Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

υπαίθρια άσκηση Qigong στο Μπίστι Ερμιόνης


Καλά αρμενίζουμε ....... Ο γιαλός είναι στραβός

"Μετά από καταγγελίες δημοτών και μετά από προσωπική μου επιτόπια επίσκεψη διαπίστωσα ότι ο δρόμος που οδηγούσε στο εκκλησάκι της Παναγίτσας Βερβερόντας και στην θάλασσα έχει κλειστεί, έχει καταστραφεί ολοκληρωτικά , έχει οργωθεί. Έτσι δεν μπορεί να πλησιάσει κανένας ούτε πεζός , ούτε με αυτοκίνητο. " Τάσος Λάμπρου.

Αυτή είναι η Ερμιονίδα του αγροτεμαχίου, του αγρο-ταμαχίου και της αξιοποίησης. Κάποτε επιχειρήθηκε να απομονωθεί με παρόμοιο τρόπο ο Άγιος Αιμιλιανός. Η κρίση δεν είναι οικονομική ... στη Ριβιέρα.

Μεγάλη η ασέβεια των Παλιών Πορτοχελιωτών να στήσουν τον ναΐσκο της Παναγίτσας στη μαγευτική Βερβερόντα και του Αγίου Αιμιλιανού στο ωραιότερο άκρο της Ερμιονίδας. Ασέβεια προς τους Αγνώστους τότε Θεούς: το αγροτεμάχιο, την τουριστική ανάπτυξη, το άκοπο χρήμα.

Είπατε τω Δημάρχω και τοις πολίταις χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά ουκέτι Παναγίτσα έχει καλύβαν, ένεκεν αγροτεμαχίου την χάριν.

Βασίλης Γκάτσος

Ο Χρήστος Χωμενίδης στο ΦΟΥΓΑΡΟ

Το ΦΟΥΓΑΡΟ υποδέχεται τον Χρήστο Χωμενίδη, την Κυριακή 15 Οκτωβρίου στις 6μμ για την παρουσίαση του νέου του μυθιστορήματος "Νεαρό άσπρο ελάφι" (εκδ. Πατάκη). Ο συγγραφέας θα συνομιλήσει με τον υπεύθυνο της βιλβιοθήκης του Φουγάρου, Γιάννη Στάμο, θα απαντήσει σε ερωτήσεις του κοινού και θα υπογράψει αντίτυπα των βιβλίων του.

"Νεαρό άσπρο ελάφι"

"Όποιος το έχει δοκιμάσει θα σε διαβεβαιώσει πως η ευτυχία μπορεί να εδρεύει και στον ουρανίσκο. 'Οποιος το έχει γευτεί, έχει γευτεί παράδεισο. Τη στιγμή του βίαιου θανάτου του το νεαρό άσπρο ελάφι εκκρίνει μία ουσία ψυχοτρόπο, αγχολυτική, αφροδισιακή, που δεν έχει ανιχνευτεί πουθενά αλλού στη φύση.
Που δεν έχει παρασκευαστεί σε κανένα εργαστήριο. Το νεαρό άσπρο ελάφι σκλαβώνει ισόβια όσους ποτέ το έφαγαν. Στην προοπτική μίας δεύτερης φοράς, είναι πρόθυμοι να πατήσουν όρκους, να γκρεμίσουν τον κόσμο τους, να προδώσουν τους ανθρώπους τους. Γιατί να σταθώ εγώ εξαίρεση;"

Τάσος Λάμπρου:ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΔΡΟΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΤΣΑ ΒΕΡΒΕΡΟΝΤΑΣ 



Kρανίδι 12/10/2017
Προς
      Γραφείο Δημάρχου

                          κ. Δ Σφυρή

Πρόεδρο ΔΚ Πορτοχελίου

 κ. Μ. Τριγκάκη
Κοινοποίηση 
 Πρόεδρο Οικονομικής Επιτροπής

κ. Ι. Αντωνόπουλο

         ΑΤ Κρανιδίου

ΘΕΜΑ : ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΔΡΟΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΤΣΑ ΒΕΡΒΕΡΟΝΤΑΣ 
Κύριε Δήμαρχε 
Μετά από καταγγελίες δημοτών και μετά από προσωπική μου επιτόπια επίσκεψη διαπίστωσα ότι ο δρόμος που οδηγούσε στο εκκλησάκι της Παναγίτσας Βερβερόντας και στην θάλασσα έχει κλειστεί, έχει καταστραφεί ολοκληρωτικά , έχει οργωθεί. Έτσι δεν μπορεί να πλησιάσει κανένας ούτε πεζός , ούτε με αυτοκίνητο. 
Αυτή η ενέργεια είναι παράνομη , καταχρηστική και καταστρατηγεί τα συμφέροντα του δήμου και των δημοτών. Έχουμε οριστικό αποκλεισμό των πολιτών τόσο από τον λατρευτικό χώρο της εκκλησίας όσο και από την παραλία. 
Σας ζητώ να προστατέψετε τον κοινόχρηστο χαρακτήρα της πρόσβασης τόσο προς την θάλασσα (παραλία) όσο και προς το εκκλησάκι της Παναγίτσας Βερβερόντας.

Τάσος Τόκας δελτίο τύπου


 Δείχνοντας για μια ακόμη φορά το πώς αντιλαμβάνεται τη διαχείριση των κοινών ο δήμαρχος Ερμιονίδας  χρησιμοποιεί  μια «αλλοπρόσαλλη στρατηγική» στην προσπάθεια  του να αποπροσανατολίσει από τη δύσκολη   πραγματικότητα στην οποία βρίσκεται.

Πελαγοδρομώντας και  στριμωγμένος στα σχοινιά  εξαπολύει  μύδρους, σε εμάς (την αντιπολίτευση),  παραβλέποντας τις τεράστιες ευθύνες που έχει για τα χαμένα έργα και τα «κακώς κείμενα»  της μέχρι σήμερα θητείας του ( δίκτυο ύδρευσης Κρανιδίου, αποχετευτικό δίκτυο, κακή ποιότητα νερού, βιομηχανία απευθείας αναθέσεων στο Δήμο και τη ΔΕΥΑΕΡ, Μαρίνα Πορτοχελίου, κ.λ.π.).

 Η υπεροπτική του συμπεριφορά  αναδεικνύει την ανικανότητά του να καταλάβει ότι δεν βρίσκεται στην κεντρική πολιτική σκηνή αλλά ότι είναι ο Δήμαρχος Ερμιονίδας και ότι αυτός έχει την απόλυτη  ευθύνη της διοίκησής του και όχι η αντιπολίτευση.

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Τάσος Λάμπρου δελτίο τύπου


Κρανίδι 11/10/2017

Ο Δήμαρχος Ερμιονίδας αναζητεί τους δήθεν «υπονομευτές» για να κρύψει την αλήθεια και ο ρόλος της δημιουργικής και υπεύθυνης αντιπολίτευσης

Αγαπητοί συνδημότισσες και συνδημότες,

ο Δήμαρχος Ερμιονίδας κ. Δημήτρης Σφυρής μέσω του μοναδικού μέσου επικοινωνίας που χρησιμοποιεί, δηλαδή του facebook, ισχυρίζεται για μια ακόμα φορά ψευδόμενος, ότι τον υπονομεύουμε και ότι λειτουργούμε εις βάρος του Δήμου Ερμιονίδας στρεφόμενος εναντίον του συνόλου της Αντιπολίτευσης.

Φταίνε όλοι οι σύμβουλοι της Αντιπολίτευσης εκτός από αυτόν.

Αυτοί είναι φτηνοί λεονταρισμοί και επιθέσεις με άσφαιρα πυρά και γίνονται μόνο και μόνο για να κρύψουν την μη εφαρμογή της νομιμότητας και της πολιτικής ηθικής στην σημερινή διοίκηση του Δήμου Ερμιονίδας.

Εμείς διαφωνούσαμε και διαφωνούμε και το έχουμε επισημάνει τόσο στο Δημοτικό Συμβούλιο όσο και στους Δημότες μας με τις απευθείας αναθέσεις μελετών και εργασιών, με τις υπεργολαβίες, με τα χαράτσια που επιβάλλει η ΔΕΥΑΕΡ, με τις «φωτογραφίες του αέρα» των ιδιοκτησιών για να μετρηθούν τα τετραγωνικά των κατοίκων της Ερμιονίδας.

Διαφωνούμε με τα μεγάλα χρηματικά ποσά που έχουν δοθεί για μελέτες και εργασίες, π.χ. τα 60.000€ που δόθηκαν για τις «αεροφωτογραφίσεις» των ιδιοκτησιών.

Διαφωνούμε για την επιβολή του παράνομου χαρατσιού 80% από την ΔΕΥΑΕΡ στους καθυστερημένους λογαριασμούς ύδρευσης των ετών 2012, 2013 και 2014 στην Δημοτική Ενότητα Ερμιόνης.

Διαφωνούμε για το τι δεν κάνατε αποδεκτή την ομόφωνη απόφαση του Τοπικού Συμβουλίου Κοιλάδας, η οποία ζητούσε την αλλαγή της τιμολογιακής πολιτικής για την αποχέτευση.

30 υπέροχες φωτογραφίες από παιχνίδι παιδιών σε όλο τον κόσμο

Το παιχνίδι χωρίς παιχνίδια, αλλα μέσα απο τη φύση, τα ζώα, τον εαυτό μας και την καρδιά μας...

Απολαύστε τις

Indonesia
30eikonespaizoun1

Image credits: Ipoenk Graphic

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Μήπως είναι καιρός να καινοτομήσει ο Δήμος μας στα Δημοτικά Τέλη;

Του Βασίλη Γκάτσου

Στο νερό αυτό έχει γίνει. Κάποτε παίρναμε από τις βρύσες της γειτονιάς, μετά προστέθηκαν τα λουτρά και η αποχέτευση προς τη θάλασσα, μετά ο βιολογικός σταθμός, ενώ το πόσιμο νερό όλο και λιγόστευε. Αναπροσαρμόστηκε ο τρόπος χρέωσης των καταναλωτών ανάλογα με τις εξελίξεις. Σήμερα ναι μεν είναι πολύ ακριβό το νερό του Δήμου (πόσο μάλλον που δεν πίνεται), αλλά το σύστημα χρέωσης (πάγιο, κλιμάκια τιμών, ειδικές περιπτώσεις κ.λ.π.) είναι αποδεκτό απ' όλους και δίκαιο.

Τα δημοτικά τέλη ούτε αποδεκτά είναι, ούτε δίκαια. Κάποτε  στα χωριά μας όλα τα σπίτια είχαν οικογένειες όλο το χρόνο, τα σκουπίδια λιγοστά και με προορισμό τη γκουλούμα ή τον ΧΑΔΑ, ο δημόσιος φωτισμός λιγοστός, καθαριστές δεν υπήρχαν, εξοχικά δεν υπήρχαν. Ήταν αποδεκτό να πληρώνουμε, τα ούτως ή άλλως μικρά δημοτικά τέλη, ανάλογα με τα ηλεκτροδοτούμενα τετραγωνικά κάθε οικίας, που τότε ήταν μέτρο κατοίκησης. Ακόμη και τότε σωστό και δίκαιο δεν ήταν, αλλά είχε μια λογική.

Τα πράγματα όμως άλλαξαν ριζικά. Σήμερα έχουμε χιλιάδες εξοχικά, ο δημόσιος φωτισμός έχει κατά πολύ επεκταθεί, έχουμε συλλογή και διάθεση απορριμμάτων, συσκευασιών, συσκευών, έχουμε καθαριστές, απορριμματοφόρα, ενώ τα περισσότερα σπίτια στους οικισμούς και τα εξοχικά δεν κατοικούνται πάνω από 30 μέρες το χρόνο με κύριο μήνα τον Αύγουστο.

φτώχεια στην Ελλάδα (τέλη του 1800)

Διαβάζοντας τις μικρές αγγελίες, που δημοσιεύτηκαν στον αθηναϊκό τύπο στα τέλη του 1800, παρακολουθούμε την αγωνία των απλών ανθρώπων να δαμάσουν τη ζωή τους και να αντιταχθούν στο πεπρωμένο τους

Οι  γενιές των Ελλήνων που έτυχε να ζήσουν μετά το 1880, για πρώτη φορά μπορούσαν να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους, να επιλέξουν το επάγγελμα τους, να σπουδάσουν, να εκμεταλλευτούν την, έστω και, λιγοστή αποταμίευση των προγόνων τους.

Πίσω από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός υπήρχε μόνο ένας μικρός οικισμός κοντά στο Ά Νεκροταφείο Ορισμένες μικρές αγγελίες, συνέλεξε η Κούλα Ξηραδάκη στο βιβλίο της «Η Αθήνα πριν 100 χρόνια, εκδ. Κέδρος». Οι αγγελίες είχαν δημοσιευτεί στον αθηναϊκό Τύπο του 1880.

Μια κοπέλα που έχει χάσει τους γονείς της και έχει για προίκα μια ραπτομηχανή, εμφανίζεται διατεθειμένη να παντρευτεί οποιονδήποτε και μάλιστα να τον ακολουθήσει στην άλλη άκρη

για την Λούλα Αναγνωστάκη

Γράφει ο Μάνος Λαμπράκης
onlytheater

Το ένα και μοναδικό βιβλίο που έχω κλέψει(από περιέργεια) στη ζωή μου από βιβλιοπωλείο – κι αυτό γιατί όλοι οι συμμαθητές μου καμάρωναν για τις τσόντες που έκλεβαν από συνοικιακά περίπτερα – σε ηλικία 14 χρονών, ήταν το βιβλίο του θεατρικού έργου της Λούλας Αναγνωστάκη «Η Πόλη», από το βιβλιοπωλείο του Μουδατσάκη στο Ηράκλειο της Κρήτης. (Εύχομαι σήμερα το αδίκημα της κλοπής να έχει παραγραφεί.) Είχε μια μουντή φωτογραφία – που ταίριαζε γάντι στην πρώιμη διάθεση των εφηβικών μου χρόνων όταν έγραφα με την πλάτη ακουμπισμένη στον τάφο του Καζαντζάκη, ποιήματα που υπέγραφα με το ψευδώνυμο ΑΙΑΣ, όνομα του τραγικού ήρωα αυτόχειρα της Ιλιάδας – κι ήταν μικρό στο μέγεθος, άρα χωνόταν εύκολα μέσα στο παντελόνι.
Η «Πόλη» της Αναγνωστάκη είναι το πρώτο μου νεοελληνικό θεατρικό ανάγνωσμα. Εκείνη την εποχή γεννήθηκε ο πρώτος μου ουσιαστικά πλατωνικός ΄Ερωτας. 2 σε 1. Η Αναγνωστάκη και το Θέατρο. Μεγαλώνοντας, άρχισα να διαβάζω στις εφημερίδες για τον άντρα της, το Γιώργο Χειμωνά. Άρχισα να ζηλεύω. Και τον γάμο τους, αλλά και της σπουδαία γραφή του συζύγου – ιατρού της «ερωμένης» μου, Λούλας Αναγνωστάκη.
Η πρώτη παράσταση νεοελληνικού έργου που παρακολούθησα ήταν μερικά χρόνια αργότερα στο θέατρο Αθήναιον της οδού Ακαδημίας. «Διαμάντια και Μπλουζ» της Λούλας Αναγνωστάκη, με την Τζένη Καρέζη. Επεισοδιακή παράσταση, αφού έχασα τα εισιτήρια που είχα βγάλει ως επαρχιόπαις στην πρώτη σειρά για μένα και τη θεία που με φιλοξενούσε μερικές μέρες στο σπίτι κάτω από την Ακρόπολη, στο διάλλειμα των Χριστουγενιάτικων διακοπών μου από το σχολείο, κάπου μέσα σε κάποιο τμήμα του ΜΙΝΙΟΝ της Πατησίων. Τα καινούργια, δεύτερα εισιτήρια, ήταν σε θέσεις περιορισμένης ορατότητας, ψηλά και στο πλάι. Βγήκα από την παράσταση εκστασιασμένος.

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Εκπληκτικές φωτογραφίες του Κρόνου





Το Cassini, όπως είναι η ονομασία του ρομποτικού διαστημικού σκάφους της NASA, ξεκίνησε το ταξίδι προς το σύστημα του Κρόνου το 1997. Το 2004 τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο και από τότε μέχρι και της 15 Σεπτεμβρίου 2017 που ήταν και το τέλος της αποστολής του σύλλεξε και μας έδωσε πολύτιμα δεδομένα και φωτογραφίες.
Παρακάτω  μερικές από αυτές τις φωτογραφίες:

Η μικρή κουκίδα που δείχνει το βελάκι είναι η Γη
Μια μεγάλη καταιγίδα στον Βόρειο Πόλο του Κρόνου

Τάσος Τόκας δελτίο τύπου

 Δείχνοντας για μια ακόμη φορά το πώς αντιλαμβάνεται τη διαχείριση των κοινών ο δήμαρχος Ερμιονίδας  χρησιμοποιεί  μια «αλλοπρόσαλλη στρατηγική» στην προσπάθεια  του να αποπροσανατολίσει από τη δύσκολη   πραγματικότητα στην οποία βρίσκεται.

Πελαγοδρομώντας και  στριμωγμένος στα σχοινιά  εξαπολύει  μύδρους, σε εμάς (την αντιπολίτευση),  παραβλέποντας τις τεράστιες ευθύνες που έχει για τα χαμένα έργα και τα «κακώς κείμενα»  της μέχρι σήμερα θητείας του ( δίκτυο ύδρευσης Κρανιδίου, αποχετευτικό δίκτυο, κακή ποιότητα νερού, βιομηχανία απευθείας αναθέσεων στο Δήμο και τη ΔΕΥΑΕΡ, Μαρίνα Πορτοχελίου, κ.λ.π.).

 Η υπεροπτική του συμπεριφορά  αναδεικνύει την ανικανότητά του να καταλάβει ότι δεν βρίσκεται στην κεντρική πολιτική σκηνή αλλά ότι είναι ο Δήμαρχος Ερμιονίδας και ότι αυτός έχει την απόλυτη  ευθύνη της διοίκησής του και όχι η αντιπολίτευση.

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Λούλα Αναγνωστάκη εκ βαθέων

* Δημοσιεύθηκε στο vimagazino την Κυριακή 10 Απριλίου 2016

Ήταν η πρώτη φορά που είδα τη θεατρική συγγραφέα Λούλα Αναγνωστάκη χωρίς γυαλιά. Ισα που πρόλαβα, δηλαδή, αφού συγχρόνως με τον βεβιασμένο χαιρετισμό της, τα ζητούσε επίμονα από την κυρία που τη φροντίζει. Τα φόρεσε και η ευκαιρία για μια συνέντευξη χωρίς γυαλιά χάθηκε. Εστρωσε με τα λεπτά της δάχτυλα τα μαλλιά της και έκλεισε και την πορφυρόχρωμη βελουδένια ρόμπα της που λίγο είχε ανοίξει, καθώς ήταν καθισμένη στην πολυθρόνα της, απέναντι από την τηλεόραση. 
Η Λούλα Αναγνωστάκη ίσως να μη χρειάζεται συστάσεις. Μοιάζει με θρύλο. Πενήντα χρόνια πέρασαν από τότε που πήγε στο Θέατρο Τέχνης - ή στο «υπόγειο», όπως συνηθίζαμε να το λέμε - και παρέδωσε δύο μονόπρακτά της στον Κάρολο Κουν. Εκείνος της είπε ότι ναι μεν του άρεσαν, αλλά έπρεπε να γράψει ένα επιπλέον για να συγκροτήσουν μια παράσταση. Γύρισε σπίτι και ξενύχτισε· και την επομένη το πρωί το είχε έτοιμο. Σε μια νύχτα, ένα ακόμη μονόπρακτο, «Η παρέλαση», εμπνευσμένο και από τη φυλάκιση του αδελφού της, του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη, στο Γεντί Κουλέ, ο οποίος καταδικάστηκε σε θάνατο και απελευθερώθηκε το 1951 με τη γενική αμνηστία. Αυτά δεν τα ξεχνάει, καθώς λάτρευε τον αδελφό της. Οπως δεν ξεχνά όμως - και το χαίρεται ακόμη, χαμογελώντας με μια χαριτωμένη πονηριά - και το γεγονός ότι τότε, πριν από 50 χρόνια, κατόρθωσε να γράψει ένα έργο μέσα σε μια νύχτα. Γιατί έτσι άρχισε η θριαμβευτική είσοδός της στα θεατρικά πράγματα της χώρας.

Η χρυσή άσκηση του Πετρούνια


Στο Ολυμπιακό Στάδιο του Μόντρεαλ, εκεί όπου έχουν γραφτεί κάποιες από τις σημαντικότερες σελίδες στην ιστορία της ενόργανης γυμναστικής κι εκεί ακριβώς όπου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976 «έλαμψε» το αστέρι της Νάντιας Κομανέντσι και δόθηκε το πρώτο τέλειο «10» στην ιστορία του αθλήματος, ο Λευτέρης Πετρούνιας θριάμβευσε και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους κρίκους του Παγκοσμίου πρωταθλήματος, για δεύτερη συνεχόμενη φορά.

Κυκλοφόρησε το συμπληρωματικό τεύχος του βιβλίου «Το Ελληνικό Σχολείο (Σχολαρχείον) Ερμιόνης 1890 – 1909»


Κυκλοφόρησε το συμπληρωματικό τεύχος του βιβλίου μας «Το Ελληνικό Σχολείο (Σχολαρχείον) Ερμιόνης 1890 – 1909». Το τεύχος περιλαμβάνει προσωπικά στοιχεία και υπηρεσιακά έγγραφα των επτά (7) ελληνοδιδασκάλων που υπηρέτησαν σ’ αυτό κατά τα δεκαεννέα χρόνια της λειτουργίας του.
Γιάννης Μ. Σπετσιώτης – Τζένη Δ. Ντεστάκου




Οι Ελληνοδιδάσκαλοι του Ελληνικού Σχολείου Ερμιόνης κατά την περίοδο 1890 – 1909

Εισαγωγή
Στο μονοτάξιο Ελληνικό Σχολείο Ερμιόνης το οποίο λειτούργησε, διακεκομμένα,1 από το 1890-1909, υπηρέτησαν επτά (7) Ελληνοδιδάσκαλοι, τους οποίους αναφέρουμε κατωτέρω κατά χρονολογική σειρά με τα πρωτότυπα (φωτοτυπημένα) υπηρεσιακά - προσωπικά στοιχεία, που βρέθηκαν για τον καθένα.2

Στέφανος Δούκας 
Ο Στέφανος Δούκας ήταν ο πρώτος Ελληνοδιδάσκαλος του Ελληνικού Σχολείου Ερμιόνης κατά τη 2ετία 1890-1892. Τα προηγούμενα χρόνια είχε υπηρετήσει, μεταξύ άλλων, στα Ελληνικά Σχολεία Λαυρίου, Κορίνθου και Μάνδρας απ’ όπου και απολύθηκε (Φ.Ε.Κ.212/22 Αυγούστου 1889). Στη συνέχεια, με αίτησή του, διορίστηκε, εν νέου, στην Ερμιόνη και ύστερα από διετή παραμονή μετατέθηκε με αίτησή του στο Ελληνικό Σχολείο Χαλανδρίτσας, «κώμη της επαρχίας Πατρών», (Βασιλικό Διάταγμα - Φ.Ε.Κ. 383/24 Οκτωβρίου 1892), απ’ όπου, καθώς φαίνεται από το σχετικό έγγραφο, απολύθηκε δύο μήνες αργότερα (Φ.Ε.Κ.445/16 Δεκεμβρίου 1892).

Νικόλαος Αθανασόπουλος
Ο Νικόλαος Αθανασόπουλος διορίστηκε στην Ερμιόνη τη σχολική χρονιά 1894-1895, μετά τη διετή αναστολή λειτουργίας του Σχολείου. Τοποθετήθηκε με εισήγηση του αρμόδιου Υπουργού και με Βασιλικό Διάταγμα που υπέγραφε  «εν ονόματι του Βασιλέως ο Αντιβασιλεύς Διάδοχος Κωνσταντίνος» στις 4 Οκτωβρίου 1894. Ο διορισμός του δημοσιεύτηκε στο υπ’ αριθμ. Φ.Ε.Κ. 225/6 Οκτωβρίου 1894. (Παράρτημα, έγγραφο1)