Παγίδα για ¨νταήδες¨
Ο πρόεδρος της Κίνας Σι Τζινπίνγκ τα τελευταία χρόνια συχνά- πυκνά αναφέρεται
στην ¨παγίδα του Θουκιδίδη¨. Εμμέσως πλην σαφώς απευθύνεται στις ΗΠΑ ,
προτρέποντας τους να προσέξουν μην πέσουν μέσα στον λάκκο αυτής της παγίδας.
Τι ακριβώς είναι η ¨παγίδα του Θουκιδίδη¨;
Είναι ένας σύγχρονος γεωπολιτικός όρος, που επινοήθηκε το 2015 από τον καθηγητή
του Harvard Graham Allison και προσδιορίζει την ροπή της παραδοσιακά κυρίαρχης
δύναμης (dominant power) που όταν νοιώθει ότι απειλείται από μία νέα ανερχόμενη
δύναμη (rising power) ξεκινάει προληπτικά τον πόλεμο εναντίον της.
Η θεωρεία αυτή είναι εμπνευσμένη από τον αρχαίο ιστορικό Θοουκιδίδη που έλεγε
ότι ο Πελοποννησιακός πόλεμος ήταν αναπόφευκτος , γιατί η κυρίαρχη τότε δύναμη
Σπάρτη (π.χ. ΗΠΑ ) παρακινούμενη από την Κόρινθο ( π.χ. Ισραήλ ) και φοβούμενη
την αναδυόμενη και ανερχόμενη τότε Αθήνα (π.χ.Κίνα ), ξεκίνησαν προληπτικά τον Πελοποννησιακό πόλεμο που τελικά διήρκεσε πενήντα χρόνια.
Στην σύγχρονη εποχή τώρα, η ανάσχεση της πορείας της Κίνας που είναι η νέα
αναδυόμενη παγκόσμια δύναμη, έχει γίνει ο στρατηγικός στόχος των ΗΠΑ.
Αυτή η νέα στρατηγική ξεκίνησε με την χρηματοπιστωτική κρίση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού το 2009-10 και ουσιαστικά ήταν η αφετηρία για το τέλος της αμερικάνικης ηγεμονίας.
Όλες οι αντιπαραθέσεις και συρράξεις που έγιναν μέχρι τώρα και αυτές που θα γίνουν στο μέλλον έχουν σαν αιτία και κοινό παρονομαστή την ανάσχεση της πορείας της Κίνας.
Οι αγγλοσάξονες χάνουν σιγά-σιγά την παγκόσμια κυριαρχία και βέβαια αυτό δεν γίνεται αμαχητί. Η αντιπαράθεση με την Κίνα αφορά την οικονομική ισχύ, την
στρατιωτική,την τεχνολογική, την πολιτιστική, καθώς και τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών.
Αυτή η δεκαετία λοιπόν είναι η δεκαετία της προσπέρασης από την μια μεριά
και της ανάσχεσης από την άλλη.
Και δυστυχώς αυτή η αντιπαλότητα θα δημιουργήσει αναπόφευκτες συγκρούσεις,
που μπορεί να μας οδηγήσουν και σε πυρηνική σύρραξη. Αυτό το διαφαινόμενο
τέλος της αμερικάνικης ηγεμονίας δεν το αποδέχεται αναμφίβολα η αμερικάνικη
ελίτ και κάνει τα πάντα να το αποτρέψει.
Η αντιπαράθεση που αρχικά είχε ήπιες εντάσεις, τώρα με την διακυβέρνηση Τραμπ
έχει αγγίξει ανεξέλεγκτες καταστάσεις.
Ο αμερικανοϊσραηλινός πόλεμος στο Ιράν έγινε για τον έλεγχο των πετρελαίων με
στόχο την Κίνα.
Δεν έγινε για τα πυρηνικά, ούτε για την αλλαγή καθεστώτος,ούτε για την καταστροφή του ναυτικού και των υποδομών του Ιράν, ούτε για να προκληθεί
εμφύλιος με την εξάλειψη των “μουλάδων”. Εξάλλου θρησκευτικοί ταλιμπάν
κυβερνούν στο 70% των χωρών της γης, μεταξύ των οποίων οι “μουλάδες”των
ευαγγελιστών που προσεύχονται μαζί με τον Τραμπ στο οβάλ γραφείο και οι
“μουλάδες” των σιωνιστών που πιστεύουν ότι είναι ο “περιούσιος λαός” του θεού.
Ο Τραμπ δεν είναι τρελός και παρανοϊκός όπως θέλουν να τον πλασάρουν μερίδα
των ΜΜΕ. Είναι ενεργούμενο του Στρατιωτικό-Βιομηχανικού Συμπλέγματος που
ελέγχει το 65% της αμερικάνικης βιομηχανίας και το 90% των ΜΜΕ. Αυτή η
αμερικάνικη ελίτ είναι στην ουσία το βαθύ κράτος.
Ο Τραμπ απλώς είναι μία ανορθόγραφη έκφραση, μία Μουσσολινική καρικατούρα
ενός έκφυλου και σάπιου Επσταϊνκού καπιταλισμού.
Το Στρατιωτικό- Βιομηχανικό Σύμπλεγμα των ΗΠΑ, μετά τον Β΄ΠΠ έχει κάνει
250 στρατιωτικές επεμβάσεις παγκόσμια. Εδώ και δεκαπέντε χρόνια βρίσκεται σε περιδίνηση και προσπαθεί απελπισμένα και υστερικά να διαχειριστεί την απώλεια
της παγκόσμιας κυριαρχίας. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ο κίνδυνος για την ανθρωπότητα, γιατί γίνονται απερίσκεπτοι και επικίνδυνοι, προκαλώντας
παγκόσμιο χάος.
Η Κίνα από την άλλη κινείται σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Εδώ και 77 χρόνια
ύπαρξης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας δεν έχει επέμβει στρατιωτικά σε καμία
χώρα, δεν έχει αποικίσει καμία χώρα, δεν έχει στραγγαλίσει χρηματοπιστωτικά
κανέναν και οι εμπορικές συμφωνίες και τα δάνεια που δίνονται δεν συνεπάγονται
και πολιτικές δεσμεύσεις. Είναι ενάντια στην παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις
των άλλων χωρών και είναι υπέρ της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας των χωρών.
Έχει ήδη κερδίσει τον οικονομικό πόλεμο και σήμερα είναι πρώτη οικονομική δύναμη του πλανήτη. Είναι το εργοστάσιο του κόσμου κατέχοντας το 34% της
παγκόσμιας βιομηχανικής παραγωγής κόντρα στο 14% των ΗΠΑ και το 28%
συνολικά του G7. Έχει πλεόνασμα 1,2 τρις δολ. κόντρα στο 1,3 τρις δολ.
έλλειμμα των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ σήμερα έχουν χρέος 40 τρις δολ.,και 2 από αυτά τα χρωστούν στην Κίνα.
Οι οικονομικοί δείκτες (και όχι μόνο) είναι άπειροι και αποδεικνύουν με εμφαντικό
τρόπο ότι η παγκόσμια κυριαρχία έχει χαθεί για τους αγγλοσάξονες.
Πολλοί όμως σήμερα σε σχέση με τον πόλεμο στο Ιράν αναρωτιούνται: και η Κίνα
τι κάνει; Γιατί δεν επεμβαίνει;
Υπάρχει πράγματι πολύς κόσμος που δίκαια ανησυχεί και φοβάται και από κάπου θέλει να πιαστεί,γιατί ζούμε σε ένα παγκόσμιο δυστοπικό περιβάλλον όπου δύο “νταήδες” προσπαθούν να επιβάλλουν τον νόμο της ζούγκλας.
Η Κίνα (όπως και η Ρωσία) δεν θέλει άμεσα να συμπαραταχθεί στρατιωτικά με το Ιράν, γιατί θα κλιμάκωνε επικίνδυνα την διεξαγωγή του πολέμου. Όμως βοηθάει ουσιαστικά : α) με πληροφορίες μυστικών υπηρεσιών. β) με δορυφορικές πληροφορίες υψηλής ανάλυσης,σε πραγματικό χρόνο και ακριβείς στην λεπτομέρεια για ευαίσθητους στρατιωτικούς στόχους. γ) με στρατιωτικό υλικό που μεταφέρεται οδικά δια μέσου χωρών που συνορεύουν με το Ιράν.
Δεν παρασύρεται ούτε ενδίδει στην υστερική πρωτοβουλία των ΗΠΑ και Ισραηλ.
Δεν πρόκειται να αφήσει το Ιράν στην τύχη του,γιατί είναι σημαντικός οικονομικός
σύμμαχος. Με σύνεση και ψύχραιμα παραμένοντας σε επιφυλακή περιμένει.
Μία κινέζικη ρήση λέει : είμαι στην όχθη στο ποτάμι και περιμένω να δω να περνάει
το πτώμα του εχθρού μου.
Αυτό κάνει η Κίνα.
Υ.Γ. Για μία πιο αναλυτική και εμπεριστατωμένη ενημέρωση για θέματα που αφορούν την Κίνα, υπάρχει και το βιβλίο μου “ΚΙΝΑ: το μονοπάτι για την επιστροφή στο μέλλον;” απο τις εκδόσεις iWrite.
Βασίλης Σατραβέλας
