Δωρεάν διανομή τροφίμων σε άπορους της Αργολίδας

Αναμ:Έλλη Βασιλάκη Από τη Δ/νση Αγροτ. Οικονομίας κ Κτηνιατρικής ανακοινώνεται ότι στα πλαίσια της δωρεάν διανομής τροφίμων, από τα αποθέματα παρέμβασης, το έτος 2011 θα γίνει κατανομή ποσότητας μακαρονιών, τυριού φέτας και ρυζιού στη Περιφερειακή Ενότητα μας για διανομή σε άπορα μέλη της Κοινωνίας.

Ως άπορα θεωρούνται, σύμφωνα με την αριθμ. 22830/5-4-11 ΚΥΑ, τα άτομα που έχουν οικογενειακό ή ατομικό ετήσιο εισόδημα μέχρι και 12.000 Ευρώ, προσαυξανόμενο κατά 30% για τη σύζυγο και τα δύο πρώτα ανήλικα ή Προστατευόμενα παιδιά και κατά 40% για καθένα από τα επόμενα ανήλικα προστατευόμενα παιδιά. Το εισόδημα αυτό αυξάνεται κατά 50% στις περιπτώσεις πασχόντων από βαριά ανίατα ή δυσίατα νοσήματα και κατά 40% σε περίπτωση μη ύπαρξης ιδιόκτητης κατοικίας. Ως εισόδημα νοείται το φορολογούμενο πραγματικό ή τεκμαρτό εισόδημα και το απαλλασσόμενο ή φορολογούμενο με ειδικό τρόπο. Στη Περιφερειακή Ενότητα Αργολίδας αναγνωρισμένα σωματεία ή φορείς φιλανθρωπίας που διανέμουν τρόφιμα παρέμβασης είναι :
Ενώσις Πολυτέκνων Ναυπλίας-Ερμιονίδας ( τηλ. 27520-25265)
Πολιτιστικός Σύλ/γος Πολυτέκνων Αργους - Περιχώρων (τηλ. 27520-25083)
Περ/κή Ενωση Τυφλών Αν. Πελοποννήσου (τηλ. 27520-25490,29075)
Πανελ. Σύλλογος Παραπληγικών Β. Α. Πελοποννήσου (τηλ. 27510-68386,69471)

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΡΑΝΙΔΙΟΥ ΑΥΡΙΟ..

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ...

“Έπρεπε να γεράσω , αγόρι μου, για να μάθω τι είναι ευτυχία. Τελικά ευτυχία είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο χέρια…
Αυτά που θα σε αγκαλιάσουν, θα σε κρατήσουν, θα σε κοιμήσουν, θα σε περιποιηθούν, θα σου μαγειρέψουν, θα σε χαιδέψουν και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια.
Τα πολλά χέρια απλά σε κατσιάζουν… Χάσιμο χρόνου. Θα το δείς κι εσύ όσο μεγαλώνεις…

Θανάσης Βέγγος


Αναμετ: Έλλη Βασιλάκη

Σχετικά με το πρόσφατο κείμενο διανοουμένων και ανθρώπων του Πνεύματος υπέρ της απρόσκοπτης εφαρμογής του Μνημονίου

Μια πρόταση για ανάρτηση του Κώστα Κ.
Πηγή iskra
Τον ευχαριστούμε

Του Σπύρου Σακελλαρόπουλου

Δημοσιεύτηκε την 1η Ιουνίου ένα κείμενο που υπογράφουν 32 άνθρωποι των Γραμμάτων και των τεχνών. Ποιο είναι το περιεχόμενό του; Ξεκινώντας με τον ενθαρρυντικό τίτλο «Τολμήστε!» αναφέρει πως
«Θέλουμε να εκφράσουμε με τον πιο σαφή τρόπο την αγωνία μας για τη δραματική κατάσταση του τόπου».
Ως εδώ κανένα πρόβλημα. Πράγματι η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού που βιώνει πάρα πολύ δύσκολες καταστάσεις και είναι θετικό να το αναγνωρίζουν αυτό και οι πνευματικοί άνθρωποι του τόπου. Ωστόσο στην περίπτωσή μας μόνο αυτό δε συμβαίνει γιατί το κείμενο συνεχίζει ως εξής:
« Η ισότιμη ένταξή μας στην Ευρώπη, αναγκαία για την επιβίωση της Ελλάδας ως σύγχρονης προηγμένης χώρας, αλλά και οι σημαντικές πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές κατακτήσεις που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της, απειλούνται σήμερα σοβαρά».
Από εδώ και πέρα αρχίζει μια ασύστολη προσπάθεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας που βιώνουν τα λαϊκά στρώματα στην καθημερινότητά τους. Θεωρείται ως δεδομένη μια θετική εξέλιξη, η ισότιμη ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ, η οποία βρίσκεται σε σοβαρό κίνδυνο - πράγμα που αν συνεχιστεί θα επιφέρει ακόμα μεγαλύτερη δεινά. Σε όλα αυτά τι να πρωτοπαρατηρήσει κανείς: Από πού κι ως πού η ένταξη της Ελλάδας, όπως και πολλών άλλων ευρωπαϊκών χωρών (χαρακτηριστικά παραδείγματα η Ιρλανδία και η Πορτογαλία) ήταν ισότιμη; Από την αρχή της ένταξής τους μια σειρά από χώρες είχαν πολύ μεγάλες διαφορές παραγωγικότητας σε σχέση με τον κεντρικό πυρήνα της ΕΕ, οι οποίες αναπαράχθηκαν, και σε περιόδους κρίσης εντάθηκαν, με αποτέλεσμα να έχουμε φτάσει στη σημερινή κατάσταση. Σε ότι αφορά την κοινωνική σύγκλιση η Ελλάδα συνέχισε να έχει (μέχρι το 2009 για να μην αναφερθούμε στη σημερινή κατάσταση) υψηλά επίπεδα φτώχειας και κοινωνικών

Μια στάλα δικαιοσύνης

protagon Άρης Δαβαράκης
Λίγο παράξενα ξεκίνησε η Πέμπτη: Είκοσι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ σηκώνουν τα μανίκια και στην ουσία τρίζουν τα δόντια πριν την υπογραφή «νέου μνημονίου», βουλευτές φυγαδεύονται από «δείπνο για το μεταναστευτικό» (στην Κέρκυρα) με εξωλέμβιους για να μην αντιμετωπίσουν τους εκεί «αγανακτισμένους» που τους περικυκλώσανε – και «πνευματικοί ταγοί» προσπαθούν να παρέμβουν, λίγο νωθρά, λίγο αργά και καθόλου πειστικά – κατά την ταπεινή μου γνώμη. Ο Μίκης Θεοδωράκης παραληρεί, οι μετατάξεις απορρίπτονται ως λύση και, ναι μεν «θα το βγάλουμε το καλοκαιράκι» στα μουλωχτά απ’ ότι φαίνεται, αλλά από εκεί και πέρα όποιος πρόλαβε, τον Κύριον οίδε – για να καταφύγω και στα Θρησκευτικά μου.

Οι «Αγανακτισμένοι» δεν μειώνονται, αντιθέτως αυξάνονται, αρχίζουνε και φορτίζονται, ο θυμός μπαίνει στο σκηνικό φυσικά ανεμπόδιστος (και πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς όταν κάποιοι, μέσα στην Βουλή, συνεχίζουν να τρώνε με χρυσά κουτάλια ενώ απ’ έξω «ο λαός» προσπαθεί να αυτοσυγκρατηθεί, με μεγάλη ευγένεια προς το παρόν). Είμαι και εγώ ένας πολίτης αυτής τα χώρας και αναρωτιέμαι αν έχει σκεφτεί κανείς στα σοβαρά ότι ο κόσμος που έχει «αγανακτήσει» έχει ανάγκη από διάλογο με την «Δημοκρατία» του. Αυτά τα μεγάλα λόγια περί απειλών της κοινοβουλευτικής

Αγανακτισμένοι στο Άργος – Ημέρα 5η

στο θεατράκι της πλατείας του Αγίου Πέτρου Αυτη την φορά και με προτζέκτορα – οθόνη.
Ψηφίστηκαν κάποιοι κανόνες λειτουργίας της συνέλευσης προσπαθώντας να αντιμετωπιστούν κάποιες δυσλειτουργίες των προηγούμενων ημερών καθώς και ψήφισμα της Λαϊκής Συνέλευσης.
ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣ
Εδώ και λίγες μέρες καταφέραμε να σπάσουμε την κατήφεια, τον φόβο και την απομόνωση.
Εκατοντάδες πολίτες του Άργους βρεθήκαμε στο θεατράκι της πλατείας και με απόλυτα δημοκρατικό τρόπο ανοίξαμε ένα διαρκή διάλογο για το μέλλον το δικό μας και της χώρας.
Είμαστε κομμάτι κι εμείς του Πανελλαδικού κινήματος των “αγανακτισμένων”. Βιώνουμε τη δραματική χειροτέρευση των όρων ζωής, την εξόντωση των ονείρων και προοπτικών των νέων ανθρώπων, τον καταιγισμών άδικων μέτρων, το ξεπούλημα της χώρας. Νιώθουμε ότι δε μπορεί να είμαστε άλλο θεατές ενός έργου που οδηγεί στην κοινωνική καταστροφή.
Λέμε ένα μεγάλο “δεν πάει άλλο”, στην κυβέρνηση, την τρόικα, τους τοκογλύφους δανειστές, το πολιτικό σύστημα της διαπλοκής, της χρεωκοπίας, της ατιμωρησίας.
Το τεράστιο χρέος δεν είναι του λαού.
Καλούμε τους πολίτες του Άργους να συμμετέχουν στις συγκεντρώσεις της πλατείας. Να τη μετατρέψουμε σε μια πλατεία, συνάντησης, γιορτής, συντονσιμού, αγώνα.
kdrasi

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΗ δήλωση

συμμετέχω σ΄ αυτή την κίνηση, συνομολογόντας ότι, όχι μόνο δεν πάνε καλά τα πράγματα, αλλά δρομολογούνται με συνοπτικές διαδικασίες -δηλ. έχουν ήδη καταδικαστεί- τα χειρότερα επί μακρόν.

Δεν λέγονται, αλλά γίνονται πράγματα χωρίς εμάς ΣΕ μας, απ΄ αυτούς Για αυτούς.
Λαμβάνονται δηλ. αποφάσεις εις βάρος μου/μας, χωρίς καν -όχι την συγκατάθεσή μας βέβαια, αστείο ποσόν... αλλά- την ενημέρωσή μας.
Από αυτούς, που επιλέξαμε να μας εκπροσωπήσουν. Δεν μας εκπροσωπούν πιά, ή μάλλον πιό σωστά, δεν μας αντιπροσωπεύουν. Και αυτό προσπαθούμε να πάρουμε πίσω τώρα. Το λάθος μας που θα κοστίσει σε γενιές και γενιές.
Οφείλουμε:
_ πρώτα μιά δική μας συγνώμη, έτσι που τα καταφέραμε και τους επιτρέψαμε να μας αγανακτήσουν,
_ ύστερα, έστω και αργά -αφού μας έτσουξε για τα καλά- υποχρεούμαστε "δικαιωματικά" να διαμαρτυρηθούμε για ότι σώζεται ακόμα και
_ διεκδικούμε άμεση και λεπτομερή ενημέρωση για τα κουμάντα τους στην πλάτη μας,
_ μετά την παρηγορητική δική τους συγνώμη για την έσχατη προδοσία.
Αφού λοιπόν δεν ελπίζουμε σε καμία εκ μέρους τους μεταμέλεια-"επαναφορά" και από κοινού παραδεχόμαστε την επιορκία τους, ας διατρανώσουμε την ένστασή μας υπεύθυνα και με συνέπεια, αφού πληροφορηθούμε και κατανοήσουμε πλήρως την κατάστασή μας, για ν΄ αποχαιρετίσουμε έγκαιρα και με αξιοπρέπεια τα χαμένα μας και να διαφυλάξουμε οργανωμένα και με ζήλο όσα σώζονται.


Δεν μοιρολογώ, ωμολογώ.

Κατʼ οίκον εγκλεισμός

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΣΑΠΗ*

Εδώ και μήνες η κυβέρνηση έχει διακόψει μια οφειλόμενη πενιχρή οικονομική ενίσχυση στα Κέντρα εκπαίδευσης και υποστήριξης ατόμων με ψυχικές και σωματικές αναπηρίες, με διαδικαστικά προσχήματα, τα οποία οξύνθηκαν από την κατάργηση των νομαρχιών και την ανάληψη των αρμοδιοτήτων τους από τις περιφέρειες. Εδώ και μήνες το έργο των φορέων αυτών στηρίζουν οι εργαζόμενοι δουλεύοντας χωρίς να εισπράττουν τους μισθούς τους με ό,τι αυτό συνεπάγεται στις συνθήκες διαβίωσης τους. Εδώ και μήνες διεξάγεται από τους εργαζόμενους, τους γονείς των παιδιών με ειδικές ανάγκες και ομάδες υποστήριξης τους ένας αγώνας για να αποτραπεί η διακοπή λειτουργίας των εκπαιδευτικών κέντρων και των ιδρυμάτων αυτών, γεγονός το οποίο θα σημάνει την καταδίκη των παιδιών με αναπηρία στον κατʼ οίκον εγκλεισμό τους. Εδώ και μήνες, αυτή η κυβέρνηση, η οποία αυξάνει τα έξοδα λειτουργίας της, μειώνοντας μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές παροχές, διαγράφει άλλη μια κοινωνική δαπάνη επιβάλλοντας ένα νέο Καιάδα για κάποια παιδιά αυτής της χώρας και καταπατώντας το βασικό τους δικαίωμα στην ισότιμη συμμετοχή στην κοινωνική ζωή. Με πρώτα

Πετώντας ψηλά..από την Ατλάντα στο Ναύπλιο

Διακήρυξη

ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών για τη δύσκολη ελληνική πραγματικότητα

Αναμετ:Έλλη Βασιλάκη

Την αγωνία τους για την δύσκολη πορεία της χώρας, αλλά και την αντίθεσή τους στις φωνές λαϊκισμού που κυριαρχούν στο δημόσιο λόγο σε μια δραματική συγκυρία, εκφράζουν με διακήρυξή τους 32 άνθρωποι των γραμμάτων, των τεχνών και της επιστημονικής κοινότητας.
Το κείμενο υπογράφουν οι:
Θανάσης Βαλτινός, Κική Δημουλά, Απόστολος Δοξιάδης, Τάκης Θεοδωρόπουλος, Αθηνά Κακούρη, Μένης Κουμανταρέας, Γιάννης Κουνέλης, Πέτρος Μάρκαρης, Τάσος Μπουλμέτης, Βασίλης Παπαβασιλείου, Διονύσης Σαββόπουλος, Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Αλέκος Φασιανός, Νίκος Αλιβιζάτος, Νάσος Βαγενάς, Γιάννης Βούλγαρης, Γιώργης Γιατρομανωλάκης, Άγγελος Δεληβοριάς, Γιώργος Δερτιλής, Αρίστος Δοξιάδης, Ορέστης Καλογήρου, Στάθης Καλύβας, Βάσω Κιντή, Ανδρέας Κούρκουλας, Νίκος Μουζέλης, Χαράλαμπος Μ. Μουτσόπουλος, Γιώργος Παγουλάτος, Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, Παύλος Σούρλας, Γιάννης Στουρνάρας, Σταύρος Τσακυράκης, Χαρίδημος Τσούκας.

Τολμήστε!

Θέλουμε να εκφράσουμε με τον πιο σαφή τρόπο την αγωνία μας για τη δραματική κατάσταση του τόπου. Η ισότιμη ένταξή μας στην Ευρώπη, αναγκαία για την επιβίωση της Ελλάδας ως σύγχρονης προηγμένης χώρας, αλλά και οι σημαντικές πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές κατακτήσεις που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της, απειλούνται σήμερα σοβαρά. Ως υπεύθυνοι πολίτες νοιώθουμε την ανάγκη να μιλήσουμε, καθώς οι φωνές του λαϊκισμού και της ανευθυνότητας κυριαρχούν στο δημόσιο λόγο, κρύβοντας από τους περισσότερους Έλληνες τη σοβαρότητα της κατάστασης και προτείνοντας λύσεις καταστροφικές, ανεδαφικές ή εξωπραγματικές σε στιγμή κρίσης.
Απευθύνουμε έκκληση σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου, σε όποια θέση και αν βρίσκονται: στον πρωθυπουργό, την κυβέρνηση και τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και τον αρχηγό και τους βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τους αρχηγούς και τους βουλευτές των άλλων κομμάτων. Τους καλούμε όλους να αλλάξουν νοοτροπία, να παραμερίσουν τις ιδιοτέλειες, τις προσχηματικές αντιμαχίες, εσωκομματικές και εξωκομματικές, τους υπολογισμούς, τους συμψηφισμούς, καθώς και τις αγκυλωμένες στο παρελθόν ιδεολογικές και πολιτικές περιχαρακώσεις και να αναλάβουν επιτέλους στο ακέραιο τις ευθύνες τους. Τους ζητούμε να μιλήσουν με ειλικρίνεια στους έλληνες πολίτες για τους κινδύνους που απειλούν τη χώρα, για τον αγώνα και τις θυσίες που απαιτεί η σωτηρία και η ανάκτηση της αξιοπρέπειάς της, και να εργαστούν σκληρά και συστηματικά για τη νέα στροφή. Ο τόπος χρειάζεται μια ηγεσία ευθύνης και εθνικής ανασυγκρότησης που, σε συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους μας, θα κάνει τα απαραίτητα για τη σωτηρία. Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο, και μόνο συντονισμένες ενέργειες, βασισμένες σε ένα νέο πνεύμα ομοψυχίας μπορούν να αποτρέψουν πλέον την καταστροφή. Όσοι αγνοούν προκλητικά τα σημεία των καιρών και, επιδεικνύοντας ασυγχώρητη ιδιοτέλεια, επιμένουν να επενδύουν στην κατάρρευση με οδηγό το δικό τους προσωπικό ή κομματικό συμφέρον, θα χρεωθούν στο ακέραιο την καταστροφή της χώρας. Υπάρχει ακόμη καιρός να σωθούμε, αν αυτοί που εκπροσωπούν τον λαό και παίρνουν τις αποφάσεις για λογαριασμό του, όπου κι αν βρίσκονται, είτε στην κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση, είτε σε άλλους συλλογικούς φορείς ή όργανα, τολμήσουν να κάνουντο καθήκον τους.
Οι κατακτήσεις της σημερινής Ελλάδας στηρίχθηκαν σε κόπους και θυσίες γενεών. Δεν έχουμε δικαίωμα, πολιτικοί και πολίτες, να τις εγκαταλείψουμε ούτε να αφήσουμε κανέναν να τις καταστρέψει. Δεν έχουμε δικαίωμα να υποθηκεύσουμε το μέλλον και τα όνειρα των νέων και των επερχόμενων γενεών.

Επιστροφή του κατοχικού δανείου ζητά το ΤΕΕ Πελοποννήσου

Ψήφισμα για τις γερμανικές αποζημιώσεις

Τα οφειλόμενα της Γερμανίας προς την Ελλάδα, λόγω των αποδεδειγμένων επιπτώσεων που προκλήθηκαν στη χώρα μας από τη γερμανική κατοχή, επαναφέρει στο προσκήνιο το Τμήμα Πελοποννήσου του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας.
Συγκεκριμένα, με ψήφισμα που εξέδωσε, ως ισχυροποίηση των νόμιμων διεκδικήσεων της χώρας μας από τη Γερμανία, ζητά από την ελληνική κυβέρνηση την προώθηση και διεκδίκηση:

- Της επιστροφής του κατοχικού δανείου που οι κατοχικές δυνάμεις υποχρέωσαν τη χώρα μας να τους παράσχει πέραν των εξόδων συντήρησης των κατοχικών στρατευμάτων.

- Των γερμανικών επανορθώσεων που μας επιδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946) για τις καταστροφές που προξένησαν τα ναζιστικά στρατεύματα στην υποδομή της χώρας μας.

- Της επιστροφής των αρχαιολογικών θησαυρών που αφαίρεσαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής από τα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους της χώρας μας.

- Των γερμανικών αποζημιώσεων, δηλαδή των αποζημιώσεων προς τα θύματα της θηριωδίας των ναζιστικών στρατευμάτων κατοχής εις βάρος των κατοίκων εκατό περίπου ολοκαυτωμάτων πόλεων και χωριών της χώρας, αλλά και γενικότερα για τα εγκλήματα εις βάρος του άμαχου πληθυσμού.

Το ΤΕΕ Πελοποννήσου δηλώνει τέλος την επιθυμία του, τα οποιαδήποτε σχετικά ποσά που θα επιστραφούν στη χώρα μας από τη Γερμανία να διατεθούν κατά προτεραιότητα για τη δημόσια Παιδεία, την Υγεία και την υποστήριξη του Συστήματος Δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης.
http://www.lakonikos.gr

Χάρις Αλεξίου «Η χώρα μου περνάει δύσκολες ώρες . Ζητώ τη συμπαράσταση σας!»

Της Σμαράγδας Μιχαλιτσιάνου  avecnews
Μάγεψε προχθές τη Βιέννη η Χάρις Αλεξίου!Χίλια εξακόσια άτομα στο Consert House σηκώθηκαν από τη θέση τους για να αποθεώσουν την μεγάλη Ελληνίδα ερμηνεύτρια. Το χειροκρότημα ήταν παρατεταμένο και οι αυλαίες πολλές. Την έβγαλαν και την ξανάβγαλαν στη σκηνή επτά τουλάχιστον φορές . Κι εκείνη για να τους ευχαριστήσει τραγούδησε ένα παλιό γερμανικό τραγούδι και υποκλίθηκαν μπροστά της.
Η πιο συγκινητική στιγμή αυτής της μουσικής επικοινωνίας της Χαρούλας με το Αυστριακό κοινό, ήταν όταν πήρε το μικρόφωνο να μιλήσει για την Ελλάδα.
«Η χώρα μου περνάει δύσκολες ώρες . Ζητώ τη συμπαράσταση σας!» τους είπε και οι ακροατές που είχαν κατακλύσει το Μέγαρο Συναυλιών της Βιέννης ανταποκρίθηκαν με δυνατό χειροκρότημα.
Αυτή τη στιγμή κράτησε βαθιά στη ψυχή της η Χάρις Αλεξίου, που προσπαθεί να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί κατά της Ελλάδας, τουλάχιστον από μερίδα του Ευρωπαϊκού Τύπου.
Και τα καταφέρνει , αφού η ανταπόκριση των ξένων είναι μοναδική και οι περισσότεροι στηρίζουν τη χώρα μας.
Σας πρέσβειρα του Ελληνισμού λειτουργεί η Χαρούλα, στο πλαίσιο της πανευρωπαϊκής της περιοδείας αυτή την κρίσιμη για την Ελλάδα περίοδο.
Χθες με τους συνεργάτες της αναχώρησαν με το πούλμαν για της Γερμανία όπου έχει τέσσερις προγραμματισμένες συναυλίες: στο Μόναχο, τη Στουγκάρδη, στο Ντύσσλεντορφ και στη Φραγκφούρτη.
«Εκεί θα είναι κάπως δύσκολα» σχολίασε συνεργάτης της στην «Αvecnews».
Την περιοδεία της θα ολοκληρώσει στις 11 Ιουνίου στη Χάγη της Ολλανδίας.

ΠΑΡΑΓΩΓΗ (4)

Του Βασίλη Γκάτσου

Το παραγωγικό πρότυπο της Ερμιονίδας.

Προεπαναστατικά οι κάτοικοι της Ερμιονίδας χρησιμοποιούνται ως πληρώματα στα πλοία κυρίως των Υδραίων. Η Ερμιονίδα παρέμεινε στη δικαιοδοσία του πασά της Τρίπολης και έτσι δεν ακολούθησε το οικονομικό θαύμα των νησιών της.
Όμως μετά το 1828 ο Καποδίστριας μοιράζει γη, παρακινεί για εκχερσώσεις και δενδροφυτεύσεις, και σύντομα οι κάτοικοι της Ερμιονίδας γίνονται κύριοι και καλλιεργητές των ιδιόκτητων κτημάτων τους.
Όμως όλα στην Ερμιονίδα είναι όμορφα, αλλά μικρά και λιγοστά. Μικρός οικογενειακός κλήρος, λιγοστό νερό, μεγάλη απόσταση από τα αστικά κέντρα. Οικονομικά σημαντικοί είναι λίγοι που έχουν αλώνια, μύλο, λιοτρίβι, ιστιοφόρο. Γεννιέται λοιπόν ένα παραγωγικό πρότυπο «πολυπραγμοσύνης». Το καλοκαίρι στη θάλασσα και στη Μπαρμπαριά, το φθινόπωρο στο αμπέλι, στις ελιές, στο περιβόλι, στα οργώματα, μετά κλαδέματα και πάλι στη θάλασσα, και το μπαρμπέρικο ανοικτό, και η ταβέρνα και το μπακάλικο. Σπανίζει η οικογένεια που έχει μία και μόνη δραστηριότητα. Και η μετανάστευση και το μπάρκο, μέσα στο πρόγραμμα. Αυτό το παραγωγικό πρότυπο λειτουργεί θαυμάσια και προάγει τις παραγωγικές και ανταλλακτικές σχέσεις γιατί ο ένας έχει ανάγκη τον άλλο.
Συντηρείται από έναν ανάλογο παραγωγικό μύθο. Η παιδεία η σχολική, η οικογενειακή, η κοινωνική,