Τρίτη 10 Ιουνίου 2014

Οι εκλογές περάσανε

Του Βασίλη Γκάτσου

Ο κύριος Καμιζής μπορεί πλέον να μας πει για την Marina Ermioni SA και τον Αντιπρόεδρό της κύριο Κούστα. Δεν επηρεάζει πλέον τα αποτελέσματα.

Ένα απόσπασμα από το άρθρο. Ας ξαναδιαβαστεί ολόκληρο στο μπλογκ του κυρίου Κούστα:

..............
3) Και ο Δήμαρχος και εγώ είμαστε ενημερωμένοι πλήρως για τα θέματα της " ΜΑΡΙΝΑΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ ", γιατί το πονάμε το έργο, το θεωρούμε έργο αιχμής για την Ερμιόνη και όχι μόνο. Γιαυτό έχουμε αφιερώσει πολλές ώρες ενασχόλησης, έχουμε κάνει δεκάδες ταξίδια, χωρίς να χρεώσουμε τον Δήμο ούτε ένα ευρώ, ο Δήμαρχός μας έφτασε μέχρι την Κω ιδίοις εξόδοις και έχουμε συμμετάσχει σε δεκάδες συσκέψεις με υπηρεσιακούς παράγοντες και επενδυτές. Ο κ. Λάμπρου που ήταν σε όλα αυτά; Πότε 3,5 χρόνια ζήτησε να ενημερωθεί; Πότε εξέφρασε την διάθεση να συμμετάσχει έστω και σε μία σύσκεψη; Κατά τα άλλα σήμερα κόπτεται για την " ΜΑΡΙΝΑ ΕΡΜΙΟΝΗΣ "... 
.........

Η Μαρίνα στο Κρόθι Ερμιόνης έχει δημιουργήσει ελπίδα στους Ερμιονίτες, δυστυχώς μόνο.... επί μακέτας και σχεδίων. Όπως αποκάλυψε ο κύριος Λάμπρου, Αντιπρόεδρος της εταιρίας Marina Ermioni SA η οποία θα φτιάξει την Μαρίνα ήταν  ο Αντιδήμαρχος κύριος Κούστας. Όμως ποτέ δεν υπήρξε καμία ενημέρωση για το τι κάνει αυτή η εταιρεία από την Δημοτική μας αρχή. Έπρεπε να φτάσουμε σε "προεκλογικές κόντρες" για να μας αποκαλύψει ο κύριος Λάμπρου τα της Μαρίνας Ερμιόνης. Το πώς, πότε, με πιο έγγραφο κ.λ.π. του ορισμού του κυρίου Κούστα ως Αντιπροέδρου θα τα πει ο κύριος Καμιζής (ίσως μας εξηγήσει τι είναι τα σάντουιτς και τα μπουκαλάκια με το λάδι).
Αντί λοιπόν κοκορομαχιών των νεοεκλεγέντων, η αντιπολίτευση που υπόσχεται να ελέγχει, έπρεπε εγγράφως να ζητήσει πληροφόρηση για αυτό το θέμα από τους κυρίους Καμιζή, Κούστα, Λάμπρου. Πόσο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ

Επιστολή του νεοεκλεγέντα Προέδρου της Τοπικής Κοινότητας Κοιλάδας προς τον Απερχόμενο Δήμαρχο για την επίλυση άμεσων προβλημάτων καθημερινότητας

Ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Κοιλάδας, κύριος Φλωρής Παναγιώτης του Αναστασίου, απέστειλε στις 27 Μαΐου 2014 με αριθμό πρωτοκόλλου 6952,  την παρακάτω αίτηση στον Απερχόμενο Δήμαρχο Ερμιονίδας:

Μουσική βραδιά με το Βασίλη Λέκκα απο τον Θεατρικό Όμιλο Ερμιονίδας.

Ο Θεατρικός Όμιλος Ερμιονίδας σας προσκαλεί σε μια μουσική, μαγική βραδιά με το Βασίλη Λέκκα το Σάββατο στις 14 Ιουνίου στον Πολυχώρο ARTiki (προαύλιο).

Τιμή εισόδου: €10,οο
Κρατήσεις: 698 698 2224

Συνάντηση Εθελοντών του«1ου Φεστιβάλ Αγώνων Ερμιόνης» σήμερα στις 20.00 στο κτίριο του Συγγρού


Ανακοίνωση
Σε συνέχεια παλαιότερης ανακοίνωσης μας για τη πρόσκληση ενδιαφέροντος εθελοντών που θα συνδράμουν στη διοργάνωση του«1ου Φεστιβάλ Αγώνων Ερμιόνης» στις 21 και 22 Ιουνίου, καλούμε τους ενδιαφερόμενους να προσέλθουν στο κτίριο του Συγγρού στην Ερμιόνη την Τρίτη 10 Ιουνίου και ώρα 20:00 σε συντονιστικό συμβούλιο.
Ο Πρόεδρος της Κ.Ε.Α.Π. Δήμου Ερμιονίδας
Ευάγγελος Γουζούασης

Ελληνίδες, ως άλλες Καρυάτιδες αναζητούσαν τη χαμένη τους αδερφή στους δρόμους του Λονδίνου!

Στο φως της δημοσιότητας ήρθε για ακόμα μια φορά η υπόθεση της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα.
Στο πρόσφατο παρελθόν και συγκεκριμένα στις αρχές Φεβρουαρίου, ο Τζόρτζ Κλούνεϊ σεσυνέντευξη Τύπου ανέφερε πως πρόκειται για ένα δίκαιο αίτημα, προκαλώντας τηναντίδραση της Βρετανίας.
Οι αντιδράσεις δεν έλειψαν και όταν ο Χάουαρντ Τζέικομπσον με άρθρο του στην εφημερίδα Independent τάχθηκε υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών, δηλώνοντας μάλιστα πως ως «τώρα ήταν αντίθετος στην ιδέα».
Αυτό όμως που συνέβη το Σαββατοκύριακο στο Λονδίνο ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Όλα ξεκίνησαν όταν η διεθνούς φήμης σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου συνοδευόμενη από έξι Ελληνίδες ντυμένες στα λευκά, ως άλλες Καρυάτιδες, μπήκαν στο Βρετανικό μουσείο αναζητώντας την χαμένη «αδερφή τους», προκαλώντας το ενδιαφέρον τόσο των τουριστών αλλά και όσων επισκέπτονταν εκείνη την ώρα το μουσείο.
Όπως καταλαβαίνετε τα φλάς των φωτογράφων πήραν «φωτιά» και βέβαια όλοι αναρωτιόντουσαν τι είχε συμβεί. Η Σόνια Θεοδωρίδου και οι κοπέλες συνοδεύονταν από τον διεθνούς φήμης μαέστρο Θεόδωρο Ορφανίδη και τον συνθέτη Παντελή Παυλίδη.
Εν συνεχεία έκαναν μια βόλτα στην αίθουσα με τα Γλυπτά του Παρθενώνα και άρχισαν να αναζητούν μέσα στο μουσείο την χαμένη Καρυάτιδα. Όταν την βρήκαν η συγκίνηση τους ήταν απερίγραπτη.
Τέλος, λίγο πριν αποχωρήσουν τοποθέτησαν σημαίες στη γωνιά του Χάιντ Πάρκ ζητώντας από τους Βρετανούς «να επιστρέψουν την Καρυάτιδα στην γη που την γέννησε».

Πηγή :Απο ΑΠΕ-ΜΠΕ candianews

Ασυνείδητοι έριξαν φόλες σε σκύλους στον Άγιο Μηνά

Σήμερα στην Ερμιόνη φώλιασαν μια μάνα σκύλα και τα 4 μικρά της σκυλάκια, που έμεναν εντός του οικοπέδου της εκκλησίας Άγιος Μηνάς προσωρινά που βρίσκεται δίπλα στο γήπεδο ποδοσφαίρου της Ερμιόνης όπως πας προς τον Μύλο. Και τα 5 σκυλιά βρίσκονται νεκρά εκεί μέσα και υπάρχουν και φωτογραφίες τους από σήμερα. Ήθελα να δημοσιεύσουμε την απάνθρωπη αυτή πράξη και να βοηθήσετε να δημοσιευτεί ώστε να βρεθεί ποιος το έκανε και να μην ξανασυμβεί. Είχαν βρεθεί σπίτια & οικογένειες τις τελευταίες ημέρες και θα έφευγαν από εκεί τα σκυλάκια, αλλά δυστυχώς δεν προλάβανε. Πρέπει να προστατεύσουμε τα αδέσποτα και να τα βοηθήσουμε να βρουν μια οικογένεια ώστε να φύγουν από τους δρόμους, αλλά μόνο με νόμιμο και ήρεμες διαδικασίες.
Αυτά μας καταγγέλλει η κυρία Emmanuela Bourbouhaki
Εμείς να ενημερώσουμε τους ασυνείδητους συντοπίτες μας πως  η θανάτωση των ζώων με φόλες είναι αξιόποινη πράξη, δηλαδή έγκλημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση και χρηματική ποινή, σύμφωνα με το Νόμο 3170/2003 και το Νόμο 1197/1981 και τον Νόμο 4039/2012. 
Το συγκεκριμένο έγκλημα μάλιστα διώκεται αυτεπάγγελτα, που σημαίνει ότι οποιοσδήποτε λάβει γνώση αυτού του εγκλήματος με οποιοδήποτε τρόπο (δηλαδή ως αυτόπτης ή αυτήκοος μάρτυρας) έχει δικαίωμα να το καταγγείλει στις αρμόδιες διωκτικές αρχές.
Να σημειωθεί ότι το φαινόμενο στην πόλη μας δεν είναι νέο και δυστυχώς  οι αρμόδιοι του δήμου μας, που έχουν την υποχρέωση να προστατεύουν αυτά τα αθώα πλάσματα, δεν ασχολούνται καθόλου με το θέμα.
Πρ.Ε.Π.Ερμιόνης



Δευτέρα 9 Ιουνίου 2014

Αλάτι

Πολύ ωραίες οι φωτογραφίες των "ατομικών αλυκών" στα Κύθηρα από την ανάρτηση του Γιάννη Λακούτση.
Ερωτήματα:
Υπάρχουν φωτογραφίες από τις αλυκές Λιμνοθάλασσας Θερμησιού, όταν αυτές ήταν σε κανονική λειτουργία; Δεν έχω καμία υπ' όψιν μου.
Στην αλμυριά λίγο πριν πάμε στην Λέσχη των Μεταλλείων, είχα δει δύο συμπατριώτες τη δεκαετία του 1960 να έχουν φτιάξει μικρή, αυτοσχέδια θα λέγαμε, αλυκή και με φτυάρια είχαν μαζέψει το αλάτι σε μικρό σωρό. Δεν θυμάμαι ποιοι ήσαν.
Ο γείτονας μου, ο Γιάννης ο Νεότσιος έφερνε στο σπίτι τους πάντα αλάτι από τα βράχια του Δοκού. Η οικογένεια Οικονόμου είχε χρόνια προσαρμοστεί στην οικιακή οικονομία λόγω προμηθειών που προετοίμαζε για την Μπαρμπαριά. Θυμάμαι δεκάδες μποτίλιες με ντομάτα - μπελντέ χειροποίητο, και άλλα προϊόντα τουρσί κ.λ.π, που χρησιμοποιείτο αλάτι από τα βράχια του Δοκού. Το έπιαναν σε φυσικά βαθουλώματα βράχων.
Δεν άκουσα ποτέ να υπήρχαν τεχνητά βαθουλώματα στα βράχια που να τα γεμίζουν με θαλασσινό νερό.
Έχω όμως την εντύπωση ότι στον βραχισμό βόρεια του Μπιστιού, έξω από τα τείχη τα αρχαία, ένα μέρος βαθουλό που μαζεύει νερό από τα κύματα και καταφέρνει να ρίξει στον πυθμένα αλάτι, ότι αυτό το βαθούλωμα είναι τεχνητό. Κατά την αρχαιότητα αυτά τα βράχια ήταν 4 μέτρα ακόμη ψηλότερα από την επιφάνεια της θάλασσας.

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

ΟΤΑΝ Ο ΕΡΜΗΣ ΕΓΡΑΦΕ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΑΛΙΒΑΝΙΣΤΟΣ



Αποτέλεσμα αγώνος, Ερμής- Εθνικός Πειραιώς  0-2 έτος 1948
1)Φωτ. Α) Όρθιοι από αριστερά +Στ. Σταματίου +Ανδ. Βενάρδος          +Αν. Μήτσου +Ανδ. Βογανάτσης +Κούλης Καλαμούτος +Γ. Μεντάνης  +Λάζαρος (Λούης) Οικονόμου, Γεωρ. Νοταράς. Καθιστοί από αριστερά, +Περ. Σκούρτης +Ζουρντός +Γ. Καλιάνος
2) Φωτ. Β) Όρθιοι στα δύο άκρα +Μίμης Βελούδης +Κοσ. Σταματίου.  καθιστός αριστερά +Απ. Σπεστιώτης  υπόλοιποι οι ποδοσφαιριστές του Ερμή και Εθνικού.
<Επίσημη ίδρυση του Ερμή. 
                                                                                                                      
Ιανουάριος 1925, στην Ερμιόνη ιδρύεται ποδοσφαιρικό σωματείο με την επωνυμία : Γυμναστικός Σύλλογος <ΕΡΜΗΣ> Ερμιονέων. Πρωτεργάτες : Δημήτριος Νάκος, Γιάγκος Παπαβασιλείου, οι τέσσερεις αδελφοί Πασσαλάρη (Γιώργος, Ηλίας, Σταματης, Λευτέρης) Γιώργος Οικονόμου, Μιχάλης Παπαβασιλείου,  Ντίνος Σπετσιώτης, Νίκος Λαμπάτος, Παύλος Σαρρής, Γιάννης και Παντελής Κομμάς,κ,α.
Γήπεδο: Καθάρισαν από τα βούρλα ένα χώρο κοντά στα αλώνια τοποθέτησαν δοκάρια και το γήπεδο ήταν έτοιμο. (Από το αρχείο του  αείμνηστου  Κων/νου Γκάτσου.)
Το 1999 ως Πρόεδρος του <ΕΡΜΗ> έγραφα στο φυλλάδιο <Διαχειριστική περίοδος 1998-1999> που διανεμήθηκε στα σχολεία.        
<O Γ.Σ. Ερμής, είναι ένας αθλητικός θεσμός, ριζωμένος βαθιά στη συνείδηση των Ερμιονιτών, που επάξια τους εκπροσωπεί στα αθλητικά δρώμενα της Αργολίδας και που η φυσική παρουσία της ομάδας, θυμίζει όλους  αυτούς που λάμπρυναν την ιστορία του, μια ιστορία που γράφτηκε με αγάπη και ιδρώτα για τη φανέλα του Ερμή.
Μια ιστορία διαχρονική που δεν την διέκοψε ο πόλεμος και η φτώχια, που δεν την επηρέασε ο αδελφοκτόνος εμφύλιος σπαραγμός, γιατί κανένας Ερμιονίτης δεν τόλμησε να δηλητηρίαση τη νεολαία, και κανένας δεν σκέφτηκε να βεβηλώσει τη μνήμη όλων όσων αγωνίστηκαν, για να κτιστή αυτή η αθλητική συνείδηση, μέσα σε κάθε Ερμιονίτη. Και αν δεν το τόλμησε κανένας κατά το παρελθόν, ας μην επιτρέψουμε να συμβεί σήμερα, γιατί η ιστορία συνεχίζεται όχι για να αμαυρωθεί, αλλά για να λαμπρυνθεί.    
Και κατέληγα: Με την σημερινή δομή και οργάνωση του Γ.Σ. Ερμής δεν υπάρχει προοπτική για μια αναβαθμισμένη αθλητική παιδεία.           Είμαστε καταδικασμένοι να παρακολουθούμε τα παιδιά μας να πιστεύουν στο Αμερικανικό όνειρο των Ράμπο ή το δυτικοευρωπαϊκό όνειρο των παιδιών των λουλουδιών, αδύναμοι να τα προστατεύσου- με ανίκανοι να τα οδηγήσουμε στο δρόμο που χάραξαν για μας οι γονείς μας, οι ιερείς και οι δάσκαλοι μας.
Τυλιγμένοι η δική μας γενιά στο δίχτυ μιας υλιστικής κοινωνίας, αιχμάλωτοι μιας ξενόφερτης ανθελληνικής προπαγάνδας, εναντίον θεσμών και παραδόσεων, στερημένοι από θαρραλέους μπροστάρηδες σιωπήσαμε, υποταχθήκαμε και μέσα μας θέριεψε ο εγωισμός η αδιαφορία, η κακή κριτική για τη νεολαία μας, λες και δεν ήταν παιδιά της δικής μας οικογένειας.
Προτού οι ευθύνες για μια νεολαία χωρίς πνευματική και αθλητική παιδεία, πέσει στους ώμους μας, ας ξεσηκωθούμε και ας περιφρουρήσουμε διακριτικά τους διδακτικούς και αθλητικούς χώρους, ενισχύοντας ηθικά και υλικά τις προσπάθειες υγειών μελών της κοινωνίας μας. Και τότε να είμαστε βέβαιοι ότι και το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ και τις άλλες αθλοπαιδιές, θα μπορούμε να τις προσφέρουμε στους νέους μας, όχι από την Τ/Ω, αλλά έμπρακτα μέσα στους αθλητικούς χώρους.               
Ερμιονίτες, ας υιοθετήσουμε για τους νέους μας την πρόληψη της αμαρτίας και όχι τη συγχώρεση. Ήμαστε η μοναδική κοινωνία στη Γη, που ξοδεύει τόσα πολλά για τους νεκρούς και τόσα λίγα για τους ζωντανούς!!>
Οι συμπαίκτες μου στην ομάδα του <ΕΡΜΗ> το 1948 έφυγαν νωρίς και δεν ένοιωσαν την δική μου απογοήτευση…

Εικονική περιήγηση στην Αθήνα του 1842

Η θάλασσα στη νεοελληνική τέχνη: έκθεση στο Ναύπλιο

Η θάλασσα στη νεοελληνική τέχνη: έκθεση στο Ναύπλιο


Το Παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου στο Ναύπλιο διοργανώνει έκθεση με τίτλο «Η Θάλασσα στη Νεοελληνική Τέχνη», με έργα που προέρχονται αποκλειστικά από τις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης.  

Στόχος της έκθεσης είναι η γνωριμία-ανάγνωση της θαλασσογραφίας στη νεοελληνική ζωγραφική, καθώς η θάλασσα, άμεσα συνδεδεμένη με τη ζωή του ελληνικού λαού, τις αναμνήσεις και τα βιώματά του, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και καλλιτεχνικής δημιουργίας, ήδη από το  τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα.

Η έκθεση χωρίζεται σε τρεις ενότητες: Στην πρώτη περιλαμβάνονται έργα των μεγάλων θαλασσογράφων μας, του Κωνσταντίνου Βολανάκη, του Βασίλειου Χατζή και του Ιωάννη Αλταμούρα, στα έργα των οποίων διαφαίνονται οι πρώτες επιδράσεις του Ιμπρεσιονισμού.

Στην δεύτερη ενότητα περιλαμβάνονται έργα των Κωνσταντίνου Μαλέα, Νικόλαου Λύτρα, Κωνσταντίνου Παρθένη, Μιχάλη Οικονόμου, οι οποίοι θεωρούνται ανανεωτές της τέχνης σύμφωνα με το πνεύμα του μοντερνισμού στις αρχές του 20ου αιώνα. Οι καλλιτέχνες αυτής της περιόδου βγαίνουν στη φύση αναζητώντας σχήματα και χρώματα για να αποδώσουν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του ελληνικού φωτός.

Η τρίτη ενότητα αντιπροσωπεύεται από πίνακες των Νίκου Χατζηκυριάκου –Γκίκα, Αγήνορα Αστεριάδη, Παναγιώτη Τέτση, Κώστα Τσόκλη, που εκφράζουν το προσωπικό τους ιδίωμα στον χώρο της τοπιογραφίας.


Λαμπρινή Καρακούρτη-Ορφανοπούλου
Επιμελήτρια Εθνικής Πινακοθήκης
Υπεύθυνη Παραρτήματος Ναυπλίου


Λεζάντα έργου: Ιωάννης Αλταμούρας (Φλωρεντία 1852-Σπέτσες 1878)Καΐκι στις Σπέτσες, 1877
Λάδι σε μουσαμά, 29 x 39 εκ.
Δωρεά Αργύρη Χατζηαργύρη

Κυριακή 8 Ιουνίου 2014

ΑctionAid Hellas - Παίρνουμε Θέση


Σπάμε τη σιωπή. Υψώνουμε το ανάστημά μας ενάντια στον ρατσισμό και την ξενοφοβία.

Μια μικρού μήκους ταινία του Θοδωρή Παπαδουλάκη.
Συμμετέχουν οι Τάσος Νούσιας, Τιτίκα Σαριγκούλη, Stefania Sholla.

http://www.actionaid.gr/Article/ratsi...

Θετικό

Κάτι μάλλον αλλάζει.

Η εκπεφρασμένη βούληση της παράταξης που πλειοψήφησε να λειτουργήσει και να διοικήσει ως παράταξη και όχι ως ενός (άντε δύο ή τριών) ανδρός αρχή, ωθεί κατ' αντιστοιχίαν και τις παρατάξεις που μειοψήφησαν  να μετέχουν ως παρατάξεις στη διοίκηση του Δήμου, από τη θέση της αντιπολίτευσης. Η προηγούμενη διοίκηση ακολούθησε την πεπατημένη οδό που είναι και αποτυχημένη: Η παράταξή μας ήταν "Παράταξη", δηλαδή δεν είχε ρόλο μετεκλογικό, αφού όλα τα εξέφραζε αντ' αυτής ο κύριος Καμιζής και ο κύριος Κούστας. Έτσι από το ορθόν η "παράταξή μας θα αλλάξει τον Δήμο" φτάσαμε στο "Εγώ θα αλλάξω τον Δήμο".
Υπάρχει ελπίς στις συνεδριάσεις του ΔΣ να γίνεται πραγματικός διάλογος, όπως και μέσω των μέσων μαζικής επικοινωνίας, που δόξα ..... τη τεχνολογία είναι άφθονα και προσιτά στον καθένα. Αρχίζει έτσι και μοιάζει η διοίκηση του Δήμου σαν μια μικρή βουλή.
Όμως, απ' ό,τι ξέρω, στον δήμο έχει γραφείο ο Δήμαρχος, οι Αντιδήμαρχοι, οι υπεύθυνοι  των επιχειρήσεών του και φυσικά οι υπάλληλοί του.
Η αντιπολίτευση τι έχει; Πού θα την βρει ο δημότης; Πώς μπορεί να ελέγχει αν δεν έχει τα πρακτικά μέσα μέσα στον ίδιο τον Δήμο; Όταν ο δημότης δεν λαμβάνεται υπ' όψιν από την διοίκηση πού θα βρει την αντιπολίτευση να της θέσει το πρόβλημά του; Μην ξεχνάμε ότι στην Βουλή των Ελλήνων σχηματίζονται και μεικτές επιτροπές για διάφορα θέματα όπου μετέχουν όλα τα κόμματα ανάλογα με τον αριθμό των βουλευτών τους. Μη ξεχνάμε ότι υπάρχουν συνεδριάσεις στις οποίες Πρωθυπουργός και υπουργοί απαντάνε σε ερωτήσεις της αντιπολίτευσης και όχι μόνον. Δεν είναι δυνατόν αυτά να μη συμβαίνουν σε έναν Δήμο - κύτταρο της Δημοκρατίας.
Πρόταση:
Ένα γραφείο του Δήμου να παραχωρηθεί στην μείζονα αντιπολίτευση για αποκλειστική χρήση, και άλλο ένα στο σύνολο των άλλων άλλων παρατάξεων της αντιπολίτευσης. Ο χώρος του Δήμου ως Δημαρχείο είναι για όλους και όχι μόνον για την πλειοψηφία. Μπορεί να είναι λίγο δύσκολη η  ..... συγκατοίκηση αλλά είναι δημοκρατικότατο το αίτημα.

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

TON ΚΑΡΦΩΣΕ Ο ΕΡΑΣΤΗΣ ΤΟΥ

Πρόταση του Γιάννη Λακούτση
Η “Apple”, η αμερικανική εταιρεία της ηλεκτρονικής βιομηχανίας, η πρώτη σε κέρδη στον κόσμο, ποτέ δεν είπε ότι πήρε το όνομά της από το “μήλο” του Άλαν Τούρινγκ, του Λονδρέζου μαθηματικού του οποίου την ομοφυλοφιλία κάρφωσε ο εραστής του. Σίγουρα για να μην θεωρηθεί ότι είναι υπέρ των gay μία θηριώδης πολυεθνική.
Ο Στηβ Τζομπς, ο ιδρυτής της Apple σε ένδειξη αναγνωρίσεως της επιστημονικής προσφοράς του Τούρινγκ βάπτισε “Μήλο” την εταιρεία, επειδή μ' ένα τέτοιο δηλητηριασμένο φρούτο αυτοκτόνησε ο μαθηματικός που από το 1942 κατασκεύασε τη μηχανή “Κολοσσός”, για λογαριασμό του πολεμικού Ναυτικού της πατρίδας του. Ένα “πράμα” που έπιανε μισό δωμάτιο και αποτέλεσε τον πρόγονο των ηλεκτρονικών υπολογιστών.
“Οι μηχανές σκέπτονται!” είπε ο Τούρινγκ που συνεργαζόταν με τις Μυστικές Υπηρεσίες της Βρετανίας στο β' παγκόσμιο πόλεμο, σαν ειδικός να αποκωδικοποιεί τα μηνύματα με τα οποία επικοινωνούσαν οι ναζιστές.
Οι Γερμανοί χρησιμοποιούσαν τη Μηχανή “Αίνιγμα” για να στέλνουν κωδικά μηνύματα και ο Τούρινγκ έφτιαξε το αντικόλπο, με τον “Κολοσσό”.
“Δεν νομίζω ότι έκανα κάτι κακό” είπε όταν τον συνέλαβαν σαν ομοφυλόφιλο το 1952. Τον δικάσανε, τον ευνουχίσανε, τον “υποχρέωσαν” να αυτοκτονήσει. Δηλητηρίασε ένα μήλο και το έφαγε.
Ο Άλαν Μάθισον Τούρινγκ που πέθανε σα σήμερα, 7 Ιουνίου, το 1954, ήταν ο τελευταίος μαθητής στην τάξη του. Δεν τον τραβούσαν τα φιλολογικά μαθήματα, λατινικά, θρησκευτικά. Τον τράβηξαν τα μαθηματικά, η αστρονομία, η χημεία.