Κυριακή 15 Ιουνίου 2014

Ένας φοβερός …εμφύλιος πόλεμος



Ένας φοβερός …εμφύλιος πόλεμος
του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη
Καλοκαίρι 1956.
Ήταν, θαρρώ, λίγες μέρες μετά τη γιορτή των Αγίων Αναργύρων. Τα σχολειά είχαν κλείσει και οι καλοκαιρινές μας δραστηριότητες και τα παιχνίδια βρίσκονταν στις δόξες τους: Ψάρεμα, μπάλα, μπάνιο, καραγκιόζια αλλά και   ό,τι ζαβολιά βάζει το μυαλό του ανθρώπου που τη βαφτίζαμε … παιχνίδι.
Το σημαντικότερο όμως ήταν πως οι σχέσεις των παιδιών της πανωμεριάς (Ταξιαρχιώτες) και της κατωμεριάς (Λιμανιώτες) είχαν διαταραχθεί επικίνδυνα κατά τη διάρκεια του τελευταίου μήνα της σχολικής χρονιάς και ισορροπούσαν σε τεντωμένο σχοινί.
Οι Ταξιαρχιώτες ένιωθαν προσβεβλημένοι και περίμεναν την κατάλληλη στιγμή να πάρουν εκδίκηση. καθώς κάποια γεγονότα είχαν προηγηθεί με πρωταίτιους τους Λιμανιώτες.
Μια φορά, καθώς κατεβαίναμε στο Λιμάνι, μας είχαν κυνηγήσει με αποτέλεσμα να μην πραγματοποιήσουμε την καθιερωμένη κυριακάτικη βόλτα. Άλλη φορά πάλι είχαν πιάσει αιχμάλωτο τον φίλο μας τον Π. Τον είχαν ρίξει κάτω και τον απειλούσαν να τον τρυπήσουν με ακίδες από αθάνατα καρφωμένα πάνω σε ξύλα, που προξενούσαν φοβερό πόνο, αν δε μαρτυρούσε τα μυστικά μας. Είχαν βγάλει, μάλιστα, και σχετική φωτογραφία και μας την είχαν στείλει για εκφοβισμό!
Αυτές οι «αναίτιες» προκλήσεις και προσβολές μάς είχαν θυμώσει πολύ και θέλαμε να ξεπλύνουμε τη ντροπή! Έτσι προετοιμαζόμασταν για τη μεγάλη επίθεση, όταν τα σχολεία θα έκλειναν και το …πεδίο θα ήταν ελεύθερο.
Καθημερινά, ανεβαίναμε στο Κρόθι ή στον Προφήτη Ηλία και κόβαμε μακριές φούρκες από τα βένια, να τις χρησιμοποιήσουμε για όπλα. Πηγαίναμε στις γκουλούμες και μαζεύαμε τα καπάκια από τους τενεκέδες του πετρελαίου που θα γίνονταν οι ασπίδες μας, καθώς και σχισμένες πέτσινες μπάλες και λαστιχένια τόπια που θα φορούσαμε για «κράνη» την ώρα της μάχης. Ετοιμάζαμε και ένα… φονικό όπλο, τις μπέζιζες (σφεντόνες), συγκεντρώνοντας κατάλληλα βότσαλα – σφαίρες, που θα εκτοξεύαμε κατά των εχθρών.
Για να έχουμε ακμαίο φρόνημα και να εμψυχώνονται οι λιγόψυχοι, στολίζαμε τη γειτονιά που βρισκόταν το αρχηγείο μας με σημαίες, φτιαγμένες από χαρτιά χρωματισμένα μπλε, με λουλάκι ή μελάνι. Τα βράδια κάναμε νυχτερινές παρελάσεις, λαμπαδηφορίες, κρατώντας αναμμένους «πυρσούς». Ξύλα, δηλαδή, που είχαν καρφωμένο στην άκρη τους ένα τενεκεδάκι από γάλα Βλάχας με στουπί στο εσωτερικό του ποτισμένο με πετρέλαιο. Φωνές, εμβατήρια, πολεμικοί ήχοι τυμπάνων, σφυρίγματα δυνατά συνόδευαν τις …κινητοποιήσεις και ηλέκτριζαν την ατμόσφαιρα. Το θέαμα ήταν μοναδικό, ενώ το ηθικό μας ανέβαινε στα … ύψη!
Τα μαντάτα κι από τις δυο πλευρές πήγαιναν κι έρχονταν. Οι προκλήσεις «θα σας φάμε, θα σας σκίσουμε» και τα παρόμοια έδιναν κι έπαιρναν. Τύμπανα εμφυλίου πολέμου άρχισαν να ηχούν, οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες και η σύρραξη αναπόφευκτη. Έτσι ορίστηκε η ημέρα της μάχης στο Μπίστι, στο Μύλο, ένα απόγευμα καθημερινής για να μην υπάρχει κόσμος.
Αρχηγός στους Ταξιαρχιώτες ήταν ο Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, ο Μπαλέτος, υπαρχηγός ο μακαρίτης Απόστολος (Τσόλης) Σχοινάς, μπροστά τα ατρόμητα παλληκάρια μας Αργύρης Ντανές και Αντώνης  Δράκας και πίσω οι υπόλοιποι, καμιά πενηνταριά Ταξιαρχιώτες, Μυλιώτες, Καραβανιώτες και λίγοι Μαντρακιώτες που ήταν σύμμαχοί μας. Νακαίοι, Σχοινάδες, Αγγελήδες, Σκούρτηδες, Οικονομαίοι, Προκοπαίοι, Μερτυραίοι, Μαρμαρινοί, Σπετσιώτηδες και άλλοι… Μαζί μας ήταν και ο Κόλλιας Ευστρατίου από το Χαϊδάρι, παιδί γερό και άφοβο.
Αρχηγός στους Λιμανιώτες ήταν ο Άκης Μπόλμπος, ατρόμητος πολεμιστής και ο Γιώργος Συρίγος, ο «Γκατζίλας» -έτσι τον έλεγαν, και μαζί τους Κωστιλεναίοι, Σαρρήδες, Τσελαίοι, ο Γιάννης Γκολεμάς και ορισμένοι άλλοι φίλοι τους από το Μπίστι και τα Μαντράκια.
Νωρίς, το απόγευμα της μεγάλης μέρας «ορδές βαρβάρων» - Ταξιαρχιωτών με όλο τον εξοπλισμό κατεβαίναμε τον κεντρικό πλακόστρωτο δρόμο, για να φτάσουμε στο Μπίστι. Ο κόσμος που μας έβλεπε σταυροκοπιόταν και σχολίαζε:
-  Μωρ’ τι είναι όλοι ετούτοι; Πού πάνε έτσι ντυμένοι; Πω-πω! Να δείτε που σήμερα θα το κάνουνε το θαύμα! Και κάποιοι άλλοι συμπλήρωναν...
-  Δεν πάμε να το πούμε σ’ εκείνη την κυρα-Κατίνα, είναι κι ο Γιάννης μαζί τους, να βγει να τους μαζέψει…
Διασχίζοντας τον μέσα δρόμο της Ερμιόνης και στη συνέχεια του Μπιστιού, στρατοπεδεύσαμε εκατό, περίπου, μέτρα απέναντι από τον Μύλο. Τον περικυκλώσαμε και σε λίγο το μεγάλο πανηγύρι άρχισε. Οι πέτρες και από τις δυο πλευρές πέφτανε βροχή. Οι μπέζιζες είχαν πάρει φωτιά και σφυροκοπούσαν ανελέητα τον αντίπαλο. Κόλαση! Τέτοιο πανηγύρι με τόσο μεγάλη διάρκεια, δεν είχαμε ξαναζήσει! Ο ιδρώτας από τη ζέστη και την προσπάθεια έλουζε το κορμί, ενώ το χώμα από τις πέτρες και τη σκόνη είχε γίνει λάσπη κι έβαφε τα πρόσωπά μας.
Ο Μύλος, ωστόσο, παρ’ όλη την προσπάθεια, παρέμενε απόρθητος! Την είσοδό του, που ήταν καλά κλεισμένη με μεγάλα ξύλα, την φρουρούσαν επίλεκτοι Λιμανιώτες. Καθώς η ώρα περνούσε και το ποθητό αποτέλεσμα δεν ερχόταν, πήραμε τη μεγάλη απόφαση: Να καταλάβουμε τον Μύλο με μετωπική επίθεση και πάλη σώμα με σώμα μπαίνοντας από την είσοδο! Μια ομάδα παιδιών με αρχηγούς, νομίζω, τον Αργύρη και τον Αντώνη αναλαμβάνει τη δύσκολη αποστολή.
Είχε κοπάσει για λίγο ο πετροπόλεμος και βρίσκουμε την ευκαιρία κάνοντας μια κυκλωτική κίνηση να ανέβουμε το πέτρινο πεζούλι του Μύλου και να φτάσουμε στην είσοδό του. Τα ξύλινα εμπόδια υποχωρούν και εισβάλουμε στον Μύλο. Το τι έγινε εκείνη την ώρα δεν περιγράφεται. Το ξύλο που έπεφτε και από τις δυο πλευρές ήταν φοβερό και αλύπητο. Επικρατούσε πανδαιμόνιο!
Σε μια στιγμή ο Κ. που ήταν σκαρφαλωμένος στο ψηλότερο σημείο του Μύλου, ξεκολλάει μια μεγάλη πέτρα και την ρίχνει κάτω.1 Βρίσκει τον Αλέκο στο κεφάλι και το αίμα αρχίζει να τρέχει ποτάμι. Όλοι τα χάνουμε! Οι μικρότεροι βάζουν τα κλάματα, ενώ ο δράστης, μέσα στη σύγχυση που επικρατεί, εξαφανίζεται. Όλοι, τούτη τη δύσκολη στιγμή, γινόμαστε ένα και προσπαθούμε να σταματήσουμε το αίμα. Ο Γκολεμάς σχίζει το κοντό παντελόνι του και βάζει το πανί πάνω στην πληγή, ενώ εγώ προσπαθώ με το φανελάκι μου να δέσω το κεφάλι του Αλέκου. Τα αδέλφια του, μετά την πρώτη τρομάρα, με τη συνοδεία και άλλων παιδιών τον πηγαίνουνε σπίτι,  εγκαταλείποντας τα όπλα και τα λάφυρα του «πολέμου» στο πεδίο της μάχης. Ευτυχώς το τραύμα δεν ήταν τόσο σοβαρό, ούτε τα γεγονότα πήραν τόση μεγάλη έκταση, όση υπολογίζαμε.
Πετροπόλεμο ξανά δεν παίξαμε και η αντιπαλότητα μεταξύ μας μεταφέρθηκε σε άλλους τομείς, όπως το ποδόσφαιρο, όπου πράγματι οι Λιμανιώτες ήσαν καλύτεροι. Βέβαια τα επεισόδια ποτέ δεν έλειπαν και με την παραμικρή αφορμή γενικεύονταν. Με τον καιρό όμως κι αυτά ξεπεράστηκαν, γιατί άλλα ενδιαφέροντα μπήκαν στη ζωή μας. Η κάθοδός μας στο Λιμάνι και η παρουσία μας εκεί, ιδιαίτερα τις Κυριακές ήταν… απαραίτητη! Νέες φιλίες μεταξύ των παιδιών δημιουργήθηκαν και «οι δεσμοί της γειτονιάς» άρχισαν να χαλαρώνουν.
Σήμερα, εξήντα περίπου χρόνια μετά, ο Ανάργυρος, ο Αργύρης, ο Τάσος, ο Κοσμάς, ο Αντώνης, ο Δημήτρης, ο Τάσος, ο Αργύρης ο Μπούλης, ο Προκόπης, ο Κώστας, ο Γιάννης, ο Νίκος, ο Απόστολος, ο Κυριάκος, ο Σπύρος, ο Απόστολος, ο Γιάννης, ο Κοσμάς, ο Ανάργυρος, ο … λείπουν. Ας είναι τούτες οι αναμνήσεις μου μνημόσυνό τους …
  
1.    Στην Ερμιόνη λέμε: «Όσο έχεις την πέτρα στο χέρι σου, την ορίζεις. Όταν φύγει απ’ αυτό, δεν ξέρεις τι κακό μπορεί να προκαλέσει».


Οι Μυκήνες όπως ήταν στην αρχαιότητα.


Εκπληκτικό ντοκιμαντέρ για τη ακρόπολη των Μυκηνών σε  ψηφιακή αναπαράσταση.

Σάββατο 14 Ιουνίου 2014

Το «πωλητήριο» για τη Σαμπάριζα

Στην παράκτια ζώνη της Αργολίδας έχουν ενταχθεί έως τώρα σε προγράμματα πώλησης δέκα παραθαλάσσια «φιλέτα» του Δημοσίου, συνολικής επιφάνειας 2.300 στρεμμάτων

Της Χαράς Τζαναβάρα


Μετά το Ελληνικό, την Κασσιοπή στην Κέρκυρα (φωτογραφία), τις Αλυκές Λέσβου και ο αιγιαλός της περιοχής Σαμπάριζα στην Ερμιόνη, βγαίνει στο σφυρί
Μετά το Ελληνικό, την Κασσιοπή στην Κέρκυρα (φωτογραφία), τις Αλυκές Λέσβου και ο αιγιαλός της περιοχής Σαμπάριζα στην Ερμιόνη, βγαίνει στο σφυρί
«Πρόβα» για τις νέες, απαράδεκτες νομοθετικές ρυθμίσεις για τον αιγιαλό αποτελεί η πώληση παραλιακού φιλέτου στην περιοχή Σαμπάριζα της Ερμιόνης, σε μια προνομιούχα περιοχή που βρίσκεται απέναντι από την Υδρα, σε μικρή απόσταση από πολυτελή τουριστικά συγκροτήματα. Στην παράκτια ζώνη της Αργολίδας έχουν ενταχθεί έως τώρα σε προγράμματα πώλησης δέκα παραθαλάσσια «φιλέτα» του Δημοσίου, συνολικής επιφάνειας 2.300 στρεμμάτων.

Διεθνής διαγωνισμός

Το «πωλητήριο» για τη Σαμπάριζα, μέσω διεθνούς διαγωνισμού, μπήκε χθες από το ΤΑΙΠΕΔ και αφορά έκταση 165,7 στρεμμάτων, στην οποία προβλέπεται η κατασκευή παραθεριστικού χωριού. Το… ζουμί βρίσκεται όμως σε μια λεπτομέρεια που βεβαίως δεν αναγράφεται στην ανακοίνωση του Ταμείου: το υπό πώληση οικόπεδο χωρίζεται από δρόμο, με το ένα τμήμα 152,9 στρεμμάτων να βρίσκεται προς την πλευρά της στεριάς, αλλά «κόλλησε» με το

H φωτό που κάνει τον γύρο του κόσμου - Πρωτοσέλιδο στους New York Times οι καθαρίστριες έξω από το ΥΠΟΙΚ

Πρόταση του Γιάννη Λακούτση

«Μπορεί ο Αντώνης Σαμαράς να συρρικνώσει το κράτος;» αναρωτιέται σήμερα στο πρωτοσέλιδο της η ευρωπαϊκή έκδοση των Νew York Times, φιλοξενώντας μια εύγλωττη φωτογραφία από τη μάχη που έδωσαν κυριολεκτικά σώμα με σώμα χθες οι καθαρίστριες στην οδό Νίκης με άντρες των αστυνομικών δυνάμεων. Το άρθρο επικεντρώνει στο κύμα προσφυγής στη δικαιοσύνη ομάδων εργαζομένων στο δημόσιο, προκειμένου να κυρηχθεί παράνομη ή και αντισυνταγματική η απομάκρυνσή τους. 



Η δημοσιογράφος εκτιμά πως μπαίνει ένα σχεδόν «υπαρξιακό ερώτημα στην κυβέρνηση: μπορεί πραγματικά να συρρικνώσει το κράτος». Με τη φωτογραφία από μια καθαρίστρια με έκφραση πόνου και αγανάκτησης στο πρόσωπο να κυριαρχεί, το άρθρο περιγράφει μια μάχη Δαβίδ και Γολιάθ. Από τη μια οι μεσήλικες καθαρίστριες και από την άλλη τα κυβερνητικά στελέχη. «Οι καθαρίστριες έχουν γίνει σύμβολα αντίστασης απέναντι στα μέτρα λιτότητας που ο Αντώνης Σαμαράς επιμένει πως έχουν βαθμιαία επιτρέψει στην Ελλάδα να αποκτήσει τον έλεγχο επί των οικονομικών της, να επιστρέψει στις αγορές ομολόγων και να παρουσιάσει πρωτογενές πλεόνασμα».


πηγή 

ΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙ ΠΟΥ ΤΟ ΛΕΝΕ ΕΥΤΥΧΙΑ

Γειά σου Χαρά, γειά σου Τεό!!!!!!!!
Καλησπέρα ή Καλημέρα απο την μαγευτική Γαύδο!!
Με τα πολλά και τα λίγα αποφασίσαμε σαν ζευγάρι και σαν όντα ξεχωριστά έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, μπουχτίσαμε και επιλέξαμε αλλαγή στους ρυθμούς της πόλης, με την τόση καταστροφολογία, την μιζέρια, την άχρηστη πληροφορία και το βρώμικο σύστημα. Έτσι από επιλογή και όχι ανάγκη ναυαγήσαμε στο νησί της Καλυψώς, την Γαύδο, το νοτιότερο σημείο της Ευρώπης. Μέχρι να συνέρθουμε και να εναρμονιστούμε με την φύση μας πήρε καιρό, σαν πολιτισμικό σόκ σαν ένα τζέτ λάγκ. Πώς να μη χρειάζεσαι χρόνο όταν έχεις μάθει στα εύκολα και έτοιμα πακέτα που μας προσφέρει η δήθεν σύγχρονη ζωή μας;
Η ζωή εδώ άλλαξε γιατί άλλαξαν οι προτεραιότητές μας.
Βασικό είναι το νερό το οποίο το συλλέγουμε από το πηγάδι που υπάρχει στην παραλία κάθε 2 με 3 μέρες, τα μαγειρέματα γίνονται στη φωτιά και ποιοτικός χρόνος αρκετός υπάρχει για τον καθένα χωριστά και για τους δύο μαζί.
Προστατεύουμε την φύση γιατί εξαρτιώμαστε από αυτή και γιατί άλλωστε φύση είμαστε και εμείς.
Δεν κόβουμε ζωντανά δέντρα παρά μόνο όσα είναι χάμω για να τα

Η περιοχή των τριών ποταμών

Του Βασίλη Γκάτσου
Ο Πουκεβίλ στο "Ταξίδι στην Ελλάδα, ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ" δίνει στοιχεία για αυτή την περιοχή που περιηγήθηκε περί το 1817-1818.
Από την Αρχαία Επίδαυρο παίρνει το μονοπάτι που τον ανεβάζει στο Κολιάκι (μιλήσαμε σε προηγούμενο άρθρο γι' αυτό). Φτάνει στην Τραχειά και μετά παίρνει το μονοπάτι που τελικά θα τον βγάλει στον Δαμαλά. Την περιγραφή του την διαβάζετε στις σελίδες 78 και 94.
Το Μπεντένι ή Μπεδένι (φρούριο, έπαλξη στα τούρκικα) ήταν μικρό χωριό δίπλα σε αρχαία ακρόπολη. Τα χρόνια του Μηλιαράκη, γύρω στο 1886 ήταν ήδη ερειπωμένο και είχε αντικατασταθεί από το Μπάφι.
Γιατί αυτό το οροπέδιο είχε τόση σημασία; Λόγω των νερών είχε παραγωγή όχι μόνον σιτηρών αλλά και βάμβακος και καπνού πέραν από την κύρια ασχολία των κατοίκων που ήταν η κτηνοτροφία. Ήταν δυσπρόσιτο από τις ακτές και ασφαλές από τις πειρατικές επιδρομές. Ένα δίκτυο μικρών κάστρων, φρουρίων, πύργων και παρατηρητηρίων (βίγλες) απέκλειε τον αιφνιδιασμό των αγροτών.
Τα χωριουδάκια του είναι μικρά. Το Δίδυμο με τους 120 κατοίκους του το 1817 - 1818 είναι μάλλον το μεγαλύτερο. Φαίνεται ότι η Μονή του Αυγού μαζί με μικρά μοναστήρια όπως αυτό που υπήρχε στην περιοχή Σταείλια του Ηλιοκάστρου, τα διάσπαρτα ξωκκλήσια της, ήταν το θρησκευτικό, διοικητικό, οικονομικό, κοινωνικό κέντρο μιας έκτασης που αρχίζει από το Σαλάντι περνά από το Λουκαΐτι, το Ηλιόκαστρο, την Χώριζα, το Μπεντένι, το Κολιάκι, την Τραχεία και ακολουθώντας το ποταμό καταλήγει στα Ίρια.
Αυτή η Περιοχή (Νερομάνα Ερμιονίδας, Τροιζηνίας και Ιρίων θα την

Παρασκευή 13 Ιουνίου 2014

Ενημέρωση και προληπτικά μέτρα για τον καταρροϊκό πυρετό


Λόγω παρουσίας επιβεβαιωμένων κρουσμάτων καταρροϊκού πυρετού του προβάτου στις Κολλίνες Τρίπολης και στον Πραστό Βόρειας Κυνουρίας της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας, το Τμήμα Κτηνιατρικής Αργολίδας καλεί τους κτηνοτρόφους στη λήψη αυξημένων μέτρων προστασίας του ζωικού τους κεφαλαίου.
Η Αργολίδα θεωρείται Ζώνη Προστασίας, έπειτα από την σχετική απόφαση που εξέδωσε η Δ/νση Κτηνιατρικής Πελοποννήσου. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή έχει οριστεί ζώνη προστασίας όλη η Περιφέρεια Πελοποννήσου, δηλ. Κορινθία, Αργολίδα, Αρκαδία, Λακωνία και Μεσσηνία. Για το λόγο αυτό απαγορεύεται κάθε μετακίνηση ή αγοροπωλησία ζώων χωρίς την έγκριση της

"ΜΙΑΟΥΛΙΑ 2014" : Άννα Φόνσου και A Capella στην μουσικοχορευτική παράσταση"Σαν παλιό Σινεμά"!

Ο ΔΗΜΟΣ ΥΔΡΑΣ στα πλαίσια των εκδηλώσεων "ΜΙΑΟΥΛΕΙΑ 2014" παρουσιάζει την Άννα Φόνσου και το μουσικό σύνολο A Capella στην μουσικοχορευτική παράσταση-αφιέρωμα στα τραγούδια του Ελληνικού Κινηματογράφου "Σαν παλιό Σινεμά"!
Τραγούδια μεγάλων συνθετών όπως ο Μ. Χατζιδάκις, Μ. Πλέσσας, Σ. Ξαρχάκος, Γ. Ζαμπέτας κ.ά. τα οποία ερμήνευσαν με μοναδικό τρόπο όλοι οι μεγάλοι πρωταγωνιστές της χρυσής περιόδου του Ελληνικού Κινηματογράφου!

Τη βραδιά παρουσιάζει η Άννα Φόνσου με τη σκηνοθετική επιμέλεια του Κώστα Βαγιανού και τις χορογραφίες του Φώτη Μεταξόπουλου.
Πρωταγωνιστούν: η Ειρήνη Πεφάνη στο τραγούδι, η Άρτεμις Γαϊτάνου στο τραγούδι, στον χορό, στο βιολί και στο ακορντεόν, η

Απαγόρευση του συνδικαλισμού αξιώνει ξενοδοχειακός όμιλος

Οι απαράδεκτες αξιώσεις της εργοδοσίας στα ξενοδοχεία "Paradise Mare" και "Village" στη Ρόδο, που ανήκουν στον όμιλο "Aldemar", είναι ενδεικτικά της θέσης που έχουν στο "success story" του τουρισμού οι εργαζόμενοι.
Θυμίζουμε πως στα παραπάνω ξενοδοχεία, οι εργαζόμενοι εκβιάζονται να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις, στις οποίες θα συνυπογράφουν ότι δεν συμμετέχουν σε κάποιο εργατικό σωματείο! Βεβαίως, η παράλυση των ελεγκτικών μηχανισμών, σε συνδυασμό με την πρόσφατη διάταξη περί μη υποχρεωτικής εγγραφής σε επιμελητήρια, επιτρέπει στους μεγαλοξενοδόχους να κάνουν κουρελόχαρτο την προσφάτως υπογραφείσα κλαδική σύμβαση. Ίδια και χειρότερη είναι η κατάσταση στην εστίαση, όπου αποτελούν νόμο η αδήλωτη εργασία και οι ατομικές συμβάσεις – χαρακτηριστικό είναι εξάλλου το πρόσφατο παράδειγμα των καταστημάτων "ΜΙΚΕΛ".
Ελαστικές σχέσεις εργασίας, όργιο μαύρης εργασίας, περικοπές μισθών και επιδομάτων, καταστρατήγηση θεμελιωδών εργασιακών και πολιτικών δικαιωμάτων, υποβάθμιση της αξίας της εργασίας και

Εγκαίνια της FOUGARO THE GALLERY Nafplion
















Εγκαίνια της FOUGARO THE GALLERY Nafplion
με έκθεση του
MARK HADJIPATERAS
Σάββατο 14 Ιουνίου 2014

Το Σάββατο 14 Ιουνίου, το Φουγάρο εγκαινιάζει τη FOUGARO THE GALLERY Nafplion με μια μεγάλη ατομική έκθεση του γνωστού εικαστικού Mark Hadjipateras. 
Η έκθεση θα διαρκέσει έως την Κυριακή 3 Αυγούστου.
Θα είναι η πρώτη φορά μετά το 2008 που το ελληνικό κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει τέτοιου μεγέθους έκθεση του Mark Hadjipateras. H παρουσίαση πραγματοποιείται με την ευγενική συνεργασία της γκαλερί a.antonopoulou.art.
Η έκθεση παρουσιάζει δουλειά των τελευταίων έξι ετών και περιλαμβάνει έργα γλυπτά και επιτοίχια, πολλά από τα οποία εκτίθενται για πρώτη φορά ή έχουν φτιαχτεί ειδικά για αυτή.
Περισσότερα από 100 έργα, κυρίως γλυπτά μικρών και μεγάλων διαστάσεων από fiberglass, μπρούντζο και αλουμίνιο, μονοτυπίες λαδιού και έργα σε καμβά, θα εκτεθούν στο μοναδικό αυτό χώρο 300 τμ. του Φουγάρου, που θα ανοίξει για πρώτη φορά επίσημα στο κοινό.

ΓΑΛΛΙΑ: Το Υπουργείο Παιδείας κάλεσε μαθητές Λυκείου να πάνε στο σχολείο με φούστες

Πρόταση του Γιάννη Λακούτση



Μαθητές Λυκείου στην Γαλλία πήγαν σχολείο με φούστες. Συνέβη την Παρασκευή (16/5) σε 27 λύκεια της Ναντ και δεν ήταν λόγω καρναβαλιού. Ήταν μια ενέργεια που τελούσε υπό την αιγίδα του Υπουργείου «Παιδείας» της Γαλλίας.
 

Στόχος της καμπάνιας του Υπουργείου που είχε τίτλο «Σήκωσε την Φούστα», ήταν λέει, «να εμπεδωθεί η ισότητα των δύο φύλων και να αποκρουστούν τα κρούσματα σεξισμού». Στην ουσία, πρόκειται για επίδειξη «δύναμης» του φεμινιστικού / φιλο-ομοφυλοφιλικού αριστερού λόμπι στην εκπαίδευση και έμμονη στην προσπάθεια εκφυλισμού της σεξουαλικότητας και της διάκρισης των φύλων. Άλλωστε οι γονείς στην Γαλλία έχουν αντιδράσει και βρίσκονται σε επαγρύπνηση, για την εικαζόμενη εισαγωγή στα σχολεία της «θεωρίας του φύλου», που διδάσκει τα παιδιά ότι δεν γεννιούνται ως αγόρια ή κορίτσια, αλλά ότι μπορούν να «επιλέξουν» τι φύλο θέλουν να είναι. 
Το υπουργείο Παιδείας δεν ανησυχεί βέβαια για την ισότητα, αλλά μάλλον για τον ευνουχισμό των αγοριών, την ταπείνωση του αρσενικού και την καταστροφή των εγγενών διαφορών που εμποδίζουν τη μεγάλη σοσιαλιστική μηχανή ισοπέδωσης.
Η Γαλλίδα ακτιβίστρια Frigide Barjot, γνωστή για τη στάση της κατά του «γάμου» και το δικαίωμα υιοθεσίας από ομοφυλόφιλα ζευγάρια, ρώτησε από το twitter τον υπουργό Hamon, αν τα κορίτσια θα πρέπει να φορέσουν γενειάδες...

Καλοκαιρινή εκστρατεία Δημοτικής Βιβλιοθήκης Ερμιόνης ' Α.Γκάτσος'

Τα σχολεία κλείνουν, το καλοκαίρι αρχίζει, μαζί με την δική μας καλοκαιρινή εκστρατεία Ανάγνωσης και Δημιουργικότητας 
(με την έμπνευση και στήριξη του Future Library- Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος)..
Κρατάμε από πέρσι τον πολύχρωμο κόσμο της βιβλιοθήκης μας και τα πλατιά χαμόγελα παιδιών,γονιών, εθελοντών  και φέτος εξερευνούμε με παιχνίδι και γνώση τους ...αντίθετους κόσμους!

Αρχίζουμε την Δευτέρα 16-6-14 στις 7μ.μ.

Καλό καλοκαίρι!

Σύντομα, θα γίνει η δημοσίευση του προγράμματος.
 
 

Πέμπτη 12 Ιουνίου 2014

ΑΙΤΗΣΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΦΥΡΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΠΕΡΧΟΜΕΝΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ ΓΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο νέος Δήμαρχος Ερμιονίδας κύριος Δημήτρης Σφυρής μέσα στα πλαίσια της οργάνωσης και ενόψει της ανάληψης των καθηκόντων του την 1η Σεπτεμβρίου 2014, έστειλε στον απερχόμενο Δήμαρχο Ερμιονίδας, με αριθμό πρωτοκόλλου 7358/4-6-2014, την παρακάτω αίτηση:
 

Στις 10 Ιουνίου 2014 ο κ. Σφυρής έλαβε την παρακάτω απάντηση: