Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2020

Βασίλης Γκάτσος : Έρχεται το τέλος της ανακύκλωσης όπως την ξέρουμε;

Διαβάστε προσεκτικά το παρακάτω  από την "Καθημερινή". Τα ανακυκλώσιμα φαίνεται ότι δεν είναι πλέον συμφέρουσα οικονομική δραστηριότητα. Ή οι εταιρίες που συσκευάζουν ή πουλάνε συσκευασίες πρέπει να βάλλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, ή να περάσουμε σε συσκευασίες που έχουν ως βάση το μέταλλο, το γυαλί, το ξύλο, τον πηλό, υλικά δηλαδή που και να τα πετάξουμε στη φύση δεν τρέχει τίποτα. Το πλαστικό οποιασδήποτε μορφής μάλλον πνέει τα λοίσθια. Μη ξεχνάμε ότι σε λίγα χρόνια η ενέργεια θα προέρχεται από ανανεώσιμες καθαρές πηγές και τα αυτοκίνητα θα είναι ηλεκτροκίνητα. Σε αυτό συνέβαλε το σχέδιο εμπορίας CO2. 
Πόσο βαθιά πρέπει να βάλει το χέρι στην τσέπη μια εταιρεία που παράγει καραμέλες για να μαζέψει τα εκατομμύρια πλαστικά χαρτάκια που τις περιβάλλουν; Και άμα τα μαζέψει, τι θα τα κάνει;
Προφανώς κάποιο άλλο σχέδιο θα εξαναγκάσει τις εταιρίες να συμμορφωθούν, γιατί μέχρι σήμερα δεν έχουν αισθανθεί πραγματική πίεση. Απλά μετέφεραν το πρόβλημα σε "εταιρείες ανακύκλωσης", κυρίως όμως στους Δήμους και στις Περιφέρειες, ενώ συνέχιζαν τη χρήση πλαστικού. Φτάσαμε στον παραλογισμό δέκα παγωτάκια να συσκευάζονται σε μια ογκώδη κασετίνα από φελιζόλ!

Βασίλης Γκάτσος




ΕΛΛΑΔΑ 09:46

Eμφραγμα στην ανακύκλωση υλικών

  • anakykl
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Είναι μια εξέλιξη που πιθανότατα έχει περάσει απαρατήρητη. Τους τελευταίους μήνες, οι γυρολόγοι που έψαχναν τους μπλε κάδους για χαρτόνια ή άλλα υλικά έχουν σχεδόν χαθεί από τους δρόμους της Αθήνας. Πρόκειται ίσως για την πιο επιφανειακή εκδήλωση ενός πολύ σοβαρού προβλήματος, που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη εδώ και 1,5 έτος. Η απάντηση στο τι έχει συμβεί βρίσκεται άλλοτε δεκάδες και άλλοτε εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της Αθήνας, στις στοίβες από ανακυκλώσιμα υλικά που συσσωρεύονται στα κέντρα διαλογής. Το σύστημα ανακύκλωσης στη χώρα μας έχει υποστεί έμφραγμα και για πολλούς, ακόμα και η ύπαρξή του απειλείται ευθέως.

καλή χρονιά μπήκε κι έτσι να περάσει


«Αδελφέ μου καλή χρονιά μπήκε κι έτσι να περάσει. Ξαγναντίζοντας προχτές δε μας βρήκε ούτε σε κλινική, ούτε σε φυλακή. Δε μας βρήκε να ζητιανεύουμε το ψωμί ή τη συμπόνοια κι από την άλλη μεριά, αν κάποιος ζητούσε από μας ελεημοσύνη δε θάμαστε στην άδικη θέση ν’ απλώσουμε το χέρι να του δώσουμε, γιατί δεν έχουμε ούτε κομμάτι περίσσεμα απ’ το δικό μας βιός.
Δεν πρέπει νάχουμε λοιπόν παράπονο κανένα και αλήθεια είναι ότι καλά μας βρήκε ο καινούριος χρόνος. Μακάρι έτσι και να βγει.»

(Μόναχο, Πρωτοχρονιά 1972 - Απόσπασμα επιστολής στον αδερφό του. Από το βιβλίο του Δημήτρης Αλικάκος "Λιαντίνης - Έζησα έρημος και ισχυρός", 2η έκδοση, εμπλουτισμένη)

Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2020

ΚΟΠΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ


Το πρωί της Πρωτοχρονιάς, στον Ιερό Ναό του Αγίου Βασιλείου στο Κρανίδι, τελέσθηκε η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου και ακολούθησαν η περιφορά της εικόνας του Αγίου Βασιλείου και η Δοξολογία για το Νέο Έτος.
Έπειτα στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου Ερμιονίδας, έγινε από τον Δήμαρχο κ. Ιωάννη Γεωργόπουλο, η καθιερωμένη εκδήλωση της κοπής της Βασιλόπιττας, παρουσία πλήθους δημοτών, αιρετών, εργαζομένων κι εκπροσώπων των τοπικών φορέων και υπηρεσιών.

καλή χρονιά !


« Mόνο δύο τρόποι υπάρχουν
 
να ζει κανείς τη ζωή του. 

Ο ένας είναι 

σαν τίποτα να μην είναι θαύμα. 

Ο δεύτερος, 

σαν τα πάντα να είναι θαύμα. »


Άλμπερτ Αϊνστάιν




Emoji στα ΘΑΥΜΑΤΑ!
Έλλη Βασιλάκη

Τρίτη 31 Δεκεμβρίου 2019

η καλύτερη ζωγραφιά που θα είναι η Χριστουγεννιάτικη κάρτα του 2020

Σε συνέχεια του ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΥΠΟΥ της 23/12/2019 για τον εορτασμό των Χριστουγέννων στην Ερμιόνη, δημοσιεύαμε τις καλύτερες ζωγραφιές η καλύτερη ζωγραφιά που θα είναι η Χριστουγεννιάτικη κάρτα του 2020  είναι του μαθητή Στάθη Παντελή της Γ΄ τάξης




Έγιναν και τρείς τιμητικές διακρίσεις στους 1) Μουρίκη Άννα της Γ΄ τάξης 2) Κουρουριώτη Βασίλειο της Δ΄ τάξης και     3)  Μαμουτάι Μάριο της Δ΄ τάξης
Δημοτική Κοινότητα Ερμιόνης

Αναστάσιος Λάμπρου ευχές

Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2019

Σημεία Διανομής Δωρεάν Φαγητού σε Όλη την Ελλάδα

Σημεία Διανομής Δωρεάν Φαγητού σε Όλη την Ελλάδα

Μισώ την Πρωτοχρονιά




Μισώ  την  Πρωτοχρονιά

Κάθε  πρωί,  καθώς  ξυπνώ  άλλη  μια  φορά  κάτω  από  το  πέπλο  του  ουρανού, νιώθω  πως  για  μένα  είναι  πρωτοχρονιά.  
Γι  αυτό  μισώ  τις  πρωτοχρονιές  με  καθορισμένη  ημερομηνία,  που  μετατρέπουν  τη  ζωή  και  το  ανθρώπινο  πνεύμα  σε  μια  εμπορική  επιχείρηση,  με  τον  ωραίο  τους  απολογισμό,  με  τον  ισολογισμό  τους  και  την  πρόβλεψη  για  το  νέο  διαχειριστικό  έτος. 
Ακυρώνουν  την  αίσθηση  της  συνέχειας  της  ζωής  και  του  πνεύματος.  
Καταλήγει  κανείς  να  πιστεύει  πραγματικά  ότι  μεταξύ  των  ετών  υπάρχει  συνέχεια,  και  ότι ξεκινά  μια  νέα  ιστορία,  και  βάζει  κανείς  στόχους  και  μετανιώνει  για  τις  αστοχίες.  
Αυτό  είναι  ένα  γενικότερο σφάλμα  των  ημερομηνιών…  
Η  ημερομηνία  γίνεται  ένα  εμπόδιο,  ένα  παραπέτασμα  που  εμποδίζει  να  δούμε  ότι  η  ζωή  συνεχίζει  να  εκτυλίσσεται  με  το  ίδιο,  αμετάβλητο,  βασικό  μοτίβο,  χωρίς  απότομες μεταβολές,  με  τον  ίδιο  τρόπο  που  στον  κινηματογράφο  σκίζεται  το  φιλμ  κι  έχουμε  ένα  διάλειμμα  εκτυφλωτικού  φωτός.  
Για  αυτό  μισώ  την  πρωτοχρονιά.  
Θέλω  κάθε  πρωινό  να  ‘ναι  για  μένα και  μια  πρωτοχρονιά.  Καμιά  μέρα  καθορισμένη  εκ  των προτέρων  για  ανάπαυση.  
Τις  παύσεις  μου  εγώ  τις  επιλέγω,  όταν  αισθάνομαι  μεθυσμένος  από  έντονη  ζωή  και  θέλω  να  κάνω  μια  βουτιά  στη  ζωτικότητα  για  να  αντλήσω  από  κει  καινούργια  δύναμη. Καμιά πνευματική  αγκίστρωση. 
Κάθε  ώρα  της  ζωής  μου  θα  ‘θελα  να  είναι  νέα,  παρότι  συνδεδεμένη  με  τις  περασμένες.  
Καμία  μέρα  ξεφαντώματος  με  συλλογικές  στιχοπλοκές,  που  τις  ανταλλάσσω  με  ξένους  που  δεν  με  ενδιαφέρουν. 
Επειδή  ξεφάντωναν  οι  πρόγονοι  των  προγόνων  μας  κ.τ.λ.  πρέπει  κι  εμείς  να  αισθανόμαστε την  ανάγκη  του  ξεφαντώματος. 
Όλα  αυτά  μου  φέρνουν  αναγούλα.

( Αντόνιο  Γκράμσι  εφημ.  Avanti  1  Ιανουαρίου  1916. Controlacrisi.org.)


Γιάννης Λακούτσης

Η 1η Ιανουαρίου δεν ήταν πάντα πρωτοχρονιά


Επιμέλεια Έλλη Βασιλάκη


Όλα τα ημερολογιακά συστήματα είναι επινοήσεις.
Αυτό όμως που τα συνδέει 
είναι η ύπαρξη κάποιου σημείου αναφοράς, όπως στο χριστιανικό ημερολόγιο, στο οποίο κεντρικό σημείο είναι η γέννηση του Ιησού.
Μέρες που είναι, ας κάνουμε ένα πρωτοχρονιάτικο ταξίδι στα χρονολογικά-ημερολογιακά συστήματα. 
Μια πρώτη, πολύ γενική, διαπίστωση είναι ότι όλα είναι επινοήσεις και κατασκευές. 
Συνδέονται, βεβαίως, με αστρονομικά φαινόμενα, και ειδικά τον ήλιο και τη σελήνη ή τον συνδυασμό των κινήσεών τους (αστρονομικό έτος), 
αλλά η Πρωτοχρονιά είναι μια επαναλαμβανόμενη εφεύρεση, 
μέχρι να επιβληθεί η 1η Ιανουαρίου. 
Η 1η Ιανουαρίου δεν ήταν πάντα…  Πρωτοχρονιά: Η ημερολογιακή αρχή της χρονιάς ήταν διαφορετική πολλές φορές σε διάφορες εποχές. Διέφερε ακόμη και μέσα σε ίδιες εποχές από διάφορες εθνικές ή άλλες ομάδες. Βεβαίως, κι όλα τα πολιτικά 
ημερολόγια του κόσμου. Αυτό που συνδέει, όμως, τις πρωτοχρονιές όλου του κόσμου στη διαδρομή της Ιστορίας είναι η ύπαρξη κάποιου σημείου αναφοράς. Απ αυτήν ακριβώς την οπτική ο κυρίαρχος σήμερα τρόπος μέτρησης του πολιτικού και εκκλησιαστικού χρόνου, που εισηγήθηκε ο μοναχός Διονύσιος ο Μικρός (6ος αιώνας), ήταν η ωριμότερη έως τότε σκέψη.

Η αφετηρία 
Η ιστορία δεν είχε πια απλώς ένα σημείο εκκίνησης, αλλά ένα κέντρο. Ολα τα συμβάντα μπορούσαν να τοποθετηθούν ΠΡΙΝ ή ΜΕΤΑ από την εμφάνιση του Ιησού. Μέχρι τότε στα περισσότερο γνωστά συστήματα οι χρονολογήσεις τοποθετούσαν τα γεγονότα ΜΕΤΑ μια αφετηρία: Την άλωση της Τροίας, την πρώτη Ολυμπιάδα, την κτίση της Ρώμης, την άνοδο του Διοκλητιανού στην εξουσία, τη δημιουργία του κόσμου κλπ.

Είναι φανερό ότι ο καθορισμός ενός γεγονότος-σημείου αναφοράς είναι πολύπλοκος, αλλά πάντα προϋποθέτει τη βούληση μιας εξουσίας (πολιτική, θρησκευτική κλπ.) για να επιβληθεί. Χωρίς να σημαίνει πάντα ότι αυτή η βούληση αρκεί για την καθιέρωση, αφού η αποδοχή ή η απόρριψή του επηρεάζεται και από άλλους παράγοντες(πολιτιστικοί, χρηστικοί κ.ά.). Ετσι, για παράδειγμα, η χρονολόγηση με τα πρόσημα π.Χ. ή μ.Χ., προϋποθέτει την εγκαθίδρυση του χριστιανισμού στη Δύση.

Το Ιουλιανό ημερολόγιο την επιβολή της θέλησης του Ιούλιου Καίσαρα, το βυζαντινό τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό, το Γρηγοριανό τον Πάπα Γρηγόριο. Για να πάμε πιο πίσω, το πρώτο αρχαίο αθηναϊκό τον Κέκροπα, το αργολικό την Ηρα, της Μεσοποταμίας συγκεκριμένους άρχοντες-βασιλιάδες και πάει λέγοντας… Τα χρονολόγια και τα ημερολόγια μοιάζουν ουδέτερα, α-πολιτικά, αλλά σε τελευταία ανάλυση δεν είναι τέτοια. 

Σάββατο 28 Δεκεμβρίου 2019

Μάθημα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης


Μάθημα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης. Αντί για στεφάνια, η οικογένεια του Θανου Μικρούτσικου παρακαλεί να διατεθούν τα χρήματα για τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα της Μόριας. GR 07017 1355 0006 3551 3856 0788 -Τράπεζα Πειραιώς.


Ευχές από τη Χορευτική Ομάδα Ερμιόνης! #χοερ

•
Ευχές από τη #χοερ
•Το χθεσινό μας γλεντάκι τα είχε όλα!!! Νοστιμότατους μεζέδες, αμείωτο κέφι για χορό, όρεξη για να μεταδώσουμε τις δικές μας ευχές & ολόφωτα χαμόγελα που θα συνοδεύουν την χορευτική μας οικογένεια σίγουρα και το 2020!!!
•Η αιφνίδια είσοδος του Αϊ Βασίλη και τα γλυκά του δώρα έδωσαν γιορταστική πινελιά στο γλέντι που ήρθε να αποχαιρετήσει το 2019 με τον καλύτερο τρόπο!!!
•Σας ευχόμαστε ολόψυχα ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ & ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ !!! ♥️♥️

Ο Δήμος Ερμιονίδας συγχαίρει θερμά την συμπατριώτισσά μας, πολυβραβευμένη Ακαδημαϊκό

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Δήμος Ερμιονίδας συγχαίρει θερμά την συμπατριώτισσά μας, πολυβραβευμένη Ακαδημαϊκό, πρώην Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων και πρώην Υπουργό, κυρία Άννα Ψαρούδα Μπενάκη, για την εκλογή της στην θέση της πρώτης γυναίκας Προέδρου της Ακαδημίας Αθηνών, για το έτος 2020.
Αποτελεί ιδιαίτερη τιμή και υπερηφάνεια για τον Δήμο Ερμιονίδας που η κυρία Άννα Ψαρούδα Μπενάκη, ένα γνήσιο τέκνο της Ερμιόνης, ανέλαβε μια ακόμη σημαντική θέση, ειδικότερα σε ένα Ίδρυμα που σκοπός του είναι η καλλιέργεια και η προαγωγή των Επιστημών, των Γραμμάτων και των Kαλών Τεχνών.
Ευχόμαστε ολόψυχα μια επιτυχημένη και αποτελεσματική θητεία στα νέα της καθήκοντα.

Ιωάννης Γεωργόπουλος
Δήμαρχος Ερμιονίδας

Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2019

απουσία

                        ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ – Συνομιλία απουσίας

Τη λέξη απουσία την άκουσα, για πρώτη φορά, στο σχολείο. Ο δάσκαλος έπαιρνε απουσίες, ο απουσιολόγος έπαιρνε απουσίες… Γιατί τις παίρνανε, που τις πηγαίνανε και τι τις κάνανε, ποτέ δεν κατάλαβα. Και επειδή, μικρός, ήμουν πολύ φιλάσθενος, παίρνανε συχνά και τις δικές μου απουσίες, χωρίς ωστόσο να νιώσω ποτέ ότι κάτι μου αφαιρούσαν, κάτι μου έλειπε. 

Το ίδιο γινότανε και με τον πυρετό μου. Κάθε φορά που αρρώσταινα, μου 'λεγε η μάνα μου:
"Έλα, να σου βάλω το θερμόμετρο, να σου πάρω το πυρετό". 
Και μου 'βαζε το θερμόμετρο στη μασχάλη, αλλά τον πυρετό δεν μου τον έπαιρνε, γιατί ο πυρετός έμενε εκεί και μ’ έψηνε, μέχρι που αποφάσιζε να φύγει από μόνος του και κά­ποιον άλλονε να βρει για να παιδέψει. 

Είχα, όπως καταλαβαίνετε, ένα πρόβλημα με τις λέξεις που δεν χρησιμοποιούνταν κυριολεκτικά, που άλλα έλεγαν και άλλα εννοούσαν. 
Δεν είχα ακόμη μάθει τη μεταφορική χρήση τους· δεν ήμουν ακόμη ποιητής.
Αυτό συνέβη λίγο αργότερα. 
Θέλω να πω, άρχισα να γίνομαι ποιητής, όταν, με τη βοήθεια του νονού μου, έμαθα ότι η απουσία είναι πουλί.