Το πιο τρυφερό βίντεο του κόσμου

Χρονια ΚΑΛΑ σε ολους . Μαιρη Φασιλη.
 Το πρώτο μπάνιο ενός μωρού!

 

kounavi 

Κορνήλιος Καστοριάδης πέθανε σαν σήμερα...

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης στην εκπομπή -Παρασκήνιο-

Πόλεις χωρίς γηγενείς

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΠΕΛΑΒΙΛΑ*

Σε έναν έρημο τόπο ακούμπησαν τα υπάρχοντα τους, πριν από δύο σχεδόν αιώνες, χρεωκοπημένοι ναυτικοί και πλοιοκτήτες από την Ύδρα, κυνηγημένοι από τον πόλεμο έμποροι και επιχειρηματίες από τη Χίο. Καθώς στηνόταν η πόλη μας, αγρότες, που είχαν εγκαταλείψει τα φτωχά χωριά τους, τη Μάνη, την Τσακωνιά, τις Σπέτσες, την Κεφαλονιά, την Κάρπαθο, τη Σαντορίνη, το Τσιρίγο κατέφθαναν με ένα μπογαλάκι, πήγαιναν κοντά σε γνωστούς συντοπίτες. Έμεναν στην αρχή στα σπίτια τους και μετά έστηναν το δικό τους.

Η εξεγερμένη Κρήτη έστελνε καραβιές προσφύγων ώς το γύρισμα του 19^ου αιώνα. Γέμισαν οι λόφοι παράγκες. Οι λίγο παλιότεροι ενοχλούνταν. Άρχιζαν να ορίζουν εαυτούς ως "αυτόχθονες" και ζητούσαν να ληφθούν μέτρα κατά όσων “ετεροχθόνων” έφταναν από τις επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τους έπαιρναν τις δουλειές. Οι ξένοι της Κωνσταντινούπολης, της Σμύρνης, της Κρήτης, της Μακεδονίας, της Χίου, απαγορεύθηκε να παίρνουν θέσεις στη δημόσια διοίκηση. Στη νέα πόλη όμως η φτώχεια συνέχιζε. Πάρα πολλοί αποφάσισαν να ξαναφύγουν??? Νέα Υόρκη, Καλιφόρνια, Ντιτρόιτ, Βοστόνη, Νέα Ορλεάνη, Τάρπον Σπρίνγκς. Ταξιδιωτικά γραφεία διαφήμιζαν τον παράδεισο, υπερωκεάνεια γεμάτα με οικονομικούς μετανάστες ταξίδευαν πέρα από τον ωκεανό. Από τα νησιά του Αιγαίου μικρά Ελληνόπουλα έγιναν λουστράκια, λαντζέρηδες, οικοδόμοι, τορναδόροι στην Αμερική. Έτσι ήσαν τα πρώτα χρόνια στις νέες πατρίδες. Από το 1890 έως το 1924 μισό εκατομμύριο άνθρωποι. Αλλά το 1922, το κύμα αναστράφηκε. Ένα εκατομμύριο και βάλε κόσμος, έφτασε κυνηγημένος από την Ιωνία και τον Πόντο. Η πόλη μας εξερράγη,

Efharistoume - Danke

Σύλλογος Αριστοφάνης

Μόναχο Γερμανίας

2012

 

Ευχαριστούμε

όλους τους φίλους,

γνωστούς και άγνωστους του συλλόγου μας,

για τη στήριξη, εμπιστοσύνη και σεβασμό

που μας έδειξαν για άλλη μια φορά.

Το μόνο σίγουρο είναι πως χωρίς

τη δική τους προσφορά και στήριξη,

δε θα είχαμε τα σημερινά αποτελέσματα.

Καταθέτω τις υπηρεσίες και τους

σπόνσορες που βοήθησαν

οικονομικά και ηθικά

για την υλοποίηση των εκδηλώσεων

για το έτος 2012

"Οὐκ ἐν τῷ πολλῷ τὸ εὖ, ἀλλ᾿ ἐν τῷ εὖ τὸ πολύ."

Προτείνει η Έλλη Βασιλάκη

Εναλλακτικοί τρόποι διασκέδασης… λόγω κρίσης

Η δύσκολη εποχή που διανύουμε εξαιτίας της οικονομικής κρίσης κάνει τους νέους κυρίως να στρέφονται σε νέους τρόπους διασκέδασης ή και απλές, πιο οικονομικές μεθόδους στην καθημερινότητά τους. Αυτό που αναζητούν όλοι είναι οικονομικές και αν είναι δυνατόν «τσάμπα» λύσεις.
Σε έρευνα του Mediterranean college με θέμα

«Σκιαγραφώντας τις συνήθειες των νέων τα Χριστούγεννα»,

σε δείγμα 750 νέων, τα αποτελέσματα μας εξέπληξαν. Το 87% δήλωσε ότι έχει μειωθεί σημαντικά το διαθέσιμο εισόδημά του και το 86% ότι θα περικόψει τις δαπάνες του για διασκέδαση και έξοδο κατά την εορταστική περίοδο.
Μία έρευνα μεταξύ νέων ανθρώπων, δείχνει ότι όλο και περισσότερο η διασκέδαση στο σπίτι, η μετακίνηση με το ποδήλατο, τα… συνεταιριστικά πικ νικ αλλά και ο δανεισμός βιβλίων, κερδίζουν όλο και περισσότερους «οπαδούς».

Cocooning

Η τάση του cocooning, ή αλλιώς το να προτιμά κανείς να μένει σπίτι του, φαίνεται ότι κερδίζει έδαφος αυτή τη σεζόν. Οι δύσκολες οικονομικές καταστάσεις που βιώνουμε, η πεσμένη ψυχολογία καθώς και η έλευση του χειμώνα ωθεί όλο και περισσότερους νέους ανθρώπους να αναζητούν στο σπίτι τη χαλάρωση και την ηρεμία.
Οι καθημερινές βόλτες στις καφετέριες και στα κλαμπ είναι παρελθόν. Οι περισσότεροι επιλέγουν να βγαίνουν αυστηρά Σαββατοκύριακα. «Προτιμώ να βγω με τους φίλους μου το Σάββατο, γιατί πλέον τα λεφτά δεν μου φτάνουν και για έξοδο τις καθημερινές. Μέσα στην εβδομάδα μαζευόμαστε σε σπίτια», λέει η 22χρονη Νατάσα Ταρκαζίκη.
Οι παρέες, λοιπόν, μεταφέρονται στο σπίτι, οι καναπέδες γεμίζουν και το κέφι ξεκινά. Συνήθως επιλέγουν να παίζουν επιτραπέζια, να

Ο Χάρος

Ο Χάρος

 

Ονειρεύτηκα χθες βράδυ / ότι ήλθε σαν κουρσάρος

να με πάρει στον Άδη / έτσι απρόσκλητα ο Χάρος.

Στο κρεβάτι μου ζυγώνει / κι αμολάει το δρεπάνι

ξεριζώνει την ψυχή μου / λες και ήτανε ραπάνι.

Με αρπάζει σαν το φύλλο / και χωρίς κουβέντα άλλη

με το ύφος του το οργίλο / με οδηγεί στο ακρογιάλι.

«Μπούκαρε στην βάρκα μέσα» / γρύλισε,  «χωρίς πολλά»

έγια μόλα έγια  λέσα / για τον Άδη ροβολά.

Καθώς γλίστραγε η βάρκα / μέσα στην πηχτή μαυρίλα

για την άγρια αυτή τσάρκα / ένοιωθα ανατριχίλα

Άκουγα φωνές καμπόσες / και βαθείς αναστεναγμούς,

σε όλων των ειδών τις γλώσσες / και απαίσιους βρυχηθμούς.

Απ’ τον φόβο τον πολύ / μου έτρεμαν τα δύο χείλη

κι έγινα το ραμολί / των σκυλιώνε  το ρεζίλι.

Ξύπνησα κοκαλωμένος / κι άνοιξα ευθύς το μάτι

και βρισκόμουν ξαπλωμένος /  στο βρεγμένο το κρεβάτι.

                                                      

         Χρόνια Πολλά!

                                   

                                     Ο ξέμπαρκος                                      

                                   

Μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, για τα Χριστούγεννα

Μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, για τα Χριστούγεννα:

" Με καρτερική Υπομονή “Ο δε Κύριος κατεθύναι υμών τας καρδίας … εις την υπομονήν του Χριστού” (Β΄ Θεσ. 3:5) Ο Λυτρωτής του κόσμου, την έλευση του Οποίου εορτάζουμε τα Χριστούγεννα, δεν ήλθε στη γη ως βιαστικός και ορμητικός ηγέτης να ανατρέψει διαμιάς την αμαρτωλή πραγματικότητα.

Ο Λόγος του Θεού, γενόμενος άνθρωπος, δεν ζήτησε να διορθώσει τα πάντα σε λίγο διάστημα, να επιβάλει με ισχύ κοσμική τις αρχές που διακήρυξε για μια νέα δίκαιη κοινωνία.

Από τα πρώτα χρόνια της παρουσίας Του μέσα στην ιστορία του ανθρωπίνου γένους, κινήθηκε με θαυμαστή ΥΠΟΜΟΝΗ:

Υπομονή στην αδιαφορία των κατοίκων της Βηθλεέμ, που δεν Τού προσέφεραν ούτε ένα λιτό κατάλυμα. Υπομονή στην παρανοϊκή εχθρότητα της πολιτικής εξουσίας, που αισθάνθηκε ότι απειλείται και έσπευσε να πάρει τα πιο βίαια μέτρα εναντίον Του.

Υπομονή στις συνθήκες της ξενητειάς, όταν αναγκάσθηκε, μαζί με τη μητέρα Του και τον προστάτη Του Ιωσήφ, να καταφύγει σε ξένο τόπο, στην Αίγυπτο. Και αργότερα, για χρόνια πολλά, εργάσθηκε χειρονακτικά με υπομονή, συμμετέχοντας σιωπηλά στον μόχθο του απλού λαού.

Και όταν έφθασε ο χρόνος για τη δημόσια αποστολή Του, για τη δημιουργία των αρχών μιάς νέας κοινωνίας αγάπης, της Εκκλησίας, για τη διακήρυξη της αλήθειας, της ειρήνης και της δικαιοσύνης, και πάλι έδειξε αλύγιστη υπομονή:

Στην απόρριψη του μηνύματός Του από τους διανοουμένους

“Θέαμα Φαντασμαγορικόν”

Του Ιωάννη Λακούτση

Ποτέ άλλοτε μια φωτιά δεν προκάλεσε τόση εντύπωση όση η φωτιά του παλατιού (σημερινή Βουλή), τα Χριστούγεννα του 1909. Οι φήμες για την προέλευση της φωτιάς ήταν ποικίλες. Άλλοι έλεγαν ότι προκλήθηκε από θερμάστρα λινοθήκης στο ισόγειο, άλλοι από το καντήλι παρεκκλησίου που βρισκόταν στον 2^ο όροφο.

  «…Θέαμα φαντασμαγορικόν.Πύρινοι γλώσσαι εξερχόμεναι της στέγης εις παμμέγιστον ύψος είχον μεταβληθεί εις δάδας φωτιζούσας ολόκληρον την πλατείαν Συντάγματος…» έγραφε η εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ». Άλλη εφημερίδα έγραφε, περιγράφοντας,  ότι « φλόγες φωτειναί από τα παράθυρα έφθαναν εις τα ύψη, και εις μιαν στιγμήν  η πλατεία Συντάγματος και περιξ εφωταγωγήθησαν. Φωταγώγησις ολίγων λεπτών της ώρας, απαισία και μεγαλοπρεπής».

O Λόχος Πυροσβεστών που υπήρχε στην Αθήνα δεν αρκούσε για την κατάσβεσή της,

Ενώ έπεφτε η στέγη , απομακρύνονταν έπιπλα, σκεύη βιβλία, τα βασιλικά αρχεία

και τα τρόπαια του Αγώνα του 1821.Στην κατάσβεση της πυρκαγιάς συμμετείχε

και ο ίδιος ο Βασιλιάς.

Το γεγονός  αυτό δεν άφησε ασχολίαστο  ο Γεώργιος Σουρής  και στην εφημερίδα του « Ο Ρωμιός» στις 5 Ιανουαρίου του 1910  έγραψε το παρακάτω ποίημα.

Φωτεινόν και μέγα δώρον

η φωτιά των ανακτόρων

Βασίλη πόθεν έρχεσαι/ μες’τη δική μας τρέλλα;

-Από την πόλιν έρχομαι / και στην κορφή κανέλα

 Χίλιες φορές σπολάτι σας, / είδα και το παλάτι σας

από παντού να φλέγεται /και σαν δαδί να καίγεται.

Νερό δεν είχατε σταλιά / και στης φωτιάς τη ζέστη

βλέπω κι αυτόν τον Βασιλιά / ως είδος πυροσβέστη.

Τρέχουν με τρόμπες μερικοί, / ανάβει κάθε μούρη,

κι ο Βασιλιάς εδώ κι εκεί / προβαίνει με τσικούρι.

Χειροκροτώ τον Βασιλιά, / ευοί στον Κορωνάτο,

δώσι τσικούρι στα παλιά / και γκρέμισέ τα κάτω.

Τσεκούρωνε κι απ’ της φωτιάς τη στάχτη μιαν αυγή

νέο παλάτι ζηλευτό / νέο παλάτι λατρευτό

περήφανο να βγή.

Αυτό το πυρ του Παλατιού / πυρ έστω  καθαρτήριον

και πυρ εξιλαστήριον / κι αληθινά σωτήριον.

Λορέντζος Μαβίλης (1860 - 1912)

                ΤΑ ΕΙΔΩΛΑ

Άχαρή μου χαρά, φτωχοί μου στίχοι,
     της ζωής μου ακριβό, κρυφό καμάρι,
     από καθάριο βγαίνετε ζυμάρι
     κ' είσαστε γενημένοι όχι όπως τύχει.

Δεν κελαηδήτε ανούσιοι και άσκοποι ήχοι
     σαν τραγούδια ελαφρόμυαλου ερωτιάρη,
     μα κι ούτε παρατάτε το συρτάρι
     να βρήτε αγοραστή τόσο τον πήχυ.

Γιατί είσαστε ψυχούλες και κορμάκια
     των πόθων και των πόνων μου, που πλήθια
     πικρά μ' εσυχνοπότισαν φαρμάκια.

Είδωλα είναι οι χαρές, καημός η αλήθεια
      και αλήθεια είν' η ζωή. Μα τι με μέλει!
      Θωρώ εσάς κι ο καημός γίνεται μέλι.

 

Έλλη Βασιλάκη

« Αντί Χριστουγεννιάτικης Ευχής »

« Αντί Χριστουγεννιάτικης Ευχής » 

Προτείνει η Έλλη Βασιλάκη

Η διαρκούσα  λιτότητα στην Ελλάδα δεν συνδέεται μόνο με την γενική πτώση του βιοτικού επιπέδου, την ραγδαία αύξηση της φτώχειας και την περιχαράκωση του κοινωνικού κράτους εν γένει. Το χειρότερο επιφαινόμενο της κρίσης είναι ότι αυξάνει όλο και περισσότερο ο αριθμός των ανθρώπων που περιθωριοποιούνται εντελώς και εξοστρακίζονται από κάθε κοινωνικό δίκτυο.

Σύμφωνα λοιπόν με πρόσφατες εκτιμήσεις  τουλάχιστον 20.000 άνθρωποι έμειναν άστεγοι ως άμεσο αποτέλεσμα της κρίσης . Μια μελέτη της ελληνικής οργάνωσης αστέγων  «Κλίμακα», φωτίζοντας την κοινωνική σύνθεση αυτού του στρώματος. σημειώνει ότι, σχεδόν 25 % προέρχονται από  τον κλάδο των κατασκευών και 16 % έχουν εργαστεί ως ελεύθεροι επαγγελματίες. Εν κατακλείδι πρώτιστα θύματα της κρίσης είναι άνθρωποι που προέρχονται από οικονομικούς κλάδους οι οποίοι εν μέσω της κρίσης τέθηκαν σε μακροχρόνια ύφεση χωρίς να υπάρξουν ανάλογοι δίαυλοι διοχέτευσης της οικονομικής δραστηριότητας σε άλλους συναφής τομείς. Κατά συνέπεια  τα εν λόγω επαγγέλματα τελούν υπό  μια δομική και υπαρξιακή κρίση, με αποτέλεσμα να τροφοδοτούν το πεδίο της κοινωνικής περιθωριοποίησης με αιχμή του δόρατος την

"Σήμερα 11/7/1978 ένας ευρίσκεται στη ζωή ο 2ος Ι.Γ.Γκάτσος"

Ένα νέο αρχείο της «Ερμιόνης του χθες»  ολοκληρώθηκε.

Μας το εμπιστεύτηκε η κα Λίτσα Κουτρουμπή και την ευχαριστούμε.

Είναι φωτογραφίες που ο θείος της   Γεώργιος Μαρμαρινός, συγκέντρωνε για την εφημερίδα   ΕΡΜΙΟΝΙΚΗ ΗΧΩ  (1975 έως 1982),    όπως μας ενημέρωσε ο  εκδότης της εφημερίδας    και  ο γιος  του, κος Λευτέρης Μαρμαρινός.

Είναι τιμή μας που μας τις εμπιστεύτηκαν.

Πολύτιμες φωτογραφίες όπως και οι σημειώσεις, στην πίσω πλευρά.

"Σήμερα 11/7/1978 ένας ευρίσκεται στη ζωή ο 2^ος   Ι.Γ.Γκάτσος"  

Δεν ξέρουμε σε πόσους από εσάς  έχει να πει κάτι μια τέτοια φωτογραφία, όλες εμάς   πάντως που ασχολούμαστε με την δημιουργία αυτού του αρχείου μας συγκινεί.

Ερμιόνη 1916, έτοιμοι για έναν αντρίκιο χορό.

Λεβέντικα  μουστάκια, μαντήλια στο λαιμό, αλυσίδα στο γιλέκο.

Το βιολί και το λαούτο  στα σαμάρια, η σούβλα, το κρασί, όλα έτοιμα μπροστά στον  άγνωστο φωτογράφο  για μια φωτογραφία που δεν ήταν «της στιγμής».

Ποιος χορός, ποιο τραγούδι και ποιο καημό θα πατήσουν με  το δεξί, άγνωστα.

Άγνωστη και η τότε Ερμιόνη.

Νοερά περπατάμε   στα χωμάτινα σοκάκια της, στο Μπίστι δίχως πεύκα,  στους μύλους που γυρίζουν στην κορυφή..

Μετά μεγαλώνοντας την εικόνα,   μας κοιτάει κατάματα  μέσα απο τα  καθαρά τους βλέμματα  το εφήμερο.

Ρίνα Λουμουσιώτη