Σάββατο, 4 Σεπτεμβρίου 2010

Σήμερα.. τα χρώματα μεγάλωσαν


DJ  Δέσποινα

ΛΙΣΤΑ για ψώνια

1. -Γειά σου Γιάννη -Κουκιά σπέρνω...
   "άσπρη μέρα ξέξασπρη κι απ΄ τον ίδιο ξεξασπρότερη"
    (Υ.Γ.: οι επαναλήψεις ας συνοδεύονται από την ένδειξη "αρχείο")
______________________________________________________________
η "δεν κάνω κακές παρέες" ΕΛΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ
γνωρίζει αξιότιμους του τόπου & αναγνωρίζει τους ανάγωγους

2. ευχαριστίες για την αφιέρωση και συγχαρητήρια για την επιλογή
(Το ότι θα μου αποδίδατε τη "μαγκιά" ως αναγνώριση, ομολογώ δεν το περίμενα. Το ότι θα με περιλαβαίνατε κι εμένα ήταν αναμενόμενο και παρήγορο. Το πιό σπουδαίο όμως, που οφείλω να επισημάνω, είναι η αυτογνωσία σας. Γιατί "μάγκας αν είσαι φίλε, ποτέ δε θα το λες, ο κόσμος θα σε κρίνει κι εσύ δε πα΄ να λες, πράξεις καλές αν κάνεις, σωστά αν θα μιλάς, μάγκα θα σε φωνάζουν, όπου κι αν περπατάς" που λέει και το τραγούδι.

Μπράβο, πολύ το φχαριστήθηκα. Με επαναφέρατε στην τάξη και δε σας το ΄χα. Μήπως σας παρεξήγησα μωρέ; Έχετε και ωραίες ιδέες ώρες-ώρες, με χιούμορ και ευαισθησία. Αν καταπολεμήσω το σύνδρομο της κολτούρας -συμβουλευόμενη την εμπειρία σας- αν υποσχεθώ να μη σας ξαναντιγράψω -τι απροσεξία εκ μέρους μου, συγνώμη μου ξέφυγε- κι αν δε σας ξαναντιμιλήσω, αλλά εξακολουθώ να τολμώ να λέω τη γνώμη μου -εσείς που παίρνετε από λόγια- θέλετε να γίνουμε φίλοι;)
_______________________________________________________________
η ξένη κυρία που σας αναστάτωσε, ενώ της επιφυλάσσατε έν-τιμη έκπληξη και της προσφέρατε κλάδον ελαίας, ΕΛΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ

3. Καλαίσθητο μπλοκ που με φιλοξενείς, επίτρεψέ μου να δανειστώ το χώρο σου, για να επικοινωνήσω τα παραπάνω, εφόσον αισθάνομαι την ανάγκη ν΄ αποκαταστήσω δημόσια τους μετανιωμένους και με το δίκιο τους θιγμένους, μπλοκαρισμένους εικονοσκοπίτες, προκειμένου ν΄ αποφύγεις τη ρετσινιά που θα σου εγκαθιστούσαν τα ατοπήματά μου και να με συγχωρείς αν σε προσέβαλα με την αντιπαράθεση, στην οποία με παρέσυραν οι άδολοι και παρεξηγημένοι επινοητές της.
_________________________________________________________________

η γνωστή σας φίλη ΕΛΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ με το σωστό λόγο

συν/να: η μαγκιά που μου αποδόθηκε
(προς εξαργύρωση και απόδοση σε όποιον την έχει ανάγκη, εφόσον δε δέχομαι δώρα σε καιρό οικονομικής κρίσης)

Κοινοποίηση: δε χρειάζεται (θα φροντίσουν οι αρμόδιοι)

Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

Ένας μικρός γλυκός παλιός Σεπτέμβρης

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2010

Του Βασίλη Γκάτσου
Αύγουστε καλέ μου μήνα, νάσουν δυο φορές το χρόνο. Από Αύγουστο χειμώνα....
Οπότε καλό χειμώνα νάχουμε.
Λίγες Αυγουστιάτικες εντυπώσεις:

 ΥΔΡΑ

Λειτουργεί η γραμμή με ταχύπλοα Μετόχι – Ύδρα με εισιτήριο 6 Ε. Δυστυχώς το μεγάλο ταχύπλοο είχε φέτος πρόβλημα και γινόταν η σύνδεση με μικρά ταχύπλοα χωρίς κανένα πρόβλημα. Πολλοί Υδραίοι έρχονται πλέον με τα αυτοκίνητά τους και τα αφήνουν στο Μετόχι. Αξίζει να πας Μετόχι το απογευματάκι, σε 10 λεπτά είσαι Ύδρα, να παρακολουθήσεις τις θαυμάσιες εκδηλώσεις, να βολτάρεις, να φας, να γυρίσεις την αγορά, να επισκεφθείς ναούς και αρχοντικά και κατά τα μεσάνυχτα να επιστρέψεις. Ζεις μέσα σε ένα θαύμα.

Αυτή η σύνδεση έχει μέλλον προς όφελος όχι μόνον της Ύδρας.

ΒΟΛΤΑΡΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΥΔΡΑ

Τα μεταφορικά ζα αποσύρονται από το λιμάνι απόγευμα και βράδυ. Αυτό ελευθέρωσε αρκετά μαγευτικά στενάκια όπου πλέον απλώνονται τραπεζοκαθίσματα μέσα στον οικισμό και όχι μόνον γύρο από το λιμάνι. Η εμπορική πιάτσα της Ύδρας απέκτησε βάθος και είναι πανέμορφα. Κουβούκλια στο λιμάνι δεν υπάρχουν. Μόνο τέντες συρόμενες σε χοντρά σύρματα και μόνο όσο έχει ήλιο. Μετά τραβιόνται και είναι σαν να μην υπάρχουν.

Φοβερή καθαριότητα. Παραλία, πεζοδρόμια, δρόμοι, βράχια, όχι απλώς καθαρά και πλυμένα, αλλά πεντακάθαρα και αστραφτερά.

Είπαμε: δεν μπορεί, εκεί προς την Λαγουδέρα που βάζανε για να μη φαίνονται, τους κάδους των σκουπιδιών και γινόταν σχετικός χαμός, δεν μπορεί κάτι θα υπάρχει από βρώμα και σκουπίδια. Απολύτως τίποτα! Πεντακάθαρα. Τι Γερμανία και τέτοια. Μιλάμε για πεντακάθαρη Ύδρα, να καμαρώνεις ....σαν Γερμανός! Και το παλαιό λιμανάκι ελευθερώθηκε από τις φορτοεκφορτώσεις. Είναι τόσο όμορφα και πολιτισμένα που θέλεις να μιλάς ψιθυριστά, να κινείσαι με σεβασμό προς

παρΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

διέξοδος κινδύνων (προσφέρεται αντί μαντζουνιού, για χαλάρωση & αισιοδοξία, σε πείσμα των καιρών & των καιροσκόπων)

ΑΦΗΣΟΥ ΣΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΣΟΥ (αποσπάσματα)

Ψάξε στο χέρι σου να βρείς
γραμμή που να σου μοιάζει
με διάδρομο διαφυγής
που κάπου αλλού να (/σε) βγάζει.

(...)

Δώσε στο βλέμμα σου (...)

Άκου το (...)

Δοκίμασε να δροσιστείς
τη δίψα σου να ορίσεις
στα χείλη σου αν υποσχεθείς
καινούριες αναμνήσεις.

(...)

Ψιθύριζε στις μυρωδιές
που κρύβει το πρωί σου
να δίνουν λόγο στις χαρές
να μένουνε μαζί σου.

(...)

Αφήσου μες στις μυστικές
του ονείρου σου κρυψώνες
κι άσε τις μέρες τις βραδυές
μακριά απ΄τους χειμώνες.
 _____________________________________

ΕΛΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ

ΕΙΡΗΝΗ ΗΜΙΝ...ουαί γραμματείς και φαρισαίοι!

ξαναχτύπησε ο ιός της (γ)ριπης των Πρω(κ)τοπαλίκαρων...
αναρτήθηκε: για όσους δεν παίρνουν από λόγια, ο αναμφισβήτητα ιδικός τους ύμνος:
μπουνιές, κλωτσές: εγώ είμαι άγιος,
μα άμα όμως με τσαντίσεις γίνομ΄ άγριος
συμπτωματικά προτεινόμενο από ξενοτοπίτες
σιγά τα αίματα...

αγρίμια κι αγριμάκια μου,λάφια μου μερωμένα,
ας δοξολογίσουμε τον πολιτισμό και την αγωγή μας,
με Γιάννη Ρίτσο, Νίκο Ξυλούρη, Χρήστο Λεοντή
(όχι σε αντιπαράθεση, αλλά για λόγους αισθητικής)


Και να αδερφέ μου
που μάθαμε να κουβεντιάζουμε
ήσυχα, ήσυχα κι απλά.
Καταλαβαινόμαστε τώρα
δεν χρειάζονται περσσότερα.

Κι αύριο λέω θα γίνουμε
ακόμα πιο απλοί.
Θα βρούμε αυτά τα λόγια
που παίρνουνε το ίδιο βάρος
σ' όλες τις καρδιές,
σ' όλα τα χείλη,
έτσι να λέμε πια
τα σύκα-σύκα
και τη σκάφη-σκάφη.

Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι
και να λένε:
"Τέτοια ποιήματα
σου φτιάχνω εκατό την ώρα".
Αυτό θέλουμε κι εμείς.
Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε
για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου,
απ' τον κόσμο.
Εμείς τραγουδάμε
για να σμίξουμε τον κόσμο.

και νααααα...(με το συμπάθειο)
"Κύριε ελέησον"

ΕΛΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ

ΣΠΑΝΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ: αναλογιστής

ένα από τα πιο σπάνια επαγγέλματα της χώρας μας με αφορμή την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των Πανελληνίων εξετάσεων
ΕΛΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ

          Το επάγγελμα του αναλογιστή

μιλά στην «Έρευνα» στον Αποστόλη Ζώη ο Τρικαλινός κ. Λάμπρος Γκόγκος (29/8/2008, αρ. φύλλου 14994, σελ. 10) που διαπρέπει σε ένα από τα πιο σπάνια επαγγέλματα της χώρας μας
- το επάγγελμα ασκείται στη χώρα μας από 85 άτομα περίπου – σπουδές και προοπτικές
  Σε μια εποχή που και η επιτυχία σε Ανώτατο Εκπαιδευτικό ίδρυμα δεν εξασφαλίζει και επαγγελματική αποκατάσταση, υπάρχουν κάποια επαγγέλματα που θα πρέπει να προσεχθούν ιδιαίτερα από τους σημερινούς νέους. Προς αυτή την κατεύθυνση κινείται το επάγγελμα του αναλογιστή. Ο κ Λάμπρος Γκόγκος ο οποίος κατάγεται από το Βαλομάνδρι Τρικάλων, εργάζεται ως σύμβουλος επιχειρήσεων σε ένα αρκετά εξειδικευμένο επάγγελμα όχι και τόσο ευρέως γνωστό στους μη μυημένους στα μαθηματικά και τη στατιστική, αυτό του αναλογιστή.
Ποιες σπουδές απαιτούνται
σπούδασε Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Πειραιώς και έχει μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στα Χρηματοοικονομικά από το πανεπιστήμιο του Lancaster της Αγγλίας. Μετά από τέσσερα χρόνια εργασιακής εμπειρίας στο Αναλογιστικό τμήμα της Aviva plc, της

ΝΑΥΤΟΠΡΟΣΚΟΠΟΙ

Άλλη μια φωτογραφία του Λιάντζουρα.
Ποιο το Μαγαζί, ποιο το δεξιά σπίτι, ποια τα πρόσωπα;

Έρρωσθε
Βασίλης Γκάτσος

Ημέρα δεντροφύτευσης ΕΝΟ (21 Σεπτεμβρίου 2010)

δεντροφυτέψτε γιατί χανόμαστε!

μας πνίξαν τα παράσιτα...
ΕΛΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΝΤΡΟΦΥΤΕΥΣΗ

                    (Οργάνωση ΕΝΟ - 21 Σεπτεμβρίου 2010) Η ΕΙΡΗΝΗ ΕΙΝΑΙ "ΠΡΑΣΙΝΗ"

Το ΕΝΟ πρόγραμμα προσκαλεί σχολεία , μαθητές και νεανικές ομάδες να φυτέψουν δέντρα για τη Ειρήνη και τη συνέχεια της ζωής. Το πρόγραμμα δενδροφύτευσης θα γίνει σε 150 χώρες σ όλο τον κόσμο στις 21 Σεπτεμβρίου.

Είναι ώρα να δράσουμε. Θα κάνουμε το καθήκον μας και θα φυτέψουμε δέντρα.Τα πρώτα δέντρα θα φυτευτούν στην Οκεανία το απόγευμα. Ακολουθώντας την πορεία του ήλιου νέα δέντρα θα τοποθετηθούν στο έδαφος με τη σειρά στην Ασία , στην Ευρώπη και στην Αφρική.Η τελευταία ήπειρος θα είναι η Αμερική. Η γη γυρίζει γύρω από τον άξονά της και νέα δέντρα θα βρούν τη θέση τους στη γη.

Πως θα πάρετε μέρος;

Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2010

Κοινοί θνητοί πολίτες Ερμιόνης και λοιποί θνητοί προύχοντες

Της Έλλης Βασιλάκη
  Δημότης Ερμιόνης δεν είμαι. (Έχω ζήσει αρκετά χρόνια εκεί κατά το παρελθόν και αναγνωρίζω πρόσωπα και πράγματα.) Τα νέα σας πιά, τα πληροφορούμαι από τις «αυθόρμητες» κοινοποιήσεις σας στα τοπικά ιστολόγια. Αρκετές φορές αισθάνθηκα την ανάγκη να σας γνωστοποιήσω τις απορίες μου έστω, αν όχι τις ενστάσεις μου –ως επί το πλείστον για το «πώς», παρά για το «τι»- αλλά θεώρησα ότι εφόσον δεν το βιώνω, «δεν δικαιούμαι να ομιλώ».
  Στην προκειμένη περίπτωση όμως, εντελώς αντικειμενικά όπως θα διαπιστώσετε, θα τολμήσω να μεσολαβήσω ως μεταφράστρια, για να επαναφερθεί η τάξη, εάν κι εφόσον το επιθυμείτε, (ή τουλάχιστον δεν το αποφύγετε).

Οι λόγοι μου δεν είναι πολιτικοί κι αυτό ίσως σας χαλάσει τη συνταγή άρχοντες του τόπου, εφόσον δεν θα προκαλέσω παραπέρα προστριβές κι ούτε θα σας τρατάρω ορεκτικά, για τη συνήθη σας συνέχεια: το μεγάλο σας τσιμπούσι εις βάρος των διαφωνούντων, άρα και των έχθρων κατά την περίοπτη γνώμη σας, προσπαθώντας να τους κατασπαράξετε, δαγκώνοντας την άποψή τους και αναμασώντας το αφόρρητα πληκτικό και αποπροσανατολιστικό σας ποιηματάκι (ήμαρτον ποίηση για την βλασφημία μου) το –σημειωτέον- όπως πάντα ανορθόγραφο, αλλά πώς να το γλιτώσετε αυτό, αφού μάλλον αναλόγως σκεφτόσαστε ενώ επαίρεσθε ενίοτε για την δήθεν ευφράδειά σας(!)… -σε αντίθεση με όσους και έχουν να πουν και μπορούν να πουν τα πράγματα με τ΄ όνομά τους, αλλά ξέρουν δεν ξέρουν, αναγκάζονται να τα καταθέσουν γραπτώς, μπας και αφυπνίσουν όσους έχετε

Παναγιώτης Τέτσης. Ενας Υδραίος στα σοκάκια του Ναυπλίου

Στον στοχαστή του βλέμματος, στον ζωγράφο που αγάπησε και αξιοποίησε όσο λίγοι τη δύναμη του φωτός και του χρώματος, στον ακαδημαϊκό Παναγιώτη Τέτση είναι αφιερωμένη η έκθεση που φιλοξενείται στο παράρτημα Ναυπλίου της Εθνικής Πινακοθήκης Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.
Περιλαμβάνει αντιπροσωπευτικά έργα από τις σημαντικότερες θεματικές ενότητες της πορείας του. Σε όλη του τη ζωή ζωγραφίζει αυτό που γνωρίζει πάρα πολύ καλά: προσωπογραφίες, τους φίλους του, οκείους χώρους της Υδρας, του νησιού δηλαδή όπου γεννήθηκε, τα τοπία της Σίφνου, τη λαϊκή αγορά της Παρασκευής στην οδό Ξενοκράτους καθώς και νεκρές φύσεις με αντικείμενα που περιβάλλουν την καθημερινότητά του.

Η ζωγραφική του Παναγιώτη Τέτση συνδέθηκε με τρόπο αποκαλυπτικό με το φώς και δη το ελληνικό, που, σύμφωνα με τον ίδιο, «ισοπεδώνει δημοκρατικά τους τόνους και ξεθωριάζει τα δυνατά χρώματα». Προσπάθησε, όμως, να το μετουσιώσει, να απελευθερώσει τη δύναμη του, να αποτυπώσει πειστικά τη φύση του, να δημιουργήσει μια πρωτόγνωρη ζωγραφική υπαίθρου έντονα χρωματική με δυνατές αρμονίες.

Η αγάπη του, επίσης, για το χρώμα δεν ατόνησε ποτέ. Οπως σημειώνει η κριτική «στα ώριμα έργα του, χτίζει κυριολεκτικά με το χρώμα. Μεταφράζει το φως και τη σκιά σε υπολογισμένες μονάδες καθαρού και λαμπερού χρώματος και οικοδομεί ένα σύμπαν αίθριο και φωτεινό. Το φως, μια ποιότητα που παραμελήθηκε στην αντίληψη του χρώματος από τη μοντέρνα ζωγραφική, για τον καλλιτέχνη δίνει τη βάση της χρωματικής τοποθέτησης σε κάθε πίνακά του. Η ζωγραφική του, ωστόσο, δεν αγνόησε τις κατακτήσεις της αφαίρεσης. Κάθε τμήμα του πίνακά του διαβάζεται ως καθαρή ζωγραφική και ως μέρος του αινίγματος της εικόνας».

Ο Παναγιώτης Τέτσης γεννήθηκε στην Υδρα το 1925. Πήρε τα πρώτα του μαθήματα από τον Γερμανό ζωγράφο και χαράκτη Κλάους Φρισλάντερ. Καθοριστικό ρόλο στο ξεκίνημα της καλλιτεχνικής του διαδρομής είχε η γνωριμία του με τον Δημήτρη Πικιώνη και τον Ν. Χατζηκυριάκο-Γκίκα, τους οποίους και θεωρεί δασκάλους του. Το 1949 αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Κ. Παρθένη, τον οποίο παρακολούθησε πολύ λίγο επειδή ο ζωγράφος αποχώρησε από τη Σχολή. Με υποτροφία του ΙΚΥ συνέχισε τις σπουδές του στην Ecole des Beaux-Arts (1953-1956) του Παρισιού όπου, μεταξύ άλλων,

Πρόντι: Μας λείπει το ευρωπαϊκό πνεύμα απέναντι στην Ελλάδα

Δυστυχώς, μας λείπει απέναντι στην Ελλάδα αυτό το αποκαλούμενο «ευρωπαϊκό πνεύμα», τονίζει ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ρομάνο Πρόντι, σε σημερινή, μακρά συνέντευξή του στην έγκυρη αυστριακή εφημερίδα «Ντι Πρέσε».

Ο κ. Πρόντι απαντά καταφατικά σε σχετική ερώτηση εάν οι Έλληνες εξαπάτησαν τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, συμπληρώνει όμως ταυτόχρονα πως «αυτό συνέβη γιατί τους άφησαν» και ο ίδιος αναφέρει ως λόγο το ότι οι Ευρωπαίοι δεν ήθελαν τη δημιουργία δυνατοτήτων ελέγχου όταν καθιερώθηκε το ευρώ [EUR=X] , ούτε καν τον έλεγχο της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, γιατί ήταν μια υπερεθνική υπηρεσία.

Προσθέτει ακόμη ότι φυσικά είναι εύκολη η εξαπάτηση όταν κανείς δεν ελέγχει τα στοιχεία, όπως συμβαίνει και με έναν μαθητή όταν δεν υπάρχει δάσκαλος που να διορθώνει τις ασκήσεις του.

Απαντώντας στην ερώτηση εάν η Ευρώπη χειρίστηκε σωστά την ελληνική κρίση, ο κ. Πρόντι απαντά πως η μεγάλη καθυστέρηση των Γερμανών έκανε πολύ μεγαλύτερη αυτή την κρίση απ’ ό,τι αυτή θα έπρεπε να είναι και υπενθυμίζει πως η Ελλάδα εκπροσωπεί μόλις το 2,6% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ, κάτι μηδαμινό στην πραγματικότητα. Κατά την άποψή του, χωρίς τις (τοπικές) εκλογές στη Βόρεια Ρηνανία-Δυτική Βεστφαλία, αυτό θα είχε τακτοποιηθεί σε χρόνο μηδέν, όμως «η πολιτική των

Μικρά Γαλάζια Μυστικά

Από το ημερολόγιό μου:    ironprison

*
Ηλίθιος: άνθρωπος του οποίου ο αυτοματισμός των συναισθημάτων είναι τόσο έντονος ώστε τον οδηγεί σε πράξεις μακροπρόθεσμα αντίθετες από το συμφέρον του.
*
Διαπαιδαγώγηση: δυστυχισμένοι άνθρωποι μεγαλώνουν δυστυχισμένα παιδιά και τα βγάζουν στην κοινωνία ευνουχισμένα κι ακρωτηριασμένα για να κάνουν δυστυχισμένη τη ζωή άλλων δυστυχισμένων υπάρξεων.
*
«Φιλόσοφος» δεν είναι όποιος αναπτύσσει έναν συστηματικό και βαθύ προβληματισμό γύρω από ορισμένα θεμελιακά υπαρξιακά μεγέθη. Είναι αυτός που μπορεί να πείσει κάποιους άλλους να τον πληρώνουν για να ασκεί τον εν λόγω προβληματισμό• αυτός που μπορεί να επιδίδεται στις μεθοδικές του αναλύσεις ανενόχλητος από μυωπικές ασχολίες όπως το νοίκι και οι λογαριασμοί.
*
Το Προσωπικό μου Κοράνι

Τετάρτη, 1 Σεπτεμβρίου 2010

Πάμε Ύδρα..Hydra International Arts Festival

Την πρώτη εβδομάδα του Σεπτέμβρη από 1-7 διοργανώνεται για πρώτη φορά στην Ύδρα το Hydra International Arts Festival υπό την αιγίδα του Δήμου Ύδρας. Ένα φεστιβάλ που φιλοξενεί καλλιτέχνες από την Ελλάδα, την Αγγλία, την Ιταλία και εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν μουσικές συναυλίες, εικαστικές εκθέσεις και απολαύσεις υψηλής μαγειρικής τέχνης.

Οι ποιοτικές καλλιτεχνικές παραστάσεις του φεστιβάλ προσδοκούν να δώσουν μια ανάσα ψυχαγωγίας στους επισκέπτες του αγαπημένου νησιού του Αργοσαρωνικού, φιλοδοξώντας να αποδείξουν ότι η τέχνη βοηθάει τη ζωή μας ακόμη και σε δύσκολους καιρούς.

Την πρώτη αυτή διοργάνωση του φεστιβάλ αγκάλιασαν ο Δήμος Ύδρας, η Ιερά Μητρόπολη της Ύδρας, η οποία παραχώρησε για πρώτη φορά τον προαύλιο χώρο για τη διοργάνωση εκδηλώσεων, αλλά και πολλοί γνωστοί καλλιτέχνες, όπως η Ελευθερία Αρβανιτάκη, η Λία Βίσση, ο Στράτος Τζώρτζογλου, ο Βαγγέλης Πετσάλης και άλλοι, οι οποίοι ανακαλύπτοντας ξανά την Ύδρα συμμετέχουν με παραστάσεις ειδικά προσαρμοσμένες στην γοητεία του νησιού.
Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

Ψήφτα Τροιζηνίας

Ψήφτα Τροιζηνίας:
Ένας σπάνιος υδροβιότοπος αναδεικνύεται..
Πρόταση ανάρτησης της Έλλης Βασιλάκη
  Με σκοπό την προστασία και ανάδειξη του υδροβιότοπου της Ψήφτας στην επαρχία Τροιζηνίας, ενός από τους πιο σημαντικούς υδροβιότοπους της Ελλάδας, η Νομαρχία Πειραιά προχώρησε σε έργα και στη δημιουργία Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.
  Η Ψήφτα ανήκει στους παράκτιους υγρότοπουυς, οι οποίοι είναι πλέον από τους πιο απειλούμενους τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. Πρόκειται για μια ρηχή λιμνοθάλασσα με πλούσιους καλαμιώνες και βάλτους, σε μια περιοχή που περιλαμβάνει ημιορεινά φαράγγια με ρέματα και πυκνή βλάστηση. Η Ψήφτα μαζί με ολόκληρη την περιοχή έχει κηρυχθεί «εξαίρετου φυσικού κάλλους» από το ΥΠΠΟ (ΦΕΚ 849/Β/79). Το χειμώνα συνήθως πλημμυρίζει, ενώ το καλοκαίρι η υδατική επιφάνεια κατεβαίνει, δημιουργώντας αλίπεδα και χαμηλή αλοφυτική βλάστηση.
  Λόγω της γεωγραφικής του θέσης και λόγω του ότι είναι ένας από τους λιγοστούς υγροτόπους της νότιας Ελλάδας, ο υδροβιότοπος της Ψήφτας έχει τεράστια σημασία για τα μεταναστευτικά πουλιά,

Πάστα ελιάς ή στέμφυλον;

      Το μάζεμα της ελιάς. 
 Στεμφυλίδες λέγονταν οι μικρές μαύρες ελιές, από τις οποίες στην αρχαιότητα έφτιαχναν πολτό ελιάς, και αντίστοιχα στέμφυλον ήταν αυτό που σήμερα αποκαλούμε πάστα ελιάς. Το στέμφυλον, όταν το αναμείγνυαν με ξύδι, λάδι και μυρωδικά γινόταν το επιτύριον, μια παχύρρευστη κρέμα που τρωγόταν με τυρί.
  Για το ξεπίκρισμα της ελιάς, εκτός από τη γνωστή μας άρμη, συχνά οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν βρασμένο κρασί με ξύδι και μέλι και πολλά μυρωδικά, όπως μάραθο, κόλιαντρο, μέντα κ.α.

Την καλλιέργεια της αμπέλου έφερε στους Έλληνες ο θεός Διόνυσος. Έτσι βλέπουμε πως πρόκειται για εισαγμένο προϊόν, από τις Ανατολικές ακτές της Μαύρης Θάλασσας.

Μεγαλέξανδρος με τσαρούχια

tovima
 Στην εποχή του ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ υπήρξε στόχος αποδοκιμασιών και χλευασμού. Μετά τον θάνατό του ήρθε η αναγνώριση. Σήμερα μια έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη καλείται να τον γνωρίσει στους νέους και να διερευνήσει την αντοχή του στον χρόνο.

 Φορούσε πάντα φουστανέλα κι ας μην ήταν η φορεσιά της πατρίδας του, μια κάπα χειμώνα- καλοκαίρι και στα πόδια τσαρούχια, που από τις πολλές σόλες ήταν ασήκωτα. Στο χέρι βαστούσε μπαστούνι και σε έναν τορβά που κρεμόταν στον ώμο του έμπηγε ένα ξύλο με μια σημαία βυζαντινή, με τον αετό. Την παράξενη εμφάνιση συμπλήρωναν μακριά μαλλιά δεμένα κότσο με ένα κορδόνι, όπως κάνουν οι παπάδες, μεγάλα νύχια αλλά και μια ήρεμη, απόκοσμη έκφραση. Ετσι περιγράφουν τον Θεόφιλο όσοι τον γνώρισαν. Εναν πράο άνθρωπο που δεν έπινε, δεν κάπνιζε, απέφευγε τον κόσμο και δεν πήγαινε ποτέ σε καφενείο ή σε διασκεδάσεις αλλά ούτε και στην εκκλησία, παρ΄ ότι ζωγράφιζε εικόνες αγίων. Στα τέλη του 19ου με αρχές του 20ού αιώνα όλα αυτά συγκεντρωμένα σε ένα πρόσωπο δεν μπορούσε παρά να συνθέτουν σκάνδαλο. Αλλά ειδικά στην περίπτωση του Θεόφιλου δημιουργούσαν εύκολο στόχο αποδοκιμασιών, χλευασμού, σκληρότητας. Εκείνος δεν γνώριζε ότι τα σύνεργα της ζωγραφικής, που έκρυβε στο σελάχι της φουστανέλας του, ήταν το μεγαλύτερο όπλο. Θα έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια και μόνο προς το τέλος της ζωής του κάποιοι θα τον αναγνώριζαν. Και αρκετά χρόνια ακόμη για να δημιουργηθεί ο μύθος γύρω από το όνομά του. Η έκθεση που γίνεται σε

Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2010

Σάλος με τα υπέρογκα χρέη των δήμων της χώρας – ΟΛΟΙ οι δήμοι και Ερμιόνης ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ

http://www.isthmos.gr/article.php?news_id=19653
Σάλος από την αποκάλυψη για τα υπέρογκα χρέη των δήμων όλης της χώρας. Πρωταθλητές σε ΚΟΡΙΝΘΙΑ Βέλο και Σικυωνία, ΑΡΓΟΛΙΔΑ - Άργος και Ερμιόνη, ΑΡΚΑΔΙΑ - Μεγαλόπολη και Τρίπολη, ΜΕΣΣΗΝΙΑ - Καλαμάτα και Γαργαλιάνοι, ΛΑΚΩΝΙΑ - Ασωπός και Οίτυλος, ΑΧΑΙΑ
Σάλος από την αποκάλυψη σχετικά με τα υπέρογκα χρέη των δήμων όλης της χώρας προς το τραπεζικό σύστημα και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.

  Στο νομό Αχαΐας την πρωτιά κατέχει ο Δήμος Πατρέων με 15.270.574 ευρώ τραπεζικά χρέη, ενώ ακολουθεί ο κατά πολύ μικρότερος (λιγότερο από το 1/5 της Πάτρας) Δήμος Αιγίου με 7.624.454 ευρώ!

Χωρίς χρέη οι Δήμοι Λαρίσσου, Παΐων και Λευκασίου, όπως και οι κοινότητες Καλεντζίου και Λεοντίου, που εμφανίζονται με μηδενικό χρέος.

Στο νομό Αργολίδας τα πρωτεία κατέχει ο Δήμος Άργους με 2.048.211ευρώ τραπεζικά χρέη, ενώ ακολουθεί ο κατά πολύ μικρότερος Δήμος Ερμιόνης με 764.057 ευρώ.

Χωρίς χρέη οι Δήμοι Αλέας & Αχλαδοκάμπου που εμφανίζονται με μηδενικό χρέος.

Στο νομό Αρκαδίας τα πρωτεία κατέχει ο Δήμος Μεγαλόπολης με 2.499.195 ευρώ τραπεζικά χρέη,

Λίγα λόγια για τη δουλειά στην Αγγλία

Διαβάζω σήμερα στο ΒΗΜΑ για μία έρευνα που δείχνει ότι ότι επτά στους δέκα Ελληνες οι οποίοι είτε έχουν ολοκληρώσει είτε ολοκληρώνουν τις σπουδές τους θα εγκατέλειπαν ευχαρίστως την Ελλάδα για μια δουλειά στο εξωτερικό, ενώ οι μισοί από αυτούς έχουν ήδη προβεί και στις σχετικές ενέργειες.
  Το πιο εντυπωσιακό συμπέρασμα της έρευνας της Κάπα Research είναι ότι η μεγάλη πλειονότητα των νέων με πτυχίο στην Ελλάδα δηλώνει πρόθυμη να εγκαταλείψει τη χώρα για να βρει μια σταθερή και καλά αμειβόμενη εργασία.(via)
  Κι εκεί ακριβώς είναι το θέμα. Η έννοια “σταθερή” εργασία στη Βρετανία δε σημαίνει τίποτα και πολλοί εργοδότες – τουλάχιστον αυτοί που αξίζουν – δε θέλουν υποψήφιους που θα πουν ότι θέλουν κάτι “σταθερό” γιατί από τη σταθερότητα μέχρι το βάλτωμα η απόσταση είναι μικρή.
 Μετά από τόσα χρόνια εργασίας εδώ και εμπειρίες φίλων και γνωστών έχω παρατηρήσει κάποια πράγματα.Επίσης επειδή σε οποιοδήποτε google search σχετικό με δουλειά και σπουδές στην Αγγλία
 μάλλον εμφανίζομαι μου στέλνει αρκετός κόσμος e-mail με ερωτήσεις τόσα χρόνια οπότε ωραίο θα ήταν να υπάρχει μια σχετική εισαγωγή κάπου να μη γράφω κι εγώ τα ίδια και τα ίδια. Όπως και να το κάνεις τα παρακάτω είναι σύμφωνα με το προσωπικό μου bias οπότε περιμένω και σχόλια με διαφορετικές εμπειρίες.

ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ‘Η ΧΩΡΙΣ ΠΤΥΧΙΟ
Αν έχεις πτυχίο θα κινηθείς πολύ πιο γρήγορα και πολύ πιο εύκολα. Δεν έχει σημασία τί πτυχίο έχεις. Επαναλαμβάνω: ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΠΤΥΧΙΟ ΕΧΕΙΣ. (Εκτός κι αν είσαι γιατρός ή κάτι συγκεκριμένο, π.χ. δεν μπορείς να μπεις στο πρόγραμμα αποφοίτων της Accenture για προγραμματιστής αν δεν έχεις σπουδάσει κάτι σχετικό). Σε πάρα πολλές περιπτώσεις όμως δεν τους ενδιαφέρει. Μπορείς να έχεις σπουδάσει Φιλολογία και να σε πάρουν ως Management Consultant.

Γιατί γίνεται αυτό; Διότι υποθέτουν ότι ο πτυχιούχος δεν έχει ιδέα από δουλειά. Έχοντας όμως το πτυχίο σημαίνει ότι είχε πειθαρχία, έκατσε στον κώλο του και διάβασε 3 χρόνια (3 είναι οι Πανεπιστημιακές σπουδές εδώ), ενημερώθηκε λίγο παραπάνω κλπ κλπ. Ήξερα κάποτε μία κοπέλα που ήταν σε καλή θέση σε νομικό τμήμα ως Paralegal και είχε σπουδάσει Γεωλογία. Κι αυτό ΔΕΝ

Χωρίς σχολείο, δηλαδή: χωρίς δημοκρατία

Tου Nικου Γ. Ξυδακη  kathimerini

Η εισαγωγή σε ανώτατες σχολές αποφοίτων λυκείου με βαθμό 4, 5, 3 ή και κάτω της μονάδος (0,91!) δεν εξέπληξε κανέναν. Ολοι γνώριζαν τι θα συμβεί με την κατάργηση της βάσης του μεσοσταθμικού 10. Το βλέπαμε να συμβαίνει επί σειρά ετών. Οπως βλέπαμε, εναργώς, ότι η μαζική και η άκριτη εισαγωγή μαθητών στα πανεπιστήμια δεν απέρρεε από ικανοποίηση του δημοκρατικού δικαιώματος στη γνώση, αλλά από τις δημαγωγικές διαθέσεις των κυβερνήσεων, την κόπωση, την ανικανότητα και τη ραθυμία του σύνολου εκπαιδευτικού συστήματος, την πονηρή απόκρυψη της νεανικής ανεργίας, τον ανύπαρκτο εθνικό σχεδιασμό αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού, την παθητική υποταγή των μαζών. Αυτές οι ελλείψεις και τα διαρκή εγκλήματα σωρεύτηκαν και οδήγησαν στους εισαγόμενους με 5 και 0,91, στους άνεργους αμαθείς πτυχιούχους, στα πτυχία χωρίς αντίκρισμα («παλιόχαρτα» τα είχε χαρακτηρίσει κάποτε ο Γερ. Αρσένης, ως υπουργός Παιδείας...). Αυτά τα διαρκή εγκλήματα αδιαφορίας, δημαγωγίας και ανευθυνότητας, οδήγησαν στην υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου κάθε βαθμίδας, δηλαδή στην υποσκαφή των θεμελίων της δημοκρατίας.

Γιατί περί αυτού πρόκειται: η απρόσκοπτη και άκοπη είσοδος όλων σε σχολεία διαλυμένα και

Οι βασιλείς είναι οι καλύτεροι φίλοι του ανθρώπου

Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης koutipandoras

Μαζί με τους βασιλικούς, ποτίστηκαν και οι τηλεοπτικές γλάστρες. Ο γάμος του Νικόλαου (σκέτο) με την κυρία Τατιάνα (κάτι), ήταν κάτι το συγκλονιστικό. Φώτα, κάμερες, μακιγιάζ (πολύ μακιγιάζ) και επαγγελματισμός. Όχι από τους παπαράτσι, αλλά από τις βασιλικές οικογένειες. Ήξεραν πού να σταθούν, πώς να σταθούν,πότε να σταθούν. Είναι δεδομένο ,πως η εποχή που οι βασιλικές οικογένειες ακόνιζαν σε υπόγεια κάτι περίεργα εργαλεία βασανισμών ή προέτρεπαν το πλήθος να φάει παντεσπάνι αν δεν έχει ψωμί είναι παρελθόν. Δεν κινδυνεύουμε να ανέβει η χοληστερίνη μας από τις συνταγές της Μαρίας Αντουανέτας. Οι σύγχρονοι βασιλιάδες είναι όλοι τους της υγιεινής διατροφής. Αθλητικοί, ευθυτενείς και γλεντζέδες. Από τον Φίλιππο της Αγγλίας ως τον Φίλιππο τον ντόπιο το έχουν το χορευτικό. Πώς τα προλαβαίνουν όλα αυτά δεν μπορώ να καταλάβω. Και μανικιούρ και πεντικιούρ και γυμναστήριο και σκάνδαλα .

Η ελληνική δε βασιλική οικογένεια, ήταν πρωτοπόρος της λιτής διατροφής. Ψωμί, ελιά και Κότσο βασιλιά. Μόνο. Για τους άλλους βέβαια. Γιατί η βασιλική οικογένεια,έτρωγε , έπινε, έκλεβε και καθόριζε το μέλλον του τόπου σε συνεργασία πάντα με Άγγλους , Αμερικάνους , Γερμανούς κλπ.

Ας σοβαρευτούμε όμως. Οι σύμβουλοι επικοινωνίας που πρότειναν στον Κωνσταντίνο Γκλύξμπουργκ να στήσει αυτή την γαμήλια παράτα σε καιρούς κρίσης, προφανώς αγνοούσαν την