Γεια σου Δάσκαλε

To tvxs δημοσιεύει μια συγκλονιστική επιστολή που έστειλε στον  καθηγητή του Χριστόφορο Βερναρδάκη, ένας παλιός φοιτητής του, που σήμερα, μετά τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Εσσεξ στη Μεγ. Βρετανία, εργάζεται  σε εργοστάσιο της Γερμανίας. Ιδού η ...ανταπόκριση του... 

Γεια σου Δάσκαλε, 

Με αφορμή την ιστορική εμφάνιση σου στο φύλλο των εργαζομένων της Ελευθεροτυπίας, πήρα το θάρρος να σου στείλω αυτό το mail, εκφράζοντας κάποιους προβληματισμούς σε συνδυασμό με μια παράθεση απόψεων και συμπερασμάτων απο τη γερμανική κοινωνία, όπου βρίσκομαι και εργάζομαι. Πράγματι, η απουσία μου (φυσική και μόνο) απο την εξελισσόμενη ελληνική κοινωνία με λυπεί βαθύτατα και ιδιαίτερα η απουσία μου απο τους δρόμους, όπου κατά τη γνώμη μου δίνεται μια τεράστια μάχη πρωτίστως συνειδησιακή (προσπάθεια ριζοσπαστικοποίησης της κοινωνίας) και δευτερευόντως πολιτική, αλλά οι εξελίξεις στη γερμανική κοινωνία είναι επίσης μεγάλες και θα επεκταθώ σε αυτό στη συνέχεια.

Δεν ξέρω αν γνωρίζεις, αλλά δουλεύω σε ένα εργοστάσιο (ως ανειδίκευτος εργάτης) στο Dachau, με ελαστικό ωράριο και συνθήκες σχεδόν τραγικές. 8,5 ώρες την ημέρα, απο τις οποίες πληρωνόμαστε τις 8 και τη

1η του Μάρτη "Καλό μήνα"

ΜΑΡΤΗΣ και βραχιόλια.... 

 

ΕΘΙΜΟ του "ΜΑΡΤΗ"

Την πρωτομηνιά οι μανάδες δένουν στα χέρια των παιδιών τους

ένα βραχιόλι από πολύχρωμες κλωστές (συνήθως κόκκινη και άσπρη κλωστή στριμμένη) που το λένε μάρτη ή μαρτιάτικο για να μην τα μαυρίσει ο ήλιος.

Ο λαός μας λέει:

«Οπόχει κόρη ακριβή τον Μάρτη Ήλιος μη τη δει».

«Ο ήλιος του Μαρτιού τρυπά το κέρατο βοδιού».

«Του Μάρτη ο ήλιος βάφει και πέντε μήνες δεν ξεβάφει»

......και ο Κωστής Παλαμάς γράφει:

Ρόδιζ’ η πρώτη του Μάρτη μέρα

και στο παιδάκι της η μητέρα γελώντας πάει:

«Με Μάρτη έρχομαι το λαιμό σου

να στεφανώσω σαν άγγελός σου θα σε φυλάει.

Από χρυσάφι, προτού να φέξει,

με τι φροντίδα το έχω πλέξει.

Για το χρυσό μου!

Με κάθε χρώμα το έχω ντύσει ουράνιο τόξο,

που θα στολίσει τον ουρανό μου!»

Από το αρχείο: "Στα μονοπάτια τ' ουρανού"

της Μυρσίνης Σαμαρά 

H ματαιότητα ενός εθίμου

Η ματαιότητα ενός εθίμου

Του Ιωάννη Λακούτση

Κάθε πρωί περίπου 8 η ώρα,  συναντούσα έναν κύριο καθ’ όλα αξιοπρεπή . Καθόταν στο παγκάκι του πάρκου και μέσα από μια πλαστική  σακούλα έβγαζε ένα βιβλίο και διάβαζε. Φορούσε πάντα τα ίδια ρούχα. Αυτό συνέβη για μερικές εβδομάδες. Μόλις άρχισε το τσουχτερό κρύο τον έχασα. Περιδιαβαίνοντας στα σοκάκια του διαδικτύου, σταμάτησα σε μια φωτογραφία . Ήταν ο ίδιος κύριος που συναντούσα στο πάρκο κάθε πρωί. Είχε δώσει συνέντευξη σε κάποιο blog . Ήταν 64 χρόνων, απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών του Λονδίνου. Ήταν συμμέτοχος σε ταξιδιωτικό πρακτορείο  και τα τελευταία χρόνια ήταν διευθυντικό στέλεχος σε κατασκευαστική εταιρεία. Εδώ και αρκετό καιρό κοιμάται σε χαρτόκουτο στην πλατεία Αγ. Παντελεήμονα  και τρέφεται από τα  συσσίτια του Δήμου Αθηναίων. Ανήκει και αυτός στο 11% των  αστέγων με πτυχίο πανεπιστημίου.

Από μία ενδιαφέρουσα έρευνα στην Καθημερινή διαβάζουμε, ότι το ποσοστό των εισακτέων στα ΑΕΙ πήγε από το 35% στα μέσα του  ’90 στο 72% ! σήμερα. Δηλαδή πάνω από επτά στους δέκα εισάγονται σε ΑΕΙ, και με δεδομένο το απαράδεκτο σύστημα των ΑΕΙ μας, σχεδόν όλοι θα πάρουν πτυχίο. Και μετά τι;  Θα συνειδητοποιήσουν την πλάνη τους, ότι ενώ έχουν φτάσει τα  30 είναι άνεργοι, και ακόμα δεν έχουν μάθει κάτι χρήσιμο. Τότε είναι που θα ψάξουν για τον υπεύθυνο. Φταίει η γραφειοκρατία; το εκπαιδευτικό σύστημα;  οι γονείς; η μήπως οι κακές εκπαιδευτικές επιλογές; Οι στατιστικές αναφέρουν ότι η  ανεργία  στους πτυχιούχους πανεπιστημίου είναι 14% , και  στην ανωτέρα τεχνολογική επαγγελματική εκπαίδευση 20%.

Σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Αρχής  το 2010 οι αγρότες αυξήθηκαν κατά 8% δηλαδή 60.000 άτομα. Άνθρωποι με πτυχία και μεταπτυχιακούς τίτλους, επιστρέφουν στη γη, για να καλλιεργήσουν και να εκθρέψουν ζώα, ενώ οι περισσότεροι από αυτούς ασχολούνται με βιολογικές καλλιέργειες.

Ενώ όλα αυτά συμβαίνουν γύρω μας, εμείς αναλωνόμαστε στην ματαιότητα ενός εθίμου . Γιατί τι άλλο θα μπορούσε να είναι η βράβευση κάθε χρόνο των νεοεισαχθέντων σε ΑΕΙ  και ΤΕΙ. Μπορεί πριν από είκοσι  χρόνια  να είχε ενδιαφέρον μια τέτοια κίνηση, σήμερα ποια σκοπιμότητα εξυπηρετεί; Δεν θα ήταν περισσότερο  χρήσιμο να βραβεύονταν τρεις νέοι καλλιεργητές, αν υπάρχουν, η όταν υπάρξουν;

 Μπορεί  να κάνω λάθος. Απλώς σκέφτομαι φωναχτά.

Θα συμφωνήσετε όμως μαζί μου, ότι κάτι πρέπει να κάνουμε , δεν μπορούμε να παρακολουθούμε  την ορχήστρα να παίζει, ενώ το πλοίο βουλιάζει.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΦΥΡΗ ΠΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΙΖΗ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ  ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΜΑΣ  ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ   Δ. ΚΑΜΙΖΗ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΩΝ 312.000,00 ΕΥΡΩ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ 

Η ανάρτηση μας   δεν είναι ανυπόστατο σχόλιο, είναι τεκμηριωμένη τοποθέτηση με έγγραφα που δεν αμφισβητήθηκαν

Κύριε Δήμαρχε και Πρόεδρε του Νομικού Προσώπου  ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΔΗΜΟΥ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ

η απάντηση σας στην ανάρτηση της  «Δημοτικής  Συνεργασίας Ερμιονίδας», ήταν η αναμενόμενη.

Δεν μας εξέπληξε καθόλου, όπως και τους αναγνώστες που μας παρακολουθούν.  
Η ανάρτηση μας κ. Δήμαρχε  δεν είναι σχόλιο και μάλιστα ανυπόστατο.

Είναι τοποθέτηση στη συνεδρίαση  του Δημοτικού Συμβουλίου  και στο θέμα  της ψήφισης του προϋπολογισμού του Ν.Π., τεκμηριωμένη με έγγραφα, εγκυκλίους  και αποφάσεις του έτους 2011 που αφορούν  την λειτουργία του Καλλικράτη και δεν αποτελεί  προσωπική μας άποψη.

Εφόσον  δεν αμφισβητείτε κανένα από τα έγγραφα και τους Νόμους που έχουμε επισυνάψει  – πώς άλλωστε θα μπορούσατε- τα αποδέχεστε ως έχουν.

Είναι δυνατόν  ο κ. Δήμαρχος να μην  γνωρίζει την Απόφαση συγχώνευσης των Ν.Π.Δ.Δ. Δήμου  Κρανιδίου  κ' Δήμου 

«Περιφρονώ τσ’ αλήθειες σας, μισώ τα ψέματά σας»

Προτείνει η Έλλη Βασιλάκη Στα χωριά της Κρήτης βρέθηκε ο Σταύρος Θεοδωράκης για να συναντήσει μερικούς από τους πρωταγωνιστές της κρητικής παράδοσης και δημιουργίας. Ο δημοσιογράφος συγκινημένος από την περιήγηση του στο νησί έδωσε στη δημοσιότητα και συγκεκριμένα στην εφημερίδα «Τα Νέα» ένα κείμενο με το διάλογο από τη συνάντησή του με τον μαντιναδολόγο Μήτσο Σταυρακάκη (πολιτικός κρατούμενος για 2,5 χρόνια στις φυλακές της Χούντας). Το όνομά του το άκουγα συνέχεια στην Κρήτη. Στα γλέντια, στις παρέες, στις λύπες. «Ο έρωντας με νίκησε με μια χρυσή σαΐτα /μα την εκαταχάρηκα ετούτη μου την ήττα». Τον τραγουδούσανε πιτσιρικάδες αλλά και λεβέντες που προσπαθούνε να ερμηνεύσουνε τη «σχιζοφρένεια» της ζωής. «Η μόνη κόντρα που μπορείς να κάμεις του θανάτου / σαν έρθει ο Χάρος να σε βρει να ’σαι του πεταμάτου». Αυτή του τη μαντινάδα την άκουσα πριν από μερικές εβδομάδες σε έναν «αποχαιρετισμό» – μια κηδεία τέλος πάντων. Του ζητάω να μου τη «μεταφράσει» – όχι ότι δεν την καταλαβαίνω αλλά θέλω να δω τι ερμηνεία δίνει ο ίδιος σε αυτή τη λέξη που μου γρατσουνίζει από τότε τη διάθεση. «Να ’σαι του πεταμάτου, να τα έχεις ζήσει όλα δηλαδή» μου

Εκ του port police.. Δ.Λ.Τ.Ερμιονίδας

Οι νέες πινακίδες, που καλώς μπήκαν στα Μαντράκια και στο λιμάνι της Ερμιόνης.

 Τις  τοποθέτησε  το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Ερμιονίδας.

Αυτό το "Εκ του  port police" όμως δεν το είδε  κανείς  ούτε ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος ..

.

ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2011 ΚΑΙ 2012

Μια πρόχειρη ματιά και άμα θέλουνε μας εξηγούν.

Του Βασίλη Γκάτσου

Προϋπολογισμός 2011 = 11355140 €

Προϋπολογισμός 2012 =   8706931 €

ΣΤΑ ΕΞΟΔΑ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΜΕΣ:

Στον Κωδ. 6 καταγράφονται οι λειτουργικές δαπάνες της χρήσεως, δηλαδή τα έξοδα και οι πληρωμές που θα κάνει ο δήμος Ερμιονίδας το 2011 για τη λειτουργία του. Δηλαδή οι κωδικοί από 60 έως και 68 καταγράφουν έξοδα λειτουργίας του δήμου που αφορούν αμοιβές και έξοδα προσωπικού, αμοιβές αιρετών και τρίτων, παροχές τρίτων, τοκοχρεολύσια δανείων, προμήθειες αναλωσίμων υλικών ανταλλακτικών, υλικών επισκευών κ.λ.π., μεταβίβαση εισοδήματος σε τρίτους δηλαδή παραχωρήσεις ,επιχορηγήσεις, παροχές, δωρεές σε επιτροπές, ΝΠΔΔ του δήμου κ.λ.π.

Για το 2011 είχαν προϋπολογιστεί 5479417 € και για το 2012 Προϋπολογίζονται 5404568 €

Δηλαδή παρ’ όλο που ο προϋπολογισμός του 2012 είναι κατά πολύ μικρότερος, παρ’ όλο που η κοινωνία μας βρίσκεται σε πρωτοφανή οικονομική και κοινωνική κρίση ο Δήμος Ερμιονίδας δεν λέει να μειώσει με τίποτα τα έξοδα λειτουργίας του. Στην πράξη τα αυξάνει αναλογικά αφού το 2011 αποτελούσαν το 48% του προϋπολογισμού, και το 2012 θα αποτελέσουν το 62% του

Η «παραβατική ουτοπία» της Οούκα Λεέλε

Προτείνει η Έλλη Βασιλάκη  

της Κατερίνας Λυμπεροπούλου  πηγή  

Το έργο μιας από τις πλέον σημαντικές ισπανίδες φωτογράφους στην Αθήνα

Από τις 7 Μαρτίου μέχρι και τις 21 Απριλίου η Πρεσβεία της Ισπανίας και το Ινστιτούτο Θερβάντες παρουσιάζουν την έκθεση «Οούκα Λεέλε: Η παραβατική ουτοπία» υπό την επιμέλεια του κριτικού τέχνης Μανουέλ Ρομέρο.

Τετάρτη 7 Μαρτίου 20:00 Εγκαίνια στην αίθουσα εκθέσεων του Ινστιτούτου Θερβάντες. Ωράριο: Δευτέρα-Παρασκευή 10:00-13.30 και 16:00-20:00. Σάββατο 10:00-13.30. Κλειστά τις Κυριακές και 12-17.04.2012. Αίθουσα Εκθέσεων του Ινστιτούτου Θερβάντες της Αθήνας, Μητροπόλεως 23, Αθήνα. Είσοδος ελεύθερη.

Η έκθεση που αποτελείται από 15 έργα της καλλιτέχνιδας από τη Μαδρίτη Οούκα Λεέλε και που εκπροσώπησαν την Ισπανία στην 11η Μπιενάλε του Καΐρου το 2008, ταξιδεύει στο «παραβατικό» σύμπαν της φωτογράφου και φέρνει το ελληνικό κοινό για πρώτη φορά σε στενή επαφή με μία από τις σημαντικότερες εκπροσώπους

I AM GREEK AND I WANNA GO HOME

Από Γιώργο, Νότια Γαλλία

 HI EVERYBODY PLEASE TAKE THE TIME TO SEE THESE BEAUTIFUL PHOTOS.

Αυτή είναι η φράση και το κεντρικό μήνυμα που αποστέλλεται παντού μέσω διαδικτύου, από την Ανεξάρτητη εθελοντική κίνηση με σκοπό την επιστροφή των Ελληνικών αρχαιοτήτων που παράνομα κρατούνται εκτος Ελλάδας.
Εμπνευστής και δημιουργός είναι ο Μουσικοσυνθέτης και φωτογράφος Ares Kalogeropoulos ο οποιος διαμένει και δραστηριοποιείται στο Oldenburg της Βόρειας Γερμανίας
Η Ανεξάρτητη αυτή κίνηση, απέκτησε χιλιάδες υποστηρικτές στο διαδίκτυο, μιας και ξεκίνησε μέσω Facebook, από το προσωπικό Προφίλ του Ares Καλογερόπουλος.
Το μήνυμα " I AM GREEK AND Ι WANNA GO HOME " καθώς και η αισθητική ματια που συνοδεύει τις εικόνες, είναι δημιουργημένες ώστε να χτυπήσουν τις πόρτες του συναισθήματος εντός και εκτος Ελλάδας. Για αυτό το λόγο άλλωστε επικοινωνείται στην Αγγλική γλώσσα.

Το δευτρο μήνυμα που συνοδεύει αυτήν την κινηση είναι " Our Badget is our Love" που δηλώνει ξεκάθαρα πως απλώς και μονο με την αγάπη μας για την Ελλάδα και τον κοινό στόχο, μπορεί αυτή η κίνηση να επικοινωνηθεί, έξω από χρηματοδοτήσεις και κονδύλια στήριξης.
Η αγάπη μας και η εθελοντική μας εργασία για τον κοινό αυτόν Εθνικό στόχο είναι αρκετή και μάλιστα πιο ισχυρή από κάθε χρηματική υποστήριξη!Υποστηρίξτε και εσείς αυτήν την μεγάλη και αγνή κίνηση που μας επιτρέπει να στεκόμαστε απέναντι στην ιστορία μας περήφανοι ως Έλληνες και ως πολίτες αυτού του κόσμου!
Απλώς κοινοποιήστε παντού αυτές τις εικόνες. Σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Να ακουστεί η φωνή μας!
Ας κάνουμε κάτι για το οποιο η Ιστορία θα μας κοίτα με το ποιο τρυφερό της βλέμμα.
Ευχαριστώ προσωπικά όλους σας μέσα από την καρδια μου!
Ares Kalogeropoulos

Σίδνεϊ-Ερμιόνη για την "Ελπίδα"

Λεγομαι (Τοm) Αναστασιος Παντελη Κοκορης.Γεννηθηκα στην Ρειχια Ζαρακα Λακωνιας της Ελλαδας.Ειμαι 58 χρονων και ζω στο Συδνευ της Αυστραλιας με την οικογενεια μου και τα αδελφια μου. Η αγαπη μου για την ποδηλασια ξεκιναει απ τα παιδικα μου χρονια με μακρινες αγωνιστικες διαδρομες.Προτεινοντας μια Κυριακη να κανουμε ποδηλατο με το φιλο μου Γιωργο Κωνσταντοπουλο στο Manly που ειναι η περιοχη που κατοικω,συζητησαμε οτι θα ταξιδεψω με το ποδηλατο μου απο την Αυστραλια στην Ελλαδα.
Τον ρωτησα αν υπαρχει καποιο ιδρυμα στο οποιο θα μπορουσα να διαθεσω καποια χρηματα που θα συγκεντρωσω απ αυτη τη διαδρομη. Μου προτεινε το ιδρυμα ΕΛΠΙΔΑ και μου εξηγησε ποιο ακριβως ειναι το εργο του.Λογω οτι η οικογενεια μου εχει πληγει απο αυτη την ασθενεια πηρα την αποφαση να λειτουργησω υπερ του ιδρυματος.Ξεκιναω 1η Απριλιου απο το Σιδνευ και συγκεκριμενα απ την αιθουσα του συλλογου Ζαρακιτων (196 Liverpool Road) και αφου διασχισω καποιες πολεις της Αμερικης και της Ευρωπης θα καταληξω στην ομορφη χωρα μας.Θα περασω απο καποιες πολεις της Ελλαδος και θα καταληξω στην Ερμιονη

Χιονάκι στα Δίδυμα

Από τη βόλτα μας σήμερα στον κάμπο προς το Καταφύκι, αφού με τη βροχή πρασίνισε ο τόπος και βγήκαν τα χόρτα..  

Απλότητα και αθωότητα..

Φωτο:Ρίνα Λουμουσιώτη

Αμέ;

Μία απάντηση στο «Έχω μια ερώτηση έχει κανείς καμιά απάντηση;», του Γιάννη.

 

Το ερώτημα είναι πολύ σημαντικό και διδακτικό για το σήμερα. Νομίζω ότι δίνω μια απάντηση με κάθε λεπτομέρεια στο βιβλίο μου «Η ανασυγκρότηση της Ερμιονίδας» από σελίδα 605 έως και 630. Όποιος έχει το κέφι, τις ξαναδιαβάζει.

Με λίγα λόγια:

Η Ερμιονίδα το 1828 δεν είχε τίποτα.

Μέχρι το 1900 έφτιαξε τέτοια αγροτική και βιοτεχνική υποδομή που ήταν αυτάρκης σε όλα. Κατά τη γνώμη μου εκμεταλλεύτηκε τέλεια τους νόμους του Καποδίστρια. Έφερνε δε και ‘συνάλλαγμα’ από τη ναυτιλία της, τη σπογγαλιεία της και τις ‘εξαγωγές’ κυρίως λαδιού και λίγων εσπεριδοειδών. Όλα αυτά που δημιούργησαν μέχρι το 1900 οι παππούδες των παππούδων μας, ωριμάσανε και αποδώσανε κατά την περίοδο 1900 – 1960 στα άξια χέρια των παιδιών τους. Την περίοδο αυτή προστέθηκαν και εισοδήματα από τα Μεταλλεία Μποδοσάκη και εμβάσματα των ξενιτεμένων στην Αμερική. Το χρήμα γινότανε σπίτια, περιβόλια, σπουδές και λίρες για τα παιδιά. Δουλειά, αποταμίευση και επένδυση, κοινωνική και σχολική παιδεία. Μία επαρχία αυτάρκης σε όλα με τα δικά της χέρια, χωρίς επιδεικτική κατανάλωση, με συνοχή και αλληλοβοήθεια στην παραγωγική διαδικασία.

Τέτοιες τοπικές οικονομίες δεν χαμπαρίζουν από χρεοκοπίες του κράτους. Έχουν ικανότατη παραγωγική μηχανή η οποία απλώς για λίγο αποσυντονίζεται και γρήγορα βρίσκει το ρυθμό της.  Και τέτοιες οικονομίες βγάζουν πραγματικά φιλοπρόοδους και οραματιστές σε όλα τα επίπεδα της τοπικής διοίκησης.

Τοπική οικονομία που ζει πουλώντας γη, που άδειασε τη θάλασσα από τα ψάρια, που έκανε θάλασσα τα υπόγεια νερά της, που όραμα έχει τον διορισμό στο δήμο και στον κρατικό μηχανισμό, που εισάγει σχεδόν τα πάντα προσπαθώντας να τα μεταπουλήσει, είναι έναν χάρτινος τοπικός πύργος από τραπουλόχαρτα, που τον πιάνει και τον ταράσσει η χρεοκοπία του κράτους. Κατ’ εικόνα και ομοίωσή της θα είναι φυσικά και όλα τα επίπεδα της τοπικής της αυτοδιοίκησης.

Η Ρίνα με το φωτογραφικό αρχείο με φωτογραφίες πριν την Κατοχή, η Ήρα με το ενδιαφέρον της για την περίοδο του πρώτου μισού του 20^ου αιώνα, νομίζω ότι προσπαθούν να στρέψουν το ενδιαφέρον μας σε αυτή τη θαυμαστή περίοδο τουλάχιστον της Ερμιόνης.

Στο κατάλογο των έργων να προσθέσω και το τεράστιο υδραγωγείο της Ερμιόνης που φτιάχτηκε για να δέχεται τις μούργες και τα ξίδια (όχι τα λύματα, αφού νερό δεν υπήρχε στα σπίτια, ούτε λουτρά και τα τοιαύτα) και να τα βγάζει στη θάλασσα, γιατί μέχρι τότε ταξίδευαν στα σοκάκια επί μήνες.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

ΔΗΜΟΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ 

ΕΡΜΙΟΝΗΣ                                                  ΕΡΜΙΟΝΗ  24/02/2012

                                                                     ΑΡ. ΠΡΩΤ:  136

                                    

 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Για την σύγκλιση του  Συμβουλίου της Δημοτικής Κοινότητας κατά τις διατάξεις του άρθρου 88 του Ν. 3852/10

Προς :  Τον  κ. Δήμαρχο.

            Τους κ. Δημοτικούς Κοινοτικούς Συμβούλους Ερμιόνης.

Σας προσκαλώ σε τακτική  συνεδρίαση που  θα γίνει  στο Δημοτικό Γραφείο Ερμιόνης την ημέρα  Τρίτη 28/02/2012 και ώρα 19:00 για συζήτηση και λήψη αποφάσεων, στα  παρακάτω θέματα της ημερήσιας διάταξης:

1.    Aίτηση της «Ι.Γεωργούσης & Σ. Βλάχος Ο.Ε.» για χορήγηση άδειας λειτουργίας μουσικής.

2.    Aίτηση της «Γ. Μέλλος – Χ.Μπουρίκα Ο.Ε.» για ανανέωση άδειας λειτουργίας μουσικής.

3.    Aίτηση του κ. Γεωργίου Μέλλου για ανανέωση άδειας λειτουργίας μουσικής.

4.    Αίτηση του κ. Στάικου Ανάργυρου του Αναστασίου.

5.    Σχετικά με την εκμίσθωση Δημοτικής Έκτασης στη θέση «Κρόθι».

6.    Σχετικά με το καθορισμό θέσης για την τοποθέτηση «σταντς» της δεκαπενθήμερης εφημερίδας «ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ».

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΡΗΤΣΩΤΑΚΗΣ