Άρωμα Συνεταιρισμού στην Αργολίδα

Την ίδρυση μιας μορφής συνεταιριστικής οργάνωσης (Ομάδας Παραγωγών ή συνεταιρισμού) για τη μεταποίηση, αξιοποίηση και διάθεση των αρωματικών και φαρμακευτικών που καλλιεργούν, δρομολογούν οι Νέοι Αγρότες της Αργολίδας.

agronews

Μέσα σε έξι βήματα οι Νέοι Αγρότες της Αργολίδας σκοπεύουν να έχουν ολοκληρώσει τις πρώτες κινήσεις που χρειάζονται για τη διευθέτηση και του παραγωγικού και του τυπικού μέρους του εγχειρήματός τους ενώ οι λεπτομέρειες θα αποσαφηνιστούν στις 4 Νοεμβρίου σε ημερίδα στο Ναύπλιο. Μεταξύ άλλων, απευθύνουν ανοιχτό κάλεσμα για τους άλλους καλλιεργητές της ευρύτερης περιοχής, ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο επιτυχημένο το σχέδιό τους. Σύμφωνα με όσα συζητήθηκαν στην άτυπη συνάντηση των ιδρυτικών μελών, που πραγματοποιήθηκε στο Λυγουριό στις 21 Οκτωβρίου, οι συμμετέχοντες κατέληξαν στα εξής πρώτα βήματα:

1. Να συστήσουν τυπική μορφή (συνεταιρισμό ή ομάδα) στην

ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΝΑΝΤΙΑΣ ΒΑΛΑΒΑΝΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ «ΠΡΩΙΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ» ΤΩΝ ΚΩΣΤΑ ΑΡΒΑΝΙΤΗ ΚΑΙ ΜΑΡΙΛΕΝΑΣ ΚΑΤΣΙΜΗ

Σήμερα το πρωί «κόπηκε» ακαριαία η εκπομπή «Πρωϊνή Ενημέρωση» των Κώστα Αρβανίτη και Μαριλένας Κατσίμη από τη Γενική Διεύθυνση του Τομέα Ενημέρωσης της ΕΡΤ μετά από σχόλιο των δύο παρουσιαστών: Σχετικά με τα ιατροδικαστικά πορίσματα, που διαπιστώνουν βασανισμούς μεταξύ των 15 συλληφθέντων διαδηλωτών στη ΓΑΔΑ την 30η Σεπτεμβρίου, και τη στάση του Υπουργού Δημοσίας Τάξης κ.Δένδια, που είχε σπεύσει να διαψεύσει και ν΄ αναγγείλει μήνυση σε βάρος της GUARDIAN για το σχετικό δημοσίευμα χωρίς να περιμένει καν την ολοκλήρωση των τυπικών, σε τέτοιες περιπτώσεις, διαδικασίων. Ας θυμηθούμε ότι είχε προηγηθεί η «μείωση» στο μισό της εξαιρετικά επιτυχημένης 4ωρης εκπομπής. Αποδεικνύεται έτσι ότι η τρικομματική κυβέρνηση θεωρεί τα δημόσια μέσα ενημέρωσης, και πριν απ’ όλα τα τηλεοπτικά, κυβερνητικό «τσιφλίκι» και εκπομπές δρομολογούνται

ή κόβονται χωρίς να τηρούνται ούτε τα προσχήματα. Όχι με βάση την ενημερωτική τους αξία, αλλά ανάλογα με το αν «ενοχλούν» ή προπαγανδίζουν την κυβερνητική πολιτική.
Έχοντας φιλοξενηθεί στην εκπομπή περισσότερες από μια φορά κι έχοντας έτσι διαπιστώσει την εξαιρετική της ποιότητα, την ενημερωτική της αξία και την πολύπλευρη ερευνητική προσέγγιση των ζητημάτων που έθιγε όχι μόνο από τη θέση του θεατή, θα ήθελα να εκφράσω την προσωπική μου διαμαρτυρία. Οι δύο παρουσιαστές πρέπει άμεσα να επιστρέψουν στην εκπομπή τους, αν μη τι άλλο για ν’ αποδειχθεί απ’ όσους έχουν ακόμα κάποιες πολιτικές ευαισθησίες ότι στη σημερινή Ελλάδα σε κάποιες περιπτώσεις τηρούνται ακόμα τουλάχιστον τα προσχήματα της ελεύθερης διατύπωσης της δημοσιογραφικής άποψης, πολύ περισσότερο όταν υπάρχουν και ιατροδικαστικές εκθέσεις…
Αθήνα, 29.10.2012
ΠΗΓΗ 

Το video της μαθητικής παρέλασης στην Ερμιόνη

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΧΝΗΛΑΤΕΣ

KATOXH

Πολλές μικρές ξεχασμένες ιστορίες.

Τα περιβόλια στην Κινέττα, την Κουβέρτα, και τα Βουλγαρέικα, στον ευρύτερο κάμπο των Αγίων Αναργύρων όπως θα λέγαμε σήμερα, ζούσαν μόνιμα πολλές οικογένειες, με ιδιαίτερους δεσμούς φιλίας και αλληλοβοήθειας. Κατά την περίοδο της Κατοχής έκρυψαν και φρόντισαν για τη διαφυγή τους εκτός Ελλάδας συμμάχους, και στη συνέχεια έκρυψαν και έσωσαν από τα νύχια των Γερμανών, Ιταλούς.

Αυτές οι μικρές ιστορίες δυστυχώς δεν έχουν καταγραφεί, έστω σαν αναμνήσεις. Η γιαγιά μου έλεγε για έναν Άγγλο αεροπόρο που έπεσε στην Πετροθάλασσα, και που τον έκρυψαν στα περιβόλια. Το αεροπλάνο μετά το διέλυσαν και από τα υλικά του έφτιαχναν διάφορα εργαλεία. Ο παππούς μου είχε φτιάξει από ένα κομμάτι του φτερού ένα φαράσι, βαρύ και σκληρό με πιρτσίνια από το ίδιο υλικό του φτερού. Το είχαμε μέχρι το 1980, αλλά μετά χάθηκε. Δυστυχώς χάθηκαν πάρα πολλά τέτοια κατοχικά αντικείμενα «της ανάγκης».

Δύο Ιταλοί κρύβονταν στην Κινέττα και όταν οι Γερμανοί αποβιβάστηκαν στην Ερμιονίδα, πέρασαν με σκυλιά από την περιοχή ψάχνοντας. Ο ένας Ιταλός εγκλωβίστηκε, το όνομά του μάλλον ήταν Μπρούνο, και τον ανέβασαν στο μεγάλο κυπαρίσσι του περιβολιού του παππού μου, που είναι στο σύνορο (στέκει ακόμη περήφανο με το πυκνό του φύλλωμα) με το περιβόλι του Γιάννη του Μουνούχου (Μάνου). Ανέβηκε ψιλά και χάθηκε μέσα στο πυκνότατο φύλλωμά του. Γύρω από το κυπαρίσσι σκόρπισαν πιπέρι, έτσι μου έλεγε η γιαγιά μου, τώρα που το βρήκαν είναι άλλο ζήτημα. Τα σκυλιά έτσι έχαναν την ικανότητα, για λίγο, της καλής όσφρησης. Πέρασαν οι Γερμανοί και όντως δεν τον εντόπισαν.

Μετά τον πόλεμο δύο Ιταλοί επέστρεψαν για να ευχαριστήσουν τους σωτήρες τους και είχαν για λίγα χρόνια και επαφή.

Οι πρωτοβουλίες αυτές ήταν εκτός ΕΑΜ ή άλλων μεγάλων αντιστασιακών οργανώσεων, αλλά σημαντικό ρόλο, κατά τους παππούδες μας πάντα, έπαιξε ο Γιάννης Μουνούχος (αν δεν κάνω λάθος είχε επαινεθεί εγγράφως από την Αγγλική Πρεσβεία), προφανώς σε σύνδεση με την Μονή Αγίων Αναργύρων και τον Μητροπολίτη Προκόπιο. Η Μονή ήταν ανδρικό Μοναστήρι. Η γιαγιά μου έλεγε ότι για ένα διάστημα έμεινε εκεί ο αδελφός της Αρχιμανδρίτης Μακάριος Ηλιού, στο κελί πάνω από την είσοδο, φέροντας μαζί του και μπιστόλι.

Δεκάδες μικρές και μεγάλες «ιστορίες της Κατοχής» που καλόν είναι να μην περάσουν στη λήθη. Το site  του κυρίου Κουτουζή έχει με επιμέλεια διασώσει πλήθος τέτοιων πολύτιμων ιστοριών της Τροιζηνίας και του Πόρου.

Τελευταία έχουν εκδοθεί ορισμένα βιβλία, κυρίως Σπετσιωτών και Υδραίων, με μνήμες Κατοχής και ντοκουμέντα, που μαζί με την προσωπική τους εμπειρία, μας δίνουν πλήθος πληροφοριών. Είναι γνωστό ότι και άλλοι συμπατριώτες έχουν καταγράψει μνήμες και προσωπικές εμπειρίες κατοχής. Όλα αυτά είναι πολυτιμότατα ιστορικά στοιχεία που πρέπει να περάσουν στη νέα γενιά. Επίσης οι Υδραίοι συμπατριώτες μάς οφείλουν ένα βιβλίο για τη δράση του μητροπολίτη Προκόπιου την Κατοχή, όπως και για την δράση του κλήρου και των μοναστηριών.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Τα Μαντράκια αρχές δεκαετίας 1960

Του Βασίλη Γκάτσου

Ενδιαφέρει η τρίτη φωτογραφία που δείχνει τα Μαντράκια αρχές δεκαετίας 1960. Οι άλλες δύο φωτογραφίες είναι πολύ παλιότερες και μας βοηθούν να δούμε τα ανατολικά Μαντράκια που δεν φαίνονται καλά στην τρίτη φωτογραφία.

Η πρώτη φωτογραφία πρέπει να είναι της δεκαετίας του 1910. Είναι παρμένη από την τοπική εφημερίδα ΕΡΜΙΟΝΙΚΗ ΗΧΩ του Λευτέρη Μαρμαρινού.

Η δεύτερη είναι του Λιάντζουρα, γύρω στο 1924.

Έχω βάλει αριθμούς σε ορισμένα σημεία για προσανατολισμό. Ενδιαφέρουν κυρίως τα σπίτια και η ναυτική δραστηριότητα στα Μαντράκια. Θα μπορούσαμε με βάση αυτές τις φωτογραφίες να μιλάμε για πολλές μέρες αλλά θα αρκεστώ στα πλέον βασικά, δηλαδή στο περίπου 1% των πληροφοριών που μπορούμε να αντλήσουμε από αυτές τις φωτογραφίες. Ως γνήσιος Μαντρακιώτης γνωρίζω πέτρα προς πέτρα τα Μαντράκια και την πορεία τους μέχρι τον τελικό ενταφιασμό τους από τις ‘εκπολιτιστικές’, ‘εκσυγχρονιστικές’ και ‘προοδευτικές’ ορδές του τόπου μου.

1.     Είναι η οικία που προκατοχικά ήταν γνωστή ως αποθήκη του Καΐρη. Αρχές 1960 έμενε εκεί η οικογένεια Μουρμούρη, μετά τη διάλυση του οικισμού του Δοκού. Σήμερα στη θέση της ορθώνεται το διόροφο Φασιλή. Στις άλλες δύο φωτογραφίες βλέπουμε το τι υπήρχε ανατολικά αυτής της οικίας. Αμέσως πίσω της ήταν το λιτρίβι του Τροκαντερού (Οικονόμου) που αρχές 1960 ήταν χωρίς σκεπή. Στη θέση του ορθώνεται ξενώνας. Πίσω από αυτό ένα μικρό ισόγειο σπιτάκι που έμενε ο Γιάννης ο Βόλης. Αμέσως πίσω από αυτό η οικία

Ληστείες ξανά

Ξεκίνησαν χθες βράδυ, αυτή τη φορά από κατάστημα με ψιλικά  στη Θερμησία όπου παραβίασαν την πόρτα και  πήραν όλα τα τσιγάρα.
Συνέχισαν στο Ηλιόκαστρο εκεί  ρήμαξαν κατοικία και έφυγαν με το αυτοκίνητο του ιδιοκτήτη.

Έτσι που γίναμε, απλά περιμένουμε τη σειρά μας..

Με λένε Μιχάλη…

«Με λένε Μιχάλη. Γεννήθηκα το 1980 στην Αθήνα, στο “Μητέρα”. Οι γονείς μου τότε έμεναν στο Παγκράτι. Μετά τη γέννα μου μετακομίσαμε στα Πατήσια. Οι γονείς μου είναι από τη Νιγηρία. Ο πατέρας μου ήρθε στην Ελλάδα για να σπουδάσει, τη δεκαετία του ΄70. Ύστερα από κάποια χρόνια έφερε και τη μητέρα μου. Από τα παιδικά μου χρόνια δεν θυμάμαι πολλά πράγματα. Στο δημοτικό τα πήγαινα μια χαρά με τα άλλα παιδιά. Μόνο όταν τσακωνόμασταν στο ποδόσφαιρο με στολίζανε με βρισιές του τύπου «αράπης» και τα σχετικά. Ήμουν ο μόνος μαύρος στο σχολείο μου. Θυμάμαι επίσης ένα σκηνικό. Μια μέρα, έπειτα από τσακωμό, κάποια παιδιά με είχαν βάλει στη μέση και με έβριζαν. Τότε ένα παιδί που τον έλεγαν Ηλία όρμησε εναντίον τους για να με υπερασπιστεί. Από τότε γίναμε κολλητοί φίλοι. Τα πρώτα χρόνια στο σπίτι μιλούσαμε νιγηριανά και αγγλικά. Αυτό όμως με εμπόδιζε για τα μαθήματα. Μέχρι που ο δάσκαλος κάλεσε τους

Έλληνας ο πιο έξυπνος άνθρωπος του κόσμου

Της Έλλης Βασιλάκη
Την πρώτη θέση μεταξύ των 16 πιο έξυπνων ανθρώπων στον κόσμο, κατέχει ένας Έλληνας,  ο 28χρονος Ευάγγελος Κατσιούλης

από τη Θεσσαλονίκη, γιατρός στο επάγγελμα και με πτυχίο επίσης φιλοσοφικής,

ο οποίος άγγιξε το εκπληκτικό νούμερο των 198 σε πρόσφατη μέτρηση IQ.
Ο Δρ. Ευάγγελος Κατσιούλης, κατέχει αυτό το ρεκόρ, έχοντας και κατά το παρελθόν συμμετάσχει σε ανάλογες μετρήσεις.
Πρόσφατα μετρήθηκε το IQ του όπως και άλλων υποψηφίων από πολλές χώρες του κόσμου, από την εταιρεία « World Genius Directory», η οποία θεωρείται η πλέον κατάλληλη για μετρήσεις έξυπνων μυαλών σε όλον τον κόσμο.

Προσέξτε το δέντρο αυτό !

SOUTH AFRICA  Κανείς δεν ξέρει ποιος είναι ο καλλιτέχνης

Λίστα, ληστεία και απληστία

Του Κώστα Βαξεβάνη

Πηγή: Το κουτί της Πανδώρας

Είμαστε μια μικρή δημοσιογραφική ομάδα. Δημοσιογραφική. Σε αυτό επιμένουμε ιδιαίτερα. Δεν έχουμε μετοχικά σχήματα, δεν πήραμε δάνεια, δεν χρησιμοποιήσαμε τη δημοσιογραφία για να εξυπηρετήσουμε συμφέροντα. Ξεκινήσαμε την έκδοση του HOT DOC με 5.000 ευρώ κεφάλαιο. Δεν μπήκαμε σε μπανιέρες για να μουλιάσουμε την δημοσιογραφία στα αρωματικά νερά του life style, δεν παρουσιάσαμε ως δημοσιογραφία τα γιλέκα του Καματερού. Στον τραπεζικό μας λογαριασμό υπάρχει ένα ποσό για να πληρωθεί το χαρτί, οι άνθρωποι που δουλεύουν και κάτι πίτσες ντιλίβερι τα μεσημέρια που μας έχουν καταστρέψει.

Ναι αυτή η εικόνα είναι αδιανόητη για πολλούς. Ο δημοσιογράφος στην σχηματική του απεικόνιση θα είναι ή αλήτης ρουφιάνος, ή κυριλέ και κονομημένος. Λίγο μας ενδιαφέρει. Πάμε κάνουμε τη

δουλειά μας και είμαστε πολύ ευχαριστημένοι που μας αρέσει. Και που τα βάζουμε με μεγαθήρια που δεν μπορούν να μας αντιμετωπίσουν, γιατί κάνουμε μόνο τη δουλειά μας.

Οι έρευνες του HOT DOC σε ένα εξάμηνο έχουν προκαλέσει πάνω από 10 εισαγγελικές παρεμβάσεις και άλλες τόσες ερωτήσεις στη Βουλή. Αυτές οι αποκαλύψεις δεν απασχόλησαν καθόλου τα γνωστά και παλιά μέσα ενημέρωσης. Έρευνές μας έχουν παίξει

Ποτάμι που έχει μείνει ξερή κοίτη

Στίχοι: Βύρωνας Λεοντάρης
Μουσική: Γιάννης Σπανός (Τρίτη Ανθολογία 1975)
Πρώτη εκτέλεση: Αρλέτα

Κάποιοι μαθητές παρέλασαν αλλιώς

Με αντιρατσιστικό περιβραχιόνιο  ή   ξυπόλητοι.. 

Μπράβο τους!

"68 χρόνια μετά την θηριωδία των Γερμανών στο χωριό Καρατζά."

 Αυτές τις μέρες, πριν από 68 χρόνια, μια τραγωδία σημάδεψε για πάντα τις ψυχές των κατοίκων των φτωχών χωριών της Τροιζηνίας. Στις 4 Ιουνίου 1944, τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής, εξοργισμένα με τους Τροιζήνιους που σήκωσαν κεφάλι και αντιστέκονταν, συγκέντρωσαν όλους τους άντρες του Καρατζά, και τους έκλεισαν σε μια αποθήκη.

Την επομένη 5 Ιουνίου, οι Γερμανοί διάλεξαν 23, ηλικίας 18-55 ετών, τους οδήγησαν στον ξεροπόταμο, που βρίσκεται κοντά στο δρόμο Τραχειάς- Κρανιδίου, στο συνοικισμό Νιχώρι και τους εκτέλεσαν. Κάποιοι κατάφεραν να γλιτώσουν. Σήμερα στο σημείο αυτό υπάρχει λιτή αναθηματική μαρμάρινη πλάκα.

Είχε προηγηθεί ο βασανισμός και η δολοφονία του 18χρονου Βασίλη Μπούρα, τον οποίο είχαν κρεμάσει για τρεις μέρες, στο δρόμο Τραχειάς – Κρανιδίου, στη θέση Νιχωρίτικα.
Οι εκτελέσεις των Γερμανών έγιναν ως αντίποινα για την δράση του ΕΛΑΣ στην περιοχή.

 ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΤΡΟΙΖΗΝΙΑ

Η Αντίσταση κατά των κατακτητών Γερμανών την περίοδο 1941-1944 είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία της Τροιζηνίας , του Πόρου και του Γαλατά.

Στην αρχή όλοι οι Ελληνες αντιστασιακοί ξεκίνησαν μαζί, με τον