Σάββατο, 1 Μαΐου 2021

Θυμάμαι την πρώτη του Μάη… Του Γιάννη Σπετσιώτη


ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΜΑΗ…

Κάθε που η Πρωτομαγιά έπεφτε μετά τις διακοπές της Πασχαλιάς, βγαίναμε απ’ την παραμονή στις εξοχές, να «πιάσουμε το Μάη»! Τραβούσαμε για τα Ευκάλυπτα και τους αγρούς γύρω απ’ το Μοναστήρι. Όλο το σχολειό σε παράταξη. Μπροστά ο δάσκαλος της τάξης και πίσω του εμείς, αράδα, σε τριάδες, με βήμα ταχύ στο ρυθμό του τραγουδιού:
«Ο Μάιος μας έφτασε, εμπρός βήμα ταχύ,
να τον προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή!»

Φωνές και μελωδίες και γέλια πλημυρίζανε το χωριό, την εξοχή και τις καρδιές μας! Με παιγνίδια, χορό και κολατσιό κύλαγε η μέρα. Οι πιο «επιδέξιοι» από μας μαζεύανε αμάραντα, τα σκούρα μωβ λουλούδια με το πράσινο κοτσάνι. «Ακόμα και σα μαραθούν, κρατάνε το σχήμα και το χρώμα τους!», έλεγε ο δάσκαλός μας. Κόβανε και (α)λυγαριά που εύκολα λυγίζει και φτιάχνανε έναν κύκλο, τη βάση, να πλέξουνε στεφάνια. Τα λουλουδάκια της μαζί, γιατί αγάπη συμβολίζουν! Βάζανε και στολίδια, μαργαρίτες κίτρινες κι άλλα πολύχρωμα του αγρού λουλούδια! Πολλά ήταν τα στεφάνια! Ένα για κάθε παιδί, ένα για κάθε σπίτι, να στολιστεί η αυλόπορτα, σημάδι για το καλωσόρισμα της άνοιξης! Δυο απ’ αυτά, τα πιο πλούσια, πυκνοπλεγμένα με τις οδηγίες των δασκάλων μας, ένα για την κάθε είσοδο του σχολειού μας, φαντάζανε τεράστια στα παιδικά μας μάτια! Τα βαστούσαμε καμαρωτά μαζί με ταπεινά μπουκέτα σαν παίρναμε το δρόμο της επιστροφής!

Ευχές Δημάρχου Ερμιονίδας


 

Παρασκευή, 30 Απριλίου 2021

Γιάννης Λακούτσης :Η πρώτη καταγεγραμμένη απεργία μετά την ανασύσταση του Ελληνικού κράτους το 1830

 


Η πρώτη καταγεγραμμένη απεργία μετά την ανασύσταση του Ελληνικού κράτους το 1830

Η πρώτη καταγεγραμμένη εργατική απεργία στην Ιστορία, έχει καταγραφεί σε πάπυρο ο οποίος ήλθε στο φως μετά από αρχαιολογικές ανασκαφές και βρίσκεται σήμερα στο Τορίνο. Έγινε στην Αρχαία Αίγυπτο τον 12ο αιώνα π.χ. Για την ανέγερση των πυραμίδων εκτός από τους σκλάβους εργάζονταν και οικοδόμοι, χτίστες, τεχνίτες, οι οποίοι πληρώνονταν  . Η πληρωμή γινόταν σε είδος και συγκεκριμένα σε σιτάρι. Κατά  το 29ο έτος της αυτοκρατορίας του Ραμσή Γ, σε έναν μεγάλο αριθμό εργατών που δούλευε στη νεκρόπολη της ‘’ Κοιλάδας  των Βασιλιάδων’’, εκεί όπου είχαν ταφεί οι Φαραώ, οι αμοιβές καθυστερούσαν. Έτσι, όλοι μαζί, οι εργάτες αποφάσισαν να σταματήσουν να δουλεύουν και διαδήλωσαν φωνάζοντας: « Πεινάμε». Ο Ραμσής αύξησε τους μισθούς τους. Μετά από αυτό το γεγονός , οι απεργίες έγιναν συχνό μέσο διαμαρτυρίας και οι εργασιακές σχέσεις βελτιώθηκαν. Στην Ελλάδα κίνηση εργατικής διαμαρτυρίας, ενώ συνεχιζόταν ο απελευθερωτικός αγώνας, πραγματοποιήθηκε το 1826. Οι τυπογράφοι της « Γενικής  Εφημερίδος της Ελλάδος» απέργησαν με  αίτημα την πληρωμή καθυστερούμενων μισθών . Μετά  την ανεξαρτησία, κυρίαρχη πολιτική, τόσο του Καποδίστρια  όσο και του Όθωνα, ήταν ο περιορισμός των μορφών λαϊκής αυτοοργάνωσης. Έτσι, το 1833 με ένα από τα πρώτα νομοθετικά μέτρα θα χαρακτηριστεί αδίκημα « εκ συστάσεως αποχή εκ της εργασίας επι σκοπώ ισχυροποιήσεως αξιώσεων». Το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι αναγνωρίζεται για πρώτη φορά με το Σύνταγμα του του 1864, μετά την έξωση του Όθωνα και ακολουθεί ένα κύμα ίδρυσης σωματείων κάθε είδους. Μέχρι το 1870 δεν υπάρχει κανένα σωματείο εργατικό ως προς τους στόχους του. Το 1869 εκδόθηκε από την Εταιρεία των Φίλων του Λαού, 

Τετάρτη, 28 Απριλίου 2021

ΕΥΧΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ


Αγαπητοί συνδημότες και φίλοι της Ερμιόνης,

η Κοινότητά μας, οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι και

 ο Πρόεδρος Ιωσήφ Γανώσης σας ευχόμαστε

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ, ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Ευχόμαστε σε όλους κουράγιο και δύναμη ώστε οι κόποι, οι πόνοι και οι δυσκολίες προς την κορυφή του προσωπικού μας Γολγοθά με τη σταύρωση του Θεανθρώπου να μας γεμίσει με το μεγαλείο της ζωής, της αναστάσεως και της αλήθειας.

 Όλα αυτά νομίζουμε πως με καθαρότητα ψυχής και τη συνδρομή της επιστήμης στο μεγαλείο της γνώσης ακούγοντας το ”Χριστός Ανέστη” θα αντικρίσουμε την αλήθεια, την ομορφιά της ζωής και θα αναφωνήσουμε ”Αληθώς ο Κύριος”.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

 

Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΕΡΜΙΟΝΗΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ…

Η Κοινότητα Ερμιόνης αισθανόμενη ικανοποιημένη από την προσπάθεια και την επιμέλεια της πασχαλινής διακόσμησης εκ μέρους του Δημοτικού Συμβούλου κ. Δαμιανού Κουτούβαλη, τον ευχαριστεί για το αποτέλεσμα και την πρωτοβουλία του.

Επίσης θα θέλαμε να μεταφέρει τις ευχαριστίες και τις ευχές της Κοινότητάς μας για Καλή Ανάσταση και Χρόνια Πολλά σε όλους εκείνους, μικρούς και μεγάλους, στα προσφιλή και οικογενειακά του πρόσωπα, που τον βοήθησαν σε όλη τη συγκεκριμένη δραστηριότητα και με τις κατασκευές τους απέφυγαν ακρότητες και ελαφρότητες της εποχής στολίζοντας την πόλη μας σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση και τα ήθη του τόπου μας.

Ευχές από το Μουσικό Σύλλογο Ερμιόνης

 


Τρίτη, 27 Απριλίου 2021

Δαμιανός Κουτούβαλης : Οι δρόμοι της Ερμιόνης έβαλαν τα « πασχαλινά τους»

 


Διανύουμε την Μεγάλη Εβδομάδα και στην Κοινότητα Ερμιόνης είναι διάχυτη η Πασχαλινή ατμόσφαιρα, δημιουργώντας μία ευχάριστη και αισιόδοξη νότα, με σκοπό να «ελαφρύνει» το πρωτόγνωρο κλίμα που επικρατεί λόγω της πανδημίας.

Ήδη οι δρόμοι της Ερμιόνης μας, έβαλαν τα «πασχαλινά τους» προμηνύοντας έτσι το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως.

Ο στολισμός ενισχύει το εορταστικό κλίμα και τονώνει την αισιοδοξία των δημοτών, σε μια περίοδο που το γκρίζο κυριαρχεί στην καθημερινότητα όλων μας. Οι  παραστάσεις που επιλέχθηκαν και τοποθετήθηκαν σε όλα τα σημεία της Ερμιόνης, είναι κατασκευές από ξύλο τις οποίες επιμελήθηκε με την δική μας καθοδήγηση, το ”νέο αίμα” της Ερμιόνης με μεράκι και αγάπη. Έφηβοι, κορίτσια και αγόρια, που θέλοντας να δείξουν έμπρακτα την αγάπη για τον τόπο τους, δημιούργησαν και έβαψαν τις κατασκευές, αφιερώνοντας τον ελεύθερο χρόνο τους για να ”ντύσουν” την Ερμιόνη με την Πασχαλινή της φορεσιά.

Τ. ΤΟΚΑΣ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ Η ΕΛΛΙΠΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΔΕΥΑΕΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΝΕΡΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ

 



 

 

Τρίτη  27 Απριλίου 2021

ΠΡΟΣ

Τσεγκή Γεώργιο 

Πρόεδρο της ΔΕΥΑΕΡ

Κοινοποίηση :

Γραφείο Δημάρχου

Επικεφαλής Παρατάξεων 

Δήμου Ερμιονίδας

    ΘΕΜΑ: Αίτημα απόσυρσης και διόρθωσης της Τ.Ε. 33 του 2021 

     κ. Πρόεδρε,

Όπως γνωρίζετε η παράταξή μας δεν μπορεί να συμμετέχει με δικαίωμα ψήφου στις συνεδριάσεις του ΔΣ της ΔΕΥΑΕΡ  αφού δεν έχουμε εκπροσώπηση στο ΔΣ.

Δικαιούμαι όμως ως επικεφαλής της ΝΕΔΥΠΕΡ να σας αποστείλω αίτημα για την διόρθωση πράξεων ή παραλείψεων κατά την άσκηση των καθηκόντων σας.

Στο 9ο θέμα της σημερινής   συνεδρίασης του ΔΣ, τίθεται προς έγκριση η Τεχνική Έκθεση για την ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΝΕΡΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ.στην οποία αναφέρεται ότι η ανάληψη της υπηρεσίας θα γίνει  από Χημικό και δεν αναφέρει τη δυνατότητα ανάληψης από άλλες ειδικότητες όπως Χημικός Μηχανικός- Γεωλόγος κ.λ.π., δηλαδή   σε όποιον επαγγελματία ή εταιρεία έχει το επαγγελματικό δικαίωμα να εκτελέσει την υπηρεσία  ασχέτως εάν θέλει η υπηρεσία να το αναθέσει απευθείας κάπου.

Βασίλης Γκάτσος:Προς αξιοποίηση το κοίτασμα των Μολάων Πελοποννήσου.


"Ανήκει στην ομάδα των στρωματόμορφων ηφαιστειογενών συμπαγών θειούχων και τα κύρια μεταλλευτικά ορυκτά είναι ο σφαλερίτης, ο σιδηροπυρίτης και ο γαληνίτης με αξιοσημείωτη παρουσία καδμίου και αργύρου. Είναι ένα πολυμεταλλικό κοίτασμα, τύπου Kuroko, με Zn-Pb-Ag-Cd (Ψευδάργυρο – Μόλυβδο – Άργυρο – Κάδμιο)".


Η είδηση από τον O.T. (ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ)  που επανακυκλοφορεί σε ψηφιακή έκδοση.

Οι νέες τεχνολογίες χρησιμοποιούν σπάνια στοιχεία που βρίσκονται σε πολύ μικρές ποσότητες σε ορυκτά. Η τιμή τους έχει ανέβει στα ύψη και ως εκ τούτου εχουν δημιουργηθεί νέες τεχνικές εξόρυξης και εκμετάλλευσης.  Ορυκτά που είχαν αξία γι ένα βασικό τους στοιχείο, σήμερα έχουν πολλαπλάσια αξία, γιατί περιέχουν και άλλα πολύ χρήσιμα στοιχεία σε μικροποσότητες που δεν ήσαν παλιά εκμεταλλεύσιμα.

Ο λόγος για τα Μεταλλεία Ηλιοκάστρου, "τα Μεταλλεία μας", που έδιναν θέσεις εργασίας και πλούτο στον τόπο μας. Χαλκοπυρίτης και κυρίως σιδηροπυρίτης ήταν το βασικό μεταλλευτικό ορυκτό, με απλά λόγια μορφές θειούχων ενώσεων του χαλκού και του σιδήρου. Πήγαιναν στις εγκαταστάσεις του Μποδοσάκη στο Λιμάνι του Πειραιά (Δραπετσώνα) όπου γινόταν μόνο εκμετάλλευση του θείου προς παραγωγή θειικού οξέος, που στη συνέχεια με αμμωνία έδινε λίπασμα θειικής και φωσφορικής αμμωνίας. Γι' αυτό και η εταιρεία Μποδοσάκη ήταν εταιρεία Λιπασμάτων και όχι Μεταλλουργική. Αν και από τα ονόματα των ορυκτών Χαλκοπυρίτη και Σιδηροπυρίτη το μυαλό αμέσως πάει στην εκμετάλλευση προς παραγωγή χαλκού και σιδήρου, αυτό δεν γινόταν. 

Πηγαίναμε στις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου και μια μέρα ο Νίκος Δέδες, χημικός Διευθυντής των Μεταλλείων επί σειρά ετών, μας εξηγούσε σχετικά, ότι υπάρχουν και άλλα στοιχεία μέσα στο μετάλλευμα, ακόμη και χρυσός, αλλά τόσο λίγος "'οσο το κεφαλάκι μιας καρφίτσας" σε ένα τόνο μεταλλεύματος. Και το τελευταίο μάς είχε κάνει εξαιρετική εντύπωση. Θυμάμαι ότι οι εργαζόμενοι μάς έφερναν και κομμάτια Γαληνίτη με τα οποία μικροί προσπαθούσαμε να φτιάξουμε ραδιόφωνο! Το είχε καταφέρει ο Ντούλης στο υπόγειο του παπα Λουκά και πηγαίναμε με θαυμασμό να ακούσουμε τη μεγάλη εφεύρεση.

Με αφορμή την παραπάνω είδηση για τους Μολάους, μήπως είναι σκόπιμο ο Δήμαρχός μας κ. Γεωργόπουλος να απευθυνθεί  στο ΙΓΜΕ και να ζητήσει ενημέρωση για τα μεταλλεύματα του Ηλιοκάστρου, αν έχουν προοπτική εκμετάλλευσης κάτω από τις νέες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί σε πάμπολους παραγωγικούς καινοτόμους κλάδους;

Σημείωση: Τη δεκαετία του 1960 τα Μεταλλεία Ηλιοκάστρου είχαν φτάσει να απασχολούν περί τα 300 άτομα με συνεχή 12μηνη απασχόληση και με φουλ ένσημα ΙΚΑ (κάτι το σπάνιο γι' αυτή την εποχή). Απασχολούσαν πολλούς τεχνίτες και επιστήμονες που γίνονταν πρότυπο και για τους κατοίκους των χωριών μας, οι οποίοι έδωσαν στόχο στα παιδιά τους την πανεπιστημιακή, πολυτεχνική και τεχνική μόρφωση. Τηρουμένων των αναλογιών, προσέφεραν στην Ερμιονίδα περισσότερα από ό,τι προσφέρει σήμερα το σύνολο των μεγάλων ξενοδοχείων της, που απασχολούν εργαζόμενους για λίγους θερινούς μήνες.

Βασίλης Γκάτσος

Κυριακή, 25 Απριλίου 2021

ΤΑΣΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥ: ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΧΗ ΜΑΣ, ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΜΙΑ ΟΜΑΛΗ, ΝΕΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ

 

25/04/2021


 

«ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΧΗ ΜΑΣ, ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΜΙΑ ΟΜΑΛΗ, ΝΕΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ»

 

Σήμερα που ξεκινάει η Μεγάλη Εβδομάδα, μία είναι η ευχή μας, να διανύσουμε με κατάνυξη τη Μεγάλη Εβδομάδα και να χαρούμε το Πάσχα των Ελλήνων, το μήνυμα της Ανάστασης και μετά το Πάσχα να επανέλθουμε σιγά σιγά, ομαλά σε μία νέα κανονικότητα.

Η πανδημία εδώ και ενάμιση χρόνο άλλαξε τη ζωή μας, την συμπεριφορά μας, τον τρόπο σκέψης και επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Η υγειονομική κρίση δημιούργησε «πληγές» στην ανθρωπότητα, μεγάλες συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία, εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, άλλαξαν οι κοινωνικές και οι προσωπικές σχέσεις των ανθρώπων, υπήρχε και υπάρχει διάχυτος ο φόβος του θανάτου. Όλοι για μία δεύτερη χρονιά θα γιορτάσουμε ένα διαφορετικό Πάσχα από αυτό που ξέραμε, από αυτό που ζούσαμε τόσα χρόνια. Όμως το σημαντικό είναι ότι οι περισσότεροι είμαστε εδώ, αν και «έφυγαν» φίλοι και γνωστοί από την κατάρα της πανδημίας και από τη Δευτέρα του Πάσχα θα προσαρμοστούμε στην νέα κανονικότητα και θα κερδίσουμε σιγά σιγά την νέα κοινωνικοποίησή μας.

ΕΥΧΕΣ ΤΑΣΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ΓΙΑ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

 


Έτσι χτυπούσαν οι καμπάνες! Του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη




Έτσι χτυπούσαν οι καμπάνες!
του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη
Θυμάμαι, από τα τέλη της δεκαετίας του σαράντα μέχρι και τη δεκαετία του εβδομήντα, το καμπαναριό των «Ταξιαρχών» με τις τέσσερις καμπάνες του, διαφορετικού μεγέθους και ήχου η καθεμιά.
Η μικρότερη, στη νότια πλευρά του καμπαναριού, είχε ήχο οξύ και διαπεραστικό. Η δεύτερη, λίγο μεγαλύτερη, κρεμόταν στη βορινή πλευρά, στο ίδιο ύψος με την προηγούμενη, με ήχο γλυκύτερο αλλά κάπως στεγνό, χωρίς καλό απόηχο. Η «μεσαία» ήταν κρεμασμένη στο ψηλότερο σημείο του καμπαναριού. Ο ήχος της ήταν βραχνός, «αισθησιακός» θα έλεγα. Το ιδιαίτερο άκουσμά της, οφειλόταν στο «γλωσσίδι», που ήταν παραμορφωμένο από τα συνεχή χτυπήματα. Στο κάτω μέρος του καμπαναριού, η μεγάλη, είχε ήχο δυνατό, επιβλητικό, επίσημο.
Τα σχοινιά που τις χτυπούσαν έφταναν μέχρι κάτω, το έδαφος και συχνά τα έδεναν στα κάγκελα της δυτικής εισόδου του Ναού ή στις κολώνες του καμπαναριού.
Ανάλογα με την ημέρα οι καμπάνες χτυπούσαν η κάθε μια1 ξεχωριστά,  οι δύο μεγαλύτερες μόνο ή και όλες μαζί. Συγκεκριμένα:
Τις «επίσημες μέρες» που χτυπούσαν όλες μαζί, ξεκινούσε η μικρότερη, ακολουθούσε η μεγαλύτερη, ύστερα η μεσαία και τέλος η μεγάλη.
Τις καθημερινές, όταν δε γιόρταζε Άγιος αλλά γινόταν ιδιωτική λειτουργία, σήμαινε μόνο η μικρότερη στον Εσπερινό και στον Όρθρο. Ντιν-ντιριντίν-ντιν! Ντιν-ντιριντίν-ντιν! πέντε, έξι φορές. Ήταν ένα τέμπο σύντομο, με τέσσερις χτύπους, ο πρώτος μόνος του, οι άλλοι δύο μαζί και ο τέταρτος πάλι μόνος. Το τελείωμά της ήσαν τρεις χτύποι πιο αργοί, ντιν, ντιν, ντιν! Η ίδια κωδωνοκρουσία επαναλαμβανόταν και κατά την ώρα της Δοξολογίας.
Η άλλη καμπάνα, η αμέσως μεγαλύτερη από την προηγούμενη, χτυπούσε σε γιορτές «μη εορταζομένων Αγίων». Τέτοιοι Άγιοι θεωρούνται από την εκκλησία μας όσοι δεν έχουν πλήρη ακολουθία στα Μηναία. Φυσικά, αυτό δεν έχει καμιά σχέση με την «άθληση», την πίστη και το μαρτύριό τους. Σε πρακτικό και κοινωνικό επίπεδο είναι Άγιοι που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί και το όνομά τους σπάνια δίνεται σε ανθρώπους, π.χ. ο Άγιος Μάξιμος, η Οσία Ξένη κ.λπ. Σήμαινε, όπως και η πιο μικρή, στον Εσπερινό, στο ξεκίνημα του Όρθρου και τη Δοξολογία με το ίδιο τέμπο. Ντιν-ντιριντίν-ντιν! Ντιν-ντιριντίν-ντιν! Την ίδια «καμπάνα» (κωδωνοκρουσία) χρησιμοποιούσαν και στις προηγιασμένες, Τετάρτη και Παρασκευή, της Μεγάλης Σαρακοστής.
Η μεσαία χτυπούσε στις περισσότερες γιορτές των Αγίων, όπως του Αγίου Νεκταρίου, του Αγίου Γερασίμου, του Αγίου Φανουρίου κ.λπ. Σήμαινε, επίσης, την παραμονή των Χριστουγέννων και των Φώτων, το πρωί της Μ. Δευτέρας, της Μ. Τρίτης και της Μ. Τετάρτης, στις παρακλήσεις του Δεκαπενταύγουστου, σε εννιάμερα και μνημόσυνα που γίνονταν Σάββατο και τα Ψυχοσάββατα. Δεν ταίριαζε, άλλωστε, σ’ αυτές τις ακολουθίες να χτυπούν όλες μαζί οι καμπάνες. Το τέμπο της ήταν: Νταν-νταν-νταν! Νταν-νταν-νταν! Τρεις διακριτικοί χτύποι με μικρή παύση στον τρίτο και πάλι απ’ την αρχή. Στο τέλος σήμαινε δύο φορές, νταν-νταν! με τον ένα χτύπο να απέχει από τον άλλο 3-4΄΄. Σήμαινε στον Εσπερινό, στον Όρθρο, μετά το πρώτο Ευαγγέλιο και στη Δοξολογία.

Ευχές για το Πάσχα από το Δήμο Ερμιονίδας