Ελαιοτεχνία 2014

Πανελλήνιο Συνέδριο:
Εξαγωγές ελαιολάδου, η πρόκληση του ελληνικού ελαιολάδου

Στα πλαίσια της 6ης ΕΛΑΙΟΤΕΧΝΙΑ 2014, Μεσογειακής έκθεσης ελιάς και ελαιολάδου, η επιτυχημένη έκθεση στην Ελλάδα για την ελιά και το ελαιόλαδο.

Και σε συνδυασμό με το 6ο ΧΡΥΣΟ ΑΡΙΣΤΕΙΟΝ 2014-διαγωνισμός Ελαιολάδου που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα.

Ο διαγωνισμός 6ο ΧΡΥΣΟ ΑΡΙΣΤΕΙΟΝ 2014 έχει δύο σκέλη.
Το πρώτο σκέλος είναι ο διαγωνισμός Ποιότητας Εξαιρετικού Παρθένου Ελαιολάδου (Ισχυρής,

Υπαγωγή της λιμενικής υποδομής (προβλήτας) στη θέση Μετόχι Θερμησίας του Νομού Αργολίδας στην αρμοδιότητα του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Ύδρας

Η  ανεπάρκεια του Δήμου Ερμιονίδας σε όλο της το μεγαλείο. Αποδείχτηκαν για άλλη μια φορά κατώτεροι των περιστάσεων.

Χρειάζεται να θέλεις να προσπαθήσεις,  για να νικήσεις  τόσες συμμαχίες..

Πρ.Ε.Π.Ερμιόνης

 Υπαγωγή της λιμενικής υποδομής (προβλήτας) στη θέση Μετόχι Θερμησίας του Νομού Αργολίδας στην αρμοδιότητα τ...

Από παλιά ταινία

Θυμόσαστε τις παλιές ιταλικές κωμωδίες; Έ, τότε θα θυμόσαστε και τη φράση:

Τσίτσο!!! Το λιμάνι φεύγει!

Φαινόταν ότι έφευγε, σας έγραψα πολλές φορές ότι όχι μόνον φεύγει, αλλά θα φύγει και ο δρόμος προς αυτό και θα περνά από Τροιζηνία μεριά.

Αναμένουμε ο Δήμαρχός μας να συγχαρεί τον Δήμαρχο Ύδρας για τις όντως αποτελεσματικές του ενέργειες και να τον μιμηθεί, αν και πλέον είναι αργά, σε άλλα θέματα της Ερμιονίδας.

Αυτό που είναι βέβαιο, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δηλαδή ασχέτως λιμενοκατόχου, ή σκάλα Μετόχι και η ορθή ασφαλής χρήση της είναι οικονομία win win, κερδισμένοι βγαίνουμε όλοι.

Τα σχετικά στους Ιχνηλάτες που ως συνήθως βρίσκουν πολλά θέματα πρώτοι.(εδώ)

Έρρωθσε,

Βασίλης Γκάτσος

Ας βρούμε βάρκα..

Του Γιάννη Μακριδάκη
..Ήτανε Απρίλης του ’42… και δώσαμε όλα μας τα χρυσά, τα πήρε ο θείος και τα δωσε στον άνθρωπο που έπρεπε να τα δώσει και την άλλη μέρα το πρωί ήρθε ένα κάρο. Μαζέψαμε δυο τρεις αλλαξιές ο καθένας μας ρούχα, τα βάλαμε σε κάτι τσουβάλια της ζάχαρης, άσπρα, θαρρώ πως τα βλέπω και αφού τα φορτώσαμε αυτά το κάρο δεν μας φόρτωνε εμάς (…) και φτάσαμε στην Κώμη, στην παραλία αργά το βραδάκι. Και τι να δούμε! Όλη η παραλία εκεί ήτανε άνθρωποι που περιμένανε να νυχτώσει, να ρθουνε οι βάρκες να μας πάρουνε. Στην αρχή, όταν επήγαμε είχε κύμα η θάλασσα κι εμείς ταξιδεύαμε με ψαρόβαρκες, με πανί και με κουπιά… Και περιμέναμε να καλμάρει λίγο η θάλασσα. Κι ερχότανε οι γυναίκες και βάζανε εικόνες μες στη θάλασσα, να γαληνέψει η θάλασσα, να μπορούμε να ταξιδέψομε. (…) Και ξεκινούμε κατά τις εννιά η ώρα γιατί έπρεπε να νυχτώσει. εμείς είμαστε η τελευταία βάρκα. Καμιά εικοσαριά ανθρώποι μέσα και τέσσερις στο κουπί. Εν τω μεταξύ η αδερφή μου μωρό, το χε τυλιγμένο σε ένα χράμι η μαμά μου και αυτό ζαλίστηκε, φαίνεται, με τη θάλασσα και άρχισε να κλαίει, να κλαίει γοερά και να φωνάζουνε μες στη βάρκα πετάξτε το παιδί στη θάλασσα, θα μας πιάσουνε οι Γερμανοί!… Εύχαρις Κοκκάλη Ακαβάλου

Μπαίνομε μες στη βάρκα κι εφύγαμε. Φεγγάρι, γάργαρο. Τα παιδάκια τα χα κάτω από την πλώρη καθισμένα και ήρθανε ίσα με το στήθος μες τα νερά. Ύστερα τα νερά λιγοστέψανε. Εγώ βαστούσα έναν νεμπότη και έβγαζα τα νερά. ο γιος της Βεργετήδαινας γύρευε ψωμί. Θέλω ψωμί, θέλω ψωμί… Απάνω που ήτανε να φτάσομε στην Τουρκία. Με τις φωνές πέφτομε απάνω σε ένα φυλάκιο, ακούνε οι Τούρκοι κατεβαίνουνε κάτω και μας πιάνουνε. Πήγαμε να βγούμε όξω, ήτανε τα νερά γλυστερά. Επήγα εγώ να δω αν πατώνω, να βγω όξω, γλυστρώ και πέφτω μες στη θάλασσα. Βαστούσα τα ρούχα μου, εμουλιάσανε… Σταματία Βαλιδάκη

Ξεκινήσαμε να φύγομε, σιγά σιγά επηγαίναμε. Η αδερφή μου ήτανε έντεκα χρονώ, έβγαζε νερά από τη βάρκα, από εδώ που ξεκινήσαμε μέχρι την Τουρκία. Στο δρόμο που πηγαίναμε και φτάσαμε στα μισά πια, άκουε ο βαρκάρης ένα ντούκου ντούκου, ντούκου ντούκου, λέει έρχεται η Καταδίωξη. Αν έρθει πιο κοντά και δούμε ότι είναι η Καταδίωξη θα βγάλω το φελλό. Το φελλό θα βγάλεις; Έτσι και σε δω και σκύψεις να βγάλεις το φελλό θα σε πετάξω στη θάλασσα και θα την πάω εγώ τη βάρκα του λέει ο πατέρας μου. Στο τέλος, κούτσα κούτσα, τα ξημερώματα, φτάνομε στα Άσπρα Χώματα, απέναντι… Γιάννης Ξυντάρης

Πραγματικά πείνασα τις δέκα μέρες που κάμαμε μέσα στο καϊκι. Το ταξίδι ήτανε για τρεις μέρες. Τη μέρα εκαθούμαστε και τη νύχτα εβαδίζαμε, διακόσιες δέκα έξι ψυχές μέσα και σκεπασμένο με ένα καραβόπανο. Ψείρες, βρόμα, άστα… Πέθανε ένα μωρό και το βαλε η ίδια η μάνα του σε ένα τσουβάλι και το ριξε στη θάλασσα. Μας δώκανε πατάτες βραστές, ελιές και σύκα και νερό από βαρέλια που είχαν πετρέλαιο μέσα, ήτανε κόκκινο και βρομούσε πετρέλαιο (…) Ήτανε και Μεγάλη Βδομάδα. Τη Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ τους έψαλα τον Επιτάφιο μες στο καϊκι. Αυτοί είχανε σκοπό να μας πνίξουνε, γιατί είχανε πνίξει ορισμένα καϊκια… Ζαχαρένια Γεώργαλου

Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που μάζεψα αυτές και πολλές ακόμη μαρτυρίες Ελλήνων προσφύγων στη Μέση Ανατολή το 1941-42, οι οποίες δημοσιεύονται στο βιβλίο Συρματένιοι ξεσυρματένοι όλοι, εκδ. Εστία 2010.. Και μέσα σε μισόν αιώνα γίναμε όπως γίναμε, Ευρωπαίοι που πνίγουν μεσανατολίτες πρόσφυγες για να μην εισέλθουν στην χώρα τους…

Κοντοζυγώνει όμως και πάλι η ώρα μας. Η ώρα που θα φεύγουν τις νύχτες με βάρκες οι εξαθλιωμένοι Έλληνες και θα πηγαίνουν απέναντι, εκτός της Ε.Ε. για να μπορέσουν να ζήσουν. Η Ιστορία δεν σταματάει στο σήμερα, ούτε καν καθυστερεί. Ιδίως γι αυτούς που κάθονται αμέτοχοι και την κοιτούν να συμβαίνει στους άλλους. Καλά κουράγια εύχομαι για την ανατροπή. Αλλιώς ας βρούμε βάρκα..

Ναι μεν αλλά

Ο Αγαπητός Ανάργυρος (εδώ:eikonoskopionews)ο όντως εξ αναργύρων κάνει ορθή επισήμανση για την πούληση καλλιεργήσιμης γης: Νόμιμον (η λέξη διαβάζεται ομοίως και ανάποδα, τόσο ισχυρή είναι) μεν και αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ιδιώτη, αλλά ο Καποδίστριας βλέπει από υψηλά όπως και ο Ρέπουλης (ως πολιτικά όντα) που μοιράσανε γη για να την καλλιεργούμε.

Νόμιμη καθ' όλα πράξη, αλλά τότε γράψε μας ως νυν Δήμαρχος ένα άρθρο που να παροτρύνει όλους μας να κάνουμε το ίδιο νομίμως, ή ένα άρθρο που να υπερασπίζεται την μετατροπή της καλλιεργήσιμης γης των παππούδων μας σε οικοδομήσιμο αγροτεμάχιο, ως ενέργεια που στηρίζει το μέλλον της Ερμιονίδας. Μη μας γράφεις αυτά που έγραψες. Ο Δήμαρχος, όσο είναι Δήμαρχος είναι πολιτικό ον και με αυτήν την ιδιότητα ομιλεί και γράφει και πώς να το κάνουμε, ο σοσιαλισμός όπως και το Δημαρχηλίκι θέλει και το παράδειγμά του. Και ας πούμε ότι η ευθύνη είναι προσωπική ενός εκάστου δημότη και πολίτη, αλλά ένα σοσιαλιστικό κίνημα όπως ήθελε να αυτοαποκαλείται το ΠΑΣΟΚ και τα στελέχη του δεν είναι ηθικοί αυτουργοί για αυτό το χάλι που ορθά περιγράψατε στο άρθρο σας; Εντάξει οι άλλοι ήταν δεξιοί, ήταν με το κεφάλαιο, εκποιούσαν για να γίνουν ραντιέρηδες, ήταν, ήταν, αλλά ο σοσιαλισμός πώς υπερασπίστηκε τη γη, την καλλιεργήσιμη γη, των προγόνων μας; Και πώς θα την υπερασπιστεί τώρα που μαζικά μετανάστευσε και πήρε τη μορφή του ΣΥΡΙΖΑ; Με το κλασσικό: βγάλτε μας πρώτα και βλέπουμε;

Δίδαγμα και ρητόν: Ο "σοσιαλισμός" μας ήταν η αναντιστοιχία λόγων και έργων. Σημαντική ομολογία, και όχι απλή παρατήρηση, δια χειρός Αγαπητού Αναργύρου του όντως εξ αναργύρων. Δεν είδα όμως ο Αγαπητός Ανάργυρος να διατυπώνει πρόταση για την καλλιεργήσιμη γη και τη χρήση της και έμεινα με την ιδέα ότι μόνον ως Δήμαρχος δεν πρέπει να πουλάς, ενώ ως ιδιώτης κάντα όλα αγροτεμάχια. 

Και επειδή μοιραία, τα περισσότερα κτήματα των παππούδων μας θα πουληθούν ως αγροτεμάχια, αν όχι από εμάς, από τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας, γι' αυτό και το ξαναγράφω: πρέπει να υπερασπιστούμε και προστατεύσουμε την καλλιεργήσιμη γη και την χρήση της, όχι μόνον νομικά αλλά πρακτικά. Να την προστατεύσουμε από ποιους; Από εμάς τους ίδιους και τα παιδιά μας.

Η Ερμιονίδα με φράγματα και νερό μπορεί να ανεβάσει κατά πολύ την απόδοση της καλλιεργήσιμης γης πόσο μάλλον αν δημιουργήσει καινοτόμες και πρωτοπόρες εταιρίες παραγωγής, μεταποίησης, εμπορίας αγροτικών προϊόντων. Τότε οι κάμποι οι πιο μέσα θα καλλιεργούνται επικερδώς και θα ενοικιάζονται αποδίδοντας ένα επιτόκιο λίγο πάνω των καταθέσεων + μια πολύ μικρή ποσότητα παραγομένου προϊόντος. Δηλαδή για παράδειγμα, ένα κτήμα με ελιές που σήμερα πουλιέται προς 3000 ευρώ το στρέμμα, θα μπορεί να ενοικιαστεί μακροχρόνια και να αξιοποιηθεί με νοίκι 60 ευρώ το στρέμμα + απόδοση στον ιδιοκτήτη του δωρεάν του 5% της ετήσιας παραγωγής λαδιού. Η αγορά, η απόδοση, το αναμενόμενο κέρδος θα ορίσουν αυτή την σχέση σωστά, με τον όρο βέβαια ότι θα υπάρχει άφθονο και φτηνό νερό, δηλαδή η πηγή της ζωής. Στην Ηλεία που έχει νερό τα περισσότερα φραουλοχώρα είναι νοικιασμένα.

Η Νέα Ελλάδα αρχίζει από την προστασία της καλλιεργήσιμης γης και της χρήσης της, την προστασία των δασών της και των περιοχών ειδικής σημασίας, την Προστασία της παραλιακής ζώνης. Ως προς το τελευταίο έχουν γίνει ειδικές μελέτες από επιστήμονες που καταδεικνύουν ότι η τουριστική και εξοχική οίκηση πρέπει να ενισχύει και επεκτείνει τους έσω παραγωγικούς οικισμούς με κίνητρα καλλιέργειας, ενώ η ευρύτερη παραλιακή ζώνη και όχι μόνον ο γιαλός, να προστατεύονται ως κοινά αγαθά εξαιρετικής ομορφιάς και να παραχωρούνται με προσοχή και φειδώ μόνον για τουριστικές ή άλλες χρήσεις μεγάλης απόδοσης. Τα δε παραλιακά χωρία να επεκτείνονται προς τα μέσα και όχι κατά μήκος των ακτών. Αυτό μεταφράζεται για την επαρχεία μας: Τα εξοχικά να είχαν προστεθεί ως επέκταση στους οικισμούς μας, ως αγροτικές κατοικίες σε εσωτερική γη πάνω από ένα κρίσιμο μέγεθος έκτασης η κάθε μία, και η παραλιακή ευρύτερη ζώνη να είχε τις αναγκαίες ξενοδοχειακές μονάδες, μαρίνες κ.λ.π. που όμως θα άφηναν το μεγαλύτερο μέρος της ζώνης ελεύθερο. Να σκάνε στο κύμα και να μπαίνουν στη θάλασσα τα περιβόλια μας και οι ελαιώνες μας.

Βλέπω ότι καμιά παράταξη δε είναι διατεθειμένη να υπερασπιστεί την καλλιεργήσιμη γη και φυσικά να πάρει μόνον την ψήφο μου.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Διαίρεση

Δεν φτάνει που καλούμεθα να χωριστούμε σε κάπου 6 δημοτικές παρατάξεις, πρέπει να ακολουθήσουμε και τη διαίρεση σε μνημονιακούς - αντιμνημονιακούς, οικολόγους - αντιοικολόγους, σε ριζοσπάτες - ριζοκολλητές (;) ..... για το καλό μας! Ευτυχώς όχι ακόμη σε ορεινούς - πεδινούς,

Ήδη από τα αρχικά και από τους πλήρεις τίτλους των παρατάξεων έχουμε πάθει ναυτία.

Οι λέξεις Κοινότητα και Δήμος σημαίνουν ενότητα και όχι διάσπαση, πόσο μάλλον πολυδιάσπαση.

Και ας πούμε ότι βγήκε ένας από τους 6 τίτλους πρώτος και πήρε τον Δήμο. Τι να τον κάνει με άλλους 5 τίτλους αντιπολίτευση;

Προσωπικά αρχίζω και σχηματίζω την εντύπωση ότι η διαίρεση είναι για το πάπλωμα και όχι για το καλό της Ερμιονίδας από 6 διαφορετικές οπτικές γωνίες.

Και καλόν είναι από τώρα, τα ονόματα των υποψηφίων να συνοδεύονται από το επάγγελμα, και ένα μικρό βιογραφικό. Επίσης από δύο προτάσεις που να διατυπώνει ο κάθε υποψήφιος τον τομέα στον οποίο θέλει και μπορεί να προσφέρει, αλλά και αισθάνεται ικανός να προσφέρει. Όχι "όπου με βάλει ο δήμαρχος είμαι εις θέσιν να ανταποκριθώ μπλα μπλα μπλα..."

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Το αρχείο της δημόσιας τηλεόρασης ξανά στον «αέρα»

Η πρόσβαση στον οπτικοακουστικό «θησαυρό» γίνεται μέσω ιστοσελίδας
Το αρχείο της δημόσιας τηλεόρασης έγινε και πάλι διαθέσιμο μέσω διαδικτύου, μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ τον Ιούνιο, οπότε και ο αντίστοιχος ιστότοπος είχε «πέσει».
Η πρόσβαση στον οπτικοακουστικό θησαυρό της Ελλάδας γίνεται μέσω της σελίδας www.hprt-archives.gr.
Μέσα από χιλιάδες ψηφιοποιημένες εγγραφές, ευρείας θεματολογίας και με πλήρη τεκμηρίωση, το αρχείο της Δημόσιας Τηλεόρασης καταγράφει την ιστορία και την εξέλιξη του μέσου από τα πρώτα βήματά του στα τέλη της δεκαετίας του ’60 έως σήμερα.
Πρόκειται για το πλουσιότερο αρχείο της χώρας, που διασώζει και διαχέει τη ραδιοτηλεοπτική μας κληρονομιά προς όλη την κοινωνία, χωρίς περιορισμούς και αποκλεισμούς, με σκοπό τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης.
Στην ιστοσελίδα του αρχείου είναι διαθέσιμες τεκμηριωμένες εκπομπές, ντοκιμαντέρ, ρεπορτάζ κ.α., πολύτιμα ηχητικά τεκμήρια από το αρχείο της ραδιοφωνίας, καθώς και φωτογραφικό υλικό από τα αρχεία Πουλίδη και Σαρρηκώστα, που καταγράφουν τις σημαντικότερες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Σε ανοιχτό αρχείο cvs, θα διατίθεται το σύνολο των μεταδεδομένων (metadata) που αφορούν περίπου 450.000 τεκμήρια του αρχείου ειδήσεων και των ταινιοθηκών τηλεόρασης και ραδιοφώνου.
Επίσης, μέσα από το http://www.hprt-archives.gr είναι διαθέσιμη η εκπαιδευτική εφαρμογή «Το Αρχείο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης πάει… σχολείο» στο οποίο έχουν αντιστοιχηθεί οπτικοακουστικά αρχειακά τεκμήρια με σχολικά βιβλία, δίνοντας την ευκαιρία στους μαθητές να έχουν στη διάθεσή τους επιπλέον χρηστικά μαθησιακά εργαλεία, σχετικά με συγκεκριμένα γνωστικά πεδία.
via

πιλότοι μαχητικών αεροσκαφών εν ώρα πτήσης

Εικόνες που προκαλούν δέος κατέγραψε η τοποθετημένη στο πιλοτήριο ενός Eurofighter Typhoon της RAF (Βρετανική Βασιλική Αεροπορία), κάμερα.

Η πτήση πραγματοποιείται πάνω από τη Lake District και αποκαλύπτει πώς ακριβώς είναι η πτήση με ένα υπερηχητικό μαχητικό αεροσκάφος.
Δείτε το

- See more at: http://www.toxwni.gr/blogosfaira/item/11074-binteo-pou-prokalei-deos-etsi-blepoun-oi-pilotoi-maxitikon-aeroskafon-en-ora-ptisis#.UuYNH7STvDd

το νού σας: "στη μία" όχι "στις μία"... !

λέξεις και φράσεις που τις λέμε λάθος

 

Προτείνει η  Έλλη Βασιλάκη

Παρότι το άρθρο δεν είναι οδηγός γραμματικής σε καμία περίπτωση...

σκεφτήκαμε να δούμε ποιες από αυτές χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας και πώς λέγονται και γράφονται σωστά:

«Χαίρετε!»
Είναι ευχή. Δηλαδή να χαίρεστε! Γράφεται με έψιλον και όχι «χαίρεται» (ό,τι θυμάται).

«Κύριε/κυρία/Δεσποινίς»
Προσφωνούμε πάντα κύριο και κυρία κάποιον που δεν γνωρίζουμε και τον ζητάμε πάντα σαν κύριο ή κυρία στο τηλέφωνο σε τρίτους ακόμα κι αν είναι κολλητός μας και παίζουμε μαζί σφαλιάρες. Το «δώσε μου το Μανώλη λιγάκι» όταν τηλεφωνούμε στην δουλειά του δεν δείχνει οικειότητα, αλλά αγένεια.
Επίσης δεσποινίδες λέμε μόνο τα κορίτσια από 16 χρονών και κάτω. Όχι για τον λόγο που βάζει το βρώμικο μυαλό σας, αλλά επειδή από 17 χρονών και πάνω όλες οι γυναίκες αποκαλούνται (και είναι) κυρίες.
Αντιθέτως, δεν αποκαλούμε ποτέ κύριο τον εαυτό μας!
Τέλος, δεν αποκαλούμε ποτέ κύριο κάποιον που έχει φύγει από τη ζωή γιατί έχει πάψει να είναι κύριος του εαυτού του.

«Με γεια!»
Ευχή. Δύο λέξεις. Με υγεία και όχι μεγιά (που δεν ξέρω τι θα πει…)

«Εξ απαλών ονύχων»
Το χρησιμοποιούμε λανθασμένα όταν θέλουμε να πούμε ότι κάτι έγινε ή το γνωρίζουμε πολύ επιδερμικά, ξώφαλτσα. Όμως σημαίνει ακριβώς το αντίθετο! Σημαίνει «από τότε που ήμουν μωρό και τα νύχια μου ήταν μαλακά, απαλά» δηλαδή από πάντα, και δείχνει την εξοικείωση με κάτι. Είναι συνώνυμο του “παιδιόθεν” (από παιδί). Αν σας ζορίζει να το θυμάστε, αντικαταστήστε το με το «Σε τα μας τώρα?»

Και μια και είπαμε «παιδιόθεν»:
«-θεν»
Όλα αυτά τα επιρρήματα με κατάληξη «θεν» λέγονται σκέτα! Το «θεν» δείχνει κατεύθυνση και σημαίνει “από”. Ετσι είναι πλεονασμός να ξαναβάζουμε το “από”. Δεν λέμε από ανέκαθεν,

Η συγκέντρωση της Ριζοσπαστικής Κίνησης Ερμιονίδας

Πραγματοποιήθηκε στο Πολυχώρο Αρτίκι σήμερα στις 11 η 5η συγκέντρωση της Ριζοσπαστικής κίνησης Ερμιονίδας-Συμμετοχή με ικανοποιητική συμμετοχή σύμφωνα με τους διοργανωτές.
Υψηλού επιπέδου συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων  μεταξύ του επικεφαλής κ.Λυμπερόπουλου και των παρισταμένων.
Ο οποίος τα πήγε καλα γιατί δέχθηκε αρκετές "δυσκολες " ερωτήσεις.απο δημοσιογράφους και τοπικούς ιστολόγους αλλακαι απο δημότες  και απάντησε ευθέως.και σε γενικές γραμμές με πληρότητα.
Aλλά αυτό είναι και στη κρίση σας. Δείτε το Α μέρος της καταγραφής μας ..Τα υπόλοιπα τμήματα ακολουθούν σταδιακά ..
 "Ι"orangespotters

Μετά τη βροχή

Καλή Κυριακή!

Στο περιβόλι τ΄ουρανού

" Στο περιβόλι τ΄ουρανού " η  εκπληκτική Φωτεινή Βελεσιώτου,  ο Γιάννης  Μήτσης, ο δικός μας απο το Κρανίδι  Γιάννης Πέτρου και  η Σοφία Μέρμηγκα, επιμένουν στο καλό ελληνικό τραγούδι.
Μπουζούκι και επιμέλεια προγράμματος: Δημήτρης Λίβανος  
Ενορχήστρωση: Παναγιώτης Παπαγεωργίου
Εξαιρετικοί!!
Aνοιχτά Παρασκευή - Σάββατο
Τιμές: Ποτό € 10, μενού € 25,

Λυσικράτους 19 & Αμαλίας 50 - Πλάκα
Τηλέφωνα : 210 3235517 - 210 3222048


Μας άρεσαν πολύ, το προτείνουμε.

.

Δύο κείμενα του Ν. Καζαντζάκη, το Φθινόπωρο του 1945, με στόχο να αφυπνίσει τους φτωχούς Έλληνες

Του Αλέκου Α. Ανδρικάκη  andrikakisalekos@gmail.com
candianews
 
Η Ελλάδα βρισκόταν στα πρόθυρα του οδυνηρού εμφύλιου σπαραγμού. Η χώρα μόλις είχε απελευθερωθεί από ένα σχεδόν δεκάχρονο σκοτάδι, τη φασιστική δικτατορία του Μεταξά και τη ναζιστική κατοχή, αλλά η αγγλική επέμβαση και τα σημάδια της αδελφοκτόνου σύρραξης, ήταν ήδη ορατά.
Στο διεθνές πεδίο, ο Δεύτερος παγκόσμιος Πόλεμος έχει λήξει από τον Μάιο του 1945 και οι νικητές αναζητούν τις πολιτικές (και τον έλεγχο…) του μεταπολεμικού κόσμου. Το φθινόπωρο συγκαλείται στο Λονδίνο η «Διάσκεψη των Πέντε», με τη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών, της Σοβιετικής Ένωσης, της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Κίνας. Η ολοκλήρωσή της, στις 2 Οκτωβρίου, δείχνει απλώς τις μεγάλες διαφορές ανάμεσα στα στρατόπεδα των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης και στην ουσία την αρχή της περιόδου του Ψυχρού Πολέμου, που κυριάρχησε μεταπολεμικά, μέχρι και τη δεκαετία του 1980.
Στην Ελλάδα, τα πράγματα, πολιτικά και κοινωνικά, είναι σε μια κατάσταση ανωμαλίας. Από τον Φεβρουάριο του 1945, με την υπογραφή της συμφωνίας της Βάρκιζας και τον αφοπλισμό του ΕΑΜ, οι παρεμβάσεις των Άγγλων, κορυφώνονται. Με δική τους πίεση ο στρατηγός Πλαστήρας, που είχε αναλάβει πρωθυπουργός από τον Ιανουάριο, αρνείται τη συμμετοχή της αριστεράς στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Τον Απρίλιο παραιτείται, με απαίτηση του αντιβασιλέα και αρχιεπισκόπου Αθηνών Δαμασκηνού, μετά από αστήρικτες καταγγελίες του ακροδεξιού εντύπου «Ελληνικόν Αίμα» ότι υπήρξε… συνεργάτης των Γερμανών! Τον Πλαστήρα διαδέχεται ο ίδιος ο Δαμασκηνός. Η κατάσταση αρχίζει πλέον να ξεφεύγει από τον έλεγχο. Κι ο έλεγχος χάνεται εντελώς μετά το τέλος της «Διάσκεψης των Πέντε».
Την 1η Νοεμβρίου 1945 αναλαμβάνει πρωθυπουργός ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, διαδεχόμενος τον Δαμασκηνό, αλλά 21 ημέρες αργότερα παραιτείται. Και πάλι η Αγγλία έχει παρέμβει, προσφέροντας οικονομική βοήθεια υπό όρους για νέα κυβέρνηση, διενέργεια εκλογών μέχρι τον επόμενο Μάρτιο και δημοψηφίσματος για το πολιτειακό ζήτημα μέχρι τον Μάρτιο του 1948.

Ο Καζαντζάκης υπουργός

Τον Κανελλόπουλο διαδέχεται ο Θεμιστοκλής Σοφούλης, επιχειρώντας να συγκροτήσει κυβέρνηση και με άλλες δυνάμεις. Ο Νίκος Καζαντζάκης, που τότε έχει ιδρύσει ένα μικρό σοσιαλιστικό κόμμα, τη Σοσιαλιστική Εργατική Ένωση, τοποθετείται, στις 26 Νοεμβρίου, υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου. Θα παραμείνει στη θέση του λιγότερο από 2 μήνες καθώς θα παραιτηθεί στις 20 Ιανουαρίου 1946.
Σ’ αυτή την κυβέρνηση μέλη είναι και άλλοι Κρήτες. Ο άλλοτε πρωθυπουργός Εμμανουήλ Τσουδερός αναλαμβάνει καθήκοντα β’ αντιπροέδρου και υπουργού Συντονισμού. Ο Μανούσος Βολουδάκης, υπουργός Γενικός Διοικητής Κρήτης, ενώ ο μετέπειτα δήμαρχος Ηρακλείου Νικόλαος Κρασαδάκης υφυπουργός επί της Παλιννοστήσεως Προσφύγων.

Προσπάθεια αποτροπής του εμφυλίου