Σε αυτό ο Δήμαρχος απαντά λεπτομερέστατα, σε ερώτηση της Αντιπολίτευσης, για τις ενέργειες που έχει κάνει και πού βρίσκεται το όλον θέμα. Επί μισή περίπου ώρα. Η Μείζων Αντιπολίτευση έχει αποχωρήσει, γιατί θεωρεί την υπόθεση ως μια νομικά αυστηρή ιδιωτική υπόθεση.
Και όντως νομικά έτσι είναι.
Ο Δήμος λοιπόν ενεργεί γιατί θεωρεί ότι έχει δικαίωμα και ηθική υποχρέωση να υπηρετήσει τους γέρους δημότες του που βρίσκονται στην ανάγκη, γι' αυτό ενεργεί, ώστε να επιταχυνθούν οι διαδικασίες, προσφέρεται δεν για κάθε διευκόλυνση ακόμη και χορηγία κ.λ.π. Αλλά νομικά δεν υπάρχει χώρος για τον Δήμο, και μπορεί να προσφέρεται αλλά δεν του έχει ζητηθεί κάτι.
Αυτά που μένουν από το Βίντεο:
1). Η τεράστια γραφειοκρατία και οι ενέργειες του Δήμου με εξώδικα, κ.λ.π. κ.λ.π. Μία απόδειξη ότι η γραφειοκρατία τρέφει την γραφειοκρατία προς όφελος της γραφειοκρατίας και όχι της κοινωνίας. Με άλλα λόγια η καταδίκη της χώρας και το κατάντημά της.
2). Δύο αγαπητές συμπατριώτισσές μας δια διαθήκης αφήνουν στο Ίδρυμα του Γηροκομείου την περιουσία τους και ορίζουν ως διαχειριστή - εκτελεστή πρόσωπο αγαπητό της εμπιστοσύνης τους. Όλοι ξέρουμε τις δυσκολίες τέτοιων έργων, και ότι για το πρόσωπο αυτό η προσπάθεια είναι μακροχρόνια, είναι αυτό που λέμε έργο ζωής. Δεν εμπλέκουν τον Δήμο σε τίποτα για τον απλό λόγο: Υπήρξαν μέσα στην κοινωνία μορφωμένες και ως συμβολαιογράφοι έβλεπαν το αυτονόητο: Ότι ο Δήμος υπό οποιαδήποτε ηγεσία δεν θα έφερνε κανένα αποτέλεσμα, δηλαδή θα ήταν τόσο αποτελεσματικός όσο και στο στήσιμο του μνημείου της ρωμαϊκής σαρκοφάγου στην Ερμιόνη (γυροφέρνει το θέμα κάπου 40 χρόνια), την αποκατάσταση του ναού των Ταξιαρχών (κάπου 15(;) χρόνια), της άθλιας ποιότητας του πόσιμου νερού (πάνω από 50 χρόνια), του Ανάβαλου (πάνω από 40 χρόνια), της αποτυχίας των Σφαγείων, κ.λ.π. Είδαν λοιπόν ότι το δύσκολο αυτό έργο μόνο φιλικό τους έμπιστο πρόσωπο με ικανότητες, πρόσωπο που θα θεωρούσε το Ίδρυμα του Γηροκομείου ως αποστολή και έργο ζωής, θα μπορούσε να το αναλάβει με πλήρη ευθύνη και αρμοδιότητα.
3). Από πού και ως πού ο Δήμος δεν καταδέχεται να αναφέρει ούτε το όνομα του διαχειριστή - εκτελεστή; Θα έλεγα ο Δήμαρχος κατά τον απολογισμό του δεν ανέφερε, αλλά επειδή ουδείς των παρευρισκομένων αντέδρασε, σύμπας ο Δήμος αποδέχεται να μην αναφέρεται το όνομα.
Η εύκολη απάντηση είναι γνωστή; "Προστασία προσωπικών δεδομένων!". Ενώ λοιπόν θα ανέμενε κανείς φράσεις όπως "Ο αγαπητός συμπατριώτης εξ Ερμιόνης¨, "Ο συμπατριώτης που ανέλαβε αυτό το δύσκολο έργο και πρέπει να τον τιμούμε", βλέπουμε να προσδιορίζεται με φράσεις όπως "ο αναφερόμενος στην διαθήκη ως εκτελεστής", "ο υπογράφων τα έγγραφα" και να πιέζεται ψυχικά με εξώδικα (!!!) και έγγραφες παρεμβάσεις την στιγμή που και ο Δήμαρχος και όλοι παραδέχονται ότι δεν έχουν νομικά θέση στην υπόθεση αυτή, αλλά το πράττουν από ενδιαφέρον, το οποίο όμως ο νόμος τούς επιτρέπει να το δείξουν και υλοποιήσουν απεριόριστα ιδρύοντας και λειτουργώντας Δημοτικά Νομικά πρόσωπα, δηλαδή Δημοτικό Γηροκομείο, Δημοτικό Κέντρο Βοήθειας Ηλικιωμένων, Δημοτικά Παντοπωλεία, κ.λ.π. πράγμα που όπως επεσήμανε η Μείζων Αντιπολίτευση ποτέ δεν έφτιαξε ή ενδιαφέρθηκε να πράξει ο Δήμος.
Προς τι λοιπόν όλη αυτή η πίεση προς τον "υπογράφοντα εκτελεστή¨" όταν μάλιστα βλέπει ο Δήμος ότι από τα 12 στάδια - όρους για το τελικό αποτέλεσμα έχουν υλοποιηθεί τα 9;
Όταν ολοκληρωθεί το ίδρυμα και οριστεί Διοικητικό Συμβούλιο, συνηθίζεται να επανδρώνεται με αξιοσέβαστα πρόσωπα της Ερμιονίδας που θέλουν και μπορούν. Η παρουσία ενός αιρετού του Δήμου τύποις θα είναι.
Ευχαριστούμε λοιπόν ως δημότες για τη λεπτομερή ενημέρωση, αλλά όλες αυτές οι δημοτικές ενέργειες, αδικούν και προσβάλλουν τον διαχειριστή αλλά και τη θέληση των δωρητριών.
Η δε Μείζων Αντιπολίτευση ορθώς έπραξε, και ορθώς αιτιολόγησε τη στάση της, αν και μένουμε με την απορία πώς δύο παρατάξεις που πρόσκεινται πολιτικά στην Νέα Δημοκρατία και τις αξίες της σκέφτονται και ενεργούν με τόσο διαφορετικό τρόπο.
4). Ο γράφων θέλει να επισημάνει τα εξής: "Ο αναφερόμενος ως διαχειριστής" και "ο υπογράφων ως εκτελεστής" είναι απόγονος από το ιστορικό και με μεγάλη προσφορά στον αγώνα του 1821 σόι των Ταρουσαίων, οι οποίοι στην συνέχεια με τα ιστιοφόρα τους συνέβαλαν στην οικονομία της Ερμιόνης, όσο και στα ταξίδια στη Μπαρμπαριά. Γνωστή σε όλους "η Μάντρα του Ταρούση" στα Μαντράκια.
Γιάννης Γεωργίου Ταρούσης (Κουζούμης) είναι και ο πρώτος τιμημένος νεκρός της Εθνικής Αντίστασης Ερμιόνης εκτελεσθείς στους Αγίους Θεοδώρους την 13η Μαΐου 1944.
Ο δε "διαχειριστής", χρόνια αφοσιωμένος στην οικογενειακή ξενοδοχειακή του δραστηριότητα, δίδαξε τους Ερμιονίτες πώς είναι η φιλοξενία, τι σεβασμό οφείλουμε στον πελάτη - παραθεριστή, πώς να αισθανθεί ο πελάτης σαν το σπίτι του, σε τέτοιο βαθμό που είναι πάρα πολλές οι οικογένειες που αγάπησαν την Ερμιόνη και επί χρόνια έκαναν οικογενειακές διακοπές σε αυτήν επηρεασμένες από το φιλόξενο ξενοδοχείο και τον ιδιοκτήτη του. Ως εκ τούτου λίαν αγαπητός.
Νομίζω ότι είναι κοινή Ερμιονίτικη αντίληψη ότι δεν θα μπορούσαν να εύρουν οι αείμνηστες δωρήτριες αξιότερο και αξιοπρεπέστερο πρόσωπο για αυτό το δύσκολο έργο, το οποίο θα γίνει απείρως δυσκολότερο όταν επανδρωθεί και τεθεί σε πλήρη λειτουργία.
Βασίλης Γκάτσος
