυπλίου.

Η μαζική συμμετοχή των Δημοτών και η εμφανής εκπροσώπηση όλων των φορέων της Τοπικής Κοινωνίας, είναι πια το μόνο όπλο, απέναντι σε μια κυβέρνηση τα αρμόδια όργανα της οποίας δείχνουν ότι αδυνατούν να κατανοήσουν το μέγεθος του προβλήματος. Η αδιαφορία που επιδεικνύουν (ούτε ραντεβού δεν έχουν δεχτεί να κλείσουν με την αντιπροσωπεία της πόλης) έχει άμεσες επιπτώσεις για την υγεία, όχι μόνον των κατοίκων αλλά και των εξυπηρετούμενων ασθενών από άλλες μακρινές περιοχές όπως το Κρανίδι ή το Λεωνίδιο. Φτάσαμε πλέον σε σημείο, να κινδυνεύουν ζωές.

Αν η φωνή των οικογενειαρχών, των εργαζόμενων και των συνταξιούχων δεν ακουστεί δυνατά, το υπουργείο θα εξακολουθήσει να ασχολείται με την Αθήνα, κατά προτεραιότητα.

 

Δεν σεβάσθηκαν ούτε τις χιλιάδες των υπογραφών...

Το κύμα των συνταξιοδοτήσεων που έρχεται τον Δεκέμβριο, θα οδηγήσει ώστε,