Το Θερμήσι και το Κάστρο του στην Ιστορία, τις Παραδόσεις και τα Δημοτικά Τραγούδια του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

 

Το Θερμήσι και το Κάστρο του στην Ιστορία, τις Παραδόσεις και τα Δημοτικά Τραγούδια

του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

Δύο παλαιότατες μαρτυρίες που αναφέρονται στο βιβλίο«Acta et Diplomata Craeca medii aevi sacra et profamacollecta ediderunt» των Franciscus Miklosich και JosephusMuller με θέμα τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Βενετών και Τούρκων για την καλοτυχία του κάστρου, εμπλουτίζουν τα πενιχρά στοιχεία της ιστορίας της Θερμησίας εκείνων των χρόνων και μαρτυρούν την παραχώρηση του κάστρου από τους Τούρκους στους Βενετούς.1

Στην πρώτη, με ημερομηνία 17 Μαρτίου 1480, σελ. 3,σημειώνεται: «Του… σουλτάν Μουχαμέτ προς τους ευγενεστάτους άρχωντας και προβεδούρα του Ναυπλίου και της Μωνεμβασία… όταν επηήσαμεν συμφονίαν μετά την εκλαμπροτάτην αυθεντίαν της Βενετήας ή από τον δεσπότην του Μωρέως και εις τον καιρόν τις μάχης ενάρθησαν πάλην εκ της αυθεντίας μου, όλα να στρέφονται προς ημάς. εστέρχθηγουν και από τα δύο μέρη η τιαύτη συμφωνία. Νυν δε τα κάστρι τα λεγώμενα Θερμίς και Βάτηκα και Αμπερτόκαστρο ήταν πρότα εις την εξουσίαν τις αυθεντίας μου, και εις τον καιρόν τις μάχις επάρθησαν αφημών.  καθώς ήνε γνόριμων και φανερόν εις τους πάντες και «ουδέν αντιστράφησαν προς την αυθεντίαν μου, το ληπόν οι χρεοφειλέτε και οι χαρατζάρι της αυθεντίας μου φεύγουν και έρχοντε και κατοικούν εις τα ιρημένα κάστρι και ευγένουσιν και ζημιόνουν τον τόπον μου. επηδίκαι φάλεα της αγάπης μας διαλαμβάνουσιν, ότι να στρέφουντε τα ιριμένα κάστρι προς την αυθεντίαν μου και επιδί ουδέν αντιστράφηκαν να χαλαστούσιν, να ένε χαλαζμένα παντελός δια να μιδέν φεύγουν οι άνθρωποι της αυθεντίας μου…».

Στη δεύτερη επιστολή, με ημερομηνία 30 Απριλίου 1481, σελ. 308, αναφέρεται: «Σουλτάν Μουχαμέτ… Περί δε του Θερμιτζίου και της αλυκής αυτού και Καστριτζίου άπερ εν τοις ημετέροις κατά στίχοις εγράφησαν και εις τρόπον τιμαρίον εδόθησαν τοις ημετέροις δούλοις, ούτω γαρ απεφήναντο και οι εκείσε επιστήμονες άνθρωποι, ότι υπό την εμήν και αυτοίς εξουσίαν ήλθον, ότε επήρα τον Μορέαν, και έως του νυν τα περίχωρα αυτών οι ημέτεροι νέμονται δούλοι, αλλά δια την ημών αγάπην και καθαράν φιλίαν και διότι προσεχώς εισί τοις υμετέροις τόποις, έστωσαν τη αυθεντία των Βενετών, αυτά δηλονότι τα ειρημένα κάστρη, έστω δε και τόπος αυτοίς περί αυτά, όσον αναγκαίως χρήζουσι τους δε περί αυτά τόπους, ους οι ημέτεροι νέμονται δούλοι νεμέσθωσαν άνευ λόγου τινός και οχλήσεως της αφ’ υμών». 

Επίσης στο βιβλίο του Ματθαίου Κιγάλα με τίτλο «Νέα σύνοψις διαφόρων ιστοριών…», διαβάζουμε: «Τότε, το 1537, παρεδόθη εις τους Τούρκους το Θερμίση, σελ. 462». Ίσως, στους χρόνους εκείνους, να υπήρχε κάποιος μικρός οικισμός που παραδόθηκε κατά την Α΄ Τουρκική κυριαρχία (1540-1686).2 Αργότερα ο Μητροπολίτης Αθηνών Μελέτιος3 στο βιβλίο του «Γεωγραφία Παλαιά και Νέα», σημειώνει: «Φλιούς πόλις παραθαλασσία (της Αργολίδος) κοινώς λεγομένη Θερμήσι, σελ. 427».4 Αλλά και ο Μητροπολίτης Μονεμβασίας Δωρόθεος στο «Βιβλίον ιστορικόν» αναφέρει ότι «το 1537 παρεδόθη και το Θερμήσι. Πρόκειται πιθανώς περί του Φλιούντος κατά το Ναύπλιον παρεδόθη εις τον Κασίμπασιάν».5 Θεωρούμε, πως οι δύο ιεράρχες για λόγους που δεν γνωρίζουμε, ίσως, συγχέουν το Θερμήσι με την αρχαία πόλη Φλιούς που βρισκόταν στην περιοχή της Νεμέας και αποτελούσε μαζί με τις όμορες πόλεις το Άργος, την Κόρινθο, την Σικυώνα, την Επίδαυρο και την Τροιζήνα την εξάπολη της Πελοποννήσου. Είναι, επίσης, πιθανόνκάποια περιοχή γύρω από τον Φλιούντα να ονομάζεται Θερμήσι. Ο Αντώνιος Μηλιαράκης6 στα μέσα του 19ου αιώνα κάνει λόγο για το «κώμιον» Θερμήσι που κατοικείται από Βαλτετσιώτες ποιμένες και γεωργούς και μερικούς Καστριώτες, συνολικά εκατόν δέκα τέσσερα άτομα, που ασχολούνται και με την «ελαιοφυτείαν». Εκεί βρίσκεται η περίφημη αλυκή της Θερμησίας, μία από τις μεγαλύτερες του ελληνικού κράτους,7  που η ύπαρξή της συνδέθηκε με την ιστορία και τη λαογραφία του κάστρου. 

Βασίλης Γκάτσος : Η Πρώτη, η Ενδιάμεση και η Δεύτερη Φάση τουριστικής "αξιοποίησης" της Ερμιονίδας.

 Η Πρώτη Φάση:

Από 1966 έως περίπου 1980 δημιουργούνται τα γνωστά μεγάλα τουριστικά ξενοδοχειακά συγκροτήματα στην Ερμιονίδα. Για την εποχή τους ήταν σαν τα σημερινά πεντάστερα, χωρίς όμως να εγκλωβίζουν τους πελάτες τους μέσα στο συγκρότημα, αλλά και επιθυμώντας την είσοδο ντόπιων.

Παρ' όλη την αρχική τους δυναμική άρχισαν το ένα μετά το άλλο να περνούν στα χέρια τραπεζών, λόγω μη εξυπηρέτησης δανείων. Η τράπεζες ακολουθούσαν την δική τους ..... τακτική: Παρ' όλο που έβλεπαν ότι δύσκολα εξυπηρετούνταν τα δάνεια συνέχιζαν τον δανεισμό για τον απλό λόγο: Έβλεπαν τις τιμές της γης να αυξάνουν... εκθετικώς, άρα και οι υποθήκες των συγκροτημάτων που είχαν αγοράσει φθηνά μεγάλες εκτάσεις γης στις καλύτερες θέσεις. Νόμιζαν ότι ήσαν καλυμμένες. Τελικά τους έμειναν τα κτήρια και επειδή οι τράπεζες δεν έχουν αντικείμενο την τουριστική εκμετάλλευσή τους, έγιναν ερείπια, ή απαξιώθηκαν, σαν τον μουτζούρι που σου μένει στο γνωστό παιχνίδι.

Η λογική αυτή των τραπεζών πέρασε και στους κατοίκους που κατείχαν την καλλιεργήσιμη γη. Αφού η τιμές συνεχώς αυξάνουν, μπορούμε να αυξήσουμε την κατανάλωσή μας έως τα όρια της σπατάλης με ασφάλεια. Το Κράτος με τους νόμους του και την ανοχή του, μετέτρεψε ιδιαίτερα την παραθαλάσσια και νησιώτικη καλλιεργήσιμη γη σε αγροτεμάχια οικοδομήσιμα αρχικά από τα 300 τ.μ.

Όταν σε όλα τα πολιτισμένα κράτη, ακόμη και σε κάμπους οι προοδευτικοί και διορατικοί αγρότες έβλεπαν το μέλλον τους στον αναδασμό, στην συνεργασία και τον συνεταιρισμό, εμείς εδώ κάναμε Θεό και Σωτήρα μας το αγροτεμάχιο.

Το οξύμωρο είναι ότι λατρεύουμε τον Καποδίστρια ως σοφό Κυβερνήτη που όμως ή κύρια επιτυχία του ήταν η διανομή των εθνικών γαιών και της μοναστηριακής αγροτικής γης στους ακτήμονες καλλιεργητές. ΟΙ Κοτζαμπάσηδες κάθε είδους ήθελαν τη γη δική τους ως έπαθλο τάχατες της προσφοράς τους στο Έθνος και τη μετατροπή των ακτημόνων αγροτών, που ήσαν η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών του νέου Κράτους, σε δουλοπάροικους δυτικού τύπου. Ο Μέγας και Αγιος Κυβερνήτης μοίρασε τη γη στον φτωχό αλλά γεμάτο όνειρα αγρότη, ώστε να έχει την οικονομική του ανεξαρτησία και να μην δινει την ψήφο του στον αφέντη του. Αυτός ο κτηματίας επί δεκαετίες έδωσε φόρους στο κράτος για να αναπτυχθεί, αυτός ο κτηματίας έκανε πολλά παιδιά που πολέμησαν και μεγάλωσαν την Ελλάδα στα σημερινά της σύνορα, αυτού του κτηματία τα εγγόνια και δισέγγονα έκαναν το θαύμα της Εθνικής μας Αντίστασης. Αυτό ήταν το κύριο έργο, το θεάρεστο του Κυβερνήτη. Όλα τα άλλα, θετικά και αρνητικά, αυταρχικά ή δημοκρατικά, ήταν στην προσπάθειά του από το τίποτα να δημιουργήσει Θεσμούς και Κεντρική Εξουσία.

Και τον οξύμωρο είναι να λατρεύουμε τον Καποδίστρια στην Ερμιονίδα, πολίτες, δημότες, Κοινότητες, Δήμοι, ιδρύματα, με εκδηλώσεις και ομιλίες, ως μεταξύ των πρώτων που λατρέψαμε το αγροτεμάχιο, μεταξύ των πρώτων σε πωλήσεις των κτημάτων μας εν είδει αγροτεμαχίου, μεταξύ των τελευταίων που υπερασπίστηκαν την ιερότητα και αναγκαιότητα της καλλιεργήσιμης γης.

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του περιοδικού στην Ερμιόνη άλλοτε και τώρα

 

Ολα τα τεύχη θα τα βρείτε εδώ :https://ermioniallotekaitora.blogspot.com/?m=1

Βασίλης Γκάτσος: Το ΒΙΝΤΕΟ - Λογοδοσία για το Γηροκομείο Κρανιδίου.

 Σε αυτό ο Δήμαρχος απαντά λεπτομερέστατα, σε ερώτηση της Αντιπολίτευσης, για τις ενέργειες που έχει κάνει και πού βρίσκεται το όλον θέμα. Επί μισή περίπου ώρα. Η Μείζων Αντιπολίτευση έχει αποχωρήσει, γιατί θεωρεί την υπόθεση ως μια νομικά αυστηρή ιδιωτική υπόθεση.

Και όντως νομικά έτσι είναι.

Ο Δήμος λοιπόν ενεργεί γιατί θεωρεί ότι έχει δικαίωμα και ηθική υποχρέωση να υπηρετήσει τους γέρους δημότες του που βρίσκονται στην ανάγκη, γι' αυτό ενεργεί, ώστε να επιταχυνθούν οι διαδικασίες, προσφέρεται δεν για κάθε διευκόλυνση ακόμη και χορηγία κ.λ.π. Αλλά νομικά δεν υπάρχει χώρος για τον Δήμο, και μπορεί να προσφέρεται αλλά δεν του έχει ζητηθεί κάτι.

Αυτά που μένουν  από το Βίντεο:

1). Η τεράστια γραφειοκρατία και οι ενέργειες του Δήμου με εξώδικα, κ.λ.π. κ.λ.π. Μία απόδειξη ότι η γραφειοκρατία τρέφει την γραφειοκρατία προς όφελος της γραφειοκρατίας και όχι της κοινωνίας. Με άλλα λόγια η καταδίκη της χώρας και το κατάντημά της.

2). Δύο αγαπητές συμπατριώτισσές μας δια διαθήκης αφήνουν στο Ίδρυμα του Γηροκομείου την περιουσία τους και ορίζουν ως διαχειριστή - εκτελεστή πρόσωπο αγαπητό της εμπιστοσύνης τους. Όλοι ξέρουμε τις δυσκολίες τέτοιων έργων, και ότι για το πρόσωπο αυτό η προσπάθεια είναι μακροχρόνια, είναι αυτό που λέμε έργο ζωής. Δεν εμπλέκουν τον Δήμο σε τίποτα για τον απλό λόγο: Υπήρξαν μέσα στην κοινωνία μορφωμένες και ως συμβολαιογράφοι έβλεπαν το αυτονόητο: Ότι ο Δήμος υπό οποιαδήποτε ηγεσία δεν θα έφερνε κανένα αποτέλεσμα, δηλαδή θα ήταν τόσο αποτελεσματικός όσο και στο στήσιμο του μνημείου της ρωμαϊκής σαρκοφάγου στην Ερμιόνη (γυροφέρνει το θέμα  κάπου 40 χρόνια), την αποκατάσταση του ναού των Ταξιαρχών  (κάπου 15(;) χρόνια), της άθλιας ποιότητας του πόσιμου νερού (πάνω από 50 χρόνια), του Ανάβαλου (πάνω από 40 χρόνια), της αποτυχίας των Σφαγείων, κ.λ.π. Είδαν λοιπόν ότι το δύσκολο αυτό έργο μόνο φιλικό τους έμπιστο πρόσωπο με ικανότητες, πρόσωπο που θα θεωρούσε το Ίδρυμα του Γηροκομείου ως αποστολή και έργο ζωής, θα μπορούσε να το αναλάβει με πλήρη ευθύνη και αρμοδιότητα.

3). Από πού και ως πού ο Δήμος δεν καταδέχεται να αναφέρει ούτε το όνομα του διαχειριστή - εκτελεστή; Θα έλεγα ο Δήμαρχος κατά τον απολογισμό του δεν ανέφερε, αλλά επειδή ουδείς των παρευρισκομένων αντέδρασε, σύμπας ο Δήμος αποδέχεται να μην αναφέρεται το όνομα.

Η εύκολη απάντηση είναι γνωστή; "Προστασία προσωπικών δεδομένων!". Ενώ λοιπόν θα ανέμενε κανείς φράσεις όπως "Ο αγαπητός συμπατριώτης εξ Ερμιόνης¨, "Ο συμπατριώτης που ανέλαβε αυτό το δύσκολο έργο και πρέπει να τον τιμούμε",  βλέπουμε να προσδιορίζεται με φράσεις όπως "ο αναφερόμενος στην διαθήκη ως εκτελεστής",  "ο υπογράφων τα έγγραφα" και να πιέζεται ψυχικά με εξώδικα (!!!) και έγγραφες παρεμβάσεις την στιγμή που και ο Δήμαρχος και όλοι παραδέχονται ότι δεν έχουν νομικά θέση στην υπόθεση αυτή, αλλά το πράττουν από ενδιαφέρον, το οποίο όμως ο νόμος τούς επιτρέπει να το δείξουν και υλοποιήσουν απεριόριστα ιδρύοντας και λειτουργώντας Δημοτικά Νομικά πρόσωπα, δηλαδή Δημοτικό Γηροκομείο, Δημοτικό Κέντρο Βοήθειας Ηλικιωμένων, Δημοτικά Παντοπωλεία, κ.λ.π. πράγμα που όπως επεσήμανε η  Μείζων Αντιπολίτευση ποτέ δεν έφτιαξε ή ενδιαφέρθηκε να πράξει ο Δήμος.

Διάλεξη Μαρίας Ευθυμίου στο Λυγουριό

 

Διάλεξη Μαρίας Ευθυμίου «Η Ελληνική Επανάσταση: Κομβικό γεγονός για την Βαλκανική και Ευρωπαϊκή Ιστορία»

Με την υποστήριξη του Δήμου Επιδαύρου και της Κοινότητας Ασκληπιείου, ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Αργολίδαςδιοργανώνει Διάλεξη της Ομότιμης Καθηγήτριας Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Επίτιμου μέλους του ΣΦΑ κ. Μαρίας Δ. Ευθυμίου με τίτλο Η Ελληνική Επανάσταση: Κομβικό γεγονός για την Βαλκανική και Ευρωπαϊκή Ιστορία.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στo Πνευματικό Κέντρο Αγίου Βασιλείου στο Λυγουριό και η είσοδος είναι ελεύθερη.

Μάθετε περισσότερα

ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ. ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ Δαμιανέ

 Χ.Α.Κ.Ερμιονης

          "ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΕΛΕΗΜΩΝ"

Σήμερα συνοδευσαμε στο Κοιμητήριο της Ι.Μ.των ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ, τον ΔΑΜΙΑΝΟ ΝΑΚΟ..Από σήμερα θα είναι με τον αγαπημένο του πατέρα..

Ο ΔΑΜΙΑΝΟΣ το στερνοπουλι, ο μονάκριβος της κας ΑΝΝΑΣ. Χρόνια μέλος της Αδελφότητας μας η κα ΑΝΝΑ.Απο τότε που με παιδιά μικρά, έφηβες κι αργότερα κοπέλες, μαζί με τις ανάγκες της οικογένειάς της, "οικονομουσε" και για τον ΕΛΕΗΜΟΝΑ.Της κας ΑΝΝΑΣ  με το παράθυρο στο δρομάκι της Ερμιόνης πάντα φωτεινό, με φωνές, με γέλια, με μαθήτριες τις κόρες να διαβάζουν φωναχτά την Ανάγνωση, με περισσες μεριδες για όποιον δεν είχε.

Ο ΔΑΜΙΑΝΟΣ της κας ΑΝΝΑΣ που τα πρώτα του βήματα, ήταν  εκεί, στον περίβολο του Μοναστηριού, σήμερα πρόωρα κι απρόσμενα, έκανε και την τελευταία του διαδρομή στον ίδιο περίβολο....

Και η αλήθεια είναι, στάθηκε ένας κόμπος,  σαν διακρίναμε την Αγαπημένη μας Γερόντισσα Καλινικη να τον αποχαιρετά από το παράθυρο...         ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ.

                  ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ Δαμιανε.

Θερμά συλλυπητήρια στις αδερφές του που στάθηκαν και μικρές μανούλες του, μιας που τον είχαν μονάκριβο και χαρά τους.

Στην Μαργαρίτα, στην Μαρία που είναι & μέλη μας, στην Αργυρουλα που πάντα μας βοηθά, στην Φωτεινή, στην Ματίνα και στην Κλειώ.

Η ΠΑΝΑΓΙΑ μας και οι ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ ας ανακουφίσουν τον πόνο της απώλειας κι ας χαρίσουν υγεία σε όλη την οικογένεια τους.

                           Από το Δ.Σ.

Καλό ταξίδι Δαμιανέ..

Η είδηση της ξαφνικής απώλειας του Δαμιανού Νάκου μας άφησε όλους με ένα μεγάλο, αναπάντητο "γιατί". Ένας νέος άνθρωπος, τόσο αγαπητός και γεμάτος ζωή, με όλο το μέλλον να απλώνεται μπροστά του, έφυγε τόσο απρόσμενα, βυθίζοντάς μας στη θλίψη.

Θα τον θυμόμαστε πάντα για το φωτεινό του χαμόγελο και την έμφυτη καλοσύνη του, χαρακτηριστικά που τον έκαναν ξεχωριστό στις καρδιές μας.

Καλό ταξίδι στο φως, Δαμιανέ μας. 

Η απουσία σου θα είναι αισθητή σε όλους μας. 

Στέλνουμε την πιο βαθιά μας συμπαράσταση στην οικογένειά του για να αντέξει αυτό το αβάσταχτο χτύπημα.

Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Ερμιόνης 

Η εξόδιος ακολουθία για τον αγαπημένο μας Δαμιανό θα τελεστεί στο Μοναστήρι Αγίων Αναργύρων, την Τρίτη 17 Μαρτίου και ώρα 14:00.

Κατόπιν επιθυμίας της οικογένειας, αντί στεφάνων παρακαλούμε όσοι το επιθυμούν να καταθέσουν χρήματα σε τραπεζικό λογαριασμό GR8502602610000210201158082(ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ) με την αιτιολογία "ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΝΑΚΟΣ".

Τα χρήματα θα διατεθούν από την οικογένεια για φιλανθρωπικό σκοπό, στη μνήμη του.

Βασίλης Σατραβέλας : Παγίδα για ¨νταήδες¨

                                                Παγίδα για ¨νταήδες¨

 

Ο πρόεδρος της Κίνας Σι Τζινπίνγκ τα τελευταία χρόνια συχνά- πυκνά αναφέρεται

στην ¨παγίδα του Θουκιδίδη¨. Εμμέσως πλην σαφώς απευθύνεται στις ΗΠΑ ,

προτρέποντας τους να προσέξουν  μην πέσουν μέσα στον λάκκο αυτής της παγίδας. 

Τι ακριβώς είναι η ¨παγίδα του Θουκιδίδη¨;

Είναι ένας σύγχρονος γεωπολιτικός όρος, που επινοήθηκε το 2015 από τον καθηγητή

του Harvard Graham Allison και προσδιορίζει την ροπή της παραδοσιακά κυρίαρχης

δύναμης (dominant power) που όταν νοιώθει ότι απειλείται από μία νέα ανερχόμενη

δύναμη (rising power) ξεκινάει προληπτικά τον πόλεμο εναντίον της.

Η θεωρεία αυτή είναι εμπνευσμένη από τον αρχαίο ιστορικό Θοουκιδίδη που έλεγε

ότι ο Πελοποννησιακός πόλεμος ήταν αναπόφευκτος , γιατί η κυρίαρχη τότε δύναμη

Σπάρτη (π.χ. ΗΠΑ ) παρακινούμενη από την Κόρινθο ( π.χ. Ισραήλ ) και φοβούμενη

την αναδυόμενη και ανερχόμενη τότε Αθήνα (π.χ.Κίνα ), ξεκίνησαν προληπτικά τον Πελοποννησιακό πόλεμο που τελικά διήρκεσε πενήντα χρόνια.

Στην σύγχρονη εποχή τώρα, η ανάσχεση της πορείας της Κίνας που είναι η νέα

αναδυόμενη παγκόσμια δύναμη, έχει γίνει ο στρατηγικός  στόχος των ΗΠΑ.

Αυτή η νέα στρατηγική ξεκίνησε με την χρηματοπιστωτική κρίση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού το 2009-10 και ουσιαστικά ήταν η αφετηρία για το τέλος της αμερικάνικης ηγεμονίας.

Όλες οι αντιπαραθέσεις και συρράξεις που έγιναν μέχρι τώρα και αυτές που θα γίνουν στο μέλλον έχουν σαν αιτία και κοινό παρονομαστή την ανάσχεση της πορείας της Κίνας.

Οι αγγλοσάξονες χάνουν σιγά-σιγά την παγκόσμια κυριαρχία και βέβαια αυτό δεν γίνεται αμαχητί. Η αντιπαράθεση με την Κίνα αφορά την οικονομική ισχύ, την 

στρατιωτική,την τεχνολογική, την πολιτιστική, καθώς και τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών.

Αυτή η δεκαετία λοιπόν είναι η δεκαετία της προσπέρασης από την μια μεριά

και της ανάσχεσης από την άλλη.

Και δυστυχώς αυτή η αντιπαλότητα θα δημιουργήσει αναπόφευκτες συγκρούσεις,

που μπορεί να μας οδηγήσουν και σε πυρηνική σύρραξη. Αυτό το διαφαινόμενο 

τέλος της αμερικάνικης ηγεμονίας δεν το αποδέχεται αναμφίβολα η αμερικάνικη

ελίτ και κάνει τα πάντα να το αποτρέψει.

Η αντιπαράθεση που αρχικά είχε ήπιες εντάσεις, τώρα με την διακυβέρνηση Τραμπ

έχει αγγίξει ανεξέλεγκτες καταστάσεις.

Ο αμερικανοϊσραηλινός πόλεμος στο Ιράν έγινε για τον έλεγχο των πετρελαίων με

Περιμένουν τα επόμενα Χριστούγεννα

 Περιμένουνε τα επόμενα   Χριστούγεννα τα καλώδια , τρομάζουν τους γονείς που αιωρούνται  έτσι γυμνά …Τόσο   δύσκολο είναι να μαζευτούν ;

Μετά από την ανωτέρω ανάρτηση  επικοινώνησαν άμεσα από την κοινότητα μαζί μας και μας διαβεβαίωσαν πως σύντομα θα τακτοποιηθεί το θέμα.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗ Γ΄ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ «ΚΑΤ’ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ» ΣΤΗΝ ΕΡΜΙΟΝΗ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗ Γ΄ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ «ΚΑΤ’ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ» ΣΤΗΝ ΕΡΜΙΟΝΗ

Με ιδιαίτερη επιτυχία και μεγάλη συμμετοχή κοινού πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 7 Μαρτίου 2026, στο Πνευματικό Κέντρο Ερμιόνης (κτήριο Συγγρού), εκδήλωση – αφιέρωμα στον Ιωάννη Καποδίστρια και στον σημαντικό ρόλο της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης «κατ’ επανάληψη» στην Ερμιόνη στη διαμόρφωση του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.

Η εκδήλωση έγινε στο πλαίσιο των διήμερων εορταστικών εκδηλώσεων για την Γ΄ Εθνοσυνέλευση και αποτέλεσε έναν ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη και το έργο του μεγάλου αυτού Έλληνα πολιτικού και οραματιστή, ο οποίος σφράγισε καθοριστικά τη συγκρότηση και τα πρώτα βήματα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.  

Την εκδήλωση χαιρέτισε ο Δήμαρχος Ερμιονίδας κ. Γιάννης Γεωργόπουλος. Στη συνέχεια, η Πρόεδρος του Ιστορικού και Λαογραφικού Μουσείου Ερμιόνης  (ΙΛΜΕ) έκανε ιδιαίτερη αναφορά στον σημαντικό ρόλο της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης κατ’ επανάληψη στην Ερμιόνη και στη συμβολή της στην εκλογή του Καποδίστρια ως πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας, αναδεικνύοντας την ιστορική σημασία της πόλης μας σε μια κρίσιμη περίοδο για τη διαμόρφωση της ελληνικής πολιτείας.

Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Διδάκτορας Δημήτριος Γ.  Μεταλληνός, Διδάσκων στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Γ΄ Εθνοσυνέλευση: Η αναγνώριση του Καποδίστρια ως του Μεγίστου των Ελλήνων». Με λόγο τεκμηριωμένο, ουσιαστικό και εμπνευσμένο, ανέδειξε σημαντικές και λιγότερο γνωστές πτυχές της προσωπικότητας και του έργου του Ιωάννη Καποδίστρια.

Στο καλλιτεχνικό μέρος της εκδήλωσης, ο βραβευμένος συνθέτης Γιώργος Βούκανος παρουσίασε σε πρώτη εκτέλεση απόσπασμα από το νέο έργο του, με τίτλο «Καποδίστριας 26 – Ανεκπλήρωτο Όραμα», μια σύγχρονη μουσική δημιουργία με συμφωνικό χαρακτήρα,

Για τις γυναίκες των ψαράδων μας Της Βιβής Σκούρτη

 Στις γυναίκες των ψαράδων μας

Στη θάλασσα χρεωστάμε τη ζωή μας, μια ζωή άρρηκτα δεμένη μαζί της. Η θάλασσα μάς έθρεψε, μάς πρόσφερε απλόχερα τα αγαθά της, μάς πόνεσε, μάς ενέπνευσε.Ως οικογένειες ναυτικών ζήσαμε χαρές, αποχωρισμούς, επιστροφές, μοναξιά, νοσταλγία.Νοσταλγία! Η νοσταλγία είναι η διαδικασία  που ενεργοποιεί το νου καθώς ανασύρεις από το παρελθόν εικόνες, γεγονότα και πρόσωπα, αφαιρώντας τη σκόνη του χρόνου μ’ ένα κλαδί. Είναι η ανασύσταση μιας εποχής που σαφώς έχει παρέλθει.Κυρίως  συνηθίζουμε να νοσταλγούμε συλλογικά, όταν βρισκόμαστε με ανθρώπους που έχουμε κοινά βιώματα, κοινές καταβολές.     Αυτό συνέβη σ’ ένα απογευματινό μας αντάμωμα με τη Μαρία Παυλίδου. Το βίωμά μας άμεσο, αληθινό, αλλά και η επικοινωνία μας!Ανάμεσα στο καφεδάκι και το γλυκό κέρασμα γυρίσαμε πίσω το φιλμ του χρόνου, ανατρέξαμε σε μνήμες, σε θύμισες γλυκές κι αρώματα μεθυστικά μιας άλλης εποχής.

Έντυπες εφημερίδες την περίοδο της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης Του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

 Έντυπες εφημερίδες την περίοδο της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης (Ερμιόνη - Τροιζήνα) – Ενέργειες για την έκδοση νέων

του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

Η ταυτόχρονη έκδοση, έντυπων και χειρόγραφων (ιδιαίτερα στα πρώτα στάδια), εφημερίδων το 1821 με την έναρξη της Επανάστασης, είχε ως πρωταρχικό στόχο την έγκυρη ενημέρωση Ελλήνων και ξένων για τις πολεμικές εξελίξεις. Η πρωτοβουλία αυτή, έργο φωτισμένων διανοουμένων και ομάδων, ανέδειξε την αναγκαιότητα της διάδοσης των γεγονότων, διαμορφώνοντας την κοινή γνώμη και ενισχύοντας τον Αγώνα. Το 1827 οι έντυπες εφημερίδες που κυκλοφορούσαν ήταν δύο:

α) «Ο φίλος του Νόμου», Ύδρα, 10 Μαρτίου 1824 - 27 Μαΐου 1827, με εκδότη τον Ιταλό νομικό Ιωσήφ Κιαππέ και 

β) «Η Γενική εφημερίς της Ελλάδος», Ναύπλιο, Αίγινα, Πόρος, Οκτώβριος 1825 - Μάρτιος 1832, με πρώτο εκδότη,από το 1825 ως το 1827, τον Θεόκλητο Φαρμακίδη.

Στο παρόν άρθρο θα αναφερθούμε στις διεργασίες και τα γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια των εργασιών της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης (Ερμιόνη 18 Ιανουαρίου -17 Μαρτίου 1827 και Τροιζήνα 19 Μαρτίου – 5 Μαΐου 1827, υπό την προεδρία του Γεωργίου Σισίνη) με στόχο την έκδοση εφημερίδας. Οι εκδοτικές κινήσεις καταγράφονται σε ορισμένα έγγραφα, σε επιστολές καθώς και στα πρακτικά της Εθνοσυνέλευσης της Τροιζήνας. 

Στις 14 Μαρτίου 1827 ο Νικόλαος Αργέντης1 ενημερώνει με επιστολή του τον Κόχραν ότι η Φιλελληνική Εταιρεία της Μασσαλίας τού απέστειλε τυπογραφικούς χαρακτήρες, χαρτί, κρασιά και πολεμοφόδια με το γαλλικό μπρίκι «LaJeune Emilie», που έχει κυβερνήτη τον Simon Gabriel. Θέτει, μάλιστα, το ερώτημα στον Κόχραν, αν επιθυμεί, να τα παραλάβει ή να τα κρατήσει, προσωρινά, στην αποθήκη του. Η επιστολή, γραμμένη στη γαλλική γλώσσα, θεωρούμε πως είναι ενδεικτική των προθέσεων του Κόχραν, για τη δημιουργία κάποιας έντυπης έκδοσης εφημερίδας ή βιβλίου από τον ίδιο ή άλλο πρόσωπο.

Στις 18 Μαρτίου 1827 ο Ιταλός Anton Maria Camellaενημερώνει με επιστολή του τον Ιω. Κωλέττη, που ήταν ήδη πληρεξούσιος στην Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας, για την πρόθεσή του να εκδώσει εφημερίδα, στην οποία θα μπορούν να εκφράσουν την άποψή τους οι Φιλέλληνες. Αναφέρει ότι συζήτησε την ιδέα του με διάφορα πρόσωπα (Κολοκοτρώνη, Καραϊσκάκη, Μεταξά, Φαρμακίδη κ.α) καθώς και με τον Δημήτριο Υψηλάντη. Ενημερώνει, επίσης, τον Κωλέττη για τις επαφές που είχε με τα προαναφερόμενα πρόσωπα και ζητά τη βοήθειά του και την προστασία του. Υστερόγραφο αυτής της επιστολής είναι η συστατική επιστολή του Theriano, Καθηγητή Παθολογίας στην Ιόνιο Ακαδημία.

Στις 25 Μαρτίου 1827 ο Ιωσήφ Ν. Κιαππέ (JosephChiappe), εκδότης της εφημερίδας «Ο φίλος του Νόμου»,στέλνει στον Κόχραν δέκα αντίτυπα του δοκιμίου της εφημερίδας «Belle Grecque» και ζητά την υποστήριξή του,καθώς η εφημερίδα του μπορεί να είναι χρήσιμη στους Έλληνες αλλά να ενδιαφέρει και τους Φιλέλληνες. Κατά την ΛΓ΄ (33η) Συνεδρίαση της Εθνοσυνέλευσης την 27ηΑπριλίου 1827 στην Τροιζήνα, διαβάστηκε αναφορά του Ιταλού φιλέλληνα διδασκάλου Αντωνίου Μαρία Κανέλλα, ο οποίος ζητούσε να του δοθεί άδεια να εκδίδει εφημερίδα στη γαλλική και ιταλική γλώσσα «ιδίοις εξόδοις». Ζητούσε, επίσης, να του παραχωρηθεί κατοικία για να αποθηκεύσει τα πιεστήρια και τα άλλα εργαλεία του τυπογραφείου. Έναντι αυτών ο Κανέλλα δεσμεύτηκε να προσφέρει το εισόδημα πέντε ετών από την εφημερίδα (πιθανώς τα κέρδη), για τη σύσταση του αλληλοδιδακτικού σχολείου. Η αναφορά αυτή στάλθηκε από την Εθνοσυνέλευση στην Αντικυβερνητική Επιτροπή, η οποία ήταν αρμόδια να απαντήσει στα όσα ο Κανέλλα ζητούσε με την επιστολή του.

Μετά το 1827 ξεκινά μια νέα εποχή για τις έντυπες εφημερίδες, η οποία χαρακτηρίζεται «από τη θέληση της εξουσίας να τις προσδιορίζει και να τις κατευθύνει» απέναντι στην απαίτηση των εκδοτών για ελευθερία και ανεξαρτησία. Στις 16 Φεβρουαρίου 1828, ο Κόχραν με επιστολή του προς τον εκδότη εφημερίδας, διέψευσε τις φήμες σχετικά με το ταξίδι του στην Αγγλία. Παράλληλα, διαβεβαίωσε τους αναγνώστες της εφημερίδας, ότι η πάταξη της πειρατείας αποτελούσε προτεραιότητα της Ελληνικής Κυβέρνησης. Υποστήριξε ότι δεδομένων των περιορισμένων μέσων τηςΕλλάδας, η οριστική επίλυση των προβλημάτων μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω ειρηνοποιών δυνάμεων και ορθής τακτικής. 

ΣΗΜ. Νικόλαος Αργέντης: καταγόμενος από τη μεγάλη οικογένεια των Αργεντών που ήλθε τον 14ο αιώνα από την Ιταλία και εγκαταστάθηκε στη Χίο. Πολλά μέλη της διακρίθηκαν για την προσφορά τους στη Χώρα.

ΠΗΓΕΣ-ΒΙΒΛΙΑ

▪ Αρχεία Ελληνικής Παλιγγενεσίας, Επανέκδοσις της Βουλής των Ελλήνων, Αθήναι, 1971.

▪ Γενικά αρχεία του Κράτους (Γ.Α.Κ.).

▪ Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη.

▪ Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών Α.Ε. 1975, τόμος ΙΒ΄, Αθήναι 1975.

▪ «Πρακτικά από τις συνεδριάσεις της Εθνοσυνέλευσης(Ερμιόνη – Τροιζήνα)».