Τρίτη 21 Μαΐου 2013

Νέα δωρεά της κας Μαριάννας Βαρδινογιάννη στο Δημοτικό Σχολείο Λεωνιδίου



Mε επιστολή του ο διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου Λεωνιδίου κος Παναγιώτης Τσαγκούρης ευχαριστεί την κα Μαριάννα Βαρδινογιάννη για την δωρεά των 10 ηλεκτρονικών υπολογιστών με τους οποίους καλύπτονται πλήρως οι εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών στη κοινωνία της πληροφορίας.
Η επιστολή του έχει ως ακολούθως: 

                                           ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ

Προς :
κ. Μαριάννα Βαρδινογιάννη                                                   Λεωνίδιο 20/05/2013
Καθώς περπατάμε σκυφτοί από το βάρος των υποχρεώσεων, σε  ένα κόσμο που διαισθάνεται ότι χάνεται, ένα μικρό φως είναι αρκετό να μας ορθώσει και να τονίσει πως μπορούμε ακόμη να φτιάχνουμε γέφυρες, πως μπορούμε ακόμη να ελπίζουμε σε έναν κόσμο που δικαιούνται τα παιδιά μας να έχουν.      
                                                                                                                                              
Αξιότιμη κ. Μαριάννα Βαρδινογιάννη, είστε πράγματι ένα φως που εμπνέει, γονείς, εκπαιδευτικούς, αλλά κυρίως τους μικρούς μας μαθητές και εδώ στο όμορφο Λεωνίδιο και τις γύρω περιοχές. Ένα πρότυπο μεγαλοψυχίας και προσφοράς στον συνάνθρωπο και η φράση σας  ότι όλοι έχουμε χρέος να αφήσουμε στο πέρασμά μας ένα κομμάτι ανθρωπιάς έχει γίνει στάση ζωής που όλοι θαυμάζουμε.
Οι μαθητές, ο Διευθυντής,  το διδακτικό προσωπικό και οι Γονείς του 12/θέσιου Πιλοτικού Δημοτικού Σχολείου Λεωνιδίου (ΕΑΕΠ) σας ευχαριστούμε για άλλη μια φορά για την συμπαράστασή σας προς το Σχολείο μας με τη δωρεά των δέκα (10) Η/Υ που έρχεται να καλύψει πλήρως τις εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών στη κοινωνία της πληροφορίας.                                                                                       Το ευχαριστήριο αυτό είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε απέναντι σε ανθρώπους που βλέπουν καθαρά με τα μάτια της προσφοράς και της αγάπης.
Με σεβασμό, εκ μέρους των Μαθητών, των Γονέων, του Συλλόγου Διδασκόντων του Δημοτικού Σχολείου Λεωνιδίου
                                                                  Ο Διευθυντής
                                                          Τσαγκούρης Παναγιώτης

ΔΩΡΕΑΝ ΑΓΑΘΑ & ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΓΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΑΓΑΘΑ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ - ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ, ΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ
Έλλη Βασιλάκη
      
 
Σκόρος, www.skoros.espiv.net,
Ο «Σκόρος» είναι το χαριστικό παζάρι του Σπόρου που μετακόμισε στο δικό του αυτόνομο χώρο.
Μην το πετάς, χάρισε το, www.xariseto.gr, τo xariseto.gr είναι το πρώτο και μεγαλύτερο πανελλαδικό δίκτυο , δωρεάν προσφοράς και ζήτησης αντικειμένων καθώς και ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών ΧΩΡΙΣ ΕΥΡΩ
Δίκτυο Freecycle, http://freecycle.wikispaces.com/ /freecycle_gr
Ζωή χωρίς χρήματα, http://zoixorisxrimata.blogspot.com/
Δώσε Πάρε, http://dwsepare.ning.com/
 
ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
 
ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ
 
ΔΩΡΕΑΝ Ε-ΒΟΟΚS KAI ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ
 
ΔΩΡΕΑΝ ΦΑΓΗΤΟ ΑΝΑ ΝΟΜΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
 
ΤΟ ΦΤΙΑΧΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ
Παρασκευή αποθήκευση και συντήρηση τροφών. Βιολογική σπορά φύτεμα καλλιέργεια λαχανικών βοτάνων φυτών δέντρων. Φυσικές θεραπείες βοτανοθεραπεία υγεία και διατροφή
Πώς καλλιεργώ λαχανικά
Πώς καλλιεργώ ντομάτες
Πώς καλλιεργώ πατάτες

Καλημέρα σας,

με την πιο όμορφη φωτογραφία 
Μαιρη Φασιλή 

Έζησαν μαζί στη μήτρα της μαμάς τους για εννέα μήνες. Τα διδυμάκια της φωτογραφίας τα συνδέει κάτι περισσότερο από τη… «συγκατοίκηση» στον αμνιακό σάκο.
.

Ήρθαν στη ζωή, πιασμένα χέρι – χέρι. Μια φωτογραφία λίγα λεπτά μετά τη γέννα που μόνο συγκίνηση μπορεί να προκαλέσει. Συγκίνηση και ένα γλυκό χαμόγελο.

Την ανέβασε στο facebook o Dr Άρης Τσιγκρής, Μαιευτήρας – Χειρουργός Γυναικολόγος.

Και έγραψε: 

μίση ώρα ζωής… έχουν δεν έχουν… και δεν ξεχάστηκαν στιγμή, οι συνήθειες μέσα στην μήτρα της μαμάς…. σαν διδυμάκια που μοιράζονταν τον ίδιο σάκο και τον ίδιο πλακούντα…. συχνά στα υπέρηχα που γίνονταν κατα καιρούς πιάνονταν χέρι χέρι μέσα στην κοιλιά… τώρα κάνουν ακριβώς το ίδιο… μόλις βρέθηκαν πάλι το ένα κοντά στο άλλο……».

πηγή: pallinipress

Δευτέρα 20 Μαΐου 2013

ΔΕΥΑΕΡ, ΝΕΡΟ, ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗ.

Με κόκκινο επισημάνσεις του γράφοντος

Από το πρώτο μέρος της συνέντευξης:

Συνέντευξη της κ.Αλεβίζου προέδρου της ΔΕΥΑΕΡ . Δεν μπορεί κανείς να διανοηθεί πως σήμερα, πόλεις σαν την Ερμιόνη ή το Κρανίδι, δεν έχουν αποχέτευση, ή πόσιμο νερό… (Δηλαδή είναι αδιανόητο = δεν το χωρά ο νους του ανθρώπου. Όμως είναι διανοητό ότι πριν 40 χρόνια είχαμε. Πέστε μας γιατί τώρα δεν έχουμε, πέστε μας τι κάνατε τα 2-3 τελευταία χρόνια που είχατε την στήριξη συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης. Τα χωράει ο νους του ανθρώπου. Και όταν είχαμε καλό νερό, η υπηρεσία νερού Ερμιόνης άντε να είχε έναν υδραυλικό. Οι διορισμοί, οι προσλήψεις θα φέρουν το καλό νερό και την καλή αποχέτευση;)


http://enimerosipeloponnisou.blogspot.gr

Συνέντευξη στον Κώστα Πρώιμο
Η συνέντευξη του πρώην Προέδρου της τότε ΔΕΥΑΚ, κ. Σωτήρη Κακουριώτη που δημοσιεύτηκε προσφάτως στην εφημερίδα μας, προκάλεσε έντονες αντιπαραθέσεις και συζητήσεις,στους «πολιτικούς κύκλους» της Ερμιονίδας… Η «Ενημέρωση Πελοποννήσου» επισκέφτηκε απρογραμμάτιστα, την περασμένη εβδομάδα στο Κρανίδι, την πρόεδρο της ΔΕΥΑΕΡ κ.Αγγελική Αλεβίζου, η οποία υπήρξε στο παρελθόν, σημαντικό στέλεχος στην παράταξη του αυτοδιοικητικού συνδυασμού τουκ. Δημήτρη Σφυρή.... Τα όσα μας παρέθεσε (στο Α’ μέρος της συνέντευξης που ακολουθεί), παρουσιάζουν ενδιαφέρον…
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Οι ελπίδες για την ολοκλήρωση του αποχετευτικού έργου στην Ερμιονίδα προσφάτως «αναζοπυρώθηκαν»…
ΑΛΕΒΙΖΟΥ: «Ακούστε να δείτε… όταν έχουμε στα χέρια μας την πολυπόθητη απόφαση της ένταξης, ενός αιτήματος χρηματοδότησης για ένα τόσο σημαντικό έργου κοινής ωφέλειας δεν θέλουμε μόνο να ελπίζουμε για την ολοκλήρωση του, αλλά να πιστέψουμε ότι θα φτάσουμε στο τέλος και θα κόψουμε και την κορδέλα όπως λένε»… (Αμήν, όπως λένε και στον Σουλεϊμάν. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, αλλά κορδέλα δεν κόπηκε ούτε στον βιολογικό Θερμησίας που φτιάχτηκε μεν αλλά και ρήμαξε επί δημαρχίας κυρίου Λεμπέση χωρίς καμία .... διαμαρτυρία από του Θερμησιώτες, ούτε στο επανερχόμενο έργο αποχέτευσης Κρανιδίου - Πορτοχελίου - Κοιλάδας που σχεδόν ρήμαξε, με πολλά βάσανα κόπηκε στην Ερμιόνη ευτυχώς πριν αρχίσει να ρημάζει, και στο βιολογικό του Κρανιδίου και στους βοθρόλακους κόπηκε ξεκόπηκε;)
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Ποια θα είναι η ειδοποιός διαφορά αυτή την φορά, ώστε να μην χαθεί και αυτή η δεύτερη διαφαινόμενη ευκαιρία, για την υλοποίηση του εν λόγω έργου;

ΑΛΕΒΙΖΟΥ:
«Καταρχήν δεν θα ήθελα να σταθώ στα λάθη του παρελθόντος… Υπάρχει πλέον ένας κοινός στόχος, που έχουν θέσει όλες οι εμπλεκόμενες συναρμόδιες υπηρεσίες: Την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, εν προκειμένω των δημοτών της Ερμιονίδας… Με την διαφάνεια, την σωστή συνεργασία και την αμοιβαία εμπιστοσύνη όλων των φορέων δηλαδή της ΔΕΥΑΕΡ, της περιφέρειας αλλά και των υπηρεσιών του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Κλιματικής αλλαγής , εκτιμώ πως θα φτάσουμε, στο επιθυμητό για όλους αποτέλεσμα. Σε ανάλογο πνεύμα συνεργασίας, κινηθήκαμε και καταφέραμε να επανεντάξουμε σε εύλογο χρονικό διάστημα, το αποχετευτικό που για πολλούς θεωρούνταν, ως χαμένη υπόθεση»… (Αμήν. Αλλά η τοπική ιστορία άλλα διδάσκει περί αμοιβαίας εμπιστοσύνης και τελευταίο παράδειγμα η όλη υπόθεση του χώρου δεματοποίησης του Σταυρού. Τα λάθη του παρελθόντος, δηλαδή της παράταξης στην οποία ανήκατε, είναι σίγουρο ότι είναι η αιτία; Μήπως το έργο της μεταφοράς λυμάτων από Πορτοχέλι, Κοιλάδα και προφανώς από εξοχικούς οικισμούς είναι φαραωνικό; Δεν είναι μεταφορά νερού, είναι λυμάτων που αν αρχίσουν οι διαρροές στους κάμπους και τους λόφους που θα διαπερνά ο υπόγειος αγωγός μεταφοράς λυμάτων την έβαψε η Ερμιονίδα. Τι δουλειά θέλουν τα λύματα του Πορτοχελίου και μετά των γύρω ξενοδοχείων, οικισμών και εξοχικών να ταξιδεύουν 7 χιλιόμετρα και να πάνε στον Κάμπο Κρανιδίου;)
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Εάν μέσω μιας «υπόθεσης εργασίας», το έργο είχε οριστεί να αρχίσει σε δύο τρείς μήνες από σήμερα. Το υπάρχον έμψυχο τεχνικό δυναμικό της υπηρεσίας, είναι σε θέση να ανταπεξέλθει, στις απαιτήσεις σχετικά με την επιτυχή ολοκλήρωσή του;

ΑΛΕΒΙΖΟΥ: «
Σίγουρα σε δύο ή τρείς μήνες, δεν πρόκειται να δούμε τα σκαπτικά μηχανήματα στο δρόμο… Θα ήμουν ωστόσο ευτυχής, εάν υπογραφεί η σύμβαση με τον ανάδοχο στις αρχές του νέου έτους… Υπάρχει μια διαδικασία που προβλέπεται και πρέπει να ακολουθηθεί… Πρέπει να προσλάβουμε τον σύμβουλο της διαχείρισης του έργου, εν συνεχεία θα διενεργηθεί ένας ανοικτός διαγωνισμός …όσο για την ουσία της ερώτησης σας αν δηλαδή εμείς, είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε τα όποια προβλήματα του έργου θα σας εκθέσω την πραγματικότητα, μέχρι και σήμερα: Δεν είμαστε κατάλληλα στελεχωμένοι, ως υπηρεσία. Διαθέτουμε μόνο μια μηχανικό. Είχαμε και μια τεχνολόγο μηχανικό, αλλά λείπει με άδεια κυήσεως… Δυστυχώς δεν νομίζω πως θα βρείτε άλλη ΔΕΥΑ σε όλη την χώρα και είμαι απόλυτα σίγουρη για αυτό που σας λέω , σε αυτό το επίπεδο ελλείψεων σε προσωπικό…Καταλαβαίνεται σε τι τραγική κατάσταση βρισκόμαστε διοικητικά και γι αυτό το περιφερειακό αλλά κα το διοικητικό συμβούλιο της επιχείρησης μας αποφάσισαν να υπογράψουμε, μια προγραμματική σύμβαση, με την ΠΕ Αργολίδας… Έτσι, ως τεχνικός φορέας υλοποίησης του έργου, η Περιφέρεια της Πελοποννήσου, εκτιμώ πως θα μας βοηθήσει ούτως ώστε, να μην αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα του παρελθόντος…. Πιστεύω πως σε αυτό το κομμάτι, έχουμε καλυφθεί…» (Δηλαδή η ΔΕΥΑΕΡ είναι σε θέση να εκτελεί τέτοιας έκτασης έργα αν επιστρέψει στην υπηρεσία της η τεχνολόγος μηχανικός και ..... προσληφθούν στελέχη; Το έργο έχει σημασία ή οι προσλήψεις; Πριν καιρό  έγραψα λεπτομερώς πώς η ΔΕΥΑΕΡ έκανε την σύνδεση του νερού στο ρολόι μου και την σύνδεση αποχέτευσης σε διπλανό σπίτι. Είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να αναλάβει έργο τέτοιας έκτασης. Δεν είναι κατασκευάστρια εταιρεία. Μάλλον η ΔΕΥΑΕΡ δεν έχει καταλάβει ούτε την κατάσταση της χώρας, ούτε των πολιτών της, ούτε των δημοτών της, ούτε των δήμων. Τι είναι τα αντλιοστάσια, οι δεξαμενές νερού, τα δίκτυα νερού τα δίκτυα αποχέτευσης και οι βιολογικοί; Πυρηνικά εργοστάσια; Ένας μηχανολόγος, ένας καλός ηλεκτρονικός, ένας καλός ηλεκτρολόγος, δύο τρεις καλοί υδραυλικοί καλύπτουν πολύ μεγαλύτερες και περίπλοκες ανάγκες νερού και λυμάτων σε εργοστάσια και και μάλιστα χωρίς αποκλειστικότητα αλλά  εκ παραλλήλου κάνοντας και ένα σωρό άλλες δουλειές).
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Πόσο έχει προϋπολογιστεί το έργο;

ΑΛΕΒΙΖΟΥ: Το ποσό είναι 12.697.088 ευρώ, προ ΦΠΑ. Το συνολικό κόστος, ανέρχεται στα 15.617.419 ευρώ… Εμείς ουσιαστικά, μιας και το έργο είναι χρηματοδοτούμενο, καλούμαστε να καταβάλλουμε μόνο το ΦΠΑ. Βέβαια δεν γνωρίζουμε το ποσό που θα προκύψει από την δημοπράτηση του έργου, καθώς λόγω των δυσμενών οικονομικών συγκυριών οι εκπτώσεις είναι πολύ μεγάλες…» (Ας είναι καλά τα λεφτά της ΕΕ μέσω ΕΣΠΑ κ.λ.π., αλλά γιατί δεν το λέμε σαφώς;)
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Η κατάσταση στους δήμους και τις κοινότητες, όσον αφορά τις συνέπειες της διακοπής του αποχετευτικού έργου πως έχει διαμορφωθεί μέχρι σήμερα;

ΑΛΕΒΙΖΟΥ: «Στην Κοιλάδα υπάρχει αποχετευτικό δίκτυο από το 2006, το οποίο δεν λειτουργεί, γιατί δεν έχει τον κεντρικό αγωγό, που συνδέεται με τον βιολογικό… Στο Κρανίδι το20% των κατοικιών αποχετεύονται, ενώ το Πόρτο χέλι δεν έχει καθόλου αποχέτευση». (Δηλαδή η Κοιλάδα έχει βόθρους, αφού δεν λειτουργεί το αποχετευτικό δίκτυο; Ή έχει αποχετευτικό αλλά τα στέλνει κατ' ευθείαν στη θάλασσα, αφού δεν έχει σύνδεση με τον βιολογικό; Το Πορτοχέλι έχει μόνο βόθρους, αφού δεν έχει καθόλου αποχέτευση;  Ή έχει αποχέτευση και τα οδηγεί κατ' ευθείαν στη θάλασσα; Γιατί δεν απαντάτε στο κύριο: που πάνε σήμερα τα λύματά τους η Κοιλάδα και το Πορτοχέλι; Δηλαδή όχι που τα πάνε τα χωριά, αλλά που τα πάει η αρμοδία ΔΕΥΑΕΡ. Στο Κρανίδι μόνον το 20% των λυμάτων πηγαίνει στο αποχετευτικό και προφανώς στον βιολογικό του Λουτρού προς επεξεργασία. Τα άλλα 80% πάνε σε βόθρους; Πάνε στον βοθρόλακο; Η ερώτηση ρωτάει για τις συνέπειες, και συνέπειες είναι το πού πάνε σήμερα τα λύματα.)

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Γιατί ενώ τα διεθνή ΜΜΕ εδώ και δεκαετίες, έχουν καταξιώσει την Ερμιονίδα ως δημοφιλή τουριστικό προορισμό (παγκοσμίως) φτάνοντας στο σημείο μερίδα του Τύπου να την αποκαλούν «Ελληνική Ριβιέρα» (Πόρτο χέλι) εμείς σήμερα αισθανόμαστε ευτυχείς, κάνοντας αναφορές στην μελλοντική ολοκλήρωση του έργου της αποχέτευσης,διανύοντας το … έτος 2013;

ΑΛΕΒΙΖΟΥ: «
Θα σας απαντήσω με μια ερώτηση… Γιατί η Ελλάδα ενώ εκτιμάται ως το πλέον προνομιακό οικόπεδο του Πλανήτη, με το φώς τον ήλιο, τις μοναδικές ομορφιές, τα προϊόντα, την έχουμε καταντήσει έτσι; (αν αυτή η ερώτηση είναι απάντηση στην ερώτηση......).  Το να έχει ένας Δήμος Ευρωπαϊκού Κράτους στις ημέρες μας αποχέτευση, θα ήταν αυτονόητο… (για σας είναι αυτονόητο, για την χώρα μας.... αδιανόητο)  Δεν μπορεί κανείς να διανοηθεί πως μια πόλη σαν το Κρανίδι, ή την Ερμιόνη δεν έχει αποχέτευση δεν έχει νερό… (Αν η πόλη του Κρανιδίου που είναι χρόνια το κεφαλοχώρι και κάτοχος του μέγιστου μέρους της τουριστικά αξιοποιημένης Ερμιονίδας δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον ως Κοινότητα, Δήμος και κάτοικοι, για την αποχέτευση και τους βόλευε το ρέμα Γραμματικού και ο βοθρόλακος τόσα χρόνια, τι να κάνουμε εμείς οι πέριξ;  Αλλά η Ερμιόνη ΕΙΧΕ αποχέτευση προπολεμικά ακόμη και όταν δεν είχαν νερό τα σπίτια, γιατί είχε κατασκευαστεί ένα μεγάλο έργο για τις μούργες των λιτριβιών μας, έργο αποχέτευσης που χρησιμοποιήσαμε τα νεότερα χρόνια, ώστε η Ερμιόνη να έχει αποχέτευση στο 90% των σπιτιών της ήδη από τη δεκαετία του 1970. Φυσικά τα λύματα πήγαιναν κυρίως στο Λιμάνι με τα γνωστά αποτελέσματα. Όμως από πολύ νωρίς η Ερμιόνη ενήργησε για βιολογικό σταθμό, όμως άργησε να τον τελειώσει και λειτουργήσει, όμως έφτιαξε και ένα περιφερειακό αποχετευτικό δίκτυο  πλήρες με μικρά λειτουργικά προβλήματα. Σήμερα έχει και τα δύο της λιμάνια πεντακάθαρα, λόγω του πλήρους αποχευτικού δικτύου της και του βιολογικού της. Και αντί με καμάρι ως ΔΕΥΑΕΡ να απαντήσετε για το θαύμα της Ερμιόνης, όχι μόνον το αποσιωπάτε αλλά μας λέτε ότι η Ερμιόνη δεν έχει αποχέτευση, δηλαδή ότι βρωμάμε. Μα τον γεραμπί!!! Κατανοητό να μην θέλετε να πείτε ότι τα ως άνω έργα στο μεγαλύτερο μέρος τους έγιναν επί δημαρχίας κυρίου Λεμπέση, αλλά να λέτε ότι δεν έχουμε αποχέτευση;) αλλά όμως σας ξαναλέω, πως το γενικότερο πλαίσιο ήταν αυτό… Δεν αρκεί να σχεδιάζεις προεκλογικά και να βγαίνεις στα μπαλκόνια να διατυμπανίζεις, το τι θα κάνεις… Πρέπει να πράττεις …Εμείς ως ΔΕΥΑΕΡ, και αν θέλετε το παίρνω και λίγο επάνω μου, δεν έχουμε βγει να κομπάσουμε από την στιγμή πού έχουμε αναλάβει, τον Φεβρουάριο του 2011… Βγαίνουμε μόνον, όταν έχουμε να καταθέσουμε κάτι σημαντικό… Αισθανόμαστε άσχημα, διότι προσφέρουμε στον Δημότη νερό χείριστης ποιότητας, το οποίο δεν επαρκεί, ούτε σε ποσότητα»… Οι ευθύνες μας βαραίνουν όλους… Όταν αναλαμβάνεις μια θέση σε δημόσιο αξίωμα, πρέπει να αναγγείλεις «πέντε πράγματα» αλλά να τα κάνεις… Εμείς οι Έλληνες,πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία και να γίνουμε επιτέλους συνεπείς… Μπορεί αν είμαστε ο «περιούσιος λαός» και ωραίοι, όμως θα πρέπει όλοι να κοιταχτούμε στον καθρέπτη και να «αλλάξουμε …» (Κοιταχτείτε στον καθρέπτη και αλλάξτε.  Αν νομίζετε ότι τώρα που βγήκατε στα φόρα είπατε τίποτε σημαντικό, εμείς γλυφό νερό έχουμε, γλυφό και θα έχουμε μέχρι τις επόμενες εκλογές, Σταυρό είχαμε και Σταυρό θα έχουμε, θάλασσα είχαμε στα πηγάδια μας και θα έχουμε, αλλά αποχετευτικό έχουμε στην Ερμιόνη και θα έχουμε, και πεντακάθαρα λιμάνια έχουμε ... και δεν κρύβονται.  Δεν έχετε βγει να μας πείτε τι θα γίνει με τα βαρέα μέταλλα και ιδιαίτερα το εξασθενές χρώμιο, τι μέτρα παρακολούθησης και πρόληψης θα λάβετε. Δεν έχετε βγει για το τι θα γίνει με την παρακολούθηση της μόλυνσης από την σκουπιδαποθήκη του Σταυρού. Προφανώς, αφού βγαίνετε όταν έχετε να καταθέσετε κάτι σημαντικό, αυτά για σας είναι ασήμαντα, άρα τα αφήνετε...... για τους επόμενους).
Την επόμενη Κυριακή (26-05-13)θα δημοσιεύσουμε το β’ μέρος της συνέντευξης, που αναφέρεται στο θέμα της αφαλάτωσης και της ποιότητας νερού με το οποίο υδροδοτείται ο Δήμος Ερμιονίδας

Πέρα από συνεντεύξεις και φόρα, αυτό που βλέπουμε είναι ότι δεν βλέπουμε:
Τον Ανάβαλο να έρχεται, έστω το πρώτο μέτρο του αγωγού.
Τα φράγματα της Τζερτζελιάς και του Ρορού να γίνονται, έστω και ο θεμέλιος λίθος.
Την όποια μονάδα αφαλάτωσης, έστω τον θεμέλιο λίθο της.
Τα σκουπίδα να φεύγουν από τον Σταυρό, έστω το πρώτο δέμα.
Την προστασία της θάλασσας, έστω το πρώτο μέτρο.
Την προστασία των υπόγειων νερών από τα βαριά μέταλλα, νιτρικά, και άλλα πολλά, έστω το πρώτο μέτρο.
Και πολλά άλλα.

Όμως στην Ερμιόνη βλέπαμε να γίνεται το κτήριο του βιολογικού, βλέπαμε να μπαίνουν μηχανήματα, βλέπαμε να μπαίνουν και να σαπίζουν αντλίες, αλλά βλέπαμε πέρα από τον θεμέλιο λίθο, ελπίζαμε, προσμέναμε. Δυστυχώς δεν υπάρχει βάση για να ελπίζουμε σήμερα.




Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

Το αρχαίο λατομείο της Ερμιόνης


Βρίσκεται στο Κρόθι και το φωτογραφίσαμε μετά απο σχετική αναφορά του Βασίλη Γκάτσου.
Είναι αρχαίο αυλάκι που έκαναν με το καλέμι για να αποσπάσουν το κάτω μέρος της πέτρας για να το λαξεύσουν και να το χρησιμοποιήσουν στον οικισμό της Ερμιόνης. 
Δεδομένου ότι η θάλασσα ήταν τότε 4 μέτρα πιο χαμηλά από σήμερα, κατά την εκβάθυνση μπορεί τα σήμερα κάτω από τη θάλασσα βράχια του Κροθιού να είναι με τέτοια λατομικά σημάδια. 
Είναι πανεύκολο να διατηρηθεί και να προβάλλεται με μια μικρή πινακίδα από την διεύθυνση της μαρίνας, μας είπε.
 
 

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΌ: πρώτες βοήθειες

απαραίτητες!

(αφιερώστε λίγο από το χρόνο σας,
αξίζει τον κόπο, αχρείαστες νάναι)
 
βασικές συμβουλές και οδηγίες,
σύμφωνες με την εκπαίδευση που παρέχει ο Ε.Σ.
Έλλη Βασιλάκη

 

Κυριακή 19 Μαΐου 2013

Πάντα μέχρι Ύδρα




Στην παραπάνω διεύθυνση οι σύνεδροι σημαντικότατου συνεδρίου για την διαφύλαξη της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρώπης που γίνεται στην Αθήνα μεταβαίνουν μετά το πέρας των εργασιών σε Αίγινα και Ύδρα.

Γιατί δεν έρχονται και σε μας; Μισή ώρα ταξίδι παραπάνω είναι και θα πάρουν την σωστή εικόνα, το σωστό παράδειγμα ..... εκ του αντιθέτου. Θα δουν με τι σπιρτόκουτα αντικαταστήσαμε τα σπίτια των προγόνων μας, θα δουν την καταπάτηση του αιγιαλού και της παραλίας στη Ριβιέρα της Ευρώπης, θα πιουν το θαυματουργό γλυφό νερό από τις βρύσες μας, θα δουν τους κατάξερους ευλογημένους κάμπους μας με τις ξεφλουδισμένες μανταρινιές, θα δουν το θαύμα του Σταυρού, θα δουν τον περιζωμένο και σχεδόν φυλακισμένο Άγιο Αιμιλιανό. Πηγαίνοντας στην Ύδρα θα πάρουν μία στρεβλή εικόνα πραγματικότητας, νομίζοντας ότι όλη η νησιώτικη και παραλιακή Ελλάδα διαφύλαξε τη φυσική και πολιτιστική της κληρονομιά σαν την Ύδρα. Ευτυχώς που περνάνε και από Αίγινα, για να δουν με τα ίδια τους τα μάτια την πραγματικότητα.
Κατά βάθος όμως δεν έρχονται σε μας, γιατί δεν είμαστε ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ.

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

Σάββατο 18 Μαΐου 2013

Φράχθι

Άρχισε η .... υμνολογία πριν τα εγκαίνια. 

Οι αυλικοί υποδεικνύουν και το τελετουργικό!
Για ένα έργο που έπρεπε να είχε γίνει με δικούς μας πόρους αμέσως μετά το πέρας των ανασκαφών και όχι μετά από 30 χρόνια. Για ένα έργο που μας το κάνανε οι Ευρωπαίοι με τα ΕΣΠΑ, δηλαδή με τα λεφτά τους. Απλά εμείς τους υποδείξαμε πού θέλουμε να πάνε τα λεφτά τους και αυτοί το δέχτηκαν.
Αν θυμάμαι καλά το όλο έργο είναι της τάξης των 180000 ¤. Δηλαδή αν αποφασίζαμε να δίναμε 10 ¤ το άτομο (μαζί και των εξοχικών) το έργο θα το είχαμε κάνει χρόνια τώρα. Ή, οι έχοντες άμεσα οικονομικά συμφέροντα από την τουριστική εκμετάλλευση αυτού του έργου, να είχαν βάλει από 50 ¤.
Και να υπενθυμίσω ότι όλα τα έξοδα ανασκαφής τα ανέλαβαν οι ξένες ανασκαφικές αποστολές. Δραχμή δεν βάλαμε, όφελος είχαμε από τις δαπάνες τους. Όταν γίνονταν οι ανασκαφές στο Φράχθι και στους Αλιείς σχεδόν κανένας δεν το ήξερε, εκτός από τους αρχαιολόγους και πολύ λίγους συμπατριώτες. Μεταξύ αυτών των ολίγων και ο αείμνηστος φίλος μας Παντελής Μήτσου, που με το Χίλμαν του πήγαμε και συναντήσαμε, επί τω έργω, τους αρχαιολόγους (φοιτητές τότε οι περισσότεροι, σήμερα διάσημοι καθηγητές λόγω της ανασκαφής στο Φράχθι) και δημοσιεύσαμε στην τοπική εφημερίδα ΕΡΜΙΟΝΙΔΑ λίγα λόγια για το έργο τους και δύο τρεις φωτογραφίες. Δεν ξέρω αν κάναμε καλά που τους ευχαριστήσαμε για την επιλογή του τόπου μας στο ερευνητικό τους έργο, δεδομένου ότι τότε καμία αρχή και κανένας κοινοτάρχης η δήμαρχος ή ό,τι άλλο δεν έκανε έστω και μια τυπική υποδοχή σε αυτούς που το έργο τους θαυμάζουμε, επαινούμε και προβάλλουμε σήμερα.

Να ξανα υπενθυμίσω και το παρακάτω, σύγχρονο των ανασκαφών στο Φράχθι και τους Αλιείς:
Όταν το Ινστιτούτο Εναλίων Αρχαιοτήτων ερευνούσε το ναυάγιο του Δοκού (η έρευνα έγινε από Έλληνες με εξαιρετικό τρόπο και μέθοδο) παρουσιάστηκε ένα πρόβλημα: Δεν είχαν χώρο για να αποθηκεύουν, καθαρίζουν και μελετούν τα ευρήματα. Τότε, καλοκαίρι ήτανε, με πρωτοβουλία του θείου Απόστολου Γκάτσου, έγινε μία σχετική ομιλία - παρουσίαση της έρευνας στο θερινό σινεμά του Παλαιού. Πλήθος κόσμου άκουσε τους ενθουσιώδεις ερευνητές, άκουσε και το αίτημά τους να τους παραχωρηθεί ένα οίκημα από την Κοινότητα για να κάνουν τη δουλειά τους. Δεν τους είχε παραχωρηθεί στην Ύδρα και οι άνθρωποι στράφηκαν σε μας που είμαστε κοντά τους. Είχαμε τότε άδειο και χωρίς χρήση όλο το κτήριο του Συγγρού και όχι μόνον. Δεν κάναμε τίποτα, ενώ μπορούσαμε. Κανένας από τους κοινοτάρχες δεν κατανόησε τη σημασία αυτού του ναυαγίου. Αν είχαμε διαθέσει το κτήριο, σήμερα το Μουσείο που το φιλοξενεί κατά υποδειγματικό τρόπο στις Σπέτσες θα ήταν στην Ερμιόνη, δηλαδή στο φυσικό του χώρο λόγω ιστορίας, ιστορικής σχέσης, εγγύτητας. Στην κυριολεξία το κέρδισαν επάξια οι Σπέτσες, που δεν έχουν σχέση με τον Δοκό, γιατί αμέσως διέθεσαν το μέγαρο της Μπουμπουλίνας. Και όχι μονον αυτό, αλλά εκεί πήγαν και τα ευρήματα του ναυαγίου στο ακρωτήρι Ιρίων και είναι φυσικό να πάνε και άλλα.

Ας μένουν λοιπόν στη άκρη τα προεκλογικά πανηγυράκια με αφορμή το Φράχθι και να κοιτάξει ο Δήμος μας να μην καταλήξει αυτό το έργο σε ρημαδιό, γιατί από δω και μπρος είναι τα δύσκολα.
Ας προσέξει και η Δημοτική Κοινότητα Ερμιόνης, να περιφρουρήσει την τρισχιλιετή ιστορία της Ερμιόνης και αναδείξει τα αρχαιολογικά τεκμήριά της και ευρήματα στον φυσικό τους χώρο που είναι η Πόλις των Ερμιονέων, γιατί πολύ εύκολα μπορεί να τα δει διασκορπισμένα να κοσμούν τα μουσεία Ναυπλίου, Άργους, Κρανιδίου, Κοιλάδας, Πορτοχελίου, Σπετσών και Ύδρας.

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

Κρουαζιέρα και Προορισμός

Σαν τα κουτσούμπια τα Κρουαζιερόπλοια στην Ύδρα, τόνα μετά το άλλο.

Γιατί δεν έρχονται και σε μας;
Δεν φτιάξαμε στα Μαντράκια κατάλληλο προβλήτα για να πιάνουν κρουαζιερόπλοια;
Απλά: Εμείς δεν είμαστε Προορισμός και για να γίνουμε δεν είναι εύκολο πράμα, όχι όμως και ακατόρθωτο.
Είμαστε όμως προορισμός για τα ιστιοπλοϊκά και τα κότερα. Ή μήπως όχι;
'Όχι.
Στην Ύδρα τα κρουαζιερόπλοια πάνε, γιατί είναι παγκοσμίως γνωστός ο οικισμός της (και το αξίζει νάνε), είναι χιλιοζωγραφισμένη (και το αξίζει νάνε), είναι γνωστή για το παρθένο τοπίο του νησιού (και το αξίζει νάνε), είναι γνωστή για την ανυπαρξία αυτοκινήτων, μοτοσακό κ.λ.π. είναι γνωστή για την ιστορία της, είναι γνωστή γιατί την επισκέφτηκαν και την επισκέπτονται προσωπικότητες ιδιαίτερα του καλλιτεχνικού χώρου.
Είναι δηλαδή Προορισμός, ενώ το λιμάνι της δεν μπορεί να εξυπηρετήσει άνετα τα κρουαζιερόπλοια. Και όμως είναι τέτοια η δύναμη του Προορισμού που αυτό δεν στέκεται εμπόδιο.
Τα ιστιοπλοϊκά και τα κότερα έρχονται στην Ερμιόνη, γιατί βρίσκουν θέση στα ασφαλή λιμάνια της, όπου πλέον τα νερά είναι καθαρά, παρ' όλο που δεν υπάρχει οργανωμένη εξυπηρέτηση μαρίνας. Δηλαδή Προορισμός είναι η ιστιοπλοΐα και το ταξίδι που καταλήγει στην Ερμιόνη επειδή έχει θέσεις στα ασφαλή λιμάνια της, και εξυπηρέτηση (φαΐ, αγορά) στα λιμάνια της.
Και πώς θα γίνουμε Προορισμός;

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

Οι ιθαγενείς θα κρυφοκοιτούν την ανάπτυξη των άλλων από τις παράγκες τους;



Του Άκη Γκάτζιος, Δημοσιογράφος moriasnow
ΟΤΑΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 40 χρόνια ξεσηκωνόταν όλο το Ναύπλιο, κατά της παραχώρησης της Καραθώνας σε Γάλλους επενδυτές, κανείς δεν φανταζόταν ότι τόσα χρόνια μετά, θα επιχειρείτο το ίδιο και κανένας δεν θα ξεσηκωνόταν.
ΤΑ ΠΑΝΤΑ όμως έχουν αλλάξει. Ακόμα και αυτοί που κάποτε επαναστατούσαν σε τέτοιες πρακτικές, σήμερα ίσως να έχουν αλλάξει μυαλά είτε λόγω της οικονομικής κρίσης, είτε επειδή έτσι τους αρέσει, είτε τέλος πάντων επειδή έτσι επιβάλλει η νέα …τάξη πραγμάτων.
ΑΡΑΒΕΣ, Ασιάτες, Κινέζοι και κάθε λογής «χρυσοί» επενδυτές είναι γνωστό ότι έχουν βάλει στο μάτι όχι μόνο την Καραθώνα, αλλά και άλλα «φιλέτα» της Αργολίδας για να τα αξιοποιήσουν. Και ταυτόχρονα το Ελληνικό κράτος φαίνεται διατεθειμένο αυτή τη φορά να τους διευκολύνει με κάθε τρόπο, για να υλοποιήσουν αφενός τα σχέδιά τους και αφετέρου για να προσθέσει κι άλλα χρήματα στα άδεια ταμεία, μπας και κάποτε η χώρα αυτή ξεχρεώσει και απαλλαγεί από την Τρόικα.
ΗΡΘΕ ΤΕΛΙΚΑ η ώρα οι σθεναρές και μεμονωμένες αντιδράσεις που είχαν σημειωθεί τα τελευταία χρόνια για απλά θέματα (όπως για το αν θα τοποθετηθούν καντίνες στον αιγιαλό) να καμφθούν, χάριν της οικονομικής κρίσης; Ήρθε τελικά η ώρα να ξεπουληθούν ολόκληρες εκτάσεις στο όνομα της αξιοποίησης, για να βγει από το αδιέξοδο η χώρα;
ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ αυτόματα ένα σωρό ερωτήματα… Αν η Καραθώνα, το Μπούρτζι, η Βερβερόντα, οι εκτάσεις στο Τολό ή στην Ερμιόνη, οι τουριστικές εγκαταστάσεις στην Επίδαυρο ή στις Μυκήνες και ότι άλλο διαθέτει υπό την προστασία του το δημόσιο εκποιηθούν, εκτός από τα χρήματα που θα εισρεύσουν στα ταμεία, θα υπάρξει και μακροπρόθεσμο όφελος για τις τοπικές κοινωνίες ή όχι; Ποιά θα είναι τα αντισταθμιστικά οφέλη για την Αργολίδα σε μια τέτοια προοπτική; Θα γίνει σε λίγα χρόνια μια αξιοζήλευτη περιοχή για τους τουρίστες με τυχερούς κατοίκους ή μια αξιοζήλευτη περιοχή με τους ιθαγενείς να κρυφοκοιτούν την ανάπτυξη των άλλων από τις παράγκες τους;

Ελεύθερη είσοδος σε όλα τα Μουσεία σήμερα

Ελεύθερη είναι η είσοδος σήμερα, Σάββατο 18 Μαΐου, σε όλα τα Μουσεία της Ελλάδας, στο πλαίσιο του εορτασμού της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων.

 Ένα  μεγάλο δείγμα της πολιτιστικής  κληρονομιάς της Ερμιόνης βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο Ναυπλίου.

 Είναι μια αφορμή η σημερινή ημέρα να το επισκεφτούμε.

Σχετική αναφορά :Τα ευρήματα απο τη Νεκρόπολη της αρχαίας Ερμιόνης


Μια εντυπωσιακή ορειβατική εξόρμηση στο Λούσιο!

Με την συμμετοχή περίπου 260 ορειβατών,  πραγματοποιήθηκε  κοινή πορεία του ΣΑΟΟ με τους ΕΟΣ Τρίπολης, Σπάρτης, Αχαρνών, Καλαμάτας και Κορίνθου, η οποία ξεκίνησε απ΄ την Στεμνίτσα Γορτυνίας έως την Γέφυρα Καρυταίνης.

Μ΄ αυτόν τον τρόπο, εγκαινιάστηκε το κίτρινο μονοπάτι που εθελοντικά σηματοδότησε ο ΣΑΟΟ με την αποφασιστική συμμετοχή στον καθαρισμό του, συνορειβατών απ΄την Τρίπολη αλλά και κατοίκων και επαγγελματιών της Στεμνίτσας.
Μετά τους σύντομους χαιρετισμούς των προέδρων των συλλόγων και του Δημάρχου Γορτυνίας, στην Πλατεία της Στεμνίτσας και τη συμβολική σηματοδότηση στην αφετηρία του μονοπατιού, η πολυπληθής ομάδα ξεκίνησε την πορεία της. 

Φράχθι

Τέλος καλό, όλα καλά.

Βέβαια μετά το πέρας των ανασκαφών έμεινε .... στη φροντίδα της φύσης και παρ' όλο τον δανεισμό τελικά με τα ΕΣΠΑ το φτιάξαμε, δηλαδή και αυτό μας το φτιάξανε οι Ευρωπαίοι.
Όντως έχει γίνει πολύ καλή δουλειά, φαίνεται και από τις φωτογραφίες, αλλά για να συντηρηθεί μακροχρονίως πρέπει να έχει συνεχή ροή επισκεπτών, οπότε και φύλαξη. Κάτι σαν τα σπήλαια του Δυρού.
Δηλαδή από δω και πέρα χρειάζεται επαγγελματισμός. Χρειάζονται έσοδα που να καλύψουν τα έξοδα και αυτό είναι το στοίχημα.

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος