Η ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ – ΠΕΡΙ ΚΑΛΟΥ
ΚΑΙ ΚΑΚΟΥ
Του Δημήτρη Τουτουντζή
Σωκράτης.
Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο
την ψυχή, για να αναγνωρίζει την ύπαρξη των θεών, για να προστατέψει τον εαυτό
του από την βουλιμία, την δίψα, την ζέστη, το κρύο, την ασθένεια και την
αδυναμία, για να ασκήσει τον εαυτό του στη γνώση και να θυμάται τι είδε, άκουσε
και έμαθε. Ο άνθρωπος στην καθημερινή του ζωή συναντά εμπόδια που του στερούν
την μετάδοση της γνώσης και θεραπείας της ψυχής του. Τα εμπόδια αυτά είναι η
αδράνεια, η νωθρότητα και ο άκρατος ηδονισμός.
Ο Σωκράτης έλεγε, ότι ο
χαρακτήρας της ψυχής (ήθος της ψυχής) φαίνεται στα μάτια του ανθρώπου. Η ψυχή
είναι άυλη, αόρατη, κυριαρχεί, ελέγχει και δίνει ζωή στο σώμα. Το ένα μέρος
συμπληρώνει το άλλο για να επικρατεί η σοφρωσύνη του ανθρώπου. Η αυτογνωσία (Γνώθι σαυτόν) και ο αυτοέλεγχος, εξασφαλίζει την θεραπεία
της ψυχής.
Έλεγε ακόμη. Ουδείς εκών κακός. Δηλαδή, κανείς δεν μπορεί να είναι από την
φύση του κακός. Οι κακοί άνθρωποι οφείλουν την αρνητική συμπεριφορά τους στην
άγνοια του καλού.
Πλάτωνας.
Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, η
ανθρώπινη ψυχή πριν πέσει στον κόσμο των πραγμάτων, έζησε σε ένα ιδανικό κόσμο,
τον κόσμο των ιδεών. Εκεί ήταν που γνώρισε την πραγματική ουσία των πραγμάτων.
Τα πράγματα που γίνονται αισθητά στον άνθρωπο στη διάσταση του υλικού κόσμου,
δεν αποτελούν παρά απομιμήσεις, σκιές, είδωλα του αληθινού κόσμου των ιδεών. Επομένως
ο άνθρωπος δεν ανακαλύπτει, αλλά θυμάται αλήθειες που κάποτε γνώρισε στον κόσμο
των ιδεών. Όλοι έχουν μέσα τους τη γνώση και την αλήθεια και αυτό που πρέπει να
γίνει, είναι να την ανακαλέσουν στη μνήμη τους. Εξ’ άλλου η ετυμολογία της
α-λήθειας σημαίνει την άρση της λήθης.
Η ψυχή έχει μέσα της
κρυφό θησαυρό. Καλά οδηγημένη ανακαλύπτει τους θησαυρούς της.
Ο θάνατος δεν είναι
τίποτε άλλο, παρά ο διαχωρισμός της ψυχής από









